Το σκέφτομαι όλο και περισσότερο. Δεν είναι πια μια απλή σκέψη που περνά και φεύγει. Είναι μια επιθυμία που μεγαλώνει μέσα μου.
Θέλω να αφιερωθώ στον Χριστό.!!
Θέλω να αφήσω πίσω μου όσα με κρατούν μακριά Του και να Του προσφέρω τη ζωή μου. Να γνωρίσω τη ζωή της προσευχής, της σιωπής, της υπακοής και της αφιερώσεως. Να μάθω να ζω όχι μόνο για τον εαυτό μου, αλλά για Εκείνον.
Κάποιες φορές φοβάμαι.
Αναρωτιέμαι αν θα μπορέσω. Αν θα αντέξω. Αν είμαι πραγματικά έτοιμος να αφήσω τη ζωή που γνωρίζω και να κάνω ένα τόσο μεγάλο βήμα.
Όμως μέσα μου υπάρχει κάτι πιο δυνατό από τον φόβο.
Η επιθυμία να ανήκω στον Χριστό.
Δεν θέλω να γίνω μοναχός επειδή θέλω να ξεφύγω από τον κόσμο. Θέλω να γίνω μοναχός επειδή θέλω να πλησιάσω περισσότερο τον Χριστό. Να Τον αναζητήσω με όλη μου την καρδιά. Να Του δώσω όχι μόνο ένα μέρος της ζωής μου, αλλά ολόκληρη τη ζωή μου.
Ξέρω ότι ο μοναχισμός δεν είναι ένας εύκολος δρόμος. Δεν είναι μια ζωή χωρίς δυσκολίες. Είναι ένας δρόμος σταυρού, αγώνα, υπομονής και καθημερινής μετανοίας.
Αλλά αν σε αυτόν τον δρόμο μπορώ να συναντήσω περισσότερο τον Χριστό, τότε αξίζει να τον περπατήσω.
Δεν ξέρω τι θα συναντήσω αύριο.
Δεν ξέρω αν είμαι αρκετά δυνατός.
Ξέρω όμως ότι δεν θέλω να αφήσω αυτή την επιθυμία να σβήσει μέσα μου από φόβο.
Θέλω να προσευχηθώ.
Θέλω να ρωτήσω τον Χριστό:
«Κύριε, είναι αυτός ο δρόμος που ετοίμασες για μένα;»
Και αν είναι, θέλω να έχω το θάρρος να πω:
«Ναι, Κύριε. Πάρε τη ζωή μου και κάνε την δική Σου.»
Δεν ζητώ να γνωρίζω από τώρα όλη τη διαδρομή.
Μου αρκεί να κάνω το πρώτο βήμα.
Να πλησιάσω.
Να γνωρίσω.
Να προσευχηθώ.
Να δοκιμάσω.
Να εμπιστευθώ.
Και ύστερα, ας με οδηγήσει Εκείνος.
Χριστέ μου, αν με καλείς κοντά Σου, μη με αφήσεις να φοβηθώ. Δώσε μου καθαρή καρδιά, ταπείνωση και δύναμη, για να μπορέσω να Σου αφιερώσω τη ζωή μου.
Θέλω να γίνω μοναχός όχι για να αφήσω κάτι πίσω μου, αλλά για να κερδίσω Εσένα.