Πέρυσι είχαμε πραγματοποιήσει την πρώτη μας απόπειρα να
γνωρίσουμε την Ουγκάντα από την Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής.Πέρυσι
λοιπόν πραγματοποιήσαμε και μία επίσκεψη σε μία απομακρυσμένη Ιεραποστολή .Την Μπόμπο Κικιούσα.Εδώ αφού προσκυνήσαμε στο ναό του Αγίου Παύλου και ξεναγηθήκαμε από τον π.Κοσμά στην ιεραποστολή,ανακαλύψαμε στην αυλή το «ξυπόλυτο τάγμα». Όλα τα
παιδιά του σχολείου δεν φορούσαν παπούτσια.Νιώσαμε έναν κόμπο στο λαιμό και υποσχεθήκαμε ότι θα προσπαθήσουμε να φέρουμε
παπούτσια και προσευχηθήκαμε για αυτό.Γυρίζοντας στην Ελλάδα αρχίσαμε να μαζεύουμε παπούτσια
για αυτήν την Ιεραποστολή. Μαζεύτηκαν επειδή ο Θεός ήθελε και η μεγάλη καρδιά των Ελλήνων ,αρκετά παπούτσια για όλους .Μα η μεταφορά στην Ουγκάντα
είναι πάντα δύσκολη!! Για ένα χρόνο τα παπούτσια περίμεναν στην αποθήκη μας.
Τελικά με τη χάρη του Θεού τέλη Ιουνίου τακτοποιήσαμε τα παπούτσια
και αρχές Ιουλίου με την αποστολή μας στην Ουγκάντα
στείλαμε τα παπούτσια με φορτωτική. Μετά από αρκετές δυσκολίες τα παπούτσια
τελικά έφτασαν στην Ουγκάντα.!!!
Την Τετάρτη 11 Ιουλίου μεταφέραμε με την αποστολή μας 450 ζευγάρια στην Μπόμπο
Κιούσα και όλα τα παιδιά πήραν παπούτσια.Οι στιγμές ήταν κάτι παραπάνω από συγκλονιστικές.Τα παπούτσια άδειασαν σε μεγάλα τσουβάλια και τα παιδιά μπαίνοντας στη σειρά πήραν τα παπούτσια τους.Τα μέλη της αποστολής μας ,τα βοήθησαν για αυτό.Τους μιλήσαμε για την ιστορία αυτών των παπουτσιών
Η χαρά στα μάτια τους ήταν κάτι το συγκλονιστικό αλλά και στα τραγούδια
τους για τη δύσκολη ζωή της Αφρικής.Ενα μικρό δρώμενο τέλειωνε με τα παιδιά που
έπαιρναν παπούτσια γεμάτα χαρά.Ευχαριστούμε το Θεό που όλο αυτό το θαύμα το
ζήσαμε!!
Για όλα αυτά τα παιδιά, σας ευχαριστούμε για την προσφορά σας πολύ.
π.Εφραίμ Παναούσης
Ιούλιος
2013 στην Ναμουγκόνα της Ουγκάντας.
Το "ξυπόλυτο τάγμα".Κανένα παιδί δεν φορούσε παπούτσια!!
Αν δεν γελάσετε τους είχε πει ο π.Κοσμάς ,δεν θα σας φέρουν παπούτσια.Και γέλασαν όλα!!
Τακτοποίηση στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής
των παπουτσιών για τη φορτωτική.
Μαζεύτηκαν 450 ζευγάρια !!
Τα παπούτσια έφτασαν.!!Περιμένοντας τα παιδιά στη σειρά για να πάρουν τα δικά τους!!
΄
Είναι μία μικρή ,γλυκιά ιστορία σαν παραμύθι.Όμως είναι αληθινή.
Σας ευχαριστούμε όλους πολύ!!
