+++Την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου στις 6.00μ.μ. θα τελεσθεί η ακολουθία του εσπερινού στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής,και το Μυστήριο του Ιερού ευχελαίου .Ακολουθεί ομιλία στο Αρχονταρίκι από τον π.Εφραίμ Παναούση .+++Με τη χάρη και την ευλογία του Θεού ξεκίνησε το κατηχητικό μας στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής.Το κατηχητικό μας λειτουργεί με τη χάρη του Θεού κάθε Κυριακή μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας για τα μικρά παιδιά νήπια και πρώτων τάξεων του Δημοτικού .

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2026

Ιερό παρεκκλήσιο Εισοδίων της Θεοτόκου (Στέντορος 4 – Παγκράτι) Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών – Οκτώβριος 2026



Σάββατο 3 Οκτωβρίου 8.00 π.μ. Ακολουθία του Όρθρου και Θεία Λειτουργία.

Η ακολουθία θα τελεσθεί στη Γεωργιανή γλώσσα.

Κυριακή 4 Οκτωβρίου 7.15 π.μ. (Β Λουκά -Αγίου Ιεροθέου, πρώτου Επισκόπου Αθηνών) Ακολουθία του Όρθρου και Θεία Λειτουργία.
Αμέσως μετά ακολουθεί ομιλία στο Αρχονταρίκι.

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 7.15 π.μ.(Αγίου Θωμά του Αποστόλου)
Ακολουθία του Όρθρου και Θεία Λειτουργία.

Ακολουθία του εσπερινού, Μυστήριο του Ιερού ευχελαίου και ομιλία

   

Την  Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου στις 6.00μ.μ. θα τελεσθεί η ακολουθία του εσπερινού στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής,και το Μυστήριο του Ιερού ευχελαίου  .Ακολουθεί ομιλία στο Αρχονταρίκι από τον π.Εφραίμ Παναούση .

Ο πολίτιμος λίθος




Μια σοφή γυναίκα που ταξίδευε στα βουνά ανακάλυψε τυχαία σε ένα ρέμα έναν πολύτιμο λίθο. 
Κοντοστάθηκε, τον μάζεψε και συνέχισε το δύσκολο ταξίδι της.
Την επόμενη μέρα συνάντησε έναν  άλλο ταξιδιώτη πεινασμένο και εξαντλημένο.
Η γυναίκα βλέποντας τον έτσι  ταλαιπωρημένο, αποφάσισε να μοιραστεί μαζί του το φαγητό της. 
Πηγή : Συνοδοιπορία

Το γαϊδουράκι διδάσκει προσευχή



​Ο Γερο-Σπυρίδων ζούσε σε ένα απομακρυσμένο κελί στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους και είχε για μοναδική συντροφιά και βοηθό έναν γάιδαρο, τον Βενιαμίν. 

Ο Βενιαμίν μετέφερε τα ξύλα για τον χειμώνα και τα λίγα τρόφιμα από τον αρσανά (το λιμανάκι).

​Ο Γέροντας του μιλούσε σαν να ήταν άνθρωπος.

«Βενιαμίν, παιδί μου, κάνε λίγη υπομονή, ο ανήφορος τελειώνει», του έλεγε στα δύσκολα μονοπάτια. Και το ζώο, λες και καταλάβαινε, χαμήλωνε το κεφάλι και δυνάμωνε το βήμα του.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2026

Δέν θά τά βάλω μέ τόν Θεό. Ποιά εἶμαι ἐγώ; Ἔτσι ἤθελε ὁ Θεός


 |Η μακαριστή † Χατζη–Μαριοῦ (Σάββατο † 29–12–1981)

   👉  Η μακαριστή Χατζη–Μαριοῦ, ὅπως τήν ἀποκαλοῦσαν, 

ἀπό τό προσκύνημά της στούς Ἁγίους Τόπους, ἦταν μία ἁγία ψυχή. 

Ἔζησε στήν Φύτη Πάφου καί μέ τόν σύζυγό της Ἰωάννη ἀπέκτησαν 5 κόρες καί 2 γυιούς.

Ὁ γυιός της ὁ μεγάλος ξενιτεύτηκε ἀπό μικρή ἡλικία στή Νότιο Ἀφρική. 

Αγιος Παΐσιος: «Με τις δοκιμασίες ανεβαίνουμε στον ουρανό».



, το σταυρουδάκι που μου δώσατε το φορώ συνέχεια και με βοηθάει στις δυσκολίες.
- Να, τέτοια σταυρουδάκια είναι οι δικοί μας , σαν αυτά που κρεμούμε στον λαιμό μας και μας προστατεύουν στην ζωή μας.
Τι νομίζεις, έχουμε μεγάλο σταυρό εμείς; Μόνον ο Σταυρός του Χριστού μας ήταν πολύ βαρύς, γιατί ο Χριστός από αγάπη προς εμάς τους ανθρώπους δεν θέλησε να χρησιμοποιήση για τον εαυτό Του την θεϊκή Του δύναμη. 
Και στην συνέχεια σηκώνει το βάρος των σταυρών όλου του κόσμου και μας ελαφρώνει από τους πόνους των δοκιμασιών με την θεία Του βοήθεια και με την γλυκειά του παρηγοριά.
Πηγή : Ενοριακή ζωή

Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2026

H απελπισία!!

του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου κυρού Χριστοδούλου
To να αμαρτήσει κανείς είναι εύκολο .Δύσκολο είναι το να μετανοήσει και να σωθεί.Πολλοί λόγοι συμβάλλουν σε αυτό.Πότε η αμέλεια ,πότε η ντροπή πότε η αδιαφορία,και ο άνθρωπος παραμένει στην πτώση μακριά από τη σωτηρία του. Αυτό βέβαια θέλει και ο διάβολος.Δεν περιορίζεται όμως στο να εκμεταλευτεί κατάλληλα μόνο τους λόγους που απαριθμήσαμε προηγουμένως για να μας εξασφαλίσει την αμετανοησία και κατά συνέπεια και την καταστροφή μας.

H πιο γλυκειά κατήχηση



Της Στέλλας Αναγνώστου- Δάλλα

Ήταν σήμερα στην Εκκλησία μπροστά μου, μια μανούλα με το παιδάκι της.  Ήταν ένα αγοράκι, μόλις δυόμισυ έως τριών ετών το πολύ.  Το κρατούσε αγκαλιά και το χάϊδευε, ενώ εκείνο έπαιζε με τα μαλλιά της.  Κάθε τόσο την ρωτούσε με μια γλυκειά, σιγανή φωνούλα:  «Χριστούλης;», κι εκείνη του έδειχνε το τέμπλο.

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2026

Αγιος Γέροντας Παΐσιος: «Να κάνεις τον αγώνα σου, όχι για να αγιάσεις, αλλά για να χαρεί ο Χριστός».


– Πέστε μου κάτι, Γέροντα, για τον αγώνα μου.
– Παλληκαριά, λεβεντιά, φιλότιμο! Με το φιλότιμο να εργάζεσαι στον Χριστό. Και ο Χριστός στην ψυχή που έχει καλή διάθεση, αγωνιστικό πνεύμα και φιλότιμο, εργάζεται αθόρυβα.

– Γέροντα, γιατί δεν γεμίζω από την προσευχή, ενώ φροντίζω να είμαι συνεπής στα πνευματικά μου καθήκοντα;
– Ε, πώς να γεμίσης; Έτσι θα γεμίσης; Θέλει γύρισμα το κουμπί αλλού.
Εξέτασε να δης πόσο δουλεύεις στην πνευματική ζωή με την λογική και πόσο με την καρδιά• πόσο κινείσαι από την ευρωπαϊκή συνέπεια και πόσο από το ορθόδοξο φιλότιμο.
Πηγή : Ενοριακή ζωή

Αγίου Λουκά Κριμαίας : Ευχή Εις Ασθενούντα:


"Άγιε Ιεράρχα, ομολογητά, διδάσκαλε της αληθείας και ανάργυρε ιατρέ Λουκά, σοι κλίνομεν τα γόνατα της ψυχής και του σώματος και προσπίπτοντες τοις τιμίοις και ιαματικοίς λειψάνοις σου, σε παρακαλούμεν, ως τα τέκνα τους πατέρας αυτών.

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2026

Έλα...



της Στέλλας Αναγνώστου -Δάλλα

-Κύριε, αν είσαι Εσύ, πρόσταξέ με να έρθω κοντά Σου περπαντώντας πάνω στα κύματα, όπως κάνεις κι Εσύ.
-Έλα!
-Κύριε, βυθίζομαι, σώσε με!
-Πιάσε το χέρι μου!  Ολιγόπιστε, γιατί αμφέβαλες;

Πολλές κρυμμένες αλήθειες μέσα στην μικρή στιχομυθία.
Η πρώτη, ότι μπορεί να υπάρξουν στιγμές, όπως υπήρξαν κι άλλες τέτοιες, που να φανερώσει ο Θεός τις θαυμαστές Του δυνάμεις, ένα μικρό δείγμα απ’ αυτές, στον καθένα από μας, εφ’ όσον βέβαια βρισκόμαστε μέσα στο πλοίο της Εκκλησίας, και ακολουθούμε την πορεία που μας όρισε «εις το πέραν», στην «απέναντι όχθη», «προάγειν αυτόν», δηλαδή, «πριν από Εκείνον, μέχρι να έρθει να μας συναντήσει».

Η αγιότητα δεν ανήκει στο παρελθόν.

Δεν είναι εύκολο να μιλήσει κανείς για έναν άγιο σήμερα χωρίς να νιώθει ότι στέκεται απέναντι σε έναν κόσμο που έχει μάθει να καταναλώνει ακόμη και την ιερότητα. 

Να λοιπόν το πρώτο ερώτημα: τι σημαίνει ένας άνθρωπος του 19ου αιώνα, ένας Ρώσος προσκυνητής, ένας ασκητής που περπάτησε διακόσιες μονές με τα πόδια, για μια εποχή που δεν αντέχει να περπατήσει ούτε μέχρι την ίδια της την ψυχή;

Ο Τιμόθεος, ο μετέπειτα παπα-Τύχων, δεν γεννήθηκε άγιος. Γεννήθηκε ανήσυχος. Και αυτή η ανησυχία είναι ίσως το πιο σύγχρονο στοιχείο του. Ένα παιδί με ζωηρή φύση, που οι γονείς του δίσταζαν να ευλογήσουν για το μοναστήρι. Όχι επειδή δεν πίστευε, αλλά επειδή φλεγόταν. 

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2026

Κι αν δεν είναι ακόμη η ώρα;


 

Κι αν δεν είναι ακόμη η ώρα;

Το σκέφτομαι. Το αισθάνομαι μέσα μου. Κάτι με τραβά προς τον Χριστό, προς το μοναστήρι, προς αυτή τη ζωή της προσευχής και της αφιερώσεως. Κι όμως, λέω πως δεν είναι ακόμη η ώρα.

Ίσως πράγματι να μην είναι.

Και δεν χρειάζεται να φοβάμαι γι’ αυτό.

Μεγάλες ευλογίες...



Της Στέλλας Αναγνώστου Δάλλα

Μέσα από την οθόνη του κινητού μου, παρακολουθώ μία Θεία Λειτουργία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, σ’ ένα μικρό προσκύνημα μέσα στην Αγία Πόλη, προς τιμήν της Αγίας Θέκλης.  «Παύλου συνέκδημος ως καθαρά τη ψυχή…».  Ευχαριστώ τον Θεό γι΄αυτήν την τεχνολογία που μου επιτρέπει να μεταφερθώ σ’ αυτό το μικρό προσκύνημα εκεί μακρυά.  Σχεδόν μυρίζω το λιβάνι.  Τα πόδια μου θαρρείς πως πατούν τις πλάκες στο πάτωμα.  Φιλώ το χέρι του Πατριάρχη και των πατέρων.  Μπροστά μου, γύρω από το αναλόγιο, λιγοστοί από τους μαθητές της σχολής του Πατριαρχείου, με τα άσπρα τους πουκάμισάκια.  Ένα μικρό αγόρι προχωρεί μπροστά, και με τον άπειρο παιδικό του τρόπο, ψάλλει ολόσωστα τον Απόστολο.  Οι ψαλμωδίες, τέτοιες που τις ξέρω από παλιά, από το χωριό μου.  Αγάλλεται η ψυχή μου.

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2026

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου - Ξεκίνησαν τα κατηχητικά μας !!

 


Με τη χάρη και την ευλογία του Θεού ξεκίνησαν τα κατηχητικά μας στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής .Την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ξεκίνησε το κατηχητικό μας  αφού τελέσαμε την ακολουθία  του αγιασμού .

Посетите Свети манастир Пресвете Богородице Хрисопиги у Полидендрију, Атика – Где се налазимо – Радно време за посете

Свети манастир Пресвете Богородице Хрисопиги налази се у Полидендрију, у Атици (32. километар националног пута Атина–Ламија, у улици Архиепископа Христодула). Кликните на линк (локација Светог манастира).

Свети манастир Пресвете Богородице Хрисопиги повезан је са блаженопочившим митрополитом пирејским господином Калиником, који је био оснивач и ктитор манастира.

Манастир је основан 1973. године од стране старца архимандрита Калиника Карусоса, као и архимандрита Христодула Параскеваидиса (каснијег архиепископа атинског и целе Грчке) и Амвросија Ленија (садашњег бившег митрополита Калавритског).

Игуман манастира данас је архимандрит Јефрем Панаусис.

За богослужбене потребе отаца и поклоника манастира подигнуте су мање капеле посвећене:



  1. Успењу Пресвете Богородице
  2. Светом Калинику
  3. Светом Антонију
  4. Светом Григорију Богослову
  5. Светом Николи
  6. Светом Дионисију Закинтском
  7. Новојављеним светим оцима и мајкама.

У Светом манастиру редовно се служе богослужења наше Цркве, као и ноћне Свете Литургије.

А шта ако још није време?

 


А шта ако још није време?

Размишљам о томе. Осећам то у себи. Нешто ме привлачи Христу, манастиру, овом животу молитве и посвећености. Ипак, говорим себи да још није време.

Можда заиста није.

И не треба да се због тога плашим.


Не морам да журим, нити да приморавам себе да данас донесем одлуку за цео свој живот. Али могу да сачувам ту жељу живом у свом срцу. Да се молим. Да се приближавам Христу. Да Га све више упознајем.

А ако Он жели да ме поведе у манастир, Он ће отворити пут преда мном.

Али не желим да користим речи „још није време“ као изговор да заборавим оно што се родило у мом срцу.

Желим да чекам са вером, а не са страхом.

Можда данас није време да одем.
Али можда је време да почнем да се припремам.

Да будем више човек молитве.
Смиренији.
Слободнији од свега што ме задржава.
Ближи Христу.

И када дође време, не желим да кажем: „Нисам био спреман.“

Желим да кажем:

„Господе, чекао сам. Молио сам се. Поверовао сам Ти. И сада, ако је ово мој пут, спреман сам да учиним први корак.“

Нећу пожуривати Бога.

Али нећу ни затворити врата када ми Он отвори пут.

Можда данас још није време.
Али позив заслужује да остане жив у мом срцу

Πραγματοποιήθηκε η προσκυνηματική μας εκδρομή στην Αίγινα

 Με τη χάρη  και την ευλογία του Θεού πραγματοποιήσαμε το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2025 την καθιερωμένη πλέον προσκυνηματική μας εξόρμηση στο νησί της Αίγινας.

Αρκετοί  προσκυνητές αναχωρήσαμε το πρωί του Σαββάτου από το Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής για το νησί της Αίγινας  και αφού αποβιβαστήκαμε στο νησί, κατευθυνθήκαμε στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος -Αγίου Νεκταρίου όπου προσκυνήσαμε στην Παλαιά Μονή τα Ιερά λείψανα του Αγίου, τον Ιερό Ναό όπου λειτουργούσε ο Άγιος, το κελλάκι του με τα προσωπικά του είδη, και τέλος προσκυνήσαμε στον τάφο του Αγίου. 

Αμέσως μετά κατευθυνθήκαμε στον υπέροχο μεγαλοπρεπή ναό του Αγίου όπου γύρω από τη Ιερή Λάρνακα  τελέσαμε την Ιερά παράκληση .Στη συνέχεια θαυμάσαμε τα υπέροχα μωσαϊκά του Ναού, τα ψηφιδωτά και τις υπέροχες αγιογραφίες. 

Ακολουθία του εσπερινού,ακολουθία της Παρακλήσεως της Παναγίας και ομιλία.

 


Την  Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου  στις 6.00μ.μ. θα τελεσθεί η ακολουθία του εσπερινού στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής,και η Ακολουθία της Παρακλήσεως της Παναγίας . Ακολουθεί ομιλία στο Αρχονταρίκι από τον π.Εφραίμ Παναούση .

Νυχτερινή Θεία Λειτουργία

 


Την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής Πολυδενδρίου Αττικής,θα τελεσθεί Νυχτερινή Θεία Λειτουργία με την ευκαιρία της εορτής της Συλλήψεως του Τιμίου Προδρόμου. H ακολουθία θα ξεκινήσει στις 9.00μ.μ.

Πώς να αντέχουμε τον πόνο.


Δημήτρης Καραβασίλης, Θεολόγος – Συγγραφέας – Ραδιοφωνικός παραγωγός

Λένε για μια γυναίκα που της πέθανε ο της, πως γύρευε τρόπο να τον γυρίσει πίσω κοντά της, μέχρι που τα βήματά της την έφεραν σε κάποιον ερημίτη που ζούσε σε μια σπηλιά.

– Τι μπορείς να κάνεις για να μου τον φέρεις πίσω; τον ρώτησε.
Εκείνος αντι να της εξηγεί οτι είναι παράλογα αυτά που του ζητά, ήρεμα της λέει:
– Αν μου φέρεις ένα κόκκο σουσάμι απο σπίτι που δεν έχει γνωρίσει πόνο τότε κι εγώ θα εξαφανίσω τον δικό σου.
Πηγή : Ενοριακή ζωή

Λίγη Υπομονή κάνω!


Το έχω ακούσει πολλές φορές το περιστατικό από τον π. Νικόλαο Λουδοβίκο, πιθανώς και σεις, αλλά θεώρησα σκόπιμο να σας το στείλω να το έχετε. Να μας θυμίζει την ουσιαστική αξία των πραγμάτων, που πολλές φορές την χάνουμε.
Κάποτε, μου συνέβη ένα γεγονός, ήμουνα νεαρός πρεσβύτερος και διακονούσα σε κάποια χωριά έξω από την Θεσσαλονίκη και ταυτόχρονα ήμουνα βοηθός στην θεολογική σχολή ενός πολύ μεγάλου θεολόγου.
Αυτό το οποίο ζούσα, γράφοντας και την διδακτορική διατριβή μου στην θεολογική σχολή ταυτόχρονα, ήταν μια φοβερή αντίθεση.

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026

Σχόλια στον Απόστολο της Κυριακής (Κυριακή μετά την Ύψωση)


῾῞Ο δέ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καί παραδόντος ἑαυτόν ὑπέρ ἐμοῦ᾽

 ῾Ο ἀπόστολος Παῦλος συχνά στίς ἐπιστολές του προβάλλει τά προσωπικά του βιώματα ἀπό τή σχέση του μέ τόν Χριστό - ἀφότου ᾽Εκεῖνος τόν ἐλέησε καί τόν κάλεσε ὡς ἀπόστολό Του - προκειμένου νά διδάξει καί νά καθοδηγήσει τούς πιστούς καί τούς μαθητές του στούς ὁποίους ἀπευθύνεται. ῾Ο λόγος του δέν εἶναι ἕνας ξερός δασκαλίστικος λόγος, γιατί θά σημειώσει ἀλλοῦ ὅτι δέν εἶναι ὁ ἴδιος ἕνας ἁπλός παιδαγωγός, ἀλλά ὁ πατέρας πού πονάει μέχρις ὅτου δεῖ νά γεννιέται στίς καρδιές τῶν πνευματικῶν του παιδιῶν ὁ Σωτήρας Χριστός. Στόν Χριστό πάντοτε παραπέμπει,
Πηγή : Ενοριακή ζωή

Σκέψεις στο Ευαγγέλιο της Κυριακής (Μετά την Ύψωσιν)

 



Πρωτ. Γεωργίου Δορμπαράκη
«Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι».
α. Μέσα στο κλίμα της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού η Εκκλησία μας επιμένει να μας υπενθυμίζει, με την επιλογή των αναγνωσμάτων της, ότι άλλος τρόπος για να ζήσει κανείς την εν Χριστώ ζωή από τη συσταύρωση με τον Κύριο δεν υπάρχει. Αυτό συνιστά την ακολουθία του Χριστού, που οδηγεί στην εύρεση της αληθινής ζωής. Τυχόν απόρριψη του Χριστού θα σημάνει μεν την ελευθερία του ανθρώπου ως δυνατότητα αυτοκαθορισμού του ερήμην του Θεού, αλλά θα αποτελεί ταυτόχρονα την καταστροφή του ίδιου, κατά τρόπο αντίστοιχο με εκείνον που επιλέγει ως ζωή την αυτοκτονία. Η προτροπή μάλιστα του Κυρίου, που προκαλεί τη βούληση του ανθρώπου να Τον ακολουθήσει, κάτω βεβαίως από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, ακούγεται ως η πιο παρήγορη φωνή που έχει ακουστεί ποτέ για τον άνθρωπο, διότι ενώ του αποκαλύπτει την τραγικότητα της πορείας του, του δείχνει ταυτόχρονα τον δρόμο της υπέρβασης και της σωτηρίας του. «Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι»

Πηγή : Συνοδοιπορία.

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2026

Πώς έφτιαχναν στο Πόντο προζύμι με βασιλικό του Σταυρού’

       





Πώς έφτιαχναν στο Πόντο προζύμι με βασιλικό του Σταυρού’
Οι νοικοκυρές έφτιαχναν προζύμι με Βασιλικό στις 14 Σεπτεμβρίου εορτή της Ύψώσεως του Τιμίου Σταυρού και το χρησιμοποιούσαν για την παρασκευή ψωμιού.
Μετά τη λειτουργία, έπαιρναν ένα κλωνί βασιλικό από τα χέρια του ιερέα και το έβαζαν σε ένα ποτήρι με νερό. Το σκέπαζαν και το άφηναν όλο το βράδυ.
πηγή Διακόνημα

Ο Παύλος Νιρβάνας διηγείται πώς έπεισε τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη να φωτογραφηθεί:



Ο Παύλος Νιρβάνας διηγείται πώς έπεισε τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη να φωτογραφηθεί: 

"Ο καημένος ο Αλέξανδρος! Καινούριες ανησυχίες θα είχε πάλι η ασκητική του με τη συρροή τόσων ξένων και δικών μας μουσαφιρέων στο ταπεινό του σπιτάκι του ωραίου νησιού. Τον ετρόμαζε τόσο πολύ "η περιέργεια του Κοινού". Είχα διηγηθεί άλλοτε την ανησυχία του αυτή, όταν πήγα, κλέφτικα, με χίλιες προφάσεις, να τον φωτογραφίσω απάνω στο καφενεδάκι της Δεξαμενής. Δεν υπήρχε ως τότε φωτογραφία του Παπαδιαμάντη.  
Πηγή : Αηδόνι

Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2026

Για πολλά έχεις συγχωρεθεί από τον Θεό.


Τα έκανες, αλλά ο Θεός πλέον τα άφησε πίσω, τα έσβησε, γιατί μετανόησες γι’αυτά. Αυτό αρκεί για τον Θεό. Η μετάνοιά σου.

Οι άνθρωποι δυστυχώς δεν ξεχνούν.
Κατηγορούν εύκολα. Δεν συγχωρούν κι ας ζήτησες συγχώρεση για κάποιο λάθος σου.
Σε κατηγορούν ακόμα και για πράξεις για τις οποίες δεν ευθύνεσαι ή έχουνε παρεξηγήσει.

Πολλα θα μάθεις ότι λένε για σένα πίσω από την πλάτη σου. Και να είσαι σίγουρος ότι λένε άλλα τόσα που δεν θα μάθεις ποτέ. Είναι μια δοκιμασία κι αυτή.

Ο σταυρός ο δικός μας και ο Σταυρός του Χριστού

 

Ο σταυρός ο δικός μας και ο Σταυρός του ΧριστούΑγίου Ιγνατίου Μπριαντσιανίνωφ
Ο Σταυρός ο δικός μας και ο Σταυρός του Χριστού
Ο Κύριος είπε στους μαθητές Του: Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν απαρνησάσθω εαυτόν, και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι.
Τι σημαίνει τον σταυρόν αυτού; Γιατί αυτός ο σταυρός αυτού, δηλ. ο ωρισμένος για κάθε άνθρωπο, τίθεται παράλληλα με τον σταυρό του Χριστού;
Ο σταυρός μας: λύπες και παθήματα της επίγειας ζωής, που για κάθε άνθρωπο είναι δικά του.
Ο σταυρός μας: η νηστεία, η αγρυπνία και οι άλλες ευσεβείς ασκήσεις με τις οποίες ταπεινώνεται η σάρκα και υποτάσσεται, στο πνεύμα. Αυτές οι ασκήσεις πρέπει για τον καθένα να είναι ανάλογες με τις δυνάμεις του και γι' αυτό για τον καθένα είναι δικές του.
Ο σταυρός μας: οι αμαρτωλές μας κλίσεις ή τα πάθη μας, που για κάθε άνθρωπο είναι δικά του. Με μερικά από αυτά γεννιόμαστε, με άλλα μολυνόμεθα στον δρόμο της ζωής.
Σταυρός του Χριστού είναι η διδασκαλία του Χριστού.
Πηγή : Ιερά Μονή Παντοκράτορος

Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2026

Αγία Ματρώνα :Ο σταυρός του πόνου, της ασθένειας, του μαρτυρίου.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Είναι πολύ δύσκολο να εφαρμόσουμε τo «άρατε τον σταυρόν υμών και ακολουθείτε με». Οταν αποφασί­σουμε να ακολουθήσουμε τον Χριστό, καθημερινά η ζωή μας γίνεται μέρα παθημάτων, δακρύων και πόνων. Ή ψυχή αφημένη μέσα στη θεϊκή πρόνοια, μέσα στην ά­πειρη αγάπη του Θεού, σηκώνει το σταυ ρό της δοξάζον­τας τον Θεό που την αξιώνει να υποφέρει γι´ Αυτόν. Ό πόνος γίνεται γλυκύς γιατί τον γλυκαίνει η αγάπη Του. Ξέρει ότι πριν από τον σταυρό προηγείται ηΓεθσημανή, γιατί εκεί πρέπει να οδηγηθούμε. Ή προσευχή μας, δεν πρέπει να είναι ατομική, άλλα για ολόκληρο τον κόσμο. Αυτό που θα μας οδηγήσει σ' αυτήν την προσευ­χή της Γεθσημανή, είναι να αγαπήσουμε τον πλησίον μας όπως τον εαυτό μας και να ζούμε σύμφωνα με τις εντολές του Χριστού.
Μέσα στους βίους των Άγιων μας βλέπουμε ότι κα­νείς δεν πήρε τήν χάρη χωρίς να έχει πρώτα σηκώσει έναν σταυρό. Τον σταυρό του πόνου, της ασθένειας, του μαρτυρίου.
Πηγή : Γερόντισσα Ματρώνα

Η εξομολόγηση ενός απελπισμένου στον παπα-Κοδράτο.


Την εποχή που ζούσε ο παπα-Κοδράτος στην Ι.Μ. Καρακάλλου επεσκέφθη το ένας λαϊκός προσκυνητής που ήθελε να τις μεγάλες του αμαρτίες.

Πήγε στις Καρυές, στον π. Αβέρκιο που έφτιαχνε κομπολόγια, και ζητούσε επίμονα εξομολόγο.
Ο π. Αβέρκιος θεώρησε καλό να τον στείλει στην Ι. Μονή Κουτλουμουσίου που βρίσκεται κοντά στις Καρυές. Ήταν καλός πνευματικός, αλλά αυστηρός στους κανόνες, που τους έβαζε χωρίς επιείκεια.
Πηγή : Ενοριακή ζωή

Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2026

Αγία Ευφημούλα μου και Παναγιά μανούλα μου ...

..














Διηγήθηκε ο Γέροντας στόν ιερομόναχο Γ.: «Ένιωθα κάποια δυσκολία νά προσευχηθώ στόν Χριστό. Τήν Παναγία τήν έχω σάν μάννα. Τήν αγία Ευφημία τό ίδιο. Τήν φωνάζω: «αγία Ευφημούλα μου». Στόν Χριστό ένιωθα δύσκολα. Τήν εικόνα Του μέ φόβο τήν φιλούσα. Καί όταν τήν ώρα πού έλεγα τήν ευχή έφευγε καμμιά φορά ο νους μου από τόν Χριστό, δέν στενοχωριόμουνα. «Ποιός είμαι εγώ, γιά νάχω συνέχεια τόν νού μου στόν Χριστό», σκεπτόμουν. Καί συνέβη αυτό πού θά σού πώ: »Ήταν βράδυ τού Τιμίου Προδρόμου, θά ξημέρωνε τού αγίου Κάρπου Νιώθω ανάλαφρος, πούπουλο. Καμμιά όρεξη νά κοιμηθώ. Σκέφτομαι: «Άς καθήσω νά γράψω κάτι γιά τόν παπα-Τύχωνα νά τό στείλω στίς αδελφές». Μέχρι τίς 8.30΄ αγιορείτικα έγραψα ως τριάντα σελίδες.

Ο βασιλικός και ο Τίμιος Σταυρός.


Όλοι γνωρίζουμε πως τον Χριστό μας τον σταύρωσαν. Τον κάρφωσαν δηλαδή πάνω σ’ ένα ξύλινο σταυρό, κι εκεί ξεψύχησε.

Τον ξύλινο σταυρό οι Χριστιανοί τον έθαψαν βαθιά στο χώμα για να μην τον βρουν οι ειδωλολάτρες και τον μολύνουν. Έτσι ο Τίμιος Σταυρός έμεινε χρόνια πολλά θαμμένος μέσα στη γη.
Όταν έπειτα από καιρό επικράτησε ο Χριστιανισμός, η Αγία Ελένη αποφάσισε να βρει και να ξεθάψει τον Τίμιο Σταυρό και να τον στήσει μέσα στην εκκλησία στα Ιεροσόλυμα για να τον προσκυνούν οι Χριστιανοί. Πήγε λοιπόν η ίδια στα Ιεροσόλυμα και ζήτησε να μάθει σε ποιο μέρος ήταν θαμμένος ο Σταυρός.
Όμως κανένας Χριστιανός δεν ήξερε να της πει. Εκείνοι που πριν από πολλά χρόνια τον είχαν θάψει βαθιά στο χώμα, είχαν πια πεθάνει. Έβαλε λοιπόν η Αγία Ελένη χιλιάδες εργάτες κι άρχισαν να σκάβουν όλα τα χωράφια εκεί γύρω. Είχε ακλόνητη πίστη πως κάπου θα τον έβρισκε. Πολλούς μήνες δούλευαν οι εργάτες χωρίς αποτέλεσμα. Κάποια μέρα, καθώς η Αγία Ελένη βάδιζε μέσα σ’ ένα χωράφι, πάτησε ένα χορτάρι και αμέσως μια γλυκιά μυρωδιά γέμισε τον αέρα.
Πηγή : Ενοριακή ζωή

Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2026

Το σημείο του Σταυρού: τι συμβολίζει και πώς γίνεται σωστά

 



Μια  ερμηνεία, θεολογικώτατη μέσα στην απλότητά της, μας δίνει στην πέμπτη διδαχή του ο άγιος Κοσμάς ό Αιτωλός:
  «Ακούσατε, χριστιανοί μου, πώς πρέπει να γίνεται ο σταυρός και τί σημαίνει.
Μας λέγει το άγιον Ευαγγέλιον πως η αγία Τριάς, ο Θεός, δοξάζεται εις τον ουρανόν περισσότερον από τους αγγέλους. Τί πρέπει να κάμης και εσύ;
Σμίγεις τα τρία σου δάκτυλα με το δεξιόν το χέρι σου και, μην ημπορώντας να ανεβής εις τον ουρανόν να προσκύνησης, βάνεις το χέρι σου εις το κεφά­λι σου, διότι το κεφάλι σου είναι στρογγυλό και φανερώνει τον ουρανόν, και λέγεις με το στόμα: Καθώς εσείς οι άγγελοι δοξάζετε την αγίαν Τριάδα εις τον ουρανόν, έτσι και εγώ, ως δούλος ανάξιος, δοξάζω και προσκυνώ την αγίαν Τριάδα.
Πηγή : Αντέχουμε

Να μην υπολογίζουμε το τι λέει ο κόσμος!


Του π. Ιωήλ Κωνστάνταρου
Οι Απόστολοι στο έργο του Ευαγγελισμού των ανθρώπων, είχαν ν' αντιμετωπίσουν μεγάλους κινδύνους, πολλές θλίψεις και ποικίλους πειρασμούς. Και αν αυτά ίσχυαν για όλους τους Αποστόλους, πολύ περισσότερο τις καταστάσεις αυτές τις βίωνε ο Απόστολος των εθνών, ο Παύλος. Ένας μεγάλος πειρασμός για το Αποστολικό του έργο ήταν οι ίδιοι οι Εβραίοι, οι οποίοι, όταν έφευγε από μια περιοχή που εκήρυττε, πήγαιναν στη συνέχεια

αυτοί για να του κλονίσουν το έργο.
Πηγή: Κάτοψη.

Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2026

Η ύψωσις του Τιμίου Σταυρού

 



Ο Τίμιος Σταυρός του Κυρίου αποτελεί το κορυφαίο σύμβολο θυσίας και αγιασμού για την Εκκλησία του Εσταυρωμένου και Αναστημένου Χριστού, διότι ο Σταυρός μαζί με την Ανάσταση είναι οι δύο πυλώνες πάνω στους οποίους στηρίζεται η ζωή της Εκκλησίας και των μελών της.

Η τιμή που αποδίδει η Ορθόδοξη Εκκλησία, προς τον Τίμιο Σταυρό, τη 14η Σεπτεμβρίου και όχι μόνο [1], ξεκινά στους πρώτους αποστολικούς χρόνους, δια των αποστόλων και των επακολουθησάντων αποστολικών Πατέρων. Έτσι μέχρι σήμερα, η Ορθόδοξη Εκκλησία, διασώζει ανόθευτη τη βιβλική [2] (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) και πατερική διδασκαλία [3] και αποδίδει την προσήκουσα τιμή στο Σταυρό του Χριστού, ως το κατ’ εξοχήν όργανο και σύμβολο της απολυτρώσεως του ανθρωπίνου γένους.

Πηγή : Πεμπτουσία 

Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού ως Ύψωση του Μυστηρίου της Μετανοίας στη συνείδησή μας.

 


Του Ανδρέα Χριστοφόρου

Αγαπώ, σημαίνει Μετανοώ και συγχωρώ!

Γνωρίζουμε ότι αφού πρώτα ο Τίμιος Σταυρός βρέθηκε από την Αγία Ελένη στα Ιεροσόλυμα και έκτισε το Ναό της Αναστάσεως ο Πατριάρχης Μακάριος τον Ύψωσε στο Γολγοθά στις 14 Σεπτεμβρίου του 335 μ.Χ.

Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2026

Ακολουθία του εσπερινού , Ακολουθία των Χαιρετισμών του Σταυρού και ομιλία .

 


Την  Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου  στις 6.00μ.μ. θα τελεσθεί η ακολουθία του εσπερινού στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής,και η Ακολουθία των Χαιρετισμών του Σταυρού . Ακολουθεί ομιλία στο Αρχονταρίκι από τον π.Εφραίμ Παναούση .

Ο Σταυρός Νικά!


Εορτή Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού

Βλέπομεν ὑποπόδιον Δέσποτα,

ἔνθα πόδες ἔστησαν σοῦ οἱ ἄχραντοι,

σήμερον πόθῳ ὑψούμενον,

Σταυρόν σου τὸν τίμιον.

ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ: Το Ισραήλ υπήρξε λαός απειθής και σκληροτράχηλος. Η σχέση του με τον Θεό ήταν διαρκώς μεταβαλλόμενη. Παρά τα θαυμαστά σημεία που συνόδευσαν την απελευθέρωσή του απ’ τη δουλεία της Αιγύπτου, η εμπιστοσύνη του προς τον Θεό δεν ήταν καθόλου δεδομένη.

ήταν ένας Σταυρός.

 


Όταν γέρασε η μάνα μου με έπιασε μια μέρα και μου ζήτησε μια χάρη. Να πάω στο σπίτι που αφήσαμε στον Πόντο και να βρω το μεταλλικό κουτί που είχε κρύψει, όταν έφυγαν πρόσφυγες, άρον άρον το 1922…
«Πίσω από το τζάκι, αν κουνήσεις ένα τούβλο…» μου περιέγραψε ακριβώς που είναι. Το μόνο που ήθελε από αυτό ήταν ένας Σταυρός.
Πήγα λοιπόν στην Τουρκία και το βρήκα το σπίτι. Χτύπησα το κουδούνι και μου άνοιξε μια γυναίκα, η οποία όμως πολύ ευγενικά εξήγησε ότι δεν μπορώ να μπω αν δεν είναι και ο άντρας της παρών. Μου ζήτησε να επιστρέφω την επόμενη μέρα. Έτσι και έκανα, ακριβώς την ώρα που μου είχε υποδείξει.

Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2026

Οι νέοι και ο Όσιος Πορφύριος.




Μάρω Σιδέρη, Θεολόγος, ιστορικός

Μολονότι το θέμα της ημερίδας είναι «Ο Όσιος Πορφύριος και οι νέοι», φρονώ πως πρέπει να ξεκινήσω την περισυλλογή μου ανάποδα: «Οι νέοι και ο Όσιος Πορφύριος!» 
Πώς στέκει ένας νέος άνθρωπος (νέος στην ηλικία ή στην πίστη) απέναντι σε έναν μοναχό που έχει Αγιότητα; 
Πώς στέκει κάποιος που πρωτοπερπατά στη γη, μπροστά σ’  έναν άνθρωπο που ομιλεί με τον Ουρανό; 
Υπάρχει επιστημονική εξήγηση γι’  αυτή τη σχέση;
Πηγή : Ενοριακή ζωή
Recommended Post Slide Out For Blogger