Ιερό παρεκκλήσιο Εισοδίων της Θεοτόκου (Στέντορος 4 – Παγκράτι) Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών – Οκτώβριος 2026

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 8.00 π.μ. Ακολουθία του Όρθρου και Θεία Λειτουργία.
Η ακολουθία θα τελεσθεί στη Γεωργιανή γλώσσα.

Κυριακή 4 Οκτωβρίου 7.15 π.μ. (Β Λουκά -Αγίου Ιεροθέου, πρώτου Επισκόπου Αθηνών) Ακολουθία του Όρθρου και Θεία Λειτουργία.
Αμέσως μετά ακολουθεί ομιλία στο Αρχονταρίκι.

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 7.15 π.μ.(Αγίου Θωμά του Αποστόλου)
Ακολουθία του Όρθρου και Θεία Λειτουργία.

Ακολουθία του εσπερινού, Μυστήριο του Ιερού ευχελαίου και ομιλία

   

Την  Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου στις 6.00μ.μ. θα τελεσθεί η ακολουθία του εσπερινού στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής,και το Μυστήριο του Ιερού ευχελαίου  .Ακολουθεί ομιλία στο Αρχονταρίκι από τον π.Εφραίμ Παναούση .

Ο πολίτιμος λίθος

Μια σοφή γυναίκα που ταξίδευε στα βουνά ανακάλυψε τυχαία σε ένα ρέμα έναν πολύτιμο λίθο. 
Κοντοστάθηκε, τον μάζεψε και συνέχισε το δύσκολο ταξίδι της.
Την επόμενη μέρα συνάντησε έναν  άλλο ταξιδιώτη πεινασμένο και εξαντλημένο.
Η γυναίκα βλέποντας τον έτσι  ταλαιπωρημένο, αποφάσισε να μοιραστεί μαζί του το φαγητό της. 
Πηγή : Συνοδοιπορία

Το γαϊδουράκι διδάσκει προσευχή

​Ο Γερο-Σπυρίδων ζούσε σε ένα απομακρυσμένο κελί στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους και είχε για μοναδική συντροφιά και βοηθό έναν γάιδαρο, τον Βενιαμίν. 

Ο Βενιαμίν μετέφερε τα ξύλα για τον χειμώνα και τα λίγα τρόφιμα από τον αρσανά (το λιμανάκι).

​Ο Γέροντας του μιλούσε σαν να ήταν άνθρωπος.

«Βενιαμίν, παιδί μου, κάνε λίγη υπομονή, ο ανήφορος τελειώνει», του έλεγε στα δύσκολα μονοπάτια. Και το ζώο, λες και καταλάβαινε, χαμήλωνε το κεφάλι και δυνάμωνε το βήμα του.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Δέν θά τά βάλω μέ τόν Θεό. Ποιά εἶμαι ἐγώ; Ἔτσι ἤθελε ὁ Θεός

 |Η μακαριστή † Χατζη–Μαριοῦ (Σάββατο † 29–12–1981)

   👉  Η μακαριστή Χατζη–Μαριοῦ, ὅπως τήν ἀποκαλοῦσαν, 

ἀπό τό προσκύνημά της στούς Ἁγίους Τόπους, ἦταν μία ἁγία ψυχή. 

Ἔζησε στήν Φύτη Πάφου καί μέ τόν σύζυγό της Ἰωάννη ἀπέκτησαν 5 κόρες καί 2 γυιούς.

Ὁ γυιός της ὁ μεγάλος ξενιτεύτηκε ἀπό μικρή ἡλικία στή Νότιο Ἀφρική. 

Αγιος Παΐσιος: «Με τις δοκιμασίες ανεβαίνουμε στον ουρανό».

Γέροντα, το σταυρουδάκι που μου δώσατε το φορώ συνέχεια και με βοηθάει στις δυσκολίες.
- Να, τέτοια σταυρουδάκια είναι οι δικοί μας σταυροί, σαν αυτά που κρεμούμε στον λαιμό μας και μας προστατεύουν στην ζωή μας.

Τι νομίζεις, έχουμε μεγάλο σταυρό εμείς; Μόνον ο Σταυρός του Χριστού μας ήταν πολύ βαρύς, γιατί ο Χριστός από αγάπη προς εμάς τους ανθρώπους δεν θέλησε να χρησιμοποιήση για τον εαυτό Του την θεϊκή Του δύναμη. 

Και στην συνέχεια σηκώνει το βάρος των σταυρών όλου του κόσμου και μας ελαφρώνει από τους πόνους των δοκιμασιών με την θεία Του βοήθεια και με την γλυκειά του παρηγοριά.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

H απελπισία!!

του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου κυρού Χριστοδούλου

To να αμαρτήσει κανείς είναι εύκολο .Δύσκολο είναι το να μετανοήσει και να σωθεί.Πολλοί λόγοι συμβάλλουν σε αυτό.Πότε η αμέλεια ,πότε η ντροπή πότε η αδιαφορία,και ο άνθρωπος παραμένει στην πτώση μακριά από τη σωτηρία του. Αυτό βέβαια θέλει και ο διάβολος.Δεν περιορίζεται όμως στο να εκμεταλευτεί κατάλληλα μόνο τους λόγους που απαριθμήσαμε προηγουμένως για να μας εξασφαλίσει την αμετανοησία και κατά συνέπεια και την καταστροφή μας.

H πιο γλυκειά κατήχηση

Της Στέλλας Αναγνώστου- Δάλλα

Ήταν σήμερα στην Εκκλησία μπροστά μου, μια μανούλα με το παιδάκι της.  Ήταν ένα αγοράκι, μόλις δυόμισυ έως τριών ετών το πολύ.  Το κρατούσε αγκαλιά και το χάϊδευε, ενώ εκείνο έπαιζε με τα μαλλιά της.  Κάθε τόσο την ρωτούσε με μια γλυκειά, σιγανή φωνούλα:  «Χριστούλης;», κι εκείνη του έδειχνε το τέμπλο.

Αγιος Γέροντας Παΐσιος: «Να κάνεις τον αγώνα σου, όχι για να αγιάσεις, αλλά για να χαρεί ο Χριστός».

– Πέστε μου κάτι, Γέροντα, για τον αγώνα μου.
– Παλληκαριά, λεβεντιά, φιλότιμο! Με το φιλότιμο να εργάζεσαι στον Χριστό. Και ο Χριστός στην ψυχή που έχει καλή διάθεση, αγωνιστικό πνεύμα και φιλότιμο, εργάζεται αθόρυβα.

– Γέροντα, γιατί δεν γεμίζω από την προσευχή, ενώ φροντίζω να είμαι συνεπής στα πνευματικά μου καθήκοντα;

– Ε, πώς να γεμίσης; Έτσι θα γεμίσης; Θέλει γύρισμα το κουμπί αλλού.

Εξέτασε να δης πόσο δουλεύεις στην πνευματική ζωή με την λογική και πόσο με την καρδιά• πόσο κινείσαι από την ευρωπαϊκή συνέπεια και πόσο από το ορθόδοξο φιλότιμο.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Αγίου Λουκά Κριμαίας : Ευχή Εις Ασθενούντα:

"Άγιε Ιεράρχα, ομολογητά, διδάσκαλε της αληθείας και ανάργυρε ιατρέ Λουκά, σοι κλίνομεν τα γόνατα της ψυχής και του σώματος και προσπίπτοντες τοις τιμίοις και ιαματικοίς λειψάνοις σου, σε παρακαλούμεν, ως τα τέκνα τους πατέρας αυτών.

Έλα...

της Στέλλας Αναγνώστου -Δάλλα

-Κύριε, αν είσαι Εσύ, πρόσταξέ με να έρθω κοντά Σου περπαντώντας πάνω στα κύματα, όπως κάνεις κι Εσύ.

-Έλα!

-Κύριε, βυθίζομαι, σώσε με!

-Πιάσε το χέρι μου!  Ολιγόπιστε, γιατί αμφέβαλες;

Πολλές κρυμμένες αλήθειες μέσα στην μικρή στιχομυθία.

Η πρώτη, ότι μπορεί να υπάρξουν στιγμές, όπως υπήρξαν κι άλλες τέτοιες, που να φανερώσει ο Θεός τις θαυμαστές Του δυνάμεις, ένα μικρό δείγμα απ’ αυτές, στον καθένα από μας, εφ’ όσον βέβαια βρισκόμαστε μέσα στο πλοίο της Εκκλησίας, και ακολουθούμε την πορεία που μας όρισε «εις το πέραν», στην «απέναντι όχθη», «προάγειν αυτόν», δηλαδή, «πριν από Εκείνον, μέχρι να έρθει να μας συναντήσει».

Η αγιότητα δεν ανήκει στο παρελθόν.

Δεν είναι εύκολο να μιλήσει κανείς για έναν άγιο σήμερα χωρίς να νιώθει ότι στέκεται απέναντι σε έναν κόσμο που έχει μάθει να καταναλώνει ακόμη και την ιερότητα. 

Να λοιπόν το πρώτο ερώτημα: τι σημαίνει ένας άνθρωπος του 19ου αιώνα, ένας Ρώσος προσκυνητής, ένας ασκητής που περπάτησε διακόσιες μονές με τα πόδια, για μια εποχή που δεν αντέχει να περπατήσει ούτε μέχρι την ίδια της την ψυχή;

Ο Τιμόθεος, ο μετέπειτα παπα-Τύχων, δεν γεννήθηκε άγιος. Γεννήθηκε ανήσυχος. Και αυτή η ανησυχία είναι ίσως το πιο σύγχρονο στοιχείο του. Ένα παιδί με ζωηρή φύση, που οι γονείς του δίσταζαν να ευλογήσουν για το μοναστήρι. Όχι επειδή δεν πίστευε, αλλά επειδή φλεγόταν. 

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Κι αν δεν είναι ακόμη η ώρα;

 

Κι αν δεν είναι ακόμη η ώρα;

Το σκέφτομαι. Το αισθάνομαι μέσα μου. Κάτι με τραβά προς τον Χριστό, προς το μοναστήρι, προς αυτή τη ζωή της προσευχής και της αφιερώσεως. Κι όμως, λέω πως δεν είναι ακόμη η ώρα.

Ίσως πράγματι να μην είναι.

Και δεν χρειάζεται να φοβάμαι γι’ αυτό.

Μεγάλες ευλογίες...

Της Στέλλας Αναγνώστου Δάλλα

Μέσα από την οθόνη του κινητού μου, παρακολουθώ μία Θεία Λειτουργία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, σ’ ένα μικρό προσκύνημα μέσα στην Αγία Πόλη, προς τιμήν της Αγίας Θέκλης.  «Παύλου συνέκδημος ως καθαρά τη ψυχή…».  Ευχαριστώ τον Θεό γι΄αυτήν την τεχνολογία που μου επιτρέπει να μεταφερθώ σ’ αυτό το μικρό προσκύνημα εκεί μακρυά.  Σχεδόν μυρίζω το λιβάνι.  Τα πόδια μου θαρρείς πως πατούν τις πλάκες στο πάτωμα.  Φιλώ το χέρι του Πατριάρχη και των πατέρων.  Μπροστά μου, γύρω από το αναλόγιο, λιγοστοί από τους μαθητές της σχολής του Πατριαρχείου, με τα άσπρα τους πουκάμισάκια.  Ένα μικρό αγόρι προχωρεί μπροστά, και με τον άπειρο παιδικό του τρόπο, ψάλλει ολόσωστα τον Απόστολο.  Οι ψαλμωδίες, τέτοιες που τις ξέρω από παλιά, από το χωριό μου.  Αγάλλεται η ψυχή μου.

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου - Ξεκίνησαν τα κατηχητικά μας !!

 

Με τη χάρη και την ευλογία του Θεού ξεκίνησαν τα κατηχητικά μας στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής .Την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ξεκίνησε το κατηχητικό μας  αφού τελέσαμε την ακολουθία  του αγιασμού .