Ο παιδομάρτυς άγιος Μάμας: ο θαυμαστός βίος του

 

(το κείμενο είναι κατάλληλο και για παιδιά)

Ο άγιος Μάμας είναι ένας από τους παιδομάρτυρες- τα παιδιά δηλαδή που αγάπησαν πολύ το Χριστό και έδωσαν και τη ζωή τους για Αυτόν!

Οἱ γονεῖς τοῦ Θεοδοτὸς καὶ Ρουφίνα ζοῦσαν στὴ Γάγγρα τῆς Παφλαγονίας καὶ ἤσαν χριστιανοὶ μὲ μεγάλη κοινωνικὴ θέση. Τὴν ἐποχὴ αὐτὴ ὁ αὐτοκράτορας Αὐρηλιανὸς κίνησε σκληρὸ διωγμὸ ἐνάντια στοὺς χριστιανοὺς (270-275 μ.Χ.). Μεταξὺ τῶν πρώτων συνελήφθη ὁ Θεοδοτὸς κι ἀφοῦ ἀνακρίθηκε κι ὁμολόγησε τὸν Χριστό, ρίχτηκε στὶς φυλακὲς τῆς Καισαρείας.

Πηγή : Αντέχουμε

Η Μάνα

αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Σηκωνόταν κάθε πρωί και πριν κάνει οτιδήποτε άλλο κατευθυνόταν προς το προσκυνητάρι. Έκανε τον σταυρό της, αργά, ευλαβικά. Έπιανε με το δεξί της χέρι το μικρό ποτηράκι που χρησιμοποιούσε για καντήλι το έφερνε στο αριστερό της χέρι και ξανάκανε το σταυρό της.

Το άφηνε απαλά πάνω στο τραπέζι που βρισκόταν εκεί δίπλα, άνοιγε μια μικρή μπιζουτιέρα που μέσα αντί για χρυσαφικά είχε θυμίαμα, καρβουνάκια, φυτιλάκια. Πρόσθετε λίγο λάδι, άλλαζε το φυτιλάκι, το άναβε ψέλνοντας το «Άξιον εστίν», το τοπετούσε και πάλι στο κέντρο του προσκυνηταριού.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Υποδοχή του Ιερού Λειψάνου του Οσίου Αμφιλοχίου του εν Πάτμω με αφορμή την Πανήγυρη της Ιεράς Μονής μας

Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση η Ιερά Συνοδική και Σταυροπηγιακή Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής υποδέχεται το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026 το Ιερό Λείψανο του Οσίου Αμφιλοχίου του εν Πάτμω (του Μακρή), το οποίο θα παραμείνει στη Μονή καθ’ όλη τη διάρκεια της Πανηγύρεως του Γενεσίου της Θεοτόκου.

Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου

🕕 6.00 μ.μ.

Υποδοχή του Ιερού Λειψάνου του Οσίου Αμφιλοχίου στον περίβολο της Ιεράς Μονής και αμέσως μετά τέλεση της Ακολουθίας του Εσπερινού.

Μία ξεχωριστή ευκαιρία προσευχής και ευλογίας για όλους, καθώς η Μονή μας θα έχει τη χαρά να φιλοξενήσει το Ιερό Λείψανο του αγαπημένου Αγίου της Πάτμου.

А шта ако је ово мој пут?

Зашто се још увек плашим да донесем одлуку?

Толико пута сам у себи осетио тај позив. Толико пута се моје срце окренуло ка манастиру, ка молитви, ка тишини, ка Христу. Ипак, и даље говорим: „Касније… још нисам спреман.“

Али када ћу бити спреман?

Ако будем чекао да нестану сви моји страхови, можда никада нећу поћи. Ако будем чекао да постанем савршен, никада нећу ни започети. Христос не очекује од мене да све знам. Очекује само да Му се поверим.

Η μνήμη του θανάτου

του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου

Απόσπασμα από το βιβλίο "Η μετά θάνατον ζωή"

Κυκλοφορεί σε 8η έκδοση από τις εκδόσεις Χρυσοπηγή

Παρά το γεγονός της βεβαιότητας του θανάτου οι άνθρωποι δεν θέλουν να τον σκέφτονται. Θεωρούν πως η μνήμη του θανάτου όπως λέγεται στη γλώσσα της ορθόδοξης πνευματικότητας είναι υπόθεση μακάβρια .Εντούτοις η εκκλησία ζητά από τους πιστούς και να σκέπτονται το θάνατο και να συμφιλιωθούν μαζί του ."Ο χρόνος του βίου τρέχει τι μάτην ταρατώμεθα "λέγει ο Άγιος Ανδρέας Κρήτης .

Αρχή της Ινδίκτου, ήτοι του νέου Εκκλησιαστικού Έτους

 

Πρωτ. Γεωργίου Δορμπαράκη

«Την 1η Σεπτεμβρίου, η Εκκλησία μας εορτάζει την Αρχή της Ινδίκτου, δηλαδή την αρχή του νέου Εκκλησιαστικού έτους. Για την ημέρα αυτή, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει στον Συναξαριστή του:
«Πρέπει να ηξεύρωμεν, αδελφοί, ότι η του Θεού αγία Eκκλησία εορτάζει σήμερον την Iνδικτιώνα, διά τρία αίτια. Πρώτον, επειδή και αυτή είναι αρχή του χρόνου. Διά τούτο και κοντά εις τους παλαιούς Pωμάνους πολλά ετιμάτο αυτή εξ αρχαίων χρόνων. Iνδικτιών δε κατά την ρωμαϊκήν, ήτοι λατινικήν γλώσσαν, θέλει να ειπή ορισμός. Kαι δεύτερον εορτάζει ταύτην η Eκκλησία, επειδή και κατά την σημερινήν ημέραν, επήγεν ο Kύριος ημών Iησούς Xριστός μέσα εις την Συναγωγήν των Iουδαίων, και εδόθη εις αυτόν το Bιβλίον του Προφήτου Hσαΐου, καθώς γράφει ο Eυαγγελιστής Λουκάς (Λουκ. δ΄). Tο οποίον Bιβλίον ανοίξας ο Kύριος, ω του θαύματος! ευθύς εύρε τον τόπον εκείνον, ήτοι την αρχήν του εξηκοστού πρώτου κεφαλαίου του Hσαΐου, εις το οποίον είναι γεγραμμένον διά λόγου του τα λόγια ταύτα: «Πνεύμα Kυρίου επ’ εμέ, ου ένεκεν έχρισέ με,

Πηγή : Συνοδοιπορία

Τι είναι η αρχή της Ινδίκτου; Γιατί "ξεκινάει" το εκκλησιαστικό έτος τότε; (1 Σεπτεμβρίου)

Ο των αιώνων Ποιητής και Δεσπότης, Θεέ των όλων, υπερούσιε όντως, την ενιαύσιον ευλόγησον περίοδον, σώζων τω ελέει σου τω απείρω, Οικτίρμον, πάντας τους λατρεύοντας σοι τω μόνω Δεσπότη, και εκβοώντας φόβω Λυτρωτά· Εύφορον πάσι το έτος χορήγησον.

1η Σεπτεμβρίου: ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ (δηλαδή αρχή του νέου Εκκλησιαστικού έτους). Για την περίπτωση αυτή, ό Σ. Εύστρατιάδης στο Αγιολόγιο του, γράφει τά έξης: "Λέξις λατινική (indictio) όρισμόν σημαίνουσα καθ' όν κατά δεκαπενταετή περίοδον έπληρώνοντο εις τους αυτοκράτορας των Ρωμαίων οι φόροι. Κατά την εκκλησιαστικήν παράδοσιν, την αρχήν της ίνδικτιώνος είσήγαγεν ό Αύγουστος Καίσαρ (1 -14), ότε διέταξε την γενικήν των κατοίκων του Ρωμαϊκού κράτους απογραφήν και την είσπραξιν των φόρων, κατά την πρώτην του Σεπτεμβρίου μηνός. Από του Μεγάλου Κωνσταντίνου (313) έγένετο επισήμως χρήσις της Ινδικτιώνος ως χρονολογίας, έκτοτε δε ή εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως μέχρι του νυν εορτάζει την α' Σεπτεμβρίου ως αρχήν του εκκλησιαστικού έτους. "Ινδικτον ημιν ευλόγει νέου χρόνου, ώ και παλαιέ και δι' ανθρώπους νέε".

Ακολουθία του εσπερινού,Χαιρετισμοί της Θεοτόκου και ομιλία

 

Την  Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου  στις 6.00μ.μ. θα τελεσθεί η ακολουθία του εσπερινού στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής,και οι Χαιρετισμοί της Θεοτόκου.Ακολουθεί ομιλία στο Αρχονταρίκι από τον π.Εφραίμ Παναούση .

Θεία Λειτουργία στη Χρυσοπηγή

 

Η ακολουθία του  Όρθρου και η Θεία Λειτουργία θα τελεσθεί στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής  την Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου  , με την ευκαιρία της ενάρξεως του εκκλησιαστικού έτους .Η ακολουθία  θα ξεκινήσει στις 7.00 π.μ.

Βάσταζε, παιδί μου…

Γέρων Εφραίμ, Ι.Μ. Αγ. Αντωνίου Αριζόνα

Βάσταζε, παιδί μου, τον σταυρόν σου και γνώριζε ότι εις όσα πάσχομεν είναι γνώστης ο Θεός και ως Πατήρ γνήσιος προσπαθεί με κάθε τρόπον να μας μορφώση εντός μας, τον Ιησούν Χριστόν.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Για τις δοκιμασίες της ζωής.

Ο μεγάλος καθηγητής της ασκητικής ζωής άγιος Ισαάκ ο Σύρος, βαθύς γνώστης του θελήματος του Θεού και έμπειρος πρακτικός διδάσκαλος της ορθόδοξης Θεολογίας, διατύπωσε τούτο το απαύγασμα της προσωπικής του εμπειρίας:
«Οι δοκιμασίες είναι η τιμή που δέχεται η ψυχή παρά της μεγαλειότητος του Θεού».

Στο βίο του αγίου Αμβροσίου, Επισκόπου Μεδιολάνων, αναφέρεται τούτο το περιστατικό:
Κάποτε, όταν ο Άγιος βρισκόταν σε ποιμαντική περιοδεία στην επαρχία του, φιλοξενήθηκε με τη συνοδεία του στο αρχοντικό κάποιου επιφανούς χριστιανού.

Συζητώντας μαζί του, ο Άγιος πληροφορήθηκε από τον ίδιο ότι όλα γύρω από τη ζωή του κυλούσαν θαυμάσια, οι δουλειές του πήγαιναν υπέροχα, η υγεία όλων των μελών της οικογενείας του ποτέ δεν δοκιμάστηκε, ποτέ δεν αντιμετώπισε θλίψεις, δυσκολίες και προβλήματα. Τότε ο Άγιος, απευθυνόμενος στη συνοδεία του, είπε: «πάμε να φύγουμε απ' εδώ αμέσως. Αυτό το σπίτι δεν το επισκέφθηκε ποτέ ο Θεός».

Πηγή : Ενοριακή ζωή

What if this is my path?

Why am I still afraid to make the decision?

So many times I have felt this calling within me. So many times my heart has turned toward the monastery, toward prayer, toward silence, toward Christ. And yet, I continue to say: “Later… I am not ready yet.”

But when will I be ready?

Η πνευματική ζωή και το Μυστικό της !!

                          

Στον χριστιανισμό, η πνευματική ζωή δεν κατανοείται κατά τη συνήθη αντίληψη του κόσμου. Ο κόσμος θεωρεί πνευματική ζωή συνήθως τη ζωή που σχετίζεται με τα γράμματα, με τις τέχνες, με τις επιστήμες. Γι’  αυτό και χαρακτηρίζει αντιστοίχως πνευματικό άνθρωπο τον μορφωμένο άνθρωπο, τον καλλιτέχνη, τον επιστήμονα, αυτόν δηλαδή που ασχολείται με τις εκδηλώσεις του ανθρωπίνου πνεύματος. Πνευματική ζωή όμως κατά τη χριστιανική πίστη είναι η ζωή πρωτίστως που σχετίζεται με τον Άγιον Πνεύμα και τη χάρη του Τριαδικού Θεού. Πνευματική ζωή είναι η ζωή εν αγίω Πνεύματι. Όποιος έχει το Πνεύμα του Θεού μέσα του αυτός και μόνο χαρακτηρίζεται πνευματικός άνθρωπος. «Όσοι Πνεύματι Θεού άγονται ούτοί εισιν υιοί Θεού» (απόστολος Παύλος).

Πηγή:Ακολουθείν

Θες αλήθεια να Τον συναντήσεις;

Πολλές φορές στα χείλη μας σαρκώνεται ένα έντονο παράπονο για την απουσία του Θεού από την ζωή μας.

-Μα που είναι ο Θεός; Γιατί δεν μας ακούει;

Ενώ το ερώτημα αυτό είναι λογικοφανές και στηρίζετε πάνω στην οδύνη του ανθρώπου, τα πάθη και τους καημούς του, δεν είναι πάντοτε και για όλες τις περιπτώσεις απόλυτα αληθινό.

Πηγή : Με παρρησία

Κι αν είναι αυτός ο δρόμος μου;

Γιατί φοβάμαι ακόμη να αποφασίσω;

Τόσες φορές έχω νιώσει μέσα μου αυτή την κλήση. Τόσες φορές η καρδιά μου γυρίζει προς το μοναστήρι, προς την προσευχή, προς τη σιωπή, προς τον Χριστό. Κι όμως, συνεχίζω να λέω: «Αργότερα… δεν είμαι ακόμη έτοιμος».

Μα πότε θα είμαι έτοιμος;

Αν περιμένω να φύγουν όλοι οι φόβοι μου, ίσως δεν φύγω ποτέ. Αν περιμένω να γίνω τέλειος, δεν θα ξεκινήσω ποτέ. Ο Χριστός δεν περιμένει από εμένα να τα γνωρίζω όλα. Περιμένει μόνο να Τον εμπιστευθώ.

Ίσως αυτό που φοβάμαι δεν είναι το μοναστήρι. Ίσως φοβάμαι να αφήσω πίσω μου τη ζωή που γνωρίζω. Φοβάμαι το άγνωστο. Φοβάμαι μήπως χάσω κάτι.

Κι όμως, τι αξίζει περισσότερο από το να κερδίσω τον Χριστό;

Δεν θέλω να περάσουν τα χρόνια και κάποτε να κοιτάξω πίσω και να αναρωτηθώ: «Κι αν είχα τολμήσει;»