Η εικόνα της Πεντηκοστής

[Θεοφάνους του κρητός, 1546, Ιερά Μονή Σταυρονικήτα]

 Η Πεντηκοστή δεν είναι μια απλή συνέπεια ή συνέχεια της Ενσαρκώσεως. Η Πεντηκοστή έχει όλη την αξία της καθ' εαυτή, είναι η δεύτερη πράξη του Πατρός: ο Πατήρ αποστέλλει τον Υιό και τώρα αποστέλλει το Άγιο Πνεύμα. Η τέλεια αποστολή του, ο Χριστός επανέρχεται προς τον Πατέρα για να κατέλθει τώρα το Άγιο Πνεύμα ως Πρόσωπο. Η Πεντηκοστή εμφανίζεται έτσι ως το έσχατο τέλος της τριαδικής οικονομίας της σωτηρίας. Κατά τους Πατέρες ο Χριστός είναι ο μεγάλος Πρόδρομος του Αγίου Πνεύματος.
Ο Μέγας Αθανάσιος λέγει: "ο Λόγος έγινε σάρκα... ίνα οι άνθρωποι ενωθέντες πνευματικά, γίνουν ένα Πνεύμα". Επίσης κατά τον άγιο Συμεών: "Αυτός ήταν ο σκοπός και ο προορισμός κάθε έργου της σωτηρίας μας από το Χριστό, να πάρουν οι πιστοί το Άγιο Πνεύμα".
Δοσμένο στον άνθρωπο κατά τη θεία εμφύσηση, τη στιγμή της δημιουργίας, το Άγιο Πνεύμα του αποδίδεται πάλι την ημέρα της Πεντηκοστής και του γίνεται πιό εσωτερικό, πιό οικείο από αυτόν τον ίδιο. "Πυρ ήλθα να βάλω στη γη" (Λουκ. 12,49), αυτή η φωτιά είναι το Άγιο Πνεύμα.

Πηγή : Συνοδοιπορία

Ποιά η διαφορά της εορτής της Πεντηκοστής από την εορτή του Αγίου Πνεύματος;

Ουσιαστικά δεν υπάρχει διαφορά.
Η εορτή της Πεντηκοστής είναι εορτή της Αγίας Τριάδος, αφού με την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος μαθαίνουμε ότι ο Θεός είναι Τριαδικός.  Η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος έγινε κατά την ημέρα της Κυριακής. Ο ιερός υμνογράφος αποκαλεί την Πεντηκοστή τελευταία εορτή από πλευράς αναπλάσεως και ανακαινίσεως του ανθρώπου: «Την μεθέορτον πιστοί και τελευταίαν εορτήν εορτάσωμεν φαιδρώς, αύτη εστί Πεντηκοστή, επαγγελίας συμπλήρωσις και προθεσμία».
Την Κυριακή λοιπόν εορτάζουμε την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, δηλαδή, εκείνη την ημέρα ήλθε το Άγιο Πνεύμα στους Μαθητές του Χριστού. Όπως αναφέρεται και στο Συναξάρι της ημέρας:

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Κυριακῇ ὀγδόῃ ἀπὸ τοῦ Πάσχα, τὴν ἁγίαν Πεντηκοστὴν ἑορτάζομεν.
Στίχοι
Πνοῇ βιαίᾳ γλωσσοπυρσεύτως νέμει,
Χριστὸς τὸ θεῖον Πνεῦμα τοῖς Ἀποστόλοις.
Ἐκκέχυται μεγάλῳ ἑνὶ ἤματι Πνεῦμ’ ἁλιεῦσι.
Ταῖς τῶν ἁγίων Ἀποστόλων πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Πηγή : Ορθόδοξες απαντήσεις.

Η μετά θάνατον ζωή- του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου κυρού Χριστοδούλου,

Καίριες και συνοπτικές απαντήσεις πάνω στο μυστήριο του θανάτου.Το βιβλίο  του Μακαριστού αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου,Αγιογραφικά και Αγιοπατερικά τεκμηριωμένο, προσπαθεί να απαντήσει σε ερωτήσεις όπως: γιατί δεν γνωρίζουμε την ώρα του θανάτου μας, ωφελούν τους κεκοιμημένους τα μνημόσυνα, τι μπορούμε να κάνουμε για τους κεκοιμημένους.σελίδες : 200
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Χρυσοπηγή" .Ζητήστε το στα Χριστιανικά βιβλιοπωλεία .

Τηλέφωνο παραγγελιών 2295022228.

Το πιο ύπουλο εμπόδιο του πονηρού είναι η απελπισία.

Ο δρόμος της επιστροφής δεν είναι χωρίς εμπόδια. Το πιο ύπουλο όμως εμπόδιο του διαβόλου είναι σίγουρα η απελπισία και η απόγνωση.

Λένε μερικοί: «Έχω κάνει μεγάλες και πολλές αμαρτίες· δεν υπάρχει για μένα συγγνώμη και σωτηρία.» Αυτή η φράση είναι τελείως αντιορθόδοξη και αντιεκκλησιαστική· δεν έχει καμιά σχέση με τη διδασκαλία του Ιησού Χριστού.

Η εκκλησία είναι νοσοκομείο, ιατρείο ψυχών. Γι’ αυτό βρισκόμαστε μέσα στην εκκλησία, όπως λέει ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος, «δεν υπάρχει ασυγχώρητη αμαρτία, παρεκτός από την αμετανόητη». Δεν υπάρχει καμιά αμαρτία που να μη διαλύεται με τα δάκρυα της μετάνοιας. Σε τελευταία ανάλυση δεν θα κολαστούμε γιατί αμαρτήσαμε, αλλά γιατί δεν μετανοήσαμε.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Άγιος Παΐσιος: Με αφορμή το σημερινό ψυχοσάββατο,

-Γέροντα, οι υπόδικοι νεκροί (πλην των Αγίων) μπορούν να προσεύχονται;

-Έρχονται σε συναίσθηση και ζητούν βοήθεια , αλλά δεν μπορούν να βοηθήσουν τον εαυτό τους. Όσοι βρίσκονται στον Άδη μόνο ένα πράγμα θα ήθελαν από τον Χριστό: να ζήσουν πέντε λεπτά για να μετανοήσουν. Εμείς που ζούμε, έχουμε περιθώρια μετανοίας, ενώ οι καημένοι οι κεκοιμημένοι δεν μπορούν πια μόνοι τους να καλυτερεύσουν την θέση τους, αλλά περιμένουν από εμάς βοήθεια. Γι’ αυτό έχουμε χρέος να τους βοηθούμε με την προσευχή μας.

Μου λέει ο λογισμός ότι μόνο το δέκα τοις εκατό από τους υπόδικους νεκρούς βρίσκονται σε δαιμονική κατάσταση, και, εκεί που είναι, βρίζουν τον Θεό, όπως οι δαίμονες. Δεν ζητούν βοήθεια, αλλά και δεν δέχονται βοήθεια! Γιατί, τι να τους κάνει ο Θεός; Σαν ένα παιδί που απομακρύνεται από τον πατέρα του, σπαταλάει όλη την περιουσία του και από πάνω βρίζει και τον πατέρα του. Ε, τι να το κάνει αυτό ο πατέρας του; Οι άλλοι όμως οι υπόδικοι, που έχουν λίγο φιλότιμο, αισθάνονται την ενοχή τους, μετανοούν και υποφέρουν για τις αμαρτίες. Ζητούν να βοηθηθούν και βοηθιούνται θετικά με τις προσευχές των πιστών.

Πηγή : Εκκλησία ονλάιν

Όσα δεν ξέρω για την εξομολόγηση - Κυκλοφορεί σε Δ έκδοση

Ένα βιβλίο που γρήγορα αγαπήθηκε και διαβάζεται .

Κυκλοφορεί ήδη σε Δ έκδοση !!

Μοναδικό για πνευματικό δώρο σε ανθρώπους που αληθινά το έχουν ανάγκη.

Ένα βιβλίο του Μακαριστού Μητροπολίτου πρώην Πειραιώς κυρού Καλλινίκου.

Ένα βιβλίο που μιλά με τρόπο απλό και κατανοητό για την εξομολόγηση και την αναγκαιότητά της από τους πιστούς.

Το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής

 

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ: Μία ακόμη ευκαιρία μάς προσφέρει η αγία μας Εκκλησία,  να θυμηθούμε και να τιμήσουμε τους νεκρούς μας, τόσο τα πρόσωπα που υπήρξαν προσφιλή για μας κατά τη διάρκεια του βίου τους, όσο και το σύνολο των μελών της που κοινωνούμε μαζί τους μέσα από την αγάπη του Θεού και τη χάρη των μυστηρίων, υπερβαίνοντας το φθαρτό χρόνο του αιώνος τούτου.

Πηγή : Βήμα Ορθοδοξίας

ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ.

Του Κωνσταντίνου Χολέβα, πολιτικού επιστήμονος

Πεντακόσια πενήντα χρόνια πέρασαν από την αποφράδα εκείνη ημέρα της 29ης Μαϊου 1453. Τότε που ακούστηκε η κραυγή "Εάλω η Πόλις" καί η Βασιλεύουσα, η Πόλη των Αγίων, των Αυτοκρατόρων και των θρύλων, πέρασε υπό την κατοχή του Οθωμανού δυνάστη. 

Ετσι άρχισε η Τουρκοκρατία. Το Γένος απεβίωσε, αλλά η Κωνσταντινούπολις και η Αγιά Σοφιά παραμένουν σε ξένα χέρια. Σήμερα τιμούμε τους πεσόντες κατά την πολιορκία και κατά την Άλωση, διαβάζουμε τους θρήνους και τους θρύλους, συγκινούμεθα και διδασκόμεθα. Διότι αυτή είναι η αξία της ιστορικής μνήμης. Να αποτελεί μάθημα ες αεί για τις νεώτερες και τις απερχόμενες γενιές.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Ευλογημένο καλοκαίρι με τις εκδόσεις Χρυσοπηγή

 Αγαπητοί συνοδοιπόροι των εκδόσεων Χρυσοπηγή .

Αυτό το καλοκαίρι ας προσπαθήσουμε αξιοποιώντας τις πνευματικές ευκαιρίες που μας προσφέρονται να αφιερώσουμε λίγο χρόνο στην πνευματική μελέτη. Κάθε βιβλίο είναι  πνευματική επένδυση .Οι εκδόσεις Χρυσοπηγή προσφέρουν αρκετές ευκαιρίες για πνευματική μελέτη ανοίγοντας δρόμους στο μυαλό και την καρδιά.Κάθε καλοκαίρι είναι ένας καλός λόγος γι΄ αυτό.

Καλό και ευλογημένο καλοκαίρι με περισσότερες αναγνώσεις..

Τα βιβλία των εκδόσεών μας αναλυτικά 

Για σένα που πονάς (Δ´έκδοση )

Για σένα πονάς 

( Δ΄ έκδοση)

'Ενα βιβλίο του Μακαριστού Μητροπολίτου πρώην Πειραιώς κυρού Καλλινίκου

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χρυσοπηγή.  Το βιβλίο αυτό πολύ γρήγορα αγαπήθηκε από τους αναγνώστες ,διαβάσθηκε με ενδιαφέρον και ήδη κυκλοφορεί σε Δ'έκδοση .

Ζητήστε το σε όλα τα χριστιανικά βιβλιοπωλεία.

Παραγγελίες εκδόσεις Χρυσοπηγή: στο τηλέφωνο 2295022228

Διαβάστε λίγες σκέψεις για το βιβλίο από τον συγγραφέα.

 Γράφει ο Μακαριστός επίσκοπος.

(απόσπασμα από τον πρόλογο του ομώνυμου βιβλίου)

Το πρόβλημα του ανθρώπινου πόνου συγκινεί πάντοτε την καρδιά μου. Νιώθω πολύ συμπάθεια σε κάθε πονεμένο. Έχω και εγώ περάσει πολλές δοκιμασίες και πολύ πόνο στη ζωή

Θα ήθελα να σταθώ δίπλα σε κάθε πονεμένη καρδιά. Να μπορούσα να σπογγίσω πονεμένα δάκρυα. Να μπορούσα να ανακουφίσω και να παρηγορήσω πονεμένους ανθρώπους. Σε όλη την πτωχή μου διακονία ,προσπάθησα πάντα με ειλικρίνεια και αγάπη να σταθώ δίπλα σε πονεμένους ανθρώπους.

Да ли размишљаш да постанеш монах?

Пролазе дани, пролазе године, и долазе неке мисли у мој ум које бих желео да поделим с тобом.

Какви су били људи и свет пре много година?

Људи су живели са Богом, волели Бога, ослањали се на Бога. Наши манастири били су пуни монаха и монахиња. Када би човек посетио неки манастир, дворишта су мирисала од прелепог цвећа које је монах или монахиња, молећи се, садио у саксијама и баштама.

Извор: Свети манастир Светог Николаја Калтеzonског

Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η ομιλία για τον Άγιο παπαΔημήτρη Γκαγκαστάθη

Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εσπερινή ομιλία που πραγματοποίησε την Τετάρτη 27 Μαίου στο αρχονταρίκι της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής,ο πρωτοπρεσβύτερος Σπυρίδων Βασιλάκος προϊστάμενος του Ιερού Προσκυνήματος του Αγίου Λουκά του Ευαγγελιστού Θηβών για τον νέο Άγιο της εκκλησίας μας παπαΔημήτρη Γκαγκαστάθη.

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

        Του κ.Κωνσταντίνου Χολέβα 

Στις 29 Μαΐου τιμούμε τους πεσόντες κατά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Οθωμανούς πριν από 562 χρόνια. Όμως το 1453 δεν συνέβη η πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ρωμανίας. Αυτή είχε συμβεί το 1204 κατά την Δ΄ Σταυροφορία. Οι Τούρκοι βρήκαν μία κεφαλή χωρίς σώμα, μία Κωνσταντινούπολη χωρίς ενδοχώρα. Το κτύπημα που κατέφεραν οι Φράγκοι στην Ορθόδοξη Ρωμηοσύνη και η κατανομή των εδαφών της Αυτοκρατορίας άνοιξαν τον δρόμο για τη δεύτερη Άλωση από τον Μωάμεθ τον Πορθητή. Εκείνη τη χρονιά, το 1204, ανιχνεύουμε και τη γέννηση του Νέου Ελληνισμού. Το βυζαντινό κράτος παύει πλέον να είναι πολυεθνικό με ελληνικό πολιτισμό και στη θέση του εμφανίζονται μικρά κράτη αμιγώς ελληνικά. Η Νίκαια πρωτίστως, αλλά και η Ήπειρος και η Τραπεζούντα είναι τα πρώτα εθνικά κράτη στα Βαλκάνια. Εκφράζουν την ελληνορθόδοξη ελπίδα και γεννούν τη Μεγάλη Ιδέα. Το μυστικό της επιβιώσεως του Ελληνισμού μετά το 1453 βρίσκεται στην ιδεολογία και στα κείμενα των ανθρώπων που στελέχωσαν το κράτος της μικρασιατικής Νικαίας από το 1204 μέχρι το 1261, όταν αυτό το κράτος έδιωξε τους Λατίνους από την Κωνσταντινούπολη.

Θυμόμαστε την Άλωση - Κωνσταντίνος Χολέβας

Του κ.Κωνσταντίνου Χολέβα

Θυμόμαστε την Άλωση , διότι η ιστορία μας διδάσκει ότι όταν οι λίγοι αποφασίσουν να αντισταθούν κατά των πολλών, μπορεί να ηττηθούν πρόσκαιρα, αλλά τελικά σε βάθος χρόνου κερδίζουν. Η αντίσταση στα τείχη της Βασιλεύουσας των 5000 χιλιάδων Ελλήνων και των2000 ξένων συμμάχων τους έμεινε στις ψυχές των υποδούλων ως τίτλος τιμής καί δέσμευση για νέους αγώνες. Η θυσία τουΚωνσταντίνου Παλιολόγου στη πύλη του Ρωμανού έθεσε τις βάσεις για το 1821. Τα δεκάδες κινήματα των υποδούλων ετράφησαν από τους θρύλους του Μαρμαρωμένου Βασιλιά και της Κόκκινης Μηλιάς. Αν είχαν παραδοθεί την 29η Μαϊου 1453, δεν θα υπήρχε αντίσταση και εθνεγερσία. Η συνθηκολόγηση θα ήταν ανεξήτηλη ντροπή. Ενώ η ηρωϊκή άμυνα γέννησε την υπομονή, την ελπίδα, την προσδοκία. Αυτή την ελπίδα εκφράζει και ο Ποντιακός θρήνος:

Για τις δοκιμασίες της ζωής.

Ο μεγάλος καθηγητής της ασκητικής ζωής άγιος Ισαάκ ο Σύρος, βαθύς γνώστης του θελήματος του Θεού και έμπειρος πρακτικός διδάσκαλος της ορθόδοξης Θεολογίας, διατύπωσε τούτο το απαύγασμα της προσωπικής του εμπειρίας:
«Οι δοκιμασίες είναι η τιμή που δέχεται η ψυχή παρά της μεγαλειότητος του Θεού».

Στο βίο του αγίου Αμβροσίου, Επισκόπου Μεδιολάνων, αναφέρεται τούτο το περιστατικό:
Κάποτε, όταν ο Άγιος βρισκόταν σε ποιμαντική περιοδεία στην επαρχία του, φιλοξενήθηκε με τη συνοδεία του στο αρχοντικό κάποιου επιφανούς χριστιανού.

Συζητώντας μαζί του, ο Άγιος πληροφορήθηκε από τον ίδιο ότι όλα γύρω από τη ζωή του κυλούσαν θαυμάσια, οι δουλειές του πήγαιναν υπέροχα, η υγεία όλων των μελών της οικογενείας του ποτέ δεν δοκιμάστηκε, ποτέ δεν αντιμετώπισε θλίψεις, δυσκολίες και προβλήματα. Τότε ο Άγιος, απευθυνόμενος στη συνοδεία του, είπε: «πάμε να φύγουμε απ' εδώ αμέσως. Αυτό το σπίτι δεν το επισκέφθηκε ποτέ ο Θεός».

Πηγή : Ενοριακή ζωή