“ … Κάποια μέρα οι ανθρακωρύχοι έκαναν απεργία. Ο πρέσβης τής Ελλάδος με κάλεσε και μου είπε να τρέξω να τους κατευνάσω. Κατέβη...κα λοιπόν στα εργοτάξια και συναντήθηκα μαζί τους. Αυτοί μου είπαν:
«Εσείς οι Παπάδες, κοιτάζετε τις ανέσεις σας και ποτέ, καμιά φορά, δεν κατεβήκατε κάτω στις στοές να δείτε πώς δουλεύουμε, το μόνο που κάνετε είναι να μας λέτε ωραίες κουβέντες στο κήρυγμα. Ελάτε μαζί μας κάτω. Τολμείστε να δείτε τι είναι πραγματικά το ανθρακωρυχείο και μετά τα λέμε». Το βράδυ πήγα στο σπίτι μου. Ετοιμάστηκα να κοιμηθώ. Ύπνο δεν είχα. Αυτή η πρόταση που μου έκαναν ήταν μια πρόκληση για μένα. Πήρα την απόφαση: «Εγώ θα πάω.
Θα σας δείξω ότι και εγώ μπορώ να εργασθώ εκεί κάτω» σκέφθηκα. Έτσι έκανα τις απαραίτητες εξετάσεις γιά την υγεία της καρδιάς μου, επειδή η παραμονή στις στοές είναι επικίνδυνη, έλαβα την άδεια από το γιατρό να κατέβω. Κατέβηκα λοιπόν κάτω και άρχισα να εργάζομαι στις στοές. Μου έδωσαν μία μπρούτζινη λάμπα –την οποία όπως βλέπετε διατηρώ ως κειμήλιο– της οποίας το φως προειδοποιεί τους εργαζομένους, όταν υπάρξει δηλητηριώδες αέριο στην στοά…”
Από το Βιβλίο : «ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΗΛΥΒΡΙΑΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ ΤΙΜΙΑΔΗΣ» Εκδοτική Παραγωγή : ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ ΑΒΕΕ www.eptalofos.gr
