Ο Θεός μάς χαρίζει αδιάκοπα δώρα σιωπηλά, χωρίς θόρυβο και χωρίς απαίτηση ανταπόδοσης. Μας χαρίζει την αναπνοή που δεν σκεφτόμαστε, το φως που ανατέλλει πιστό κάθε πρωί, την καρδιά που συνεχίζει να χτυπά ακόμη κι όταν εμείς ξεχνάμε να ευχαριστήσουμε.
Μας χαρίζει ανθρώπους στον δρόμο μας, μικρές παρηγοριές, ανεπαίσθητες προστασίες από κινδύνους που δεν μάθαμε ποτέ.
Πόσες φορές μας σκέπασε με το έλεός Του χωρίς να το καταλάβουμε; Πόσες φορές μας κράτησε όρθιους όταν νομίζαμε πως αντέξαμε μόνοι μας; Εκείνος εργάζεται στο βάθος της ζωής μας, όπως η ρίζα στο χώμα: αθέατος, αλλά ζωοποιός.
Όταν ανοίξουμε την καρδιά μας στην ευγνωμοσύνη, τότε αρχίζουμε να βλέπουμε. Και τότε καταλαβαίνουμε πως τίποτε δεν ήταν αυτονόητο όλα ήταν χάρη. Ακόμη και οι δοκιμασίες, κρυφά δώρα, που μας ωρίμασαν, μας ταπείνωσαν και μας έφεραν πιο κοντά Του.
Ας μάθουμε λοιπόν να λέμε ένα απλό «Δόξα τω Θεώ» όχι μόνο για όσα ζητήσαμε και λάβαμε, αλλά και για όσα μας δόθηκαν χωρίς να τα ζητήσουμε ποτέ. Εκεί κρύβεται η αληθινή πίστη και η ειρήνη της ψυχής.
Εκ της συντακτικής ομάδας του Ιερού Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Κολωνού
