Ένας ερημίτης προσευχόταν επίμονα, ζητώντας να συναντηθεί με το Θεό. Επιτέλους κατάφερε να κλείσει μία συνάντηση μαζί του. Αύριο πάνω στο όρος, του είπε ένας άγγελος. Την επόμενη ημέρα ο ερημίτης σηκώθηκε πολύ πρωί και κοίταξε το όρος, ήταν τελείως καθαρό από σύννεφα. Έτσι ξεκίνησε λοιπόν, χαρούμενος και με δέος, προς την κορυφή του βουνού.
Κάποια στιγμή, εκεί που περπάταγε κατά μήκος του μονοπατιού συνάντησε έναν άνθρωπο που είχε πέσει κάτω μέσα στα αγκάθια και του ζήτησε βοήθεια. Λυπάμαι, βιάζομαι, έχω ραντεβού με το Θεό, απάντησε ο ερημίτης και συνέχισε τον δρόμο του. Λίγο πιο κάτω συνάντησε μια γυναίκα που έκλαιγε δίπλα στο άρρωστο παιδί της. Βοήθησε με σε παρακαλώ. Λυπάμαι, δεν έχω χρόνο, ο Θεός με περιμένει στην κορυφή του βουνού.
Προχώρησε ακόμα πιο γρήγορα για να μην αργήσει, αλλά εκεί που το μονοπάτι έγινε πιο δύσκολο, είδε έναν ηλικιωμένο εξαντλημένο, που του έδινε ένα ασκί. Δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο, σε παρακαλώ πήγαινε να μου γεμίσεις το ασκί με νερό από την πηγή εδώ πιο κάτω. Κάνε υπομονή, καλέ μου άνθρωπε, έχω ένα ραντεβού με τον Θεό και δεν θέλω να αργήσω!
Όταν ο ερημίτης έφτασε επιτέλους στην κορυφή του βουνού, στην πόρτα της καλύβας, όπου επρόκειτο να συναντηθεί με τον Θεό, βρήκε κρεμασμένο ένα μήνυμα•
Συγχώρεσε με που δεν είμαι εδώ, αλλά πήγα να βοηθήσω εκείνους που δεν βοήθησες εσύ στο διάβα σου.
Για κάποιους άλλους το μήνυμα έγραφε• συγνώμη που δεν είμαι εδώ αλλά ήρθα να σε βρω νωρίτερα τρεις φορές κι εσύ με απέρριψες φεύγοντας.
