Ζωντανό θαύμα της Παναγίας έζησαν στον
ελληνοϊταλικό πόλεμο οι στρατιώτες του 51ου ανεξαρτήτου τάγματος, με
διοικητή τον ταγματάρχη Πετράκη, στην κορυφογραμμή του Ροντένη, δεξιά
της θρυλικής Κλεισούρας.
Κάθε βράδυ, από τις 22-1-41 και έπειτα,
στίς 9.20 ακριβώς, το βαρύ ιταλικό πυροβολικό άρχιζε βολή εναντίον του
τάγματος Πετράκη και του δρόμου, απ’ όπου περνούσαν τα μεταγωγικά.
Πέρασαν ήμερες και το κακό συνεχιζόταν, δημιουργώντας εκνευρισμό και
απώλειες. Τολμηροί ανιχνευτές των εμπροσθοφυλακών και αεροπόροι
εξαπολύθηκαν μέχρι βαθιά στις ιταλικές γραμμές, αλλά επέστρεψαν
άπρακτοι. Δεν μπορούσαν να εντοπίσουν τα ιταλικά πυροβόλα, ίσως γιατί οι
Ιταλοί κάθε βράδυ τα μετακινούσαν.
Πηγή : Φανερωμένη Χολαργού
Ήταν όμως απόλυτη ανάγκη να εντοπισθούν
οι εχθρικές θέσεις. Ένα βράδυ του Φεβρουαρίου ακούστηκαν πάλι οι
ομοβροντίες των ιταλικών κανονιών.
- Παναγία μου, φώναξε τότε ο ταγματάρχης εντελώς αυθόρμητα, βοήθησε μας! Σώσε μας απ’ αυτούς τους δαίμονες.
Αμέσως στο βάθος πρόβαλε ένα φωτεινό
σύννεφο. Σιγά-σιγά σχημάτισε κάτι σαν φωτοστέφανο. Και κάτω απ’ αυτό
μερικά ασημένια συννεφάκια σχημάτισαν τη μορφή της Παναγίας, η οποία
άρχισε να γέρνει προς τη γη και στάθηκε σ’ ένα φαράγγι, ανάμεσα σε δύο
υψώματα του Μπούμπεση. Το όραμα το είδαν όλοι στο τάγμα και ρίγησαν.
- Θαύμα! βροντοφώναξε ο ταγματάρχης.- Θαύμα! Θαύμα! επανέλαβαν οι στρατιώτες και σταυροκοπήθηκαν.
Αμέσως έφυγε ένας σύνδεσμος με σημείωμα
του Πετράκη νια την πυροβολαρχία του Τζήμα. Σε δέκα λεπτά βρόντησαν τα
ελληνικά κανόνια και σε είκοσι εσίγησαν τα ιταλικά. Οι οβίδες μας είχαν
πετύχει απόλυτα τον στόχο.
