Από το κάλλος των δεήσεων

Eἰμὴ γὰρ σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα, τὶς ἡμᾶς ἐρρύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων;
Ο Αύγουστος έχει τη χάρη του. Είναι το ύστατο χαίρε του καλοκαιριού. Αλλά έχει και τη "χάρη", του. Είναι "η Παναγία του Δεκαπενταύγουστου", με το χαίρε, "εκ γης προς ουρανόν". Το πρώτο, μια έκφανση της χαρίεσσας φύσης. Το δεύτερο, μια έκφραση της πάσχουσας φύσης. Η ίλεως της Θεοτόκου σε αναζήτηση. Την θυμάται με πάθος ο Παρακλητικός. Αυτήν που κατέστησε τα επίγεια ουρανό. Και που δεν είναι απλός σταλαγμός λυτρώσεως. Ούτε απλή μαρτυρία συναισθηματικής χροιάς. Αλλά καταστάλαγμα ιστορημένων εμπειριών. Αναμόχλευση μνήμης.

Πηγή : Φανερωμένη Χολαργού

Μάνα του κόσμου η Παναγία.

π. Δημητρίου Μπόκου 

Στ’ ἀνέμελα χρόνια, ποὺ παιδὶ κι ἐγὼ γυρόφερνα στὶς στράτες τοῦ χωριοῦ μου, στὶς μεταξὺ Ἀγράφων καὶ Τζουμέρκων καταπράσινες βουνοπλαγιές, στὴν Παραχελωίτιδα χώρα τῶν ἀρχαίων, ἄκουγα πολλὲς φορὲς τὴ γιαγιά μου τὴ Βαρβάρα - πονεμένη κι ἅγια ψυχή, Θεὸς σχωρέσ’ την - νὰ ἀναφέρει μιὰν ἰδιότυπη προφητεία:

-  Ἄχ, παιδάκι μου! Ἔλεγαν οἱ παλιοί, πὼς ὅποιος ζήσει τὸ ’61, θὰ φάει μὲ ἀσημένιο κουτάλι.

Καὶ νά, ποὺ ἔφτασε καὶ πέρασε τὸ 1961 καὶ ὄντως φάγαμε «μὲ ἀσημένιο κουτάλι». Ἡ «προφητεία» - καημὸς τῶν στερημένων - ἐπαληθεύτηκε. Ἡ τρομερή μας ἐποχὴ τὰ γεύτηκε ὅλα σὲ ἀπίστευτη ἀφθονία. Ἀκόμα καὶ σήμερα, τὸ 2015, ποὺ μιλᾶμε γιὰ οἰκονομικὴ κρίση. Μιλᾶνε γιὰ κρίση ὅσοι δὲν ἔζησαν πρὶν ἀπὸ τὸ ’61. Ὅσοι δὲ γνώρισαν τὸ τί σημαίνει φτώχεια. Γιατὶ ἀκόμα καὶ σήμερα, μὲ κρίση, ὁ κόσμος ἔχει πράγματα, ποὺ οἱ παλιότερες γενιὲς οὔτε στὸν ὕπνο τους δὲν θὰ τολμοῦσαν νὰ ὀνειρευτοῦν. O mores, o tempora! Ἄλλα ἤθη, ἄλλες ἐποχές!

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Παναγία Μητέρα μας, σώσε το λαό Σου.

Στην ζωή όλων μας, έρχονται ώρες που φεύγει ο ήλιος και χάνεται και παγώνουνε όλα και γύρω και μέσα μας…
Όμως δεν είμαστε μόνοι μας. Υπάρχει ένας άλλος Ήλιος που είναι θερμότερος από τον γήινο και πεπερασμένο. Είναι το άδυτο Φως που κρύβεται στα έγκατα της ψυχής μας και δεν του δίνεται η δυνατότητα να αφήσει τις ακτίνες Του να διαποτίσουν όλη την ύπαρξή μας, γιατί δεν θέλουμε φως.

Στη ζωή όλων μας έρχονται ώρες πικρές. Δάκρυα χύνουμε και δάκρυα πίνουμε. Δίνουμε ψωμί και παίρνουμε ράπισμα. Μας χτυπάει το άδικο και μας τσακίζει. Απλώνουμε το χέρι για βοήθεια και δεν υπάρχει κανείς, ένα ποτήρι νερό να μας δώσει.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Η αγκαλιά της Παναγίας…

Καμία προσευχή δεν πάει χαμένη…

Κάθε ικεσία που βγαίνει ειλικρινά, γεμάτη δάκρυα, ποτέ δεν χάνεται…
Κατευθείαν πηγαίνει στον δικό Του θρόνο.
Εκείνος, φίλε μου, πάντα σε κοιτάζει. Όχι βλοσυρά, όχι σαν κακός εκδικητής.
Μα σαν στοργικός πατέρας, έτοιμος να σε σηκώσει αν χτυπήσεις,
έτοιμος αν στενοχωρηθείς να σε παρηγορήσει…
Όμως, έχεις και μια μητέρα ακόμα.

Την δική Του μητέρα που και εσένα αγαπάει όσο δεν φαντάζεσαι…
Είναι η πιο γλυκιά μητέρα του κόσμου.
Όποτε την χρειαστείς και την ζητήσεις, αμέσως θα έρθει.
Πηγή : ενοριακή ζωή

Παναγία, η μάνα των Αγιορειτών.

Ήταν ένα γεροντάκι που μόλις άκουγε τ’ όνομα της Παναγίας έκλαιγε σαν μικρό παιδί. 

Ήταν ένας Καυσοκαλυβίτης που όποτε γύριζε πλευρό τη νύχτα έψελνε το «Άξιον εστί».

Ήταν ένας Γρηγοριάτης ηγούμενος πού ΄χε «φάει» την εικόνα Της από τους πολλούς ασπασμούς.

Ήταν ένας Νεοσκητιώτης που παρακαλούσε όποιον έβλεπε να μιλήσει, να γράψει, να εκδώσει, ό,τι υπήρχε για την Παναγία.

Ήταν ένας μακαρίτης Ιβηρίτης που έπασχε από αγάπη προς την Πορταΐτισσα.

Ένας Φιλοθεΐτης έλεγε: «Έχομεν βεβαίας τας ελπίδας εις την Γλυκοφιλούσαν»

Παναγία• η μάνα των Αγιορειτών.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Αγιορείτικη Διήγηση για τον Παράδεισο.

Ακούραστος ο γέρο - Πέτρος καθάριζε κρεμμύδια στην πάνυγυρη της Παναγίας για την εσπερινή τράπεζα. Θα έρχονταν πατέρες και ψαλτάδες απο την έρημο να στολίσουν την αγρυπνία.

Και πως έκανε ο γέρο -Πέτρος αμα ξεκινούσε τα μέγιστα ανοιξαντάρια του Κουκουζέλη και το Θεοτόκε Παρθένε του Μπερεκέτη! 

Και όλο σκούνταγε τον Δανιηλ τον Εκκλησιαστικό να κουνήσει ακόμα πιο δυνατά τον χορό και τον πολυέλαιο.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Από την Μεγάλη Παράκληση

 

Πρωτ. Γεωργίου Δορμπαράκη

Σέ τήν ἁγνήν, σέ τήν Παρθένον καί ἄσπιλον, μόνην φέρω τεῖχος ἀπροσμάχητον, καταφυγήν, σκέπην κραταιάν, ὅπλον σωτηρίας᾽.
(᾽Εσένα, Παναγία, πού εἶσαι ἡ ἁγνή, ἡ Παρθένος καί ἄσπιλη, ᾽Εσένα μόνη ἔχω σάν ἀπροσμάχητο τεῖχος, καταφυγή, δυνατή σκέπη, ὅπλο σωτηρίας).
῾Ο ὑμνογράφος δέν παύει νά μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ Παναγία πρός τήν ὁποία ἀπευθυνόμαστε παρακλητικά δέν εἶναι μία ἁπλή γυναίκα, ὑποκείμενη συνεπῶς στά ἀνθρώπινα πάθη, ἀλλά οὔτε αὐτή πού χαρακτηρίζεται ἀπό κάποιες ἀρετές, ἔστω καί σπουδαῖες, ὅπως τῆς ἁγνότητας καί τῆς παρθενίας. Οἱ ἀρετές γιά τόν ἄνθρωπο εἶναι πράγμα ἀσφαλῶς σημαντικό, ἀλλά μπορεῖ νά λειτουργοῦν καί ἀρνητικά γιά τήν πνευματική του ζωή, ὅταν αὐτονομοῦνται ἀπό τόν Θεό καί θεωροῦνται καρπός τοῦ προσωπικοῦ ἀγώνα τοῦ ἀνθρώπου. Σέ μία τέτοια περίπτωση ὁδηγοῦν αὐτόν σέ ὑπερηφάνεια καί καύχηση, συνεπῶς ἀντί νά τόν προάγουν τόν καταβαραθρώνουν. Μή λησμονοῦμε ὅτι οἱ πέντε κοπέλες τῆς παραβολῆς τῶν δέκα παρθένων εἶχαν τήν ἀρετή τῆς παρθενίας, ἀλλά ἔμειναν ἐκτός νυμφῶνος Χριστοῦ.

Πηγή : Συνοδοιπορία

Ένα ευχαριστώ

Tου Βασίλη Σούρμπη

Ποιο μικρό παιδί χτύπησε και δεν έτρεξε κλαίγοντας στην αγκαλιά της μητέρας του; Αντανακλαστικό βαθιά στην ψυχή τ’ ανθρώπου ριζωμένο. Κι η μάνα αν μπορεί και υπάρχει ό,τι περνά από το χέρι της θα προσπαθήσει. Άλλο αντανακλαστικό αυτό... Μα υπάρχει κι άλλη Μάνα. Για όλους η Ίδια αλλά, παράδοξα, η αγάπη της είναι ισόποσα δοσμένη. Και έχει δύναμη... Ούτε και τη λογίζεται κανείς. Μόνο να νεύσει προς τον  Γιο της  ι. Ποιος πονάει με πόνο αβάστακτο; Ποιος στην οδύνη μιας αρρώστιας έχει λυγίσει; Ποιος στην πλεκτάνη ενός πάθους έχει σκοντάψει; Ζήτησε τη βοήθεια της; Ζήτησες τη βοήθεια  της; Αν την  άδεια σου δεν της δώσεις,  και πως θα νεύσει προς τα εσένα;

Δεκαπενταύγουστος - Η Παναγία σε κάθε γωνιά της Ελλάδας

Η Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες γιορτές της χριστιανοσύνης. Η προετοιμασία των πιστών αρχίζει από την 1η Αυγούστου με τη ...
νηστεία που διαρκεί έως τον Δεκαπενταύγουστο, αποτελώντας για τους Ορθόδοξους χριστιανούς το «Πάσχα του καλοκαιριού». Στις 15 Αυγούστου χιλιάδες πιστών με την ψυχή γεμάτη ελπίδα και κατάνυξη, προστρέχουν στα αμέτρητα προσκυνήματα, όπου λιτανεύονται οι θαυματουργές εικόνες της Παναγίας για να μαρτυρήσουν την πίστη τους στο πρόσωπό της.

 

 

Πηγή : Τρομακτικό

Ο Δεκαπενταύγουστος στην Ελλάδα, είναι μια περίοδος που φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά στον ουρανό.

Γράφει ο π. Θωμάς Ανδρέου

Τις ημέρες αυτές του δεκαπενταυγούστου, οι Εκκλησιές μας, γεμίζουν από ανθρώπους κάθε ηλικίας που προσέρχονται ευλαβικά ώστε να ψάλλουν τους ωραίους ποιητικούς παρακλητικούς κανόνες, να θέσουν σαν ευωδιαστό λουλούδι το δάκρυ και την προσευχή τους, στην Εικόνα της Μεγάλης Κυράς.

Ο δεκαπενταύγουστος στην Ελλάδα, είναι μια περίοδος που φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά στον ουρανό, μιας και ένα κομμάτι του ουρανού, το κατέκτησε το ανθρώπινο γένος, στο πρόσωπο της Παναγιάς!
Βλέπεις πρόσωπα κάθε ηλικίας να ψελλίζουν λόγια, που για αιώνες ακούγονται στις Εκκλησιές αυτές τις ημέρες! Αριστουργήματα πραγματικά, γεμάτα από ανθρώπινα συναισθήματα, ευχαριστιακής δοξολογίας σε Εκείνην, που με συμπάθεια προς το ανθρώπινο γένος, κρατά όλον τον κόσμο στην μεγάλη Της αγκαλιά, μέσα στην οποίαν χώρεσε Ο Αχώρητος…

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Αύγουστος , ο μήνας της Παναγίας μας !

  ...

Η Παναγία είναι η κατά Χάρη Μητέρα μας! Αυτό που είπε ο Κύριός μας από τον Σταυρό για την Μητέρα Του στον αγαπημένο μαθητή τον Ιωάννη «ιδού η μήτηρ σου», το λέει κατ΄ επέκταση σε όλους τους Χριστιανούς, σε όλους εμάς . Ο Κύριος μας δίνει την Μητέρα Του και για δική μας Μητέρα . Αυτό είναι μία «διαθήκη» σε μας , που την έγραψε ο Χριστός μας πάνω στον αιματοβαμμένο Του Σταυρό.

Η προσευχή της Παναγίας έχει μεγάλη παρρησία στο Θεό. Και ποτέ δεν πρέπει να απουσιάζει από την προσευχή μας η Παναγία . Όπως ο Χριστός για να κατεβεί ανάμεσά μας πέρασε από την Παναγία , έτσι και εμείς για να ανέλθουμε στον Oυρανό θα πρέπει να επικαλούμαστε συνεχώς την Παναγία . Το μυστήριο της Εκκλησίας κρύβεται στην Θεοτόκο. Πράγματι! Ότι λέγεται για την Εκκλησία λέγεται και για την Παναγία και αντιστρόφως ότι λέγεται για την Παναγία μπορεί να λεχθεί και για την Εκκλησία . Όσοι έχουν τον χρόνο ας κάνουν αυτή την μελέτη από τα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας και θα εκπλαγούν. Θα παρατηρήσουν με έκπληξη ότι οι ιεροί υμνογράφοι ταυτίζουν τρία θέματα : Σταυρός – Εκκλησία – Παναγία . Ό,τι λέγεται για το ένα από αυτά λέγεται και για το άλλο.

Στα χρόνια του Ακαθίστου Ύμνου…

ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον κείμενο για το ιστορικό του Ακαθίστου Ύμνου, που καταλήγει με τα ακόλουθα βαρυσήμαντα λόγια:

“Αυτά τα κοσμοϊστορικά γεγονότα μας φέρνει στη μνήμη κάθε χρόνο η ακολουθία των Χαιρετισμών…….θυμίζοντας σε όλους ότι στις πιο απελπισμένες στιγμές, όταν δεν υπάρχει ανθρώπινη βοήθεια, ύστατη ελπίδα παραμένει ο Θεός, αρκεί να πιστέψουμε σε Αυτόν. Γι’ αυτό και ο Ελληνισμός που γνώρισε αυτοκράτορες σαν τον Ηράκλειο προσδοκά οι ηγέτες του να δείχνουν την ίδια ευσέβεια.”

Λίγες εκκλησιαστικές ακολουθίες παραμένουν τόσο βαθιά εντυπωμένες στους Ορθόδοξους Έλληνες όσο η ακολουθία των Χαιρετισμών. Συνυφασμένη με τον ερχομό της άνοιξης, το ευωδιαστό αεράκι από κάποιον γειτονικό κήπο, την αξεπέραστη μελωδία των ύμνων η οποία επηρέασε και την κοσμική ελληνική μουσική, η ακολουθία των Χαιρετισμών έρχεται να συνδέση την προσωπική χαρά για τη δυνατότητα της σωτηρίας με το συλλογικό ευχαριστήριο προς την Θεοτόκο. Η προσωπική χαρά για την ανάκληση του πεσόντος Αδάμ, την οποία ευαγγελίζεται ο αρχάγγελος Γαβριήλ, συνοδεύεται από την θερμή ευχαριστία για την βοήθεια της Παναγίας στην πιο κρίσιμη στιγμή της Χριστιανικής Αυτοκρατορίας, όταν όλα έδειχναν πως το τέλος είναι αναπόφευκτο. Με αφορμή τον Ακάθιστο Ύμνο, θα θυμηθούμε στο σημερινό άρθρο εκείνες τις δύσκολες αλλά και ένδοξες ημέρες του έβδομου αιώνα, κατά τις οποίες το μέλλον του ανθρώπινου πολιτισμού παίχτηκε στα τείχη της Βασιλεύουσας.
Πηγή : Αντέχουμε

Η Παναγιά της Κατερινιώς...!!

 

Του Σπύρου Συμεών για την Romfea.gr

---

Πρώτη του Αυγούστου ξημερώνει, Αύγουστος ο τελευταίος μήνας του καλοκαιριού το Πάσχα του καλοκαιριού όπως πολλοί το αποκαλούν...

Μήνας αφιερωμένος εξ ολοκλήρου θα μπορούσαμε να πούμε στην Παναγιά την Μητέρα όλων μας.

Κι έχουν δίκιο μιας και στα μέσα αυτού του μήνα έχει ''τοποθετηθεί'' η ανάμνηση της Κοιμήσεως της Παναγίας και η μετάστασή της προς τα ουράνια και μέχρι την προηγούμενη ημέρα καθημερινώς ψάλλετε προς τιμήν της εναλλάξ ο μικρός και ο μεγάλος παρακλητικός κανόνας.

Μετά από 9 ημέρες ακριβώς δηλαδή στις 23 Αυγούστου έχουμε την Απόδοση της Κοιμήσεως της Παναγίας τα κατ΄άλλους εννιάμερα της Παναγιάς και κάπου εκεί προς τα τέλη του μήνα κλείνει ο Αύγουστος και το καλοκαίρι με την εορτή της καταθέσεως της Τίμιας Ζώνης της Παναγίας (Αγίας Ζώνης)...αρα είναι ένας ολόκληρος μήνας που οι απανταχού Χριστιανοί υμνούν την Παναγιά, την Θεοτόκο, την Υπερευλογημένη την Μάνα μας...!!

Οι Χριστιανοί αλλά ιδιαιτέρως οι Έλληνες έχουν μια ιδιαίτερη αγάπη προς την Παναγία, την αποκαλούν μάνα τους και μεσίτρια τους σε κάθε δυσκολία τους σε αυτήν απευθύνονται.

πηγή : Ενοριακή ζωή

Λόγος στα Εισόδια της Υπεραγίας Θεοτόκου

(Αγίου Ταρασίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως)

Α. Χαρούμενη και παράδοξη είναι η σημερινή πανήγυρη, δηλαδή η είσοδος της Αειπαρθένου και Θεοτόκου στο ναό, οδηγεί δε σε υμνωδία τον πόθο των φιλεόρτων. Σήμερα ο ουρανός και η γη συνεορτάζουν και δοξολογούν το Δημιουργό, που διάλεξε από την ανθρώπινη φύση, αυτήν την ευλογημένη από τον Θεό κόρη, για δική του κατοικία. Σήμερα ετοιμάζεται η κατοικία του προαιώνιου μυστηρίου που επρόκειτο να φανερωθεί στο μέλλον. Σήμερα αυτή που γεννήθηκε από τον Ιωακείμ και την Άννα μετά την υπόσχεση σ’ αυτούς, προσφέρεται από τους ίδιους ως τίμιο δώρο σ’ Αυτόν, που αργότερα καταδέχθηκε να γεννηθεί απ’ αυτήν. Σήμερα το ξεκίνημα της χαράς, δηλαδή η Θεοτόκος, τριών ετών μπαίνει στο ναό, και προπορεύονται παρθένες κρατώντας λαμπάδες. Σήμερα η κατάργηση της κατάρας της στειρώσεως οδηγείται ως δώρον στα Άγια των αγίων. Σήμερα το περιεχόμενο του κηρύγματος των προφητών οδηγείται στα άδυτα από τον αρχιερέα και προφήτη Ζαχαρία. Εκεί που αυτός μια φορά το χρόνο με ευλάβεια εισερχόταν, η Θεοτόκος παρέμενε συνεχώς ημέρα και νύκτα.

Πηγή : Διακόνημα

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ἁγία γῆ

Ἤλθαμε στήν Ἐκκλησία γιά νά τιμήσομε τήν Ὑπεραγία Δέσποινα Θεοτόκο, τῆς ὁποίας ἔχομε σήμερα τήν ἱερά πανήγυρη.
Ἀκούσαμε ἕνα τροπάριο πού λέγει: «Μυστικός εἶ Θεοτόκε Παράδεισος, ἀγεωργήτως βλαστήσασα Χριστόν». Μᾶς λέγει, δηλαδή, ὅτι ὅπως ὁ παράδεισος ἦταν ἕνας τόπος ἅγιος καί ὁλοκάθαρος, ἀπό τόν ὁποῖον ἔλαβε μέ τά ἴδια του τά χέρια ὁ φιλάνθρωπος καί πανάγαθος Θεός χῶμα καί ἔπλασε τόν πρῶτο ἄνθρωπο, τόν Ἀδάμ, καί γι’ αὐτό ἦταν ὁ Ἀδάμ καθαρός καί ἅγιος καί τέλειος, σωματικά, πνευματικά καί ψυχικά, κατά τόν ἴδιο τρόπο καί ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος ἦταν ἕνας νέος παράδεισος, μυστικός παράδεισος, γιατί ἦταν καί αὐτή γῆ καθαρή, γῆ ἁγία, ἄμεμπτη, ἀμόλυντη, ἀπείραχτη ἀπό ἁμαρτία, ἀκηλίδωτη.
Καί ἀπό αὐτή τήν ἀκηλίδωτη γῆ, τοῦ σώματος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, σάν ἀπό νέο παράδεισο μυστικό, ἔλαβε ὁ Πανάγαθος Θεός μέ τά ἴδια του τά χέρια, ἀγεωργήτως, σάρκα καί διέπλασε τό σῶμα τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τοῦ Μονογενοῦς Του Υἱοῦ, ὁ ὁποῖος ἔγινε, ἀπό Θεός τῆς δόξης, ὁ δεύτερος Ἀδάμ. Γιά νά ἀνακαινίσει ἐκείνους, πού ἐξ’ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας τοῦ Ἀδάμ, ἐνῶ εἶχαν καί αὐτοί τήν δυνατότητα νά εἶναι ἅγιοι καί τέλειοι, νά εἶναι πάντοτε ἅγιοι καί τέλειοι, ἐξ’ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας μολύνθηκαν καί ἔφεραν στόν κόσμο αὐτό τό χάλι, μέσα στό ὁποῖο ζοῦμε.
Πηγή : Φανερωμένη Χολαργού

ΠΑΝΑΓΙΑ: Η ωραιότερη, σεμνότερη, ταπεινότερη και ιερότερη γυναίκα του κόσμου.

        Μοναχός Μωυσής Aγιορείτης 

Η Παναγία, κατά τον άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, τον μεγαλύτερο δογματικό πατέρα της Εκκλησίας μας, “κατέχει τα δευτερεία της Αγίας Τριάδος”.

Δηλαδή εμείς οι ορθόδοξοι χριστιανοί μετά την Αγία Τριάδα τιμάμε την Παναγία. Μεγάλη όντως τιμή. Στο πρόσωπο της Παναγίας τιμάται το γυναικείο φύλο. Ο πιστός ελληνικός λαός τιμά ιδιαίτερα κι ευλαβείται πολύ την Παναγία.

Ο ΤΑΝ Η ΠΑ Ν Α Γ Ι Α ΚΑ Θ Ο Τ ΑΝ Σ Τ Ο ΤΡ Α Π Ε Ζ Ι Μ Α Σ π . Δ η μ η τ ρ ί ο υ Μ π ό κ ο υ

• 

  
  

  Κατά το Μάιο του 1929, τα λίγα χωράφια του χωριού και

  τα αμπέλια του κινδύνευαν να καταστραφούν τελείως από την

  επιδρομή αμέτρητων παμφάγων ακρίδων.

ΠΑΝΑΓΙΑ η ΜΠΑΛΩΜΕΝΗ στην Ίμβρο.

  του Δημήτρη Καραβασίλη

Στην Ίμβρο θαυματουργή είναι η Παναγία η Μπαλωμένη. Είναι χτισμένη στην μέση μιας κάθετης σχεδόν πλαγίας που κατεβαίνει ως την θάλασσα απέναντι στην Σαμοθράκη. 

Η τοποθεσία λέγεται Μεσάδι. Βρίσκεται σχεδόν σε ίση απόσταση από τα χωρία Σχοινούδι και Αγρίδια. 

Θεομητορικός Λειμώνας…

Του Παναγιώτη Φραγκάκου*, θεολόγου 
Διάσπαρτες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Ελλαδικού χώρου, υπάρχουν Εκκλησίες αφιερωμένες στο πρόσωπο της Θεοτόκου. Ακόμα περισσότερα τα ξωκκλήσια και τα προσκυνητάρια που προβάλουν έξαφνα, προς στον οχούμενο ή τον οδοιπόρο, για να υπενθυμίζουν διαρκώς τον βαθύτατο σύνδεσμο την Μάνας Παναγιάς με την ψυχή του λαού μας.
Η Θεοτόκος, ως σκεύος εκλογής του Θεού, περατώνοντας τον πρωταγωνιστικό Της ρόλο στο σχέδιο της Θείας Οικονομίας, αναχωρεί ενσάρκως προς τον ποθούμενο Υιό. Αυτόν του γαλούχησε ως Μητέρα. αυτόν ακολούθησε διακριτικά ως προστάτρια και συνοδίτρια στην επίγεια πορεία Του.  

Αυτής την καρδιά διαπέρασε δίστομος ρομφαία τις ημέρες του Πάθους, για να μεταμορφωθεί σε κήρυκα και απόστολο της Αναστάσεως του. Τέλος, έπειτα από την εν αφανεία και ταπεινώσει επίγεια διαδρομή της, έρχεται να αναπαυθεί στον γνώριμο τόπο της Γεσθημανής και ως Παν-αγία να παραδοθεί ψυχή τε και σώματι στα στοργικά χέρια του Υιού της και Θεού της. 

Από το στόλισμα του επιταφίου της Παναγίας μας

Στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής.Δεκαπενταύγουστος 2018.Καλή Παναγιά σε όλους !!