Δεν ξέρω τι έφταιξε, δεν ήρθαμε εδώ για να κρίνουμε....

Ακούσαμε για σας  “τυχαία”, σχέδιο Θεού για να σας γνωρίσουμε. Μάθαμε για τον διπλό σας αγώνα, την εξάρτηση, την ποινή. Τι είναι πιο βαριά άραγε, η φυλακή της σκέψης ή τα δεσμά του χώρου;  Και τα δύο για μας είναι γροθιά στο στομάχι, κόμπος στο λαιμό, ανάγκη να βρεθούμε κοντά σας.

          Έτσι γνωριστήκαμε. Οι εντυπώσεις της πρώτης ματιάς:....

“όμορφοι” άνθρωποι, καθαρά βλέματα, ευγένεια ανεπιτήδευτη. Μαζί μας και ένας ιερέας, ο σεβασμός στο πρόσωπό του από όλους μεγάλος.  Στην πρώτη μας συνάντηση, απέναντι μας εικοσιπέντε ψυχές – εικοσιπέντε μαχητές που με δική τους επιλογή βρέθηκαν εδώ, κάνοντας έτσι ένα μεγάλο βήμα να συνεχίσουν την ζωή τους. Μας συστήθηκαν με τα ονόματά τους και τις μέρες που ήταν  “καθαροί”.  Αυτό είναι το μαργαριτάρι τους , μας είπε ένας παλιός, η πολύτιμη νίκη τους στην προσωπική τους μάχη, αυτό που τους κάνει υπερήφανους  τώρα πια για τον εαυτό τους.                                                                                                                      

  Ίσως είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που γνώρισα ανθρώπους και ένοιωσα πως δεν είχαν να μου κρύψουν τίποτα. Κάθε φορά που βρισκόμαστε ξετυλίγουν το κουβάρι της ζωής τους επιβαβαιώνοντας με  για αυτή μου τη σκέψη. Μαθαίνοντας για την ζωή τους συνηδειτοποιείς πως δεν είμαστε εμείς και αυτοί, αλλά ότι θα μπορούσαν να είναι δικά μας παιδιά, άνθρωποι του δικού μας περίγυρου. Δεν ξέρω τι έφταιξε, δεν ήρθαμε εδώ για να κρίνουμε.

          Οι επόμενες συναντήσεις  ανέδειξαν ανθρώπους με ταλέντα και ευαισθησίες. 'Ολα ενθαρυντικά και για εκείνους και για εμάς.

          Συνεχίστε να αγωνίζεστε, αγαπήστε τον  εαυτό σας. Συγνώμη που δεν είμασταν “τότε” δίπλα σας, υποσχόμαστε όμως τώρα να συμπορευτούμε σε αυτή σας την μάχη...

Η εθελοντική ομάδα διακονίας"από καρδιάς"  στο κέντρο τοξικομανών Ελαιώνα Θηβών

Δείτε τη διακονία μας. .Κάντε κλικ στον σύνδεσμο
http://ekdoseisxrysopigi.blogspot.com/2017/06/blog-post_19.html