Η εποχή της ελιάς.

 της Τρισεύγενης Καπράνου

Η εποχή της ελιάς.Αυτού του μοναδικού δέντρου,του ιερού και άγιου,του δέντρου που συμβολίζει την Ελλάδα.Γιατί η ελιά και η Ελλάδα είχαν μεγάλη σχέση.Όταν έπρεπε να δοθεί όνομα στην πρωτεύουσα,ο Ποσειδώνας χτυπά την τρίαινα σε έναν βράχο,βγαίνει αλμυρό νερό και υπόσχεται,εάν ονομαστεί η πρωτεύουσα Ποσειδωνία,θα την κάνει ισχυρή και θαλασσοκράτειρα! Η Αθηνά,ακουμπά απαλά το δόρυ της σ' ένα βράχο και ξεπετάγεται μια φουντωτή ελιά γεμάτη καρπό.Και υπόσχεται εάν ονομαστεί η πρωτεύουσα Αθήνα,θα είναι η πόλη της σοφίας και του πολιτισμού αλλά και της καλής και υγιεινής διατροφής,λόγω του λαδιού.Αυτό το τελευταίο έπεισε τις γυναίκες και η Αθηνά κέρδισε στα σημεία.
.Και σοφία και πολιτισμός και καλή διατροφή.Και έτσι η πρωτεύουσα ονομάστηκε Αθήνα.Και έγινε το λίκνο του πολιτισμού και το λάδι την έκανε πλούσια πόλη.Στην Αθήνα θα δούμε την ιστορική ελιά του Πλάτωνα,στον ίσκιο της οποίας ο φιλόσοφος τον 5ο αι. δίδασκε τους μαθητές του.Μια από τις 12 ελιές που αντιστοιχούσαν στις 12 πύλες της ακαδημίας Πλάτωνος και αποτελούσαν τον Ελαιώνα..Στους αθλητικούς αγώνες οι αθλητές αλείφονταν με λάδι ενώ το έπαθλο ήταν ένα κλαδί ελιάς,σύμβολο νίκης και αναγνώρισης.Εξέχουσα θέση στο χριστιανισμό κατέχει η ελιά,καθώς είναι το σύμβολο της ειρήνης του θεού με τους ανθρώπους μετά τον κατακλυσμό του Νώε.Η ελιά πολλές φορές αναφέρεται στην αγία γραφή στους ψαλμούς,ιδιαιτερα στον περίφημο 103"Του ιλαρύναι πρόσωπο εν"ελαίω"...Στον ίσκιο της ελιάς ξεκουράστηκε ο ίδιος ο Χριστός στο δάσος των ελαιών,πότισε με το δάκρυ του τη ρίζα της και οδηγήθηκε στη σταύρωση... Λάδι έβαλε ο Σαμαρείτης του ευαγγελίου στις πληγές του τραυματία..Οι μωρές παρθένες ξέχασαν να βάλουν στα λυχνάρια λάδι και έχασαν τη συνάντηση με τον νυμφίο..Στο μυστήριο της βάπτισης αλείφουν με λάδι το μωρό..Και ο Χριστός ονομάστηκε έτσι γιατί ήταν "κεχρισμένος"με λάδι.Στο μυστήριο του ευχελαίου επίσης,λάδι χρησιμοποιούν και μας παρέχουν..Στην τέχνη αποτυπώνεται η ελιά!Στην ελληνική ποίηση από τον Όμηρο υμνείται το ιερό δέντρο.Ο Παλαμάς τη λέει "θυγατέρα του ήλιου" και ο Δροσίνης αναφέρεται δοξολογικά στο θεό λέγοντας: "ευλογημένος να"ναι ελιά,Αυτός που σ"έχει στείλει,για το λυχνάρι του φτωχού τ"αγίου το καντήλι"..Κλείνοντας θα παραθέσω το παράπονο της ελιάς,από το Λουδοβίκο των ανωγείων,όπου ένας γεωργός αγαπούσε πολύ την ελιά γιατί του θύμιζε την πρώτη του αγάπη.Την πότιζε,την κλάδευε,της μίλαγε..Ήρθε όμως ο καιρός του καρπού και άρχισε το ράβδισμα..Η ελιά παραπονεμένη λέει: -Ο γεωργός με αγαπάει και με χτυπάει.Πως εννοούν οι άνθρωποι την αγάπη;;Και η μαργαρίτα της απαντά:-Μη στενοχωριέσαι και μένα τόσες φορές με μαδάνε και ακόμα δεν έχουν μάθει ν"αγαπούν!!(φωτό:Αρκαδία...Το μάζεμα της Ελιάς ξεκίνησε.καλή δύναμη σε όλους