Την λένε ορφανή. Στην πραγματικότητα έχει χάσει τον πατέρα της σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Αιτία μια νταλίκα.
Τον λένε μπάσταρδο. Στην πραγματικότητα ο πατέρας του παράτησε την μητέρα του και τον ίδιο σε ηλικία 10 μηνών.
Τον λένε χοντρό. Στην πραγματικότητα πάσχει από θυρεοειδή πάχους. Δεν μπορεί να ξεπεράσει το πρόβλημα του ούτε με χάπια.
Την λέμε άσχημη.
Στην πραγματικότητα είναι όμορφη, απλώς δεν είναι του γούστου τους.
Την λένε σκύλα. Στην πραγματικότητα κλαίει κάθε βραδυ . Βιάστηκε σε ηλικία 8 χρονων απ' τον Πατριο της.
Τον λένε βρωμιάρη, πως φοράει όλο τα ίδια ρούχα. Στη πραγματικότητα η οικογένεια του δεν έχουν λεφτά ούτε για ψωμί.
Στην πραγματικότητα δεν έχεις ιδέα τι έχει περάσει ο καθένας ξεχωριστά.
Ξέρεις
ένα όνομα και όχι την ιστορία του. Σου είναι εύκολο να κρίνεις, έχεις
τις ανέσεις που αυτοί δεν έχουν, δεν έχεις περάσει ούτε το 1/4
από αυτά που έχουν περάσει αυτοί.
Μιλάς για συναισθήματα μα μόνο για τα
δικά σου.
Σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου και απορείς γιατί δε πάει αυτή η
κοινωνία μπροστά και πάντα και μόνο φταίνε οι άλλοι.........
