Με θάρρος και ελπίδα μετά την εξομολόγηση .

Του Μακαριστού Μητροπολίτου πρώην Πειραιώς κυρού Καλλινίκου

Απόσπασμα από το βιβλίο 

"Όσα δεν ξέρω για την εξομολόγηση"

   που κυκλοφορεί  από τις εκδόσεις Χρυσοπηγή

«Ἰδού ὁ Θεός μου Σωτήρ μου, πεποιθώς ἔσομαι ἐπ’ αὐτῷ καί οὐ φοβηθήσομαι» (Ἡσ. 12, 2) Καί τώρα, σάν κατακλείδα, ἀκολουθεῖ μιά συμβουλή πού προέρχεται ἀπό τήν πείρα τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Τό μεγάλο βῆμα καί ἡ ἡρωική ἀπόφαση τῆς μετανοίας καί διορθώσεως, πολύ θά ἐνοχλήσει τόν διάβολο.

 Αὐτό τό ἀπέδειξε ἤδη ἀπό τήν ἀρχή, ἀπό τότε πού ἐμφανίστηκε στόν νοῦ ἡ πρώτη σκέψη τῆς ἐπιστροφῆς. Νά ὅμως ὅτι καί τώρα, πού ὅλα ἔχουν τελειώσει, πού καί ἡ ἄφεση δόθηκε καί ἡ εἰρήνη ἐπαμῆλθε στήν ψυχή, ἐκεῖνος ἐξακολουθεῖ τόν σκληρό του ἀγώνα, μέ μιά τελευταία παγίδα πού σάν τεχνίτης ἔμπειρος στήνει μεθοδικά. Κι αὐτή περιέχει τόν κίνδυνο τῆς ἀπελπισίας, σέ περίπτωση νέας πτώσεως.

 Δέν εἶναι περίεργο ὅτι, παρ’ ὅλη τήν προσοχή του, ὁ Χριστιανός μπορεῖ νά ξαναπέσει καί νά λερώσει καί πάλι τόν ἑαυτό του .Τά ἐλαττώματα δέν κόβωνται διά μιᾶς. Σιγά-σιγά θά ἔρθει ἡ ἠθική τελειοποίηση καί ἀργά κάπως, ὁ κακός ἑαυτός μας αἰχμαλωτίζεται ἀπό τίς ἀγαθές καταβολές πού ἡ Χάρη τοῦ Μυστηρίου ἔκανε νά ἀνθίσουν καί πάλι μέσα μας. 

Ἔτσι, ἐνῶ ὁ μετανοήσας θά ἀγωνίζεται πολεμώντας τό κακό, θά ἀντιστέκεται στόν διάβολο, θά ἐργάζεται γιά τόν ἑαυτό του καί θά ἀγρυπνεῖ πάνω στίς κινήσεις τῆς καρδιᾶς του, δέν θά λείψουν καί πάλι ἀδύνατες στιγμές, πού εἴτε ἀπό ὑφαρπαγή καί ἀπροσεξία εἴτε ἀπό ὑποχώρηση καί δειλία, θά τόν κάνουν νά προδώσει καί πάλι τήν ἀγάπη τοῦ Θεού

Αὐτό, ὅμως, περιμένει καί ὁ διάβολος γιά νά ἐκμεταλλευτεῖ, ἐνσπείροντας λογισμούς ἀπελπισίας καί ἀποτρέποντας τόν Χριστιανό ἀπό τό νά σηκωθεῖ καί νά καθαρισθεῖ καί πάλι. Βέβαια, ὁ πιστός καί ταπεινός ἄνθρωπος γνωρίζει καλά τί ὀφείλει νά κάνει στήν περίπτωση αὐτή. Πρέπει νά περιφρονήσει τήν ντροπή, νά διώξει μακρυά τήν ἀπόγνωση καί νά σπεύσει στό σωτήριο λουτρό τῆς ἐξομολογήσεως.

 Τό Μυστήριο εἶναι στή διάθεσή του ἀνά πᾶσα στιγμή. Ἔπειτα ὁ Σωτήρας μας Ἰησοῦς μένει πάντοτε μέ ἀνοιχτές ἀγκάλες. Παρά ταῦτα, ὅμως, δέν εἶναι λίγοι ἐκεῖνοι πού πιάνονται στήν παγίδα, λησμονοῦν τή δωρεά τοῦ Θεοῦ καί χάνονται μέσα στίς ἀποπνικτικές ἀναθυμιάσεις τῶν καπνῶν τῆς ὑπερηφανείας τους, ἡ ὁποία γεννᾶ τήν ἀπελπισία καί τήν ἀπομάκρυνση ἀπό τόν Θεό.