Περνούν οι μέρες, περνούν τα χρόνια και έρχονται κάποιες σκέψεις στο μυαλό μου, που θα ήθελα να τις μοιραστώ μαζί σου.
Πώς ήταν τα πράγματα και ο κόσμος πριν χρόνια ;
Οι άνθρωποι ζούσαν με το Θεό ,αγαπούσαν το Θεό, στηρίζονταν στο
Θεό. Τα Μοναστήρια μας γεμάτα από Μοναχούς και Μοναχές . Πήγαινες επίσκεψη σ' ένα
Μοναστήρι και μοσχοβολούσαν οι αυλές, από τα όμορφα λουλούδια, που προσευχόμενος ο Μοναχός ή η Μοναχή έβαζε στις γλάστρες και στους κήπους .
Έμπαινες στο Καθολικό της Μονής και μοσχοβολούσε ολόκληρη η ψυχή σου από το όμορφο θυμίαμα, που πριν λίγο έδωσαν θυσία στο Θεό . Έβλεπες χαμογελαστούς Μοναχούς και Μοναχές, με σκυμμένο το πρόσωπο, να σε καλούν μέσα στο αρχονταρίκι για να δώσουν το καθιερωμένο κέρασμα, κι' εκεί να είναι έτοιμοι να ακούσουν κάθε τι που βαραίνει την ψυχή σου, λέγοντάς σου έναν πνευματικό λόγο ώστε να ηρεμήσει η καρδιά σου και να γαληνέψει ο μπερδεμένος, από την καθημερινότητα, λογισμός σου.
Έφευγες από το Μοναστήρι λέγοντας "ηρέμησε η ψυχή μου", "άδειασε το μυαλό μου για λίγο",
γέμισα τις μπαταρίες μου".
Περνά ,όμως, ο καιρός..
Ήρθαμε στο σήμερα.
Υπάρχουν ακόμα τα Μοναστήρια .
Υπάρχει ακόμη το Καθολικό.
Υπάρχει ακόμη το Αρχονταρίκι ,αλλά
,δυστυχώς, δεν υπάρχει ο Μοναχός και η Μοναχή για να σε υποδεχθεί και να σου πει έναν λόγο πνευματικό.
Φτάσαμε στο 2025. Άδειασαν τα Μοναστήρια .
Ελάχιστοι Μοναχοί και Μοναχές.
Τα περισσότερα Μοναστήρια κλειστά.
Άλλα πάλι ανοιχτά μεν, αλλά οι ψυχές ,που κατοικούν εντός τούς, ελάχιστες . Προσπαθούν να κρατήσουν το καντήλι της Παναγίας αναμμένο. Μεγάλωσαν, τρέμουν τα χέρια τους πια. Σκέφτονται ,καθώς ανάβουν το καντήλι της Παναγίας, "θα πεθάνω κι' εγώ και μετά τι; Τι θα γίνει Παναγία μου ;".
Ο κόσμος προχωράει μπροστά . Τα γεγονότα τρέχουν πολύ γρήγορα. Ο κόσμος, οι άνθρωποι ακόμα περισσότεροι, αλλά κανείς δεν σκέφτεται το Θεό.
Κανείς σήμερα δεν σκέφτεται να δοθεί στο Θεό.
Κανείς σήμερα δεν ακούει το κάλεσμα του Θεού για να γίνει Μοναχός ή Μοναχή.
Το πνίγουμε ,το θάβουμε μέσα μας και δεν το αφήνουμε να βγει.
Ο Θεός μιλά μέσα μας ,αλλά εμείς δεν ακούμε. "Εγώ να γίνω Μοναχός; Τι έχασα; Να χαραμίσω την ζωή μου; Να χάσω τα νιάτα μου;"
Όλοι συνηγορούν σ' αυτό . Όλος ο κόσμος συμφωνεί σ' αυτό. Ο Μοναχός είναι ο αποτυχημένος της ζωής . Είναι άχρηστος , τεμπέλης, λιποτάκτης της ζωής και των ευθυνών.
Οι Μοναχοί , οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι δεν είναι ούτε τεμπέληδες, ούτε ατομιστές, ούτε αποτυχημένοι, αλλά θεληματικά αποτυγχάνουν κοσμικά (ανθρωπίνως) και επιτυγχάνουν πνευματικά ,όπως λέει ο Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης.
Που είναι σήμερα οι νέοι μας; Γιατί σήμερα κανείς δεν θέλει να δώσει τον εαυτό του στο Θεό; Πως γίναμε έτσι; Ας προσέξουμε μήπως, ενώ μας προσκαλεί ο Κύριος στην ουράνια παράταξη των Μοναχών, αρνηθούμε την πρόσκληση,από οκνηρία και ραθυμία, και σταθούμε έτσι αναπολόγητοι στο μεγάλο και φοβερό βήμα της Κρίσεως ,
μας λέει ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος.
Ξέρεις τι θα πει Μοναχός;
Πρώτον, να αγαπάς το Θεό, και δεύτερον να κλαις και να θρηνείς σε όλη σου τη ζωή για την ανθρωπότητα, μας λέει ο Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης
Θα μου πεις: πως θα το καταλάβω ότι θέλω ; Πως θα το νιώσω ; Έρχεται πάλι ο Άγιος Ιωάννης της Κλιμακος και μας λέει :
"Παρακινείται να γίνει κάποιος μοναχός, για τις εξής 3 παρακάτω αιτίες:
α) είτε για την μέλλουσα Βασιλεία
β) είτε για τα πολλά του αμαρτήματα, και
γ) είτε για την αγάπη του Θεού.
Εάν κάποιος γίνει Μοναχός, χωρίς να τον έχει παρακινήσει μία από τις παραπάνω αιτίες, τότε η αναχώρησή του είναι παράλογη.
Υπάρχουν νέοι και νέες που να σκέφτονται τα παραπάνω; Πιστεύω ότι υπάρχουν, αλλα είναι κρυμμένοι.
Θέλεις να γίνεις Μοναχός η Μοναχή ; Τι περιμένεις ; Η αναμονή ή η αναβολή είναι πάντα τέχνασμα του διαβόλου. "Άστο λίγο ακόμα , νέος είμαι, έχω καιρό, έχω να τακτοποιήσω υποθέσεις".
Κι' έτσι ο διάβολος σε νίκησε. Του έδωσες πάτημα καλό. Αυτό περίμενε από σένα.
Οταν ένας νέος ερωτεύεται μια νέα κοπέλα τι κάνει; Τη γνωρίζει. Κάνει βήματα να την προσεγγίσει,να της μιλήσει, να την γνωρίσει καλύτερα. Το ίδιο συμβαίνει και με τον νέο ή την νέα που θέλει να γίνει Μοναχός ή Μοναχή.
Βρίσκει το Μοναστήρι που τον αναπαύει, που του αρέσει. Γνωρίζει το Γέροντα ή τη Γερόντισσα . Προσεγγίζει πιο πολύ το Θεό.
Ζητάει από το Γέροντα ή τη Γερόντισσα να του μιλήσει για το Θεό . Δίνει τον εαυτό του στην γνωριμία με το Θεό. Και ο γέροντας παίρνει τον άνθρωπο αυτόν και τον οδηγεί που ; Στην γνωριμία με το Θεό και ,τέλος,τον οδηγεί στον Παράδεισο.
Το αλφάβητο της Ελληνκής γλώσσας έχει 24 γράμματα.
Το αλφάβητο της καλογερικής έχει μόνο δύο φράσεις: Το ''ευλόγησον'' και το ''να 'ναι ευλογημένο'».
Λέει ο Άγιος Ιάκωβος ο Τσαλίκης :
" Αν ο Θεός σε καλέσει και γίνεις Μοναχός, αυτά τα 2 να έχεις μέσα σου: την ταπείνωση και την αγάπη. Γιατί αυτά θα μας πάνε στον Παράδεισο".
Όποιος θέλει να γίνει Μοναχός, πρέπει να ταπεινωθεί και να μην έχει θέλημα. Έγινες Μοναχός και έχεις θέλημα; Έχεις τον σατανά συνήγορο. Έγινες Μοναχός και ακολουθείς τον λογισμό σου και νομίζεις ότι είσαι αλάνθαστος;
Όλο λάθη θα είσαι και κανένα ορθό δεν θα κάνεις ποτέ (Όσιος Άνθιμος της Χίου).
Αγαπώ το Θεό ,λοιπόν; Αποφασίζω και προχωράω με την ευχή του Γέροντά μου.
Οχι σκέψεις και πάλι σκέψεις μπερδεμένες.
Δώσε τη ζωή σου στον
Χριστό . Άστα όλα σ' Εκείνον. Προχώρα, ακούγοντας το Θεό, που μιλά στην καρδιά σου και ξέρει Αυτός!
Θέλεις;
Π. Γερμανού
