Χριστός Ανέστη σημαίνει να πεθαίνεις και να κρατιέσαι απ' τα χέρια του Χριστού με εμπιστοσύνη.

π.Δημητρίου Αρώνη

  Χθες Τρίτη 24 Απριλίου ,έγινε η νεκρώσιμη ακολουθία του χαμογελαστού Κωνσταντίνου μας στο Ναό μας, που ο Κύριος οίδε, αιφνίδια και αναπάντεχα ανεχώρησε από τα επίγεια... 
Έχει γίνει το κέντρο των συζητήσεών μας, ο λόγος που δυσκολευόμαστε να απαντήσουμε στα Μυστήρια του Θεού, που έχουμε χάσει την ηρεμία μας, γι' αυτό και το κομποσκοίνι τρέχει στα χέρια μας... 
Χωρίς αμφιβολία ήταν, είναι και θα είναι η δυσκολότερη συνοδεία που κάναμε και θα κάνουμε στην ιερατική μας ζωή... 
Μου έκανε εντύπωση την Κυριακή η πληγωμένη μάνα, η οποία είχε πιάσει τον π.Πολύκαρπο από το χέρι και περπατούσαν μαζί προς το σπίτι... Το σπίτι απ' το οποίο έλειπε ο Κωνσταντίνος της...

Διδακτική για όλους μας η συμπεριφορά της μάνας... Χριστός Ανέστη σημαίνει να πεθαίνεις και να κρατιέσαι απ' τα χέρια του Χριστού με εμπιστοσύνη, να κρατιέσαι απ' τα πληγωμένα από τα καρφιά χέρια του... Γιατί ο Χριστός ξέρει από πληγές και πόνο... 
Γιατί η Παναγία ενταφίασε το μοναχογιό της... Χριστός Ανέστη! 
Χριστός Ανέστη κάθε μέρα, κάθε νύχτα και κάθε μέρα! Αυτό δίνει ελπίδα και χαρά στην ψυχή μας για να συνεχίσουμε... Αναστημένε Χριστέ, Βασιλιά της Ειρήνης και της Ζωής,τώρα έχουμε ανάγκη τη θεϊκή σου συντροφιά...