ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΧΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ;

Γράφει ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος

«Τι Χριστούγεννα να κάνεις φέτος χωρίς λεφτά; Άστο καλύτερα...» 
«Πού να τη βρω τη γιορτινή διάθεση, όταν δεν έχω να φάω ψωμί και να ζεσταθώ;» 
«Δεν έχει Χριστούγεννα φέτος. Περιμένουμε να περάσουν οι μέρες για να πληρώσουμε τους νέους φόρους» 

Αυτά και άλλα πολλά, είναι ελάχιστα απ' όσα ακούγονται στην Ελλάδα του 2012, παραμονές Χριστουγέννων. Μια απέραντη κατήφεια, μελαγχολία, κατάθλιψη και απογοήτευση.

Πηγή :Προσκυνητής.

Ταξίδι στη Βηθλεέμ…

 vatopaidifriend5

Χριστούγεννα, πραγματικά ευλογημένες μέρες, Άγιες.
Περπατάς στα μαγαζιά, κοιτά τις βιτρίνες, παρακολουθείς τους ανθρώπους γύρω σου και ψάχνεις κάποιον.
Ψάχνεις κάποιον να σου ζεστάνει την ψύχη , να σε πάρει μια αγκαλιά , να σου πει δύο λόγια απλά, δύο λόγια ουσιαστικά , δύο λόγια  Αγάπης. Έχεις βγει από το σπίτι προς αναζήτηση αυτού του ένα και ξεχνάς ότι πριν από 2.00ο χρόνια και κάτι ψηλά
Κάποιος είχε έρθει σε αυτόν τον κόσμο για την δική μας προσωπική αναζήτηση.
Και μας έψαχνε… βγήκε  στους δρόμους, στις πλατείες, στις ερήμους, σε βουνά, σε πόλεις και έψαχνε… έψαχνε φίλους.

Το πανδοχείο της καρδιάς μας

Μέσα σ᾿ έναν κόσμο βουτηγμένο στο αίμα των πολέμων, ακρωτηριασμένο από την ανθρώπινη λεηλασία, κυριολεκτικά χαμένο μέσα στο χάος μιας διεστραμμένης λογικής, έρχονται και τούτα τα Χριστούγεννα. Έρχεται για άλλη μια φορά ο Κύριος, να μας θυμίσει πως γεννήθηκε και για μας. Γεννημένος σε μια φάτνη αλόγων, γιατί ήταν ταπεινός, ζητάει λίγη θέση στην καρδιά μας.

Τόσο αγαπά ο Κύριος τον άνθρωπο, που καταδέχεται να αναπαύεται στην καρδιά του. Δεν είναι ἀδυναμία του Θεού αυτή, μα υπερβολική αγάπη, να θέλει να φιλοξενηθεί στην καρδιά μας.

Ας δώσουμε στον Κύριο, λοιπόν, μια θέση στην καρδιά μας να ξαποστάσει και σ᾿ εκείνη τη θέση η θεία χάρις του Αγίου Πνεύματος είναι ικανή να κάνει θαύματα μέσα μας και γύρω μας. Για τόσα πράγματα, για τόσους αγαπημένους μας δίνουμε θέσεις μέσα μας.

Πηγή : Χριστιανική Φοιτητική δράση

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΧΩΡΙΣ ΧΡΙΣΤΟ

Στην αρχή ήταν μια μικρή φάτνη. Κάπου - κάπου και ένα καραβάκι. Μετά ξεφύτρωσε έξω από τη φάτνη ένα δέντρο, που δεν συμβόλιζε την "ράβδο εκ της ρίζης Ιεσσαί"... Το στόλισαν οι άνθρωποι με... καρπούς και του πρόσθεσαν και πολλά φώτα!

Η φάτνη παρέμενε μικρή και ταπεινή. Οι άνθρωποι πρόσεχαν τώρα περισσότερο το δέντρο και λιγότερο τη φάτνη!

Και μετά προστέθηκε στη... συνοδεία και ένα ξωτικό, αποκύημα αρρωστημένης φαντασίας, ο Santa Claus, ξεπεσμένο από τον Βορρά στην Αμερική! Καμία σχέση με τις σεπτές ασκητικές μορφές των Αγ. Νικολάου ή Βασιλείου.

Πηγή : Χριστιανός

Έρχονται Χριστούγεννα.

 Της Τρισεύγενης Καπράνου

"Πως άσομαι ωδήν Κυρίου επί γης αλλοτρίας"επισημαίνει ο 136ος ψαλμός,αυτό το λυρικό αριστούργημα.Πως να ψάλλω την ιερή ωδή του Κυρίου σε χώρα ξένη;Δύσκολη η θέση του Ιουδαίου σε ξένη χώρα να ψάλλει λατρευτικό άσμα..Πώς θα το εκλάβουν οι αλλόθρησκοι;Πως ο πόνος αυτός του Ιουδαίου φτάνει στις μέρες μας;Πόσο επίκαιρα είναι τα λόγια αυτά; Εμείς βέβαια,δεν είμαστε εξόριστοι σε χώρα αλλόθρησκων αλλά....μήπως νοιώθουμε ξένοι μέσα στην ίδια μας τη χώρα;

Πως γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα;

Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Θεοφίλου.

ΔΙΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΗΔΗ, την προ των Χριστουγέννων περίοδο- Με την ανάλογη ετοιμασία υποτίθεται. Προηγείται για τον συνειδητό Χριστιανό, όπως νομίζαμε, υποτίθεται, τεσσαρακονθήμερη νηστεία και περισυλλογή. Η νηστεία για να υποδεχθούμε τον Ιησού Χριστό, τον Θεό μας και Σωτήρα μας, σε ανθρώπου μορφή, δεν είναι αυστηρή τόσο, όπως αυτή για την ετοιμασία μας να ζήσομε τα πάθη Του και την Ανάσταση Του. Και υπάρχει κάποιος λόγος και για τις νηστείες αυτές. Σκέπτομαι πάντα, ειδικά όμως κατά την περίοδο αυτή, σκέπτομαι τα παιδιά μας, τους νέους ανθρώπους, και την ατμόσφαιρα μέσα στην οποία μεγαλώνουν.

Χριστούγεννα 2025 στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής

 

Και φέτος η μεγάλη Δεσποτική εορτή της Γεννήσεως του Κυρίου στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής  θα εορτασθεί με το ακόλουθο πρόγραμμα 

Τρίτη 23 Δεκεμβρίου  9.00μ.μ. Ακολουθία των Μεγάλων και Βασιλικών Ωρών ,Εσπερινός και Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου 

Ο Φώτης Κόντογλου για τα Χριστούγεννα.

Τὴν πνευματικὴ χαρὰ καὶ τὴν οὐράνια ἀγαλλίαση ποὺ νοιώθει ὁ χριστιανὸς ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα, δὲν μπορεῖ νὰ τὴ νοιώσει, μὲ κανέναν τρόπο, ὅποιος τὰ γιορτάζει μοναχὰ σὰν μία συγκινητικὴ συνήθεια, ποὺ εἶναι δεμένη περισσότερο μὲ τὶς συνηθισμένες χαρὲς τοῦ κόσμου, μὲ τὸν χειμώνα, μὲ τὰ χιόνια, μὲ τὸ ζεστὸ τζάκι.
Μοναχὰ ὁ ὀρθόδοξος χριστιανὸς γιορτάζει τὰ Χριστούγεννα πνευματικά, κι ἀπὸ τὴν ψυχὴ τοῦ περνᾶνε ἁγιασμένα αἰσθήματα, καὶ τὴ ζεσταίνουνε μὲ κάποια θέρμη παράδοξη, ποὺ ἔρχεται ἀπὸ ἕναν ἄλλο κόσμο, τὴ θέρμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, κατὰ τὸν ἀναβαθμὸ ποὺ λέγει: «Ἁγίω Πνεύματι πάσα ψυχὴ ζωοῦται, καὶ καθάρσει ὑψοῦται, λαμπρύνεται τὴ τριαδικὴ μονάδι, ἱεροκρυφίως».

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Ζώντας αληθινά τα Χριστούγεννα.

Κάποτε!
Τότε που είχε η ζωή σκοπό, και νόημα ο αγώνας.
Τότε που οι Χριστιανοί λαχταρούσαν τα Χριστούγεννα, ετοιμάζονταν για τα Χριστούγεννα: Νήστευαν τη Σαρακοστή, προσεύχονταν, εξομολογούνταν, πρόσμεναν…
Τότε που η δασκάλα, ο δάσκαλος κρεμούσαν απ᾿ τα χείλη τους τα μάτια των παιδιών και στάλαζαν μες στην ψυχή το όνειρο: Να ᾿μουν κι εγώ εκεί· να ᾿μουν εκεί, στη Βηθλεέμ, στο στάβλο· «να ᾿μουν του στάβλου ενʼ άχυρο…»!

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Θα έλθουν τα Χριστούγεννα;

Μα τι ερώτηση είναι αυτή; Και βέβαια θα έρθουν τα Χριστούγεννα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία! Κάθε χρόνο δεν έρχονται; Κόντρα στο ημερολόγιο θα πάμε; Ακούς εκεί! Όλοι το ξέρουνε ότι θα έρθουν τα Χριστούγεννα.

Και το πιο μικρό παιδί ξέρει ότι στις 25 Δεκεμβρίου, κάθε χρόνο, έχουμε Χριστούγεννα. Θα στολίσουμε το σπίτι. Θα φτιάξουμε δέντρο. Θα μας κάνουν δώρα συγγενείς και φίλοι.
Και οι μαθητές ξέρουν ότι έχουμε Χριστούγεννα. Αποτελεί το ορόσημο ότι πέρασε η μισή χρονιά. Από το Σεπτέμβριο τα περιμένουν οι μαθητές τα Χριστούγεννα. Θα στολίσουμε το σπίτι. Θα φτιάξουμε δέντρο. Θα μας βάλουν καθηγητές και δάσκαλοι εργασίες και διάβασμα. Θα προλάβουμε να ξεκουραστούμε και λίγο... 

Πηγή : Φανερωμένη Χολαργού

Ετσι μας έμαθαν να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα οι γονείς μας.

Σε μια επαρχιακή πόλη της Μακεδονίας, στη μαύρη και φοβερή Κατοχή του ’41 με ’42, όπου οι εκτελέσεις και οι σφαγές των αθώων ανθρώπων ήσαν ανελέητες και αθρόες, οι φυλακίσεις και οι εξορίες φοβερές, το ξύλο και τα βασανιστήρια τρομακτικά, και η πείνα ως γνωστόν θέριζε τους πάντες.

Σε όλα αυτά δυστυχώς έχω και γω προσωπική πείρα διότι πολλά είδαν τότε τα παιδικά μου μάτια.

Η οικογένεια της κυρίας αυτής όταν ήτο παιδούλα, ήτο πολύ ευσεβής και ακόμα ευσεβέστεροι ο παππούς και η γιαγιά. Άνθρωποι της πολλής προσευχής και της πολλής ελεημοσύνης.

Το βράδυ που ξημέρωνε Χριστούγεννα, η πεντάχρονη αδελφή της ξύπνησε και της ζήτησε να βγουν έξω στην αυλή, για να πάει στην τουαλέτα. Δυστυχώς εκείνη την εποχή οι τουαλέτες ήσαν έξω στις αυλές.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ

 

του κ.Κ.Χολέβα

Ας τα βοηθήσουμε να αποκτήσουν την εσωτερική ειρήνη που μόνο ο Ιησούς χαρίζει
Χριστούγεννα και πάλι. Αλλά τι σημαίνει αυτό για τα παιδιά μας; Τι ακούν από τις μοντέρνες σχολικές εορτές και τι αποκομίζουν από τα εκσυγχρονισμένα σχολικά βιβλία;
Φίλες και φίλοι, μαζί με τις ευχές μου για υγεία και προκοπή με τη βοήθεια του Θεού, σας προτρέπω να καθίσετε αυτές τις ημέρες λίγο περισσότερο με τα παιδιά που βρίσκονται γύρω σας. Είτε είστε γονείς είτε θείοι ή παππούδες και γιαγιάδες ή φίλοι και γνωστοί. Ολοι έχετε κάποια παιδιά στο περιβάλλον σας, τα οποία δυστυχώς επηρεάζονται από τα σύγχρονα σχολικά βιβλία, που δεν ευωδιάζουν πλέον λιβάνι και αγιοκέρι.
Πηγή : Δημοκρατία

Τα Χριστούγεννα στα Μετέωρα

 

Η συνέντευξη δόθηκε από τη μοναχή Θεοτέκνη στον π.Εφραίμ Παναούση για τον Ραδιοφωνικό σταθμό της ''Πειραικής Εκκλησίας'' 91.2fm

-Πώς εορτάζεται στα Άγια Μετέωρα την ημέρα των Χριστουγέννων;

Τα βράχια των Μετεώρων είναι καθημερινά ένας τόπος για ανάταση. Ή Χριστουγεννιάτικη Λειτουργία είναι μια ευφρόσυνη μυσταγωγία. Στίς ευχές του Ιερέως καί τους κατανυκτικούς Ύμνους προστίθεται το χαρμόσυνο χτύπημα των σήμαντρων καί των ταλάντων, ενώ ή Εκκλησιαστική Αδελφή με το κατζίον συνοδεύει τον θριαμβευτικό ύμνο «Όσοι εις Χριστόν έβαπτίσθητε, Χριστόν ένεδύσασθε», πού ψάλλεται αυτή την ήμερα αντί του Τρισάγιου Ύμνου.

Μεσολογγίτικα Χριστούγεννα

της Πηνελόπης Δέλτα

Ξημέρωνε παραμονή Χριστουγέννων. Πλάι στη σκη­νή, σπαρμένη πλούσια μαξιλάρια και χαλιά, όπου ο Ομέρ Βρυώνης είχε συγκαλέσει τους πασάδες, σ' ένα χωριστό διαμέρισμα, ανάμεσα στις αποσκευές του στρατηγού, ένας δούλος έψηνε καφέδες.

Oι ταπεινώσεις είχαν γύρει τις λιγνές του πλάτες, και βαθιά χαράκια είχαν σκάψει οι συλλογές ανάμεσα στα φρύδια και γύρω στο κλειστό του στόμα. Σκυμμένος πάνω σ' ένα μαγκάλι, φαίνουνταν παραδομένος στη δου­λειά του, τα μάτια καρφωμένα στο μπακιρένιο μπρικάκι.

Ο Ομέρ χτύπησε τα χέρια του.

- Γιάννη, φώναξε, φέρε καφέδες.

Και στο γραμματικό, που παράμερα στέκουνταν και περίμενε, έδειξε το τραπέζι και πρόσταξε:

- Εσύ, κάθησε αυτού και γράφε.

Κι εγώ σαν τους Μάγους...

Της Στέλλας Ν. Αναγνώστου-Δάλλα.

Να πάω θέλω, να προσκυνήσω στη Βηθλεέμ σαν τους Μάγους.

Δεν μπορώ να πάω σαν τους βοσκούς.  Δεν τους μοιάζω.  Εκείνοι ήταν άνθρωποι αγνοί, αποτραβηγμένοι όπως ήταν από τον κόσμο.  Τόσο αγνοί ήταν, που ήρθε, λέει, άγγελος του Θεού, και στάθηκε ξαφνικά ανάμεσά τους, και βρέθηκαν μέσα σε ουράνιο φώς, κι εκείνοι τρόμαξαν, αλλά τον γνώρισαν ωστόσο τι ήταν.  Τους μίλησε μετά, και τους καθησύχασε, κι εκείνοι άκουσαν τη φωνή του, και κατάλαβαν που τους είπε, πως γεννήθηκε ο Σωτήρας, και πως πρέπει να χαίρονται «χαράν μεγάλην», κι εκείνοι, κι η γη ολόκληρη.  Άκουσαν και τις οδηγίες τις συγκεκριμένες, πώς να πάνε στη Βηθλεέμ, και πώς να βρουν το Θείο Βρέφος, τυλιγμένο στα σπάργανα…Και τότε άνοιξαν, λέει, οι ουρανοί, κι άκουσαν στρατιά ολόκληρη από αγγέλους να ψάλλουν τα ίδια λόγια, δοξάζοντας τον Θεό.  Και πήγαν μετά, και βρήκαν το Παιδί, και το προσκύνησαν, και τά ‘παν όλα όσα έζησαν, κι η Παναγία τα φύλαξε βαθειά μέσα στην καρδιά της….

Η αναγκαιότητα της Ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου

Του Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητού

Η Ενανθρώπηση του Θεού Λόγου είναι κορυφαία έκφραση της αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο και το επιστέγασμα της εφαρμογής του θείου σχεδίου για την σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας στάθηκαν με δέος μπροστά στο απερινόητο αυτό μυστήριο και με γνώμονα τις άγιες Γραφές συνέλαβαν ύψιστες αλήθειες και και διατύπωσαν υψηλή θεολογία.
Σύμφωνα με την διδασκαλία
της Εκκλησίας μας η σάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού υπήρξε απαραίτητη. Η σωτηρία του κόσμου θα ήταν αδύνατη δι’ άλλου τρόπου, διότι ολόκληρη η δημιουργία, ζώσα και μη ζώσα, ήταν υποκείμενη στην πτώση. Οι δύο μεγάλες μοιραίες πτώσεις, η πρώτη των άυλων νοερών δυνάμεων και η δεύτερη των ανθρώπων, έφεραν όχι απλά αναστάτωση στην κτίση του Θεού, αλλά εισήγαγαν σε αυτή το κακό, ως μόνιμη κατάσταση, ως οντολογική αντίθεση στο πρόσωπο και το έργο του απόλυτα αγαθού Θεού. Σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο, εξαιτίας της πτώσεως «η κτίσις υπετάγη, ουχ εκούσα, αλλά δια τον υποτάξαντα, επ’ ελπίδι ότι και αυτή η κτίσις ελευθερωθήσεται από της δουλείας της φθοράς εις την ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του Θεού.

Πηγή :Συνοδοιπορία

Χριστούγεννα στο Άγιον Όρος († Μοναχού Θεόκλητου Διονυσιάτου)

†Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης
Στις ψυχές των τελείων τέκνων της Ορθοδόξου Εκκλησίας, οι Δεσποτικές και Θεομητορικές εορτές μετουσιώνονται σε μεγάλες πνευματικές χαρές, γιατί γίνονται ανεξάντλητες πηγές ύμνων θείων ερώτων, θερμότατης ευγνωμοσύνης και απείρου ευχαριστίας, για όσα ο Θεός εδωροφόρησεν αγαθά στους ανθρώπους από τότε που «εφανερώθη εν σαρκί».
Συγκεκριμένα οι Μοναχοί γενικά και ειδικά στο Άγιον Όρος του Άθω, εορτάζουν την Γέννηση του Θεού Λόγου σχεδόν κάθε ημέρα, δηλαδή σε όλον τον κύκλο του λεγομένου θεολογικώς λειτουργικού χρόνου, χάρις στις νυχθήμερες ιερές Ακολουθίες.
Πράγματι, στις αδιάλειπτες λατρείες που επιτελούνται στις βυζαντινές Μονές, στις Σκήτες, στα Καλύβια και τα ιερά Ησυχαστήρια, κατά τις θειες λειτουργίες, τους μυσταγωγικά ιλαρούς Εσπερινούς και τα κατανυκτικά Απόδειπνα, αλλά και στις ατομικές προσευχές των Μοναχών, ψάλλονται τροπάρια, Απολυτίκια και Κοντάκια και διαβάζονται θεολογικές Ευχές, που ως κέντρο έχουν την Σάρκωση του Θεού και την σωτηρία του κόσμου.
Πηγή : Διακόνημα

Χριστούγεννα, Ναι! Αλλά τι είδους Χριστούγεννα;

Πρωτ. Γεωργίου Δορμπαράκη

Δέν θ᾽ ἀναφερθοῦμε στήν οὐσία τῆς ῾Μητροπόλεως τῶν ἑορτῶν᾽ κατά τόν ἅγιο Χρυσόστομο, τῆς ἐν σαρκί φανερώσεως τοῦ Θεοῦ μας, ἀλλά στούς τρόπους πού τήν προσεγγίζουν πολλοί Χριστιανοί. Γιατί ὁ κάθε τρόπος πού προσεγγίζουμε τά Χριστούγεννα φανερώνει τήν ὑπάρχουσα ἤ ὄχι πίστη μας. Τέσσερις τέτοιοι τρόποι θά μᾶς ἀπασχολήσουν:

1. ῾Η ἀδιάφορη προσέγγιση.

Γιά πολλούς ῾χριστιανούς᾽ τά Χριστούγεννα, ὅπως βεβαίως καί οἱ ἄλλες ἑορτές τῆς ᾽Εκκλησίας μας, δέν ἔχουν καμμία σημασία. Εἴτε ἔρχονται εἴτε ὄχι εἶναι τό ἴδιο γι᾽ αὐτούς πράγμα. Προσκολλημένοι αὐτοί στήν πορεία τῆς ζωῆς τους, ῾στρείδια᾽ πάνω στή γῆ, ἔχουν χάσει κάθε πνευματικό ἐνδιαφέρον, κάθε ἀνησυχία πού ξεπερνᾶ τήν ὁριζόντια διάσταση τῆς ζωῆς τους. ῎Ετσι ζοῦν ὡς ῾ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ᾽, μοιάζοντας μέ τό πρῶτο ἐκεῖνο ἔδαφος τῆς παραβολῆς τοῦ σπορέως, πού ἐνῶ σπείρεται ἀπό τόν γεωργό, ἐκεῖνο, πατημένο καί σκληρυμένο, δέν μπορεῖ νά φυτρώσει καί νά καρποφορήσει τίποτε. Γι᾽ αὐτό καί ῾τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ κατατρώγουν τόν σπόρο᾽ (Πρβλ. Λουκ. 8, 5).
Πηγή : Ακολουθείν

Κατάπληξη με γεμίζει το θαύμα στη Βηθλεέμ!

Βλέπω εκείνη που γέννησε. Βλέπω κι Εκείνον που γεννήθηκε. Αλλά τον τρόπο της γεννήσεως δεν μπορώ να τον καταλάβω.
Όπου θέλει, βλέπετε, ο Θεός, νικώνται οι φυσικοί νόμοι. Έτσι έγινε κι εδώ: Παραμερίστηκε η φυσική τάξη και ενέργησε η θεία θέληση.
Πόσο ανέκφραστη είναι η ευσπλαχνία του Θεού!
Ο προαιώνιος Υιός του Θεού, ο άφθαρτος και αόρατος και ασώματος, κατοίκησε μέσα στο φθαρτό και ορατό σώμα μας.
Για ποιο λόγο; Να, όπως ξέρετε, εμείς οι άνθρωποι πιστεύουμε περισσότερο σ’ ό,τι βλέπουμε παρά σ’ ό,τι ακούμε. Στα ορατά πιστεύουμε. Στ’ αόρατα όχι.
Έτσι δεν πιστεύαμε στον αόρατο αληθινό Θεό, αλλά λατρεύαμε ορατά είδωλα με μορφή ανθρώπων.
πηγή : Φανερωμένη Χολαργού

Μπροστά στο Σπήλαιο.

Του Αρχιμ. Ηλία Μαστρογιαννόπουλου

Ο Χριστιανισμός, είναι ένα πράγμα ταπεινό, αφανές, ήρεμο, που πρέπει να ψάξεις να το βρεις. Όπως ένα σπήλαιο …

Όταν λέμε Χριστιανισμός, εννοούμε το μυστήριο της σαρκώσεως του Θεού. Αυτό είναι η ουσία και ο πυρήν και αυτό αξίζει να το ξανακοιτάξει ο σύγχρονος άνθρωπος. Ο Χριστιανισμός, θα μπορούσε να πούμε, είναι δυνατόν να συμβολιστεί και να εκφραστεί με ένα σπήλαιο. Μοιάζει με ένα σπήλαιο. Τι θέλουμε να πούμε μ’ αυτό;Ότι είναι ένα πράγμα μυστικό, δεν είναι ένα πράγμα που εντυπωσιάζει εκ πρώτης όψεως. Δεν είναι επιφανειακά σπουδαίο, όπως ένα μεγάλο εργοστάσιο, όπως ένα τεχνικό κατόρθωμα.

Πηγή : Ενορική ζωή