Άρης Σερβετάλης: «Πιστεύω στη διαδρομή της μετάνοιας, της κάθαρσης και της θέωσης…»

Ο Άρης Σερβετάλης βιώνει - μέσα από τον ρόλο του - την τραγωδία της επίγνωσης ενός κόσμου που απελευθερώνεται από την αυταπάτη, και μιλά για την παράσταση και για την τοποθέτησή του απέναντι στις δύσκολες καταστάσεις.      

Γιώργος Σ. Κουλουβάρης

Ενσαρκώνοντας έναν βασιλιά που πέφτει, που ο τίτλος, η ιδιότητα και η εξουσία αποσπώνται βίαια από το πρόσωπό του, εξωθώντας τον να επιστρέψει στον εαυτό, ο ηθοποιός Άρης Σερβετάλης μιλά για την παράσταση «Ριχάρδος Β΄».

ΓΙΏΡΓΟΣ ΚΑΠΛΑΝΊΔΗΣ

Τι αποτυπώνει ο Σαίξπηρ σε αυτό του το έργο; Αποκαλύπτοντας τον μεγάλο μηχανισμό της εξουσίας, μας παρουσιάζει τον άνθρωπο ταυτισμένο με την ιδιότητά του. Τον τίτλο του. Το αξίωμά του. Δεν υπάρχει πρόσωπο. Υπάρχει μόνον ιδιότητα. Με την κατάρρευσή της και τη βεβήλωσή της, ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με τη γύμνια του.

 Σκιαγραφείστε μας τον χαρακτήρα του Ριχάρδου Β΄. Ριχάρδος. Βασιλιάς Ριχάρδος. Ένας νεαρός μονάρχης. Μια επηρμένη προσωπικότητα. Ένα φερέφωνο των κολάκων. Σαρκάζει και υποκρίνεται, εγκλωβισμένος μέσα στη λάμψη της αυταρέσκειάς του. Σκληρός, δίχως συναισθηματισμούς, εκφέροντας τους πιο λυρικούς και ποιητικούς λόγους. Ένας βασιλιάς που εκθρονίζεται και βεβηλώνεται, που γίνεται σκλάβος της δυστυχίας του και που υποτάσσεται σε αυτήν σαν βασιλιάς. Ένα πρόσωπο που συνειδητοποιείται, όταν στερηθεί το βασιλικό του στέμμα. Όταν αποποιηθεί τον τίτλο του και την ιδιότητά του. Πιστός στον ρόλο που του επιτάσσει η περίσταση.

Πού τον οδηγεί η πτώση του από τον θρόνο; Στη συνειδητοποίηση πως δεν είναι εφικτό να είσαι ευχαριστημένος με τίποτα, ώσπου να βρεις την ησυχία, βλέποντας πως τίποτα δεν είσαι.
Στο δικό μας ζοφερό παρόν και μέλλον, ποια είναι τα κυρίαρχα συναισθήματά σας για όσα συμβαίνουν;
Η τοποθέτησή μου απέναντι στα γεγονότα που κλονίζουν είναι ίδια με αυτήν, που θα είχα σε μια μεγάλη περίοδο ενός χειμώνα ακραίων καιρικών φαινομένων. Επιφυλακτικότητα, πίστη και υπομονή.
Πιστεύετε σε μία - έστω και μακρινή - εξυγίανση;     Πιστεύω στη διαδρομή της μετάνοιας, της κάθαρσης και της θέωσης. Σε μια προσωπική εξυγίανση.