Τρισεύγενη Καπράνου
Η μνήμη,κάποιες φορές,όπου και να την αγγίξεις,πονεί,λέει ο μεγάλος μας νομπελίστας ποιητής,ο Γιώργος Σεφέρης..Ημέρα μνήμης ,της Ελλάδας του Πόντου,που υπέφερε και πόνεσε,από το φοβερό έγκλημα της γενοκτονίας των ετών 1916-1923.
Και η γενοκτονία είναι ίσως χειρότερη από τον πόλεμο,γιατί εξολοθρεύει ανθρώπους,όχι επειδή έκαναν αλλά επειδή ήταν κάτι.Ο ποντιακός ελληνισμός πριν τον βρει η συμφορά,μόνο καλά έκανε.Κόμισε πολιτισμό σε όλο τον κόσμο,διαδίδοντάς τον με τη γλώσσα του,που μέσα της κρύβεται όλος ο Όμηρος και η αρχαία ελληνική γραμματεία. Εξέφρασε έντονα την πίστη του,έχτισε 3000 εκκλησίες και μοναστήρια,που δίδαξαν,διέσωσαν και διαφύλαξαν τα ελληνικά γράμματα και την ελληνική παιδεία.Ανέπτυξε τις τέχνες και τα γράμματα,μέχρι και τις θετικές επιστήμες στην περίφημη σχολή της Τραπεζούντας.
Και έπρεπε το σπουδαίο αυτό κομμάτι να εξολοθρευτεί γι΄αυτό που ήταν.Ήταν Έλληνες και Χριστιανοί.Και έπρεπε ο εθνικός χαρακτήρας να αλλοιωθεί.Βέβαια από το 1461,από την πτώση της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας,γνώρισαν τους διωγμούς και τις σφαγές.Και το 1911 από τους Νεότουρκους παίρνεται η απόφαση της εξολόθρευσης.Άλλοι δέχτηκαν βασανιστήρια,άλλοι φονεύτηκαν από τους δήμιους στα βουνά.Γυναίκες υπέστησαν βιασμούς και εξευτελισμούς,παιδιά θανατώθηκαν.Άλλοι γυμνοί και ξυπόλητοι πήραν το δρόμο της προσφυγιάς.Μπροστά οδηγούσε η αρχόντισσα κυρά,η μάνα τους,η Παναγία Σουμελά! ΄"Έτρεχαν κυνηγημένοι από το τούρκικο μαχαίρι και τη φωτιά του πολέμου"αναφέρει χαρακτηριστικα η Διδώ Σωτηρίου..
Και σήμερα,τόσα χρόνια μετά,ανακαλούμε στη μνήμη το γεγονός αυτό.Και η μνήμη πονεί..Ιστορική μας ευθύνη λοιπόν, η μνήμη του ποντιακού ελληνισμού,η παράδοσή τους,οι αξίες τους και το μεγαλείο της ψυχής τους.
Και η γενοκτονία είναι ίσως χειρότερη από τον πόλεμο,γιατί εξολοθρεύει ανθρώπους,όχι επειδή έκαναν αλλά επειδή ήταν κάτι.Ο ποντιακός ελληνισμός πριν τον βρει η συμφορά,μόνο καλά έκανε.Κόμισε πολιτισμό σε όλο τον κόσμο,διαδίδοντάς τον με τη γλώσσα του,που μέσα της κρύβεται όλος ο Όμηρος και η αρχαία ελληνική γραμματεία. Εξέφρασε έντονα την πίστη του,έχτισε 3000 εκκλησίες και μοναστήρια,που δίδαξαν,διέσωσαν και διαφύλαξαν τα ελληνικά γράμματα και την ελληνική παιδεία.Ανέπτυξε τις τέχνες και τα γράμματα,μέχρι και τις θετικές επιστήμες στην περίφημη σχολή της Τραπεζούντας.
Και έπρεπε το σπουδαίο αυτό κομμάτι να εξολοθρευτεί γι΄αυτό που ήταν.Ήταν Έλληνες και Χριστιανοί.Και έπρεπε ο εθνικός χαρακτήρας να αλλοιωθεί.Βέβαια από το 1461,από την πτώση της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας,γνώρισαν τους διωγμούς και τις σφαγές.Και το 1911 από τους Νεότουρκους παίρνεται η απόφαση της εξολόθρευσης.Άλλοι δέχτηκαν βασανιστήρια,άλλοι φονεύτηκαν από τους δήμιους στα βουνά.Γυναίκες υπέστησαν βιασμούς και εξευτελισμούς,παιδιά θανατώθηκαν.Άλλοι γυμνοί και ξυπόλητοι πήραν το δρόμο της προσφυγιάς.Μπροστά οδηγούσε η αρχόντισσα κυρά,η μάνα τους,η Παναγία Σουμελά! ΄"Έτρεχαν κυνηγημένοι από το τούρκικο μαχαίρι και τη φωτιά του πολέμου"αναφέρει χαρακτηριστικα η Διδώ Σωτηρίου..
Και σήμερα,τόσα χρόνια μετά,ανακαλούμε στη μνήμη το γεγονός αυτό.Και η μνήμη πονεί..Ιστορική μας ευθύνη λοιπόν, η μνήμη του ποντιακού ελληνισμού,η παράδοσή τους,οι αξίες τους και το μεγαλείο της ψυχής τους.
