Στην Μάννα μου...

Α ρε Μάνα..
Αφέθηκα στα παραμύθια σου..
Σε εκείνα που έκλειναν οι πληγές με τη φωνή σου..
Θυμάσαι Μάνα?
-"Φυλάξου(μου έλεγες)..
Θα έρθει ο μπαμπούλας..."
Μα ποτέ δεν μου τον έδειξες..
Μου έλεγες:
-"Μη φοβάσαι, εγώ εδώ είμαι.."
Τη Νεράιδα Μάνα τη θυμάσαι?
Αυτή που το δόντι θα μου έπαιρνε..
Ποτέ μου Μάνα δεν την είδα..
-"Γιατί? (Σε ρώτησα)
-"Θα μεγαλώσεις και θα καταλάβεις(μου έλεγες)"..
Όχι ρε Μάνα..
Δεν κατάλαβα..
Ακόμα προσπαθώ..
Μαζί περίμενα να μεγαλώσουμε.. Πλάι σου να καταλάβω..

 Η πόρτα μας δεν χτυπά συχνά Μάνα..
Παιδιά πια δεν παίζουν έξω από αυτή..
Και στον καθρέφτη χθες η απουσία σου με κέρασε μια άσπρη τρίχα..
Δεν τις θέλω τις αλήθειες άλλο ρε Μάνα..
Θέλω πίσω των παραμυθιών την αγκαλιά σου..
Είναι κι εκείνος ο γιατρός που κάπως μου τα είπε..
Δεν θυμάμαι..

Φοβάμαι ρε Μάνα όταν λείπεις..
Γιατί ρε Μάνα..
Έλα να το φιλήσεις να περάσει..

 
                                                                                                           ~Παναγιώτης Στυλιανοπουλος ~.