ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΜΠΑΜΠΑΚΑ...(Παγκόσμια ημέρα του πατέρα)

 

Το 'ξερες ότι τη δεύτερη Κυριακή του Ιουνίου γιορτάζεις; Τί πράγμα; Δεν το ήξερες; Λογικό, άφοϋ κι εγώ, πού τέλος πάντων τα πηγαίνω καλύτερα με γιορτές και ημερομηνίες (γυναίκα γαρ), αγνοούσα ότι υπάρχει επίσημη παγκόσμια γιορτή του πατέρα. Τις προάλλες όμως πού σέρφαρα στο διαδίκτυο είδα διαφημίσεις καί άρθρα αφιερωμένα στους μπαμπάδες. Καί τί δέν είχε! Δωράκια, καρτούλες. καρδούλες, μαξιλάρια με αποτυπωμένες ευχές απάνω τους "Daddy. Ι Ιονε yοιι!", Είδα κάτι δώρα φανταστικά, διάβασα συμβουλές για το πώς θα σου τα προσφέρω, ενημερώθηκα για το πώς θα σου μιλήσω εκείνη τη μέρα καί πώς θα διακοσμήσω το σπίτι για να τιμήσω τη γιορτή σου.
Καί ξαφνικά, εκεί πού πήγαινε να με συνεπάρει ή πανηγυρική ίστοσελίδα. ένοιωσα ένα τσίμπημα στην καρδιά καί τήν επιθυμία να παίξω τον ερευνητή.'Έτσι, κι ενώ στην οθόνη του υπολογιστή περνούσαν ακόμα ταμπακέρες. αναπτήρες, παντόφλες, πιτζάμες, αρκουδάκια, βιβλία κι ένα σωρό άλλα αγαθά.
Όδήγησα το βελάκι στο χώρο των αναζητήσεων καί τύπωσα αποφασιστικά το είδος πού ήθελα να βρω: «Εγκαταλειμμένοι υπερήλικες».