Νώντας Σκοπετέας - Προσκαλεσμένοι στη Γιορτή!

Δεν υπάρχει Κυριακή που να μην είναι πανηγύρι ..Οι ψυχές την λαχταράνε την ημέρα του Κυρίου. Καμιά κοινή, καμιά συνηθισμένη. Όλες βαλμένες ελέω Θεού σαν ολάνθιστα περιβόλια στης ζωής του καθενός μας την ζωγραφιά. Ω τι χρώματα Θεέ μου! Ω τι μυρωδιές!

Της Σαμαρείτιδος (Απόσπασμα ομιλίας του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά)

       

Ὕδωρ λαβεῖν ἐλθοῦσα τὸ φθαρτὸν γύναι,
Τὸ ζῶν ἀπαντλεῖς, ᾧ ῥύπους ψυχῆς πλύνεις.

 Βιογραφία

Έρχεται ο Κύριος σε μια πόλη της Σαμάρειας που λέγεται Σιχάρ. (Σαμάρεια ονομάσθηκε η πόλη που έκτισε το 880 π.Χ. ο βασιλιάς του Ισραήλ, Αμβρί, έπειτα το όρος Σομόρ που ήταν η ακρόπολή της και τέλος όλο το βόρειο βασίλειο του Ισραήλ, που καταλύθηκε από τους Ασσυρίους το 721 π.Χ. και ο ηγεμόνας τους εγκατέστησε εκεί εθνικούς από πολλά μέρη).
Εκεί ήταν η πηγή του Ιακώβ, το πηγάδι που εκείνος είχε ανοίξει. Κουρασμένος ο Κύριος από την οδοιπορία κάθισε μόνος του δίπλα από το πηγάδι και κάτω αφελώς, γιατί οι μαθητές του πήγαν να αγοράσουν τροφές. Έρχεται εκεί μια γυναίκα από τη Σαμάρεια να πάρει νερό και ο Κύριος διψώντας ως άνθρωπος, της ζήτησε νερό.
Αυτή αντελήφθηκε από την εμφάνισή του ότι ήταν Ιουδαίος και θαύμασε πως ένας Ιουδαίος ζητά νερό από την εθνική Σαμαρείτιδα. Αν γνώριζες, της είπε, τη δωρεά του Θεού, ποιός είναι αυτός που σου ζητά να πιεί νερό, εσύ θα του ζητούσες και θα σου έδινε ζωντανό νερό. Ο Κύριος επιβεβαίωσε ότι αν γνώριζε θα γινόταν μέτοχος πραγματικά ζωντανού νερού, όπως έπραξε και απόλαυσε αργότερα όταν το έμαθε, ενώ το συνέδριο των Ιουδαίων που έμαθαν σαφώς, έπειτα εσταύρωσαν τον Κύριο της δόξης. Δωρεά του Θεού είναι, επειδή θεωρεί αγαπητούς όλους ακόμα και τους μισητούς από του Ιουδαίους εθνικούς και προσφέρει τον εαυτό του και καθιστά τους πιστούς σκεύη δεκτικά της Θεότητός του.
Πηγή : Αγια μετέωρα

Οδοιπορικό στην Πάτμο (Φωτογραφίες ) Α μέρος

 

Φωτογραφίες - Κείμενο : Γεωργία και Νεκταρία Πάτερου 

Με τη χάρη και την ευλογία του Θεού η Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής πραγματοποίησε προσκυνηματική εκδρομή στην Ιερά Νήσο της Πάτμου με τη συνεργασία και την οργάνωση του κ. Λυκούργου Μαρκούδη.

Αναχωρήσαμε από τον Πειραιά την Παρασκευή 8 Μαΐου και φθάσαμε στην Πάτμο τα ξημερώματα του Σαββάτου. Το πρωί του Σαββάτου αναχωρήσαμε για τη Χώρα, όπου είδαμε την προτομή του Εμμανουήλ Ξάλθου, πρωτεργάτη της Φιλικής Εταιρείας, και μάθαμε για το ιδιαίτερο εκκλησιαστικό τυπικό που λαμβάνει χώρα στην πλατεία κάθε Μεγάλη Τετάρτη εσπέρας. Ο Πατριάρχης πλένει τα πόδια των ιερομονάχων σε αναπαράσταση του Νιπτήρος. 

Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε την Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής. Εκεί μία αδελφή μας μίλησε για την ιστορία της Μονής, καθώς και για τον κτήτορα, τον Άγιο Παρθένιο τον Ιερομάρτυρα, του οποίου τον τάφο είχαμε την ευλογία να προσκυνήσουμε αργότερα. Έπειτα μας αφηγήθηκε ένα θαύμα που έγινε το 1955, όπου κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας η τοιχογραφία της Παναγίας της Ελεούσας εξαφανίσθηκε και στη θέση της οι πιστοί προς κατάπληξή τους αντίκρυσαν έναν κατάλευκο τοίχο. Μετά την παρέλευση τριών ημερών, η εικόνα της Παναγίας επανήλθε, με τη διαφορά ότι πάνω από το δεξί Της μάτι εμφανίστηκε ένα τρίτο, το οποίο είναι ευδιάκριτο μέχρι και σήμερα. Το συγκλονιστικό είναι ότι μετά από μερικές εβδομάδες έφθασε στη Μονή μια επιστολή από την Αμερική, η οποία εξιστορούσε ένα θαύμα της Παναγίας Ελεούσας που συνέβη στις ημερομηνίες που ήταν εξαφανισμένη και η εικόνα.

+13η Μαΐου 1982 Η Κυρά της Ρω: Η μακαριστή Δέσποινα Αχλαδιώτη

Η Ρω ή Ρώγη ή Ροπή, όπως την αναφέρουν διάφοροι χάρτες ή παλιά βιβλία, βρίσκεται 4 μίλια δυτικά από το Καστελλόριζο και σε απόσταση 12 μιλίων από τις τoυρκικές ακτές. Είναι το πρώτο νησάκι που βλέπει ο επισκέπτης από το πλοίο λίγο πριν φτάσει στο νησί προερχόμενος από τη Ρόδο, με την Ελληνική σημαία να ανεμίζει και το Κάστρο να δεσπόζει στη μέση και ψηλά, σαν μάρτυρας μιας μακράς Ιστορίας πολυκύμαντης αλλά όχι ξεχασμένης.

Επί 34 χρόνια, μόνη κάτοικος της βραχονησίδας – της νήσου Ρω – της αρχής και του τέλους της Ελλάδας, απέναντι από την Αντίφελο (αρχαία Λυκία), ήταν η Δέσποινα Αχλαδιώτου, η ακρίτας του Αιγαίου, η κυρά της Ρω.

Παγωμένα βλέμματα, παγωμένες σκέψεις… Δύο κορίτσια 17 ετών… Είμαι κι εγώ 17!

Tης Αναστασίας Κωτσοπούλου 

Με τρεις κόρες και μια που περνάει τώρα τις συμπληγάδες των εξετάσεων, είμαι κι εγώ 17. 

Με όλα τα παιδιά που αυτά τα χρόνια έρχονται στο γραφείο για άγχος εξετάσεων είμαι κι εγώ 17. 

Με αυτή τη πίεση από γονείς, σχολεία, καθηγητές, φροντιστήρια είμαι κι εγώ 17. 

Με αγαπάς περισσότερο από όλους;

π.Εφραίμ Παναούση

Ο Χριστός μετά την ανάστασή Του πλησιάζει τον Πέτρο και τον ρωτά τρείς φορές «Με αγαπάς περισσότερο από τους άλλους».

Στην καρδιά του Πέτρου υπήρχε μια μεγάλη πληγή.Εκείνος είχε προδώσει παρά τις βεβαιώσεις που έδινε στο Χριστό ότι εκείνος δεν θα τον αρνηθεί.

-Κι αν όλοι οι άλλοι εγώ ποτέ δεν θα σε αρνηθώ.Κι αυτός ο χωρισμός του από τους άλλους τον απομόνωσε και τον έκανε αρνητή.

Είχε κλάψει πολύ ο Πέτρος .Είχε πλύνει τη ψυχή του στη λίμνη των δακρύων και έπρεπε να ξέρει αν ο Κύριος τον συγχώρεσε .

Μετά την ανάστασή του ο Χριστός είπε:

Χαρμολύπη, ή το Χαροποιόν Πένθος- Φώτη Κόντογλου

Χαρμολύπη, ή το Χαροποιόν Πένθος

«Ταύτα λελάληκα υμίν ίνα η χαρά η εμή εν υμίν μείνη και η χαρά υμών πληρωθή» (Ιω. ΙΕ’.11).

«Η γυνή όταν τίκτη, λύπην έχει, ότι ήλθεν η ώρα αυτής·όταν θα γεννήση το παιδίον, ουκέτι μνημονεύει της θλίψεως, διά την χαράν ότι εγεννήθη άνθρωπος εις τον κόσμον.

Και υμείς ουν λύπην μεν νυν έχετε· πάλιν δε όψομαι υμάς και χαρήσεται υμών η καρδία,και την χαράν υμών ουδείς αίρει αφ’ υμών.» (Ιω. ΙΣΤ’. 20).

Αληθινή κι’ όχι ψεύτικη χαρά νοιώθει μονάχα όποιος έχει τον Χριστό μέσα του, κ’ είναι ταπεινός, πράος, γεμάτος αγάπη. Αληθινή χαρά έχει μονάχα εκείνος που ξαναγεννήθηκε στην αληθινή ζωή του Χριστού. Κι’αυτή η αληθινή χαρά βγαίνει από καρδιά που πονά και θλίβεται για τον Χριστό, και βρέχεται από το παρηγορητικό δάκρυο το οποίο δεν το γνωρίζουνε οι άλλοι άνθρωποι, κατά τον άγιο λόγο που είπε το στόμα του Κυρίου : «Μακάριοι οι πενθούντες, ότι αυτοί παρακληθήσονται» (Ματθ. Ε’. 4), «Καλότυχοι όσοι είναι λυπημένοι, γιατί αυτοί θα παρηγορηθούνε.»

Θεία Λειτουργία στο Ρουμπάρρε της Ουγκάντας

 Με τη χάρη και την ευλογία του θεού τελέσθηκε η Θεία λειτουργία στον ναό της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας και Αγίου Προφυρίου στο Ρουμπαρρε της Ουγκάντας  η ακολουθία του Όρθρου και η Θεία Λειτουργία από τους πατέρες Γεώργιο Νυόμπι και Αριστοτέλη Αασήμουε που διακονούν στην ουγκάντα εδώ και αρκετά χρόνια και έχουν σπουδάσει και ετοιμασθεί για την αποστολή τους στην πατρίδα μας .

Μέσα στην Αναστάσιμη χαρά βρέθηκαν οι πατέρες και μοιράσθηκαν μετά το πέρας της θείας Λειτουργίας τον ευαγγελικό λόγο και την ερμηνεία της περικοπής της Σαμαρείτιδος .Είμαστε ευγνώμονες στο Θεό για τις μεγάλες ευλογίες αλλά και όλους τους Έλληνες που συνδράμουν και συμμετέχουν στο ιεραποστολικό μας έργο 

Ακολουθία του εσπερινού και ομιλία

 

 Συνεχίζονται οι εσπερινές ομιλίες που πραγματοποιούνται στον Σύνδεσμο Αγάπης "ο Ιερός Χρυσόστομος" στην οδό Πυργοτέλους 3α στο Παγκράτι. Την Πέμπτη 14 Μαίου στις 5:30 μ.μ. θα τελεστεί η ακολουθία του εσπερινού και θα ακολουθήσει η ομιλία από τον αρχιμανδρίτη π.Εφραίμ Παναούση .

Στην Κυριακή της Σαμαρείτιδος

 Αναφορά στην Κυριακή της Σαμαρείτιδος

 Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία. 

Η Σαμαρείτιδα, όμοια με τις προηγούμενες γυναίκες,(ἡ Αιμορρούσα, ἡ Συροφοινίκισσα ἡ Συγκύπτουσα) σημαίνει τη φύση ή την ψυχή του καθενός, που χωρίς το προφητικό χάρισμα συμβίωσε, σαν με άνδρες, με όλους τους νόμους που δόθηκαν στη φύση μας, από τους οποίους οι πέντε είχαν προηγηθεί, ενώ ο έκτος, αν και ήταν παρών, αλλά όμως αυτός δεν ήταν άνδρας της φύσης ή της ψυχής, με το το να μή γεννά από αυτήν την δικαιοσύνη που σώζει στον αιώνα.

Έλαβε λοιπόν η φύση ως άνδρα τον πρώτο, τον νόμο στον παράδεισο· δεύτερο τον νόμο μετά τον παράδεισο· τρίτο τον νόμο κατά τον κατακλυσμό του Νώε· τέταρτο τον νόμο της περιτομής επί του Αβραάμ·πέμπτο τον νόμο της προσφοράς του Ισαάκ. 

Ολοκληρώθηκε το προσκύνημά μας στην Πάτμο 8- 11 Μαίου 2026 (ετοιμάζουμε φωτογραφικό Οδοιπορικό)

 

Με ιδιαίτερη  επιτυχία πραγματοποιήθηκε η τριήμερη προσκυνηματική εκδρομή που πραγματοποίησε η Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής στην Ιερά νήσο της Πάτμου  από την Παρασκευή 8 έως  τη Δευτέρα 11 Μαίου 2026

ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ-Ο πιο πιστός απ'όλους τους φιλέλληνες

του κ. Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 Εμείς οι Ελληνες οφείλουμε να τιμήσουμε ιδιαίτερα του μεγάλο Γάλλο καλλιτέχνη Βικτόρ Ουγκό.το μεγάλο αυτό άνδρα, όχι μόνο για το αριστουργηματικό έργο του, όχι μόνο για τις πανανθρώπινες αρχές στις οποίες πίστεψε και αγωνίσθηκε, αλλά και για την αγάπη του προς την Ελλάδα.

Ο Ουγκό πρέπει να σημειωθεί ότι δεν ήταν μόνο φίλος της Ελλάδος, αλλά συμπαραστάτης και βοηθός κάθε καταπιεζόμενου και αγωνιζόμενου για την ελευθερία του λαού,από την Κουβά και το Μεξικό, έως το Βέλγιο,την Ιταλία και την Ιρλανδία. Σε μία από τις «Μελέτες» του έγραψε:« Ποιοι είμαστε; Η αδυναμία; Οχι, είμαστε η ισχύς, η δύναμη. Διότι σεις είσθε το δίκαιο κι εγώ είμαι η συνείδηση... θα μιλήσω λοιπόν για την Κούβα, όπως μίλησα για την Κρήτη».
Είναι ενδιαφέρουσα η αλληλογραφία του Ουγκό με τον Ελληνα εκδότη Ρηγόπουλο.Τα φύλλα της εφημερίδας του ο Ουγκό τα πήρε στον τόπο της εξορίας του.

ΕΥΛΑΒΕΙΑ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ (λόγοι αγίου Παΐσίου)

 

Ένας μοναχός ετοίμασε μία εικόνα του Αγίου Νικολάου, για να την δώσει ευλογία σε κάποιον. Την τύλιξε με καλό χαρτί και την έβαλε σε ένα ντουλάπι, μέχρι να την δώσει. Αλλά χωρίς να τα προσέξει, την έβαλε ανάποδα. Σε λίγο άρχισε να ακούγεται μέσα στο δωμάτιο ένας κρότος. Κοίταζε ο μοναχός από δω, αποκεί, να δει από πού ερχόταν αυτός ο κρότος. Που να πάει ο νούς του ότι ερχόταν από το ντουλάπι! Ο κρότος συνέχιζε για αρκετή ώρα, «τακ-τακ-τακ-»· δεν τον άφηνε να ησυχάσει. Τελικά όταν πήγε κοντά στο ντουλάπι, κατάλαβε ότι ο κρότος έβγαινε από εκεί. Το ανοίγει και βλέπει ότι ο κρότος έβγαινε από την εικόνα. «Τι να έχει η εικόνα; λέει· για να δώ». Μόλις την ξετύλιξε, είδε πως ήταν ανάποδα. Την έστησε όρθια και αμέσως σταμάτησε ο κρότος.

Πηγή : Αντέχουμε

Κυριακή της Σαμαρείτιδος (Ἁγίας Φωτεινής)

Ὅλη αὐτὴ τὴ περίοδο ποὺ διανύουμε τώρα, ἐπεκτεινομένη σὲ πενήντα μέρες, ἑορτάζομε τὴν ἀπὸ τοὺς νεκροὺς ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, δεικνύοντας μὲ αὐτὴ τὴν παράταση τὴν ὑπεροχὴ της ἀπέναντι στὶς ἄλλες ἑορτές.
Πραγματικὰ ὅλοι ὅσοι ἀναστήθηκαν ἀπὸ τοὺς νεκροὺς ἀναστήθηκαν ἀπὸ ἄλλους καί, ἀφοῦ πέθαναν πάλι, ἐπέστρεψαν στὴ γῆ. Ὁ δὲ Χριστός, ἀφοῦ ἀναστήθηκε ἀπὸ τοὺς νεκρούς, δὲν κυριεύεται πλέον καθόλου ἀπὸ τὸ θάνατο, γιατί δὲν ἐπέστρεψε πάλι στὴ γῆ, ἀλλὰ ἀνέβηκε στὸν οὐρανό, καθιστώντας τὸ φύραμά μας ποὺ εἶχε λάβει ὁμόθρονο μὲ τὸ Πατέρα ὡς ὁμόθεο.
Εἶναι ὁ μόνος ποὺ ἔγινε ἀρχὴ τῆς μελλοντικῆς ἀναστάσεως ὅλων καὶ πρωτότοκος ἀπὸ τοὺς νεκροὺς καὶ πατέρας τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.

Πηγή : Φανερωμένη Χολαργού

Τι είναι η Κυριακή για μας;

H ανάσταση του Χριστού έγινε μια φορά στην ιστορία. Μα δεν είναι ένα απλό ιστορικό γεγονός, σαν π.χ. τον θάνατο του Μεγάλου Ναπολέοντα.

O Χριστός απέθανε για μας! Και αναστήθηκε για μας! Για να μας αναστήσει και να μας χαρίσει την αιώνια ζωή.

«Έπαθε διά τας αμαρτίας ημών και ανέστη διά την δικαίωσιν ημών» (Ρωμ. 4,25).

Γι΄ αυτό κι εμείς την ανάσταση του Χριστού δεν την εορτάζουμε μόνο μια φορά τον χρόνο, όπως όλες τις άλλες εορτές. Την εορτάζουμε κάθε Κυριακή.

Πηγή : Φανερωμένη Χολαργού