Ας σηκώσουμε όλοι τη σημαία στα μπαλκόνια μας! Κι αφού θελήσαμε να το
πράξουμε, να ξέρουμε στ’ αλήθεια τι σημαίνει να θέλει κανείς να σηκώνει
αυτή την σημαία.
Αν το κάνουμε επειδή ξημερώνει 28η Οκτωβρίου, να έχουμε στο μυαλό μας
ότι πέφτουμε σε πλάνη: άλλη μια κίνηση μες τις πολλές κι αυτή από
συνήθεια… Το ύφασμα που ξεδιπλώνεις και με παρρησία βάζεις στο μπαλκόνι,
αν το σκίσεις, θα τρέξει αίμα, αίμα πολύ, που μπορεί να θρέψει γενεές
γενεών. Κάθε φορά που την ξετυλίγεις, έχε στο νου σου ότι το αίμα αυτό
χύθηκε για να μη χυθεί στο μέλλον περισσότερο.
Οι πατέρες μας αγωνίστηκαν όχι για την ειρήνη μονάχα τη δική τους
αλλά και για την ειρήνη των παιδιών των παιδιών τους. Αν θέλουμε να
σηκώνουμε στο μπαλκόνι τη σημαία είναι γιατί πρώτα απ’ όλα δείχνουμε ότι
για την ειρήνη που αγωνίστηκαν αυτοί, είμαστε πρόθυμοι κι εμείς ν’
αγωνιστούμε. Οι Έλληνες δεν κάναμε ποτέ επεκτατικό πόλεμο. Ο αγώνας δεν
ήταν ποτέ για το παραπάνω αλλά για το δεδομένο.
Όταν μπήκε ο ελληνικός στρατός στη Θεσσαλονίκη τον Οκτώβριο του ’12,
μετά από κάποιες μέρες τελέστηκε Δοξολογία στο Ναό του Αγίου Μηνά. Ο
τότε Μητροπολίτης Κιτίου Μελέτιος Μεταξάκης έβγαλε τον Πανηγυρικό της
ημέρας.
Μεταξύ άλλων τόνισε ότι οι Έλληνες θα φανούν αντάξιοι των προγόνων
τους όταν δεχθούν ισότιμα τους νέους πληθυσμούς που εισέρχονταν στην
ελληνική επικράτεια με την πρόσθεση της Θεσσαλονίκης στον χάρτη της
Ελλάδας (Τούρκοι, Αρμένιοι, Εβραίοι κ.λπ.).
Ο Ελληνισμός έχει Θεό μέσα του. Δεν φοβάται το αλλότριο και το ξένο.
Δε μισεί αλλά συνεργάζεται. Δεν συγκρίνεται, ούτε αναμετριέται: ξέρει να
συνυπάρχει κι όταν οι συνθήκες είναι τέτοιες, υπερέχει, αγκαλιάζοντας
ολοένα και περισσότερες διαφορετικές μορφές έκφρασης.
Έχει Χριστό μέσα του, δε φοβάται. Αυτό θα πει Ελευθερία, αυτό μας
διδάσκουν οι πρόγονοί μας. “Ο Θεός υπόγραψε των Ελλήνων την ελευθερία
και δεν την παίρνει πίσω” γιατί ξέρει ότι η ελευθερία αυτή ξεκινά απ’
την Αγία Τράπεζα της εκκλησιάς των Ρωμιών.
Την 28η Οκτωβρίου που ξεδιπλώνουμε τη σημαία για να τη βάλουμε στο
μπαλκόνι, δεν το πράττουμε, οι Έλληνες Χριστιανοί, για να δείξουμε τη
διαφορά μας από τους άλλους. Τότε μάλλον πράττουμε εγωιστικά. Άλλωστε,
για ‘μας πάνω απ’ όλα οι πάντες και τα πάντα είναι Χριστός.
Η σημαία που φέρει τον Σταυρό του Χριστού, τον φέρει για να μας
θυμίζει ότι για τα μαλαματένια οράματα των πατέρων μας, ο αγώνας είν’
αγώνας θυσιαστικός, σαν του Χριστού πάνω στον Σταυρό, θυσία για την
Οικουμένη όλη.
Ο σταυρός στη σημαία φανερώνει τον οικουμενισμό του ελληνισμού, τις
θυσίες των πατέρων μας για την ελευθερία, με κάθε τρόπο και σε κάθε
περίσταση. Αυτή η Ελλάδα θα αποτελεί το λίκνο του παγκόσμιου πολιτισμού
στους αιώνες των αιώνων: η λιβανισμένη, του Χριστού, η Αληθινή κι
Ελεύθερη.
Ιάσων Ιερομ.
