της Στέλλας Δάλλα -Αναγνώστου
Είναι σημαντικό να καταλάβουμε την λέξη, για να καταλάβουμε
και την έννοια. Να καταλάβουμε τι είναι,
και το σημαντικότερο, τι δεν είναι.
Γιατί κάθε έννοια έχει την δική της αξία. Άμα την καταλάβει κανείς, τότε μπορεί να την
αξιοποιήσει, γιατί δεν θα την μπερδεύει με τις άλλες. Να που η κατανόηση, δεν εξελίσσει μόνο την
σκέψη μας, αλλά πλουτίζει και την ψυχή μας.
Η λέξη μετάνοια, λοιπόν, βγαίνει από την σύνθεση της πρόθεσης «μετά», με
το ουσιαστικό «νους». «Μετά-νούς»,
σημαίνει, «εκ των υστέρων σκέψη». Άρα
«μετανοώ», σημαίνει ότι άλλαξα γνώμη γι’ αυτό που έκανα. Τότε που το έκανα, το θεωρούσα θεμιτό, το
θεωρούσα ευχάριστο, δεν το ‘χα σκεφτεί καλά, ή δεν το ‘χα σκεφτεί καθόλου. Τώρα όμως κάπως έγινε, και άλλαξα γνώμη,
άλλαξα οπτική γωνία, άλλαξα εγώ. Οι
πατέρες της Εκκλησίας λένε πως μετανοημένος είναι ο άνθρωπος που λέει κατά
κάποιον τρόπο: Είμαι άλλος άνθρωπος τώρα
πιά. Δεν είμαι το ίδιο, δεν ενεργώ το
ίδιο. Αν ήμουν έτσι τότε, δεν θα το
έκανα με τίποτε. Σήμερα πια εγώ δεν κάνω
τέτοια πράγματα. Υπό αυτό το πρίσμα, η
μετάνοια φαίνεται συνώνυμη της αναγέννησης, και από ψυχική άποψη είναι.
