Όσιος Γέροντας Πορφύριος: Κανείς δεν μπορεί να φθάσει στον Θεό, αν δεν…

Είμαστε ευτυχισμένοι, όταν αγαπήσουμε όλους τους ανθρώπους μυστικά. Θα νιώθουμε τότε ότι όλοι μας αγαπούν. Κανείς δεν μπορεί να φθάσει στον Θεό, αν δεν περάσει απ’ τους ανθρώπους…

Ν’ αγαπάμε, να θυσιαζόμαστε για όλους ανιδιοτελώς, χωρίς να ζητάμε ανταπόδοση. Τότε ισορροπεί ο άνθρωπος. Αυτό είναι το μεγαλύτερο μυστήριο της Εκκλησίας μας. Να γίνομε όλοι ένα εν Θεώ.

Η αγάπη στον αδελφό μας προετοιμάζει ν’ αγαπήσομε περισσότερο τον Χριστό. Ας σκορπίζομε σε όλους την αγάπη μας ανιδιοτελώς, αδιαφορώντας για τη στάση τους. Όταν έλθει μέσα μας η χάρις του Θεού, δεν θα ενδιαφερόμαστε αν μας αγαπάνε ή όχι, αν μας μιλάνε με καλοσύνη. Θα νιώθουμε την ανάγκη εμείς να τους αγαπάμε όλους. Είναι εγωισμός να θέλομε οι άλλοι να μας μιλάνε με καλοσύνη.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Χριστουγεννιάτικο παζάρι "από καρδιάς"στη σκιά της Ακρόπολης !!

Η  φιλανθρωπική και ιεραποστολική ομάδα ¨από καρδιάς» της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής διοργανώνει  ακόμη μία χρονιά με την βοήθεια  πολλών εθελοντών ένα υπέροχο χριστουγεννιάτικο παζάρι για την ενίσχυση του φιλανθρωπικού και ιεραποστολικού  της έργου σε Ελλάδα και Ουγκάντα.

Σας περιμένουμε από την Τετάρτη 19 έως την Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου στο Μερόπειο Ίδρυμα που βρίσκεται στην οδό Διονυσίου του Αρεοπαγίτου 45 ( πεζόδρομος) στην Αθήνα από τις 10π.μ. έως  τις 8.00μ.μ.

ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΣΑΣ ΝΑ' ΧΟΥΜΕ !

ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΣΑΣ ΝΑ' ΧΟΥΜΕ !

Δόξα τῷ Θεῷ προλάβαμε μερικούς! Εὐλογημένα γεροντάκια, ἄνθρωποι μιᾶς ἄλλης ἐποχῆς, ἑνός ἄλλου ἤθους, πού ἐμεῖς θά πρέπει νά ἰδρώσουμε πολύ γιά νά ἀπόκτήσουμε. Ἄνθρωποι τῆς ὑπακοῆς καί τῆς πλήρους ἀποταγῆς, δέν ἔβγαιναν ἀπό τό περιβόλι τῆς Παναγίας παρά μόνο γιά νά πᾶνε στό νοσοκομεῖο, ἄν τό 'καναν κι αὐτό.

Πηγή : Αρχαγγέλων τόπος

Ο ΓΕΡΩΝ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ

 

Παταπίου μοναχοῦ Καυσοκαλυβίτου

  Ἕ­νας ἀπό τούς ὑ­πο­τα­κτι­κούς τοῦ γέ­ρον­τος Ἰ­σι­δώ­ρου γιά τόν ὁ­ποῖο ἔ­γινε ἀ­να­φορά πιό πάνω, ἦ­ταν καί ὁ μο­να­χός Χα­ρά­λαμ­πος ἀπό τό Κα­στελ­λό­ριζο, πού ἐ­κάρη μο­να­χός σέ  ἡ­λι­κία ἑ­βδο­μῆντα χρο­νῶν· «τε­λώ­νιο τῆς θά­λασ­σας, πού ἔ­ζησε φου­ΐ­στρος στά βα­πό­ρια καί τα­ξί­δεψε ἴ­σαμε τόν Κί­τρινο πο­ταμό τῆς Κί­νας», ὅ­πως χα­ρα­κτη­ρι­στικά ση­μει­ώ­νει γι’ αὐ­τόν ὁ ἀ­εί­μνη­στος Φώ­της Κόν­το­γλου.

   Ὁ γερο-Χα­ρά­λαμ­πος γιά τήν ἁ­πλό­τητα, τήν εἰ­λι­κρινῆ με­τά­νοια καί τήν ἁ­γνό­τητα τῆς καρ­διᾶς του ἀ­ξι­ώ­θηκε νά προ­γνω­ρί­σει τήν ἡ­μέρα τοῦ θα­νά­του του λέ­γον­τας:

Πηγή : Αγιορείτικος λόγος

Ο Όσιος Πορφύριος για τους καρκινοπαθείς!

Ο όσιος Γέρων, αντιμετώπιζε με ιδιαίτερη αγάπη και παρακλητική διάθεση τους καρκινοπαθείς.
Εξέταζε με προσοχή την περίπτωση τους, προσπαθούσε να προχωρήσει σε δρόμους διαγνωστικούς, και μελετούσε γενικά τη φοβερή αυτή νόσο της εποχής μας. 

Είχε ο ίδιος προσβληθεί από τον καρκίνο. Μέσα του ήταν διάσπαρτη η νόσος, και όμως, όπως ο ίδιος έλεγε, είχε κατορθώσει να αποκοιμίσει τη φοβερή νόσο για δεκαετίες, χρησιμοποιώντας ως φάρμακο μοναδικό την αδιάλειπτη προσευχή και τη μελέτη της Αγίας Γραφής.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Τα ξύλινα κιβώτια των αγνοούμενων ονείρων

Η 29η Οκτωβρίου είναι μέρα αγνοουμένων στην Κύπρο. Από εκείνη τη μέρα του 1974 σταμάτησαν να επιστρέφουν αιχμάλωτοι από τις τουρκικές φυλακές και ξεκίνησε ο κατάλογος   των αγνοουμένων της εισβολής. Ο πιο μικρός αγνοούμενος ήταν μόλις έξι μηνών.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 90, αρχίζουν οι κηδείες αγνοουμένων, κυρίως νέων 18-20 χρονών που κηδεύονται σε ξύλινα κιβώτια με λιγοστά οστά, αρκετές φορές με σημάδια εν ψυχρώ εκτέλεσης και με τα χέρια δεμένα πισθάγκωνα. Το μαρτύριο των αγνοουμένων δεν τέλειωσε με το χαμό τους. Συνεχίστηκε σε γονείς, αδέλφια και παιδιά στο υπόλοιπο της ζωής τους από το τεράστιο κενό της απουσίας του αγαπημένου προσώπου. Πλείστοι έφυγαν νωρίς με την υγεία τους,  φυσική ή ψυχική, κλονισμένη και άλλοι κλείστηκαν στον εαυτό τους, έγιναν ράκη και αποτραβήχτηκαν από την κοινωνία.
Τα τελευταία χρόνια αποχαιρετίσαμε το Σωτήρη από την κατεχόμενη Κυθρέα που λογάριαζε να παντρευτεί την αγαπημένη του στο Βουνό της Κερύνειας και αν ο πατέρας της αρνιόταν, ήταν αποφασισμένος να την κλέψει… Αποχαιρετίσαμε το Μιχάλη που βρέθηκε στο Κυπαρισσόβουνο με την μισή καρδιά σε καδένα κρεμασμένη στο λαιμό του άθικτη. Η άλλη μισή έμεινε στην Άννα στην Αθήνα… Με την αδελφή και τους συμμαθητές του, αποχαιρετίσαμε τον λεβεντονιό Άλκη που γύρισε φοιτητής από την Αγγλία εκείνο το καλοκαίρι.
Πηγή : διακόνημα

Μοναχός Χαραλάμπης Νεοσκητιώτης (1871 – 5 Νοεμβρίου 1961)

Ο ενενηντάχρονος Γέροντας Χαραλάμπης Νεοσκητιώτης

Ο κατά κόσμον Δημήτριος Παναγιώτου Λυγερός γεννήθηκε στο Πλωμάρι της Μυτιλήνης το 1871. Είχε εφτά αδέλφια. Στην Καλύβη του Αγίου Χαραλάμπους-Χαλδέζων της Νέας Σκήτης ήλθε το 1888. Εκάρη μοναχός το 1889. Ήταν εξαίρετος αγιογράφος. Αγιογράφησε εικόνες σε πολλούς ναούς της Ελλάδος. Για την αγιογραφική του τέχνη βραβεύθηκε από διεθνή έκθεση αγιογραφίας στη Θεσσαλονίκη. Ήταν ευλαβής μοναχός και ό,τι ζητούσε από τον Θεό τού το έκανε, όπως λέγουν.

Το 1937, σε μία πανήγυρη του Αγίου Χαραλάμπους, δεν είχαν ψάρια για την εορτή. Πήγε στην εικόνα του αγίου και τον παρακάλεσε θερμά. Ο άγιος παρουσιάσθηκε σ’ έναν ψαρά και του είπε να πάει ψάρια στην Καλύβη των Χαλδέζων. Όταν ο ψαράς πήγε τα ψάρια και θέλησε να προσκυνήσει την εικόνα του αγίου, αναγνώρισε το πρόσωπο που τον είχε επισκεφθεί. Ο μακάριος Γέροντας Χαραλάμπης ευχαρίστησε τον άγιο για την προστασία του, καθώς και όλοι όσοι το έμαθαν.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Ο μηδενιστής.

Λάζαρος ἐβέβλητο πρός τόν πυλῶνα τοῦ πλουσίου ἡλκωμένος καί ἐπιθυμῶν χορτασθῆναι ἀπό τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπό τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου (Λουκ. 16, 20)

Ο Λάζαρος ήταν πεσμένος κοντά στην πόρτα του σπιτιού του πλουσίου, γεμάτος πληγές και προσπαθούσε να χορτάσει από τα ψίχουλα που έπεφταν από το τραπέζι του πλουσίου.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

"Βρίσκομαι σε μεγάλη στενοχώρια καί θέλω να προσευχηθείς για μένα στον Κύριο να με ανακουφίσει."

Πηγαίνοντας μια Κυριακή στην Εκκλησία της σκήτης ο Αββάς Μακάριος, πού είχε χάρισμα από τον Θεό να διακρίνει με τα μάτια της ψυχής, όσα οι άλλοι δεν έβλεπαν με τα σωματικά τους μάτια, είδε την καλύβα κάποιου Μοναχού τριγυρισμένη από πονηρά πνεύματα. Πολλά είχαν τη μορφή παιδιών, πού έκαναν κάθε λογής αταξία. Άλλα έμοιαζαν με άσεμνες γυναίκες. Χόρευαν, πηδούσαν κι έκαναν διάφορα ανόητα καμώματα...
Χωρίς άλλο, συλλογίσθηκε ο Όσιος, έχει κυριευθεί από αμέλεια ο Αδελφός, γι αυτό έχουν τόσο θάρρος μαζί του οι δαίμονες.
Σαν τελείωσε η Λειτουργία, πήγε καί χτύπησε την πόρτα του Μοναχού:
- Ήλθα να σου ζητήσω μια χάρη, του είπε. Μετά χαράς, Αββά, αν περνά από το χέρι μου.
Βρίσκομαι σε μεγάλη στενοχώρια καί θέλω να προσευχηθείς για μένα στον Κύριο να με ανακούφιση.

Πηγή : Στώνε καλώς

Για το καλό της Πατρίδας μας!

Ήμουν στο Ναυτικό το 1952 και βρισκόμουνα στη Πλατεία Κλαυθμώνος, όχι όπως είναι σήμερα. Οι νεότεροι δεν γνωρίζουν πάρα πολλά από τα παλιά και απορούν όποτε ακούν ορισμένα γεγονότα του τότε.

Εκείνη τη στιγμή έπεφτε ο ήλιος και θα γνωρίζετε ότι με τη δύση του, γίνεται υποστολή της σημαίας. Τότε το Υπουργείο Ναυτικού ήταν εκεί και η σημαία κυμάτιζε ακόμα στο κτήριο. Σήμερα είναι άλλες υπηρεσίες του Ναυτικού.

Τότε πάντα κάθε πρωί, θα θυμούνται οι παλιοί, γινόταν έπαρση σημαίας και σταματούσαν τα πάντα, όπως και στη δύση του ηλίου γινόταν υποστολή. Ήταν στιγμές ωραίες, απίθανες που ζούσαν τότε οι άνθρωποι.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Ιερά Συνοδική και Σταυροπηγιακή Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών και Δραστηριοτήτων Νοεμβρίου 2018

 

Σάββατο 3 Νοεμβρίου  7.00π.μ-8.30π.μ Ακολουθία του Όρθρου και Θεία Λειτουργία.
Κυριακή  4 Νοεμβρίου 6.30π.μ.-10.00 π.μ.( Ε’ Λουκά)Ακολουθία του μεσονυκτικού ,του Όρθρου και Θεία Λειτουργία.
Τετάρτη  7  Νοεμβρίου  ( Παμμεγίστων Ταξιαρχών) 9.00μ.μ. 12.15π.μ Νυχτερινή Θεία Λειτουργία  (Η προκαθορισμένη ακολουθία του εσπερινού ,παράκληση της Παναγίας και η ομιλία δεν θα πραγματοποιηθούν
 Παρασκευή  9 Νοεμβρίου (Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως ) 7.00π.μ-8.30π.μ Ακολουθία του Όρθρου και Θεία Λειτουργία.

Θεία Λειτουργία στο κατεχόμενο χωριό Λεονάρισσο Καρπασίας (ΦΩΤΟ)

Επί τη εορτή του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου και μετά από άδεια που εξασφαλίστηκε από το κατοχικό καθεστώς πραγματοποιήθηκε εκ μεταθέσεως της εορτής Θεία Λειτουργία την 28η Οκτωβρίου στον βεβηλωμένο και λεηλατημένο Ναό του Αγίου Δημητρίου στο κατεχόμενο χωριό Λεονάρισσο της Καρπασίας.
Πιστοί μετέβησαν από τις ελεύθερες περιοχές για να παραστούν στην Θεία Λειτουργία και να προσευχηθούν.
Της Θείας Λειτουργίας Προΐστατο ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Καρπασίας κ. Χριστοφόρος, πλαισιούμενος από άλλους κληρικούς.
Πηγή : Ρομφαία και Διακόνημα

Εάν τον άλλο τον κατακρίνουμε ,θα μας κατακρίνει και ο Θεός .

του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρώην Πειραιώς κ.Καλλινίκου.

O Κύριος μας δίδει τη συμβουλή να μην κρίνουμε εύκολα τους συνανθρώπους μας και να μην τους κρίνουμε με αυστηρότητα.Είναι μεγάλο πράγμα να βλέπει κανείς τον άλλο με πνεύμα αγάπης ,να βλέπει αμέσως τα καλά του και όχι τις τυχόν αδυναμίες του.Καθένα τον βλέπουμε με τα μάτια της ψυχής που διαθέτουμε.Εάν τα μάτια της ψυχής είναι γεμάτα αγάπη ,τον βλέπουμε με καλοσύνη και ψυχική ομορφιά .Εάν τα μάτια της ψυχής είναι θολά,είναι επηρεασμένα από ενδόμυχο φθόνο και κακία,τότε τους άλλους τους βλέπουμε δύσμορφους ,όχι καλούς.

Η Ιστορία της εβδομάδος

Η Ακρόπολη των Αθηνών είναι ένας βραχώδης λόφος της Αττικής που απέχει περίπου 6 χλμ από την παραλία του Φαλήρου. Έχει ύψος 60-70 μέτρα από το περιμετρικό έδαφος του λόφου και βρίσκεται σε υψόμετρο 156 μέτρα από την θάλασσα. Οι ιστορικές πηγές, τα μέχρι τώρα αρχαιολογικά ευρήματα, κυρίως δε τα λείψανα που ευρέθησαν σε τάφους στους πρόποδες του λόφου, μαρτυρούν ότι από το 4.000 π.Χ. πρώτα στις σπηλιές και αργότερα στην κορυφή του βράχου, κατοικούσαν άνθρωποι που ζούσαν σε πήλινες καλύβες. Παρόλο που στην Αττική υπάρχουν και άλλοι λόφοι, μεγαλύτεροι και ψηλότεροι, οι άνθρωποι της εποχής εκείνης επέλεξαν την Ακρόπολη για να κατοικήσουν γιατί όπως φαίνεται τους παρείχε κάποια ιδιαίτερα πλεονεκτήματα που τους πρόσφεραν ασφάλεια και πόρους ζωής.
Πηγή : ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ «Ε.Ε.Ε.Γ.Α.»

Ζηλούτε δε τα χαρίσματα τα κρείτονα.

Συχνό φαινόμενο της καθημερινής μας πραγματικότητας είναι η ζήλεια. 

 Καθώς βλέπουμε τα χαρίσματα, τις επιτυχίες, τη διαφορετικότητα του άλλου ανθρώπου, αισθανόμαστε μειονεκτικά έναντί του. Δε χαιρόμαστε γι’ αυτόν, διότι μας προκαλεί το γεγονός ότι έχει κάτι που εμείς δεν έχουμε. Δε ζηλεύουμε μόνο τα χαρίσματά του, αλλά ζηλεύουμε το πρόσωπο γι’ αυτά. 

Έτσι, είτε περιφρονούμε τον έχοντα τα χαρίσματα, είτε τα υποτιμούμε, μόνο και μόνο για να αισθανθούμε εμείς καλύτερα, είτε θα θέλαμε να πάθει κακό, να αποτύχει στη χρήση των χαρισμάτων, προκειμένου να δικαιωθεί η αρνητική κριτική την οποία ασκούμε. Άλλοτε, προσπαθούμε να υπερτονίσουμε τα δικά μας χαρίσματα. Να δείξουμε ότι αυτό που έχει ο άλλος δεν είναι τόσο σημαντικό σε σχέση με αυτό που έχουμε εμείς. 

Πηγή : Διακόνημα