Η ευθύνη μου για την τουρκική εισβολή και κατοχή της Κύπρου μας, 1974 - 2016

Πώς να συγκρατηθώ; 

Πώς ξύπνησα στις 20/7/1974; 

Ένα χέρι απαλά

μου σκούντηξε το πέλμα. 

Ο πατέρας μου! 

Ξύπνα !

Μπήκαν οι Τούρκοι στην Κύπρο! 

Ανδρέας Χριστοφόρου
Πως να συγκρατηθώ; 
Πηγή : Συνοδοιπορία

ΕΙΣΒΟΛΗ Μια προσωπική εμπειρία

Το χάραμα του Σαββάτου ξύπνησα αλαφιασμένος. Κοίταξα το ρολόι μου. Ήταν πεντέμισι. Άνοιξα αμέσως το ραδιοφωνάκι
-Turkey invaded Cyprus, έλεγε και ξανάλεγε το BBC.
Κρύος ιδρώτας με περιέλουσε. Για να βεβαιωθώ έψαξα και βρήκα το σταθμό «Μπαϊράκ». Μετέδιδε εμβατήρια και συνθήματα: «Γιασασίν Μεχμετζίκ».
-Τι συμβαίνει; ρώτησε ανήσυχη  η γυναίκα μου που κάτι ψυλλιάστηκε.
-Εισβολή, κατάφερα να αρθρώσω. Οι Τούρκοι έκαναν εισβολή στην Κερύνεια, δευτέρωσα.
-Παναγία μου, τη μάνα μου, το σπίτι μου, είπε μισοκλαμένα η Φλώρα. Δεν καταλαβαίνω τι λέει το ράδιο, βάλε το ΡΙΚ, είπε ικετευτικά.

Ε. Φωκά, Ε. Περικλέους – Παπαδοπούλου: Μάθαινε στα μωρά ψιθυριστά τον Εθνικό Υμνο

Επί 23 χρόνια η Ελένη Φωκά άνοιγε μόνη της το σχολείο της Αγίας Τριάδας στην κατεχόμενη Καρπασία. Το άνοιγε, το καθάριζε και περίμενε τους μαθητές της, που λένε ότι χωρίς εκείνη σήμερα θα μιλούσαν μόνο τουρκικά. Η ζωή της στα πέτρινα χρόνια ιστορείται στο μυθιστόρημα «Και πολλά επικράνθη - Η Ελένη της Καρπασίας» της Ευρυδίκης Περικλέους - Παπαδοπούλου. Ηρωίδα και συγγραφέας μιλούν στην «Κ»

Πηγή : Καθημερινή

«Κεντρικό πρόσωπο στο βιβλίο μου είναι η Ελένη, η ηρωίδα δασκάλα», λέει η Ευρυδίκη Περικλέους - Παπαδοπούλου (δεξιά), όμως η Ελένη Φωκά αντιδρά: «O χαρακτηρισμός αυτός με αφοπλίζει, αισθάνομαι να μου κόβει τα πόδια. Διότι αυτό που θέλω, η λευτεριά του τόπου μας, ακόμη δεν ήρθε. Δεν επετεύχθη τίποτα, τι ηρωίδα;». [ΝΙΚΟΣ ΚΟΚΚΑΛΙΑΣ]

 π. Ραφαήλ Χ. Μισιαούλης,Iεροδιάκονος Ιεράς Μητροπόλεως Ταμασού και Ορεινής, θεολόγος

Κύπρος Εάλω – 20 Ιουλίου 1974

20 Ιουλίου 2024Συμπληρώνονται εφέτος, 50 χρόνια, μισός αιώνας, από εκείνη την θλιβερή ημέρα της 20ης Ιουλίου 1974, που άφησε το στίγμα της στις ψυχές όλων των ανθρώπων και σημάδεψε για πάντα με το πιο χειρότερο τρόπο την ιστορία του μικρού μας νησιού, της νήσου των Αγίων.Πηγή : Πεμπτουσία 

Ο αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α. με αριθμούς.

Η ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ ΤΟΥ 1955 ΔΙΔΑΞΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ.

 

Από την εποχή που ο βασιλεύς της Κύπρου Κινύρας έστειλε μία ασπίδα στον Αγαμέμνονα, για να συμβολίζει τη συμμετοχή της Κύπρου στην Πανελλήνια εκστρατεία κατά της Τροίας, μέχρι και σήμερα η Κύπρος είναι αναπόσπαστο κομμάτι του Ελληνισμού. 

Υπέστη κατακτήσεις και ταλαιπωρίες, αλλά η ψυχή του λαού είναι προσηλωμένη στην Ορθόδοξη Πίστη και στη διαχρονική ελληνική Ιστορία.

Η Κύπρος τιμά την 1^η Απριλίου 1955 ως την ημέρα του μεγάλου ξεσηκωμού κατά των Βρετανών αποικιοκρατών. Το σύνθημα μικρών και μεγάλων, κληρικών και λαϊκών, ήταν: ΕΝΩΣΙΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΕΝΩΣΙΣ! 

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Αφιέρωμα στον Εθνικό Ποιητή της Κύπρου Βασίλη Μιχαηλίδη, από το «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

Το ποιητικό του έργο υπερβαίνει τα όρια της γενέτειράς του Κύπρου και είναι πραγματικά πανελλήνιο, καθώς εκφράζει τα ιδεώδη και τους πόθους της συλλογικής ελληνικής ψυχής.
Εκδήλωση αφιερωμένη στον Εθνικό ποιητή της Κύπρου και του Ελληνισμού ευρύτερα, Βασίλη Μιχαηλίδη, πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 5 Νοεμβρίου, στο «Ενοριακό Αρχονταρίκι» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.
Πηγή : Ενορία εν δράσει

Τα ξύλινα κιβώτια των αγνοούμενων ονείρων

Η 29η Οκτωβρίου είναι μέρα αγνοουμένων στην Κύπρο. Από εκείνη τη μέρα του 1974 σταμάτησαν να επιστρέφουν αιχμάλωτοι από τις τουρκικές φυλακές και ξεκίνησε ο κατάλογος   των αγνοουμένων της εισβολής. Ο πιο μικρός αγνοούμενος ήταν μόλις έξι μηνών.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 90, αρχίζουν οι κηδείες αγνοουμένων, κυρίως νέων 18-20 χρονών που κηδεύονται σε ξύλινα κιβώτια με λιγοστά οστά, αρκετές φορές με σημάδια εν ψυχρώ εκτέλεσης και με τα χέρια δεμένα πισθάγκωνα. Το μαρτύριο των αγνοουμένων δεν τέλειωσε με το χαμό τους. Συνεχίστηκε σε γονείς, αδέλφια και παιδιά στο υπόλοιπο της ζωής τους από το τεράστιο κενό της απουσίας του αγαπημένου προσώπου. Πλείστοι έφυγαν νωρίς με την υγεία τους,  φυσική ή ψυχική, κλονισμένη και άλλοι κλείστηκαν στον εαυτό τους, έγιναν ράκη και αποτραβήχτηκαν από την κοινωνία.
Τα τελευταία χρόνια αποχαιρετίσαμε το Σωτήρη από την κατεχόμενη Κυθρέα που λογάριαζε να παντρευτεί την αγαπημένη του στο Βουνό της Κερύνειας και αν ο πατέρας της αρνιόταν, ήταν αποφασισμένος να την κλέψει… Αποχαιρετίσαμε το Μιχάλη που βρέθηκε στο Κυπαρισσόβουνο με την μισή καρδιά σε καδένα κρεμασμένη στο λαιμό του άθικτη. Η άλλη μισή έμεινε στην Άννα στην Αθήνα… Με την αδελφή και τους συμμαθητές του, αποχαιρετίσαμε τον λεβεντονιό Άλκη που γύρισε φοιτητής από την Αγγλία εκείνο το καλοκαίρι.
Πηγή : διακόνημα

1974-2018 44 Χρόνια! Μνήμη Κατεχομένων είναι Ελευθερία Κατεχομένων!

Ανδρέας Χριστοφόρου, Μετανάστης στην Ελλάδα μας 42 Χρόνια
15/7/1974 ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ:
ΧΑΣΑΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ
20/7/1974 ΠΡΩΤΗ ΕΙΣΒΟΛΗ 4%
ΧΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΚΕΡΥΝΕΙΑ ΜΑΣ ΤΗ ΛΑΠΗΘΟ ΤΟΝ ΚΑΡΑΒΑ
14/8/1974 ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΙΣΒΟΛΗ 34%
ΧΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟ ΜΑΣ ΤΗΝ ΜΟΡΦΟΥ ΜΑΣ  ΤΗ ΜΕΣΑΟΡΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΚΑΡΠΑΣΙΑ ΜΑΣ
Αλήθεια τί μας έμεινε;
Ένα βλέμμα γεμάτο πόνο πρός τον Ουρανό!
Μιά κραυγή , μιά ικεσία!
Κύριε Ιησού Χριστέ

Ο ηρωικότερος του Ελληνοκυπριακού αγώνα

 

Oι αγγλικές αποικιοκρατικές δυνάμεις στην Κύπρο κατάφεραν να σκοτώσουν τον υπαρχηγό της Ε.Ο.Κ.Α, Γρηγόρη Αυξεντίου. Οι Άγγλοι κατακτητές έκαναν πολλές προσπάθειες για να τον συλλάβουν και τελικά τον επικήρυξαν με 5.000 λίρες. Ο Αυξεντίου έβρισκε τον τρόπο να ξεφεύγει. Λέγεται ότι μια φορά μεταμφιέστηκε σε καλόγερο και κέρασε τους Άγγλους διώκτες του χωρίς να τον αναγνωρίσουν.

Πηγή : διακόνημα

Φρικτές αποκαλύψεις για το τί έπραταν οι Βρετανοί εις βάρος των αγωνιστών της ΕΟΚΑ

Βιασμοί, γρονθοκοπήματα, κλωτσιές, μαστιγώματα, απειλές για αποκοπή γεννητικών οργάνων, βίαιη τοποθέτηση ενός μεταλλικού κουβά στο κεφάλι του θύματος, σβήσιμο αναμμένων τσιγάρων στον πρωκτό του θύματος, εικονικούς πνιγμούς, στέρηση ύπνου είναι μερικές από τις καταγγελλόμενες πρακτικές βασανιστηρίων

Λεπτομέρειες των περιγραφών των βασανιστηρίων στα χέρια Βρετανών στρατιωτών που Κύπριοι αγωνιστές της ΕΟΚΑ έχουν δώσει σε βρετανικό δικαστήριο αποκαλύπτει η εφημερίδα Metro του Λονδίνου.

Σύμφωνα με το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΚΥΠΕ), το Ανώτερο Δικαστήριο του Λονδίνου εξετάζει εδώ και καιρό την αγωγή 34 αγωνιστών της ΕΟΚΑ σε βάρος της βρετανικής κυβέρνησης.

Μία πρώτη διαδικαστική νίκη ήρθε προ μηνών, όταν ο δικαστής έκρινε πως η υπόθεση πρέπει να εκδικαστεί με βάση το βρετανικό και όχι το κυπριακό δίκαιο, το οποίο είναι πιο αυστηρό ως προς την παραγραφή αδικημάτων λόγω παρέλευσης χρόνου.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΤΣΗΣ: "ού περί χρημάτων των αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής"!

 

«Έκλεξε όσον ημπορής τον τρόπο του θανάτου σου, ένας ωραίος θάνατος είναι συνήθως η ευγενεστέρα πράξις της ζωής!»

19 Νοεμβρίου, ο κυπριακός Eλληνισμός τιμά ένα από τα πιο επίλεκτα παιδιά του. Τον Σταυραετό του Πενταδακτύλου, τον Κυριάκο Μάτση, που το ηρωικό του τέλος, το φθινοπωρινό εκείνο μεσημέρι του 1958, δεν ήταν τίποτε άλλο από το επιστέγασμα μιας λαμπρής αγωνιστικής πορείας. Ο θάνατός του στο κρησφύγετο του Δικώμου ήταν η φυσική κατάληξη ενός ιδεολόγου, οραματιστή και αγωνιστή, που μπήκε στο καμίνι των εθνικών αγώνων από τα μαθητικά θρανία.

Ο Κυριάκος Μάτσης είναι αναμφισβήτητα μια από τις πιο αξιοθαύμαστες φυσιογνωμίες του Εθνικο-απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ. Ο Μάτσης είχε το χάρισμα να συνδυάζει τον οραματισμό και τον πολιτικό ρεαλισμό με την αγωνιστική διάθεση. Τα στοιχεία αυτά είναι εκ των ων ουκ άνευ στην ανάδειξη των χαρισματικών ηγετών. Η όλη προσωπικότητα του Μάτση διαγράφεται μέσα από τα ίδια τα κείμενά του, πολύτιμη κληρονομιά κι αυτά όπως η θυσία του.

Πηγή :Παιδαγωγός"

Καραολή και Δημητρίου γωνία!

Στέλιος Κούκος

Ανδρέας Δημητρίου, εξ Αγίου Μάμαντος Λεμεσού.

Οι οδοί που φέρουν τα ονόματα των πρωτοεκτελεσθέντων ηρώων του αγώνα για την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα (1955-1959), Μιχαήλ Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου, ονομάζονται είτε και με τα δύο ονόματά τους μαζί, δηλαδή “Μιχαήλ Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου”, είτε o κάθε δρόμος φέρει το όνομα του καθενός ξεχωριστά.
Ως εκ τούτου, και αφού δεν είναι σίγουρο για το αν πράγματι σε κάποια γωνία συναντώνται δύο δρόμοι με τα αντίστοιχα των ηρώων, καλό θα είναι να θεωρήσουμε ως φανταστική τη συμβολή αυτή, δηλαδή τη γωνία των οδών στην οποία παραπέμπει ο τίτλος του κειμένου. Μπορεί βεβαίως και να υπάρχει.
Όπως και να έχουν όμως τα πράγματα, προσωπικά θα επιμείνω: “ΚΑΡΑΟΛΗ και ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ”, γωνία! Ναι, εκεί στην πραγματική -για μένα-, έστω φανταστική συμβολή των οδών. “ΚΑΡΑΟΛΗ και ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ”! Εις κεφαλήν γωνίας: “ΚΑΡΑΟΛΗ και ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ”…
Πάντως, ένα είναι το σίγουρο, τους δύο νεαρούς ήρωες μας, του ελληνισμού και της οικουμένης, τους έχει ταυτίσει διά παντός η ιστορία στο ηρώον του μεγαλειώδους αγώνα για τη δικαίωση του ελληνισμού της Κύπρου αλλά και ολοκλήρου του ελληνισμού!
Και τους δύο τους απαγχόνισαν οι άγγλοι αποικιοκράτες την ίδια ημέρα, σαν σήμερα το ξημέρωμα της 10ης Μαΐου του 1956. Ήταν οι πρώτοι οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ που ανέβηκαν στο ικρίωμα.
Για τους Άγγλους, ο εκδικητικός και “ατιμωτικός” τους θάνατος θα έπρεπε να λειτουργήσει ως φόβητρο και αποτροπή για τους συναγωνιστές τους αλλά και για όσους ήθελαν να ενταχθούν ψυχή τε και σώματι στον αγώνα αυτό. Έγινε πράγματι κάτι τέτοιο;
Και να, που και κάποιοι άλλοι μάρτυρες, πέραν από τις μορφές του εορτολογίου, που και αυτοί τιμούν και δίνουν νόημα στον χρόνο με την κατ’ έτος ανάμνηση της θυσίας τους. Και μοιάζουν, τηρουμένων πάντα των αναλογιών σε σχέση πάντα με το εορτολόγιο, να λαμπρύνουν και αυτοί την φτωχή, πεζή και ρηχή ζωή μας. Αλλά και την καρδιά μας, με την ευφροσύνη που μας μεταδίδει η μνήμη της όλης τους ζωής. Και πιο πολύ η αντιμετώπιση του θανάτου από αυτούς. (Αυτό και αν είναι ένα μεγάλο σχολείο ζωής).

Πηγή : Πεμπτουσία

Μαρτυρίες για βασανισμό αγωνιστών ΕΟΚΑ στην Mail on Sunday

Τις μαρτυρίες Βρετανών στρατιωτών περί βασανισμού Κυπρίων κρατουμένων αγωνιστών κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα 1955-59 φέρνει στο φως η Mail on Sunday. Το αναλυτικό δημοσίευμα έχει τον ενδεικτικό τίτλο «Το μυστικό ‘στρατόπεδο βασανιστηρίων’ της Βρετανίας και η δυσωδία μίας συγκάλυψης: Πώς οι γενναίοι άνδρες που διαμαρτυρήθηκαν για την κακοποίηση φυλακισμένων σε βρετανική βάση στην Κύπρο αγνοήθηκαν… μέχρι τώρα».
Βασίζεται στη μαρτυρία του 79χρονου σήμερα Τζέιμι Έικιν και στο αρχείο του αποθανόντος ταγματάρχη Μάικ Στόουρτον, οι οποίοι το 1958 υπηρετούσαν στο 2ο Τάγμα της Φρουράς Γρεναδιέρων στην Κύπρο.
ΠΗΓΉ : Διακόνημα

Σε σχολή χορού μετατράπηκε Ναός στο κατεχόμενο Αργάκι Μόρφου.

΄

Κανένα σεβασμό δεν επιδεικνύει το ψευδοκράτος προς τους ιερούς χώρους της Ορθοδοξίας.

Έτσι, αφού έκλεισε τα μάτια και άφησε να λεηλατηθούν οι κατεχόμενες εκκλησιές, στη συνέχεια τις μετέτρεψε σε τζαμιά ή άφησε να καταστραφούν ή τις παρέδωσε σε όποιους τις ζήτησαν για να στεγάσουν εκεί μη θρησκευτικές δραστηριότητες.

Σε αυτή την τελευταία κατηγορία ανήκει η εκκλησία στο κατεχόμενο χωριό Αργάκι Μόρφου που είναι αφιερωμένη στον Τίμιο Πρόδρομο και η οποία μετατράπηκε σε σχολή χορού με την έγκριση του ψευδοκράτους.

Πηγή : ενοριακή ζωή

43 χρόνια πίσω, στην ανοιχτή πληγή του Έθνους.

Την Κύπρο μας, την πρόδωσαν..... 

Όλοι οι '' δικοί μας''!!! 

Μόνοι τους πάλεψαν οι Ελληνοκύπριοι για την ελευθερία. 

Και σήμερα πάλι όλοι '' θρηνούν'' για τότε, αντί να ζητήσουν επιτέλους μία συγνώμη. 

Η μαθητιώσα νεολαία πρωτοπόρος στον Κυπριακό αγώνα του 1955-59!!

• ο

60 χρόνια

από την έναρξη

του Εθνικοαπελευθερωτικού

αγώνα

της ΕΟΚΑ.

Δανάη Γεωργιάδου, Φιλόλογος, Λευκωσία

Μια από τις ενδοξότερες σελίδες ηρωισμού και πίστης στα ιδανικά της Ελευθερίας και του Ελληνισμού αποτελεί ο αγώνας της Κύπρου του 1955-59, που απάλλαξε την Κύπρο από τους Άγγλους αποικιοκράτες.

Το 1878 οι Άγγλοι διαδέχονται τους Τούρκους στην κατοχή του νησιού. Οι Κύπριοι διατρανώνουν με κάθε ευκαιρία τον πόθο τους για Ένωση με την Ελλάδα και αισιοδοξούν ότι η Μεγάλη Βρετανία θα βοηθήσει προς τον σκοπό αυτό, όπως είχε κάνει και με τα Επτάνησα. Το 1931 ο λαός εξεγείρεται, καίει το Κυβερνείο και υψώνει τη γαλανόλευκη. Οι ταραχές εξαπλώνονται παντού, οι Άγγλοι όμως απαντούν με συλλήψεις, φυλακίσεις, επιβολή προστίμων και κατάργηση συνταγματικών ελευθεριών. 

Πηγή : Συνοδοιπορία

Η δύναμη της αγάπης, συγκλονιστικό γεγονός που συνέβη στην Τουρκοκρατούμενη Κύπρο το 1974

(Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Ηπειρωτικόν Μέλλον (Ιούλιος 1999) 

 Ήταν το καλοκαίρι του 1974.

Τα τουρκικά στρατεύματα εισβάλλουν στην Κύπρο. Και σκορπούν το θάνατο. Στην Μόρφου συμβαίνει ένα συνταρακτικό γεγονός. Τούρκοι στρατιώτες συλλαμβάνουν 15 χριστιανούς. Τους φέρνουν στην αυλή του σπιτιού ενός Ελληνοκυπρίου δασκάλου. Και τους καταδικάζουν σε θάνατο. Ετοιμάζουν τα όπλα. Και στρέφουν τους αιχμαλώτους (άνδρες, γυναίκες, μικρά παιδιά) στον τοίχο. Θρήνος, κλαυθμός, οδυρμός. Τραγικές στιγμές για τους μελλοθανάτους. Περιμένουν μέσα σε κλίμα φόβου και αγωνίας τον Τούρκο αξιωματικό να έλθει και να διατάξει «πυρ».

1η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955 ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Ελένη Καραγιάννη – Βαρνάβα

Φιλόλογος -Συγγραφέας

Την 25η  Μαρτίου γιορτάσαμε την Επέτειο της Εθνικής μας Παλλιγγενεσίας. Όταν το 1821 ξεσπασε η Ελληνική Επανάσταση οι Έλληνες Κύπριοι έπευσαν να βοηθήσουν τον Αγώνα όχι μόνο με απστολές χρημάτων και εφοδίων αλλά και με προσωπική τους θυσία πολεμώντας στο πλευρό των Ελλήνων αδελφών.Και όπως ποιητικά  μας αναφέρει ο Βασίλης Μιχαηλίδης ο Εθνικός Ποιητής της Κύπρου: ''Ανταν αρκέψαν οι κρυφοί ανέμοι τζαι εφυσούσαν, τζ' αρκήνεψεν εις την Τουρτζιαν να κρυφοσυννεφκιάζει, τζιαντάν εφάνη η αστραπή εις του Μοριά τα μέρη, είσιεν σγιαν όλοι τους τζη Κύπρου τα κακά της.''

Υποογίζεται ότι 1000 νέοι της Κύπρου σε σύνολο 80.000 κατοίκων του νησιού άφησαν την πνοή τους στα πεδία των μαχών για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Τούρκους. Οι Οθωμανικές αρχές απάντησαν με μαζικές συλλήψεις και σφαγές του κυπριακού πληθυσμού τον Ιούλιο του 1821.Ανάμεσα στα θύματα συγκαταλέγονταν ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Κυπριανός , οι Ιεράρχες και οι Πρόκριτοιμτου νησιού.

Ευαγόρας Παλληκαρίδης: 60 χρόνια από τη θυσία του!

Επιμέλεια: Δανάη Γεωργιάδου, Φιλόλογος. Λευκωσία Κύπρου
Την Κυριακή 19 Μαρτίου 2017 τελέστηκε στο χωριό Τσάδα της επαρχίας Πάφου, το εξηκοστό ετήσιο μνημόσυνο του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, του έφηβου ήρωα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ εναντίον των Άγγλων αποικιοκρατών (1955-59). Επιμνημόσυνη δέηση αναπέμφθηκε και για τους άλλους ήρωες που αξιώθηκε να αναδείξει η γενέτειρα του ήρωα Τσάδα, οι οποίοι έπεσαν λίγα χρόνια αργότερα εναντίον των Τούρκων.
Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε ο κ. Δημήτρης Ταλιαδώρος, Ιστορικός – Ερευνητής, Πρόεδρος της Οργάνωσης Ελλήνων Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης Κύπρου (ΟΕΛΜΕΚ) και του Συνδέσμου Ελλήνων Κυπρίων Φιλολόγων (ΣΕΚΦ).



Πηγή : Συνοδοιπορία