Ας είναι και αυτό το αφιέρωμά μας, ένα κεράκι και ένα μνημόσυνο σε
όλους αυτούς που κράτησαν τις Θερμοπύλες του τόπου μας και στέκονται εκεί και
τις φιλούν ακόμα.
Την
Κυριακή 6 Νοεμβρίου και στον απόηχο της εθνικής μας εορτής του 1940 στο
αρχονταρίκι της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής ζήσαμε μία συγκλονιστική
εμπειρία.Μαζί μας ήταν ο κ.Κωνσταντίνος Ροδόπουλος Ταξίαρχος εν αποστρατεία, ο οποίος μας
μίλησε για μία συγκινητική αλλά και πικρή ιστορία του 1940 για «τους ήρωες που έμειναν άταφοι ή
πρόχειρα θαμμένοι στα Βουνά της Βορείου Ηπείρου».
Ο κ.Ροδόπουλος αρχικά παρουσίασε βίντεο με εικόνες,
τις οποίες κατέγραψε όταν βρέθηκε Διοικητής της Ελληνικής Δυνάμεως στην
Αλβανίας, τονίζοντας πως «από τη στιγμή που βρεθήκαμε εκεί και διαβήκαμε τους
τόπους της θυσίας, δεν μπορούσαμε να διανοηθούμε ότι τους νεκρούς μας δεν θα
τους αναζητούσαμε, δεν θα κάναμε την όποια προσπάθεια 60 χρόνια μετά να
τιμήσουμε τη μνήμη τους, αισθανόμενοι συνεχιστές τους, συστρατιώτες τους».
Κατά την διάρκεια προβολής των συγκλονιστικών
εικόνων – όπου μεταξύ άλλων Έλληνας Ιερέας της στρατιωτικής διοίκησης, με
δάκρυα στα μάτια, έψαλε Τρισάγιο σε τάφο ηρώων – ο κ.Ροδόπουλος αναφέρθηκε σε
προσωπικές του εμπειρίες οι οποίες «59 χρόνια μετά έχουν το υπέροχο προνόμιο,
τη μεγάλη ευθύνη προορισμένη από αγαθή τύχη, να βρίσκονται εκεί στο πλαίσιο
μιας νέας αποστολής ειρήνης».
Περιέγραψε πολλές συγκινητικές εικόνες που έζησε
τονίζοντας πως «ανά πάσα στιγμή νιώθει κανείς ότι κάτι γίνεται. Νιώθει την
αόρατη παρουσία ψυχών που πάνε, έρχονται, φτερουγίζουν αέναα, σαν να θέλουν να
πουν, να μιλήσουν. Είναι νεκρική η σιγή που επικρατεί και όμως, η ατμόσφαιρα
δονείται».
Μιλώντας για τον ηρωισμό των Ελλήνων «απέναντι σε
αυτούς που τόλμησαν να διεκδικήσουν τα Ιερά και τα Όσία τους», υπογράμμισε πως
«προσυπέγραψαν την επιταγή των προγόνων τους: ελευθερία ή θάνατος».
Επεσήμανε πως «απλοί άνθρωποι έγιναν ήρωες και
κήρυκες και πρωτοπόροι της ανθρωπότητος στον αγώνα για ελευθερία, στον αγώνα
για να επικρατήσει το φως», προσθέτοντας παράλληλα πως η μαρτυρική Βόρειος
Ήπειρος έγινε ένα απέραντο τοπίο ηρώων. «Τάφηκαν άκλαυτοι πολλοί, χωρίς καν
ούτε ένα τρισάγιο», είπε χαρακτηριστικά ο κ.Ροδόπουλος, σημειώνοντας πως ήταν
πολλές εκατοντάδες οι νεκροί που έμειναν στα πεδία των μαχών, «παγωμένοι μέσα
στο χιόνι που σκέπαζε τα πάντα».
«Οι νεκροί ήρωες αναπαύθηκαν εκεί, στους τόπους της
θυσίας τους, στο πεδίο της τιμής. 59 χρόνια ησυχίας, αλλά όχι λησμονιάς έστω
και αν έτσι φαινόταν», είπε σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο κ.Ροδόπουλος και
αναφερόμενος στον ηρωισμό των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου υπογράμμισε πως «παρά
τους κινδύνους που τους απειλούσαν, έσπευδαν κρυφά στους τόπους της θυσίας και
τα δάκρυα τους ήταν μνημόσυνα και φόρος τιμής για τους ήρωες και ταυτόχρονα
καταπραϋντικό για τις βασανισμένες και στερημένες Ελληνικές ψυχές τους».
Μας έκανε κοινωνούς συζητήσεων που είχε με ντόπιους
και μιλώντας για ηρωικά περιστατικά και γεγονότα, αναφέρθηκε στην προσπάθεια να
ταφούν οι νεκροί αλλά και να ανεγερθεί μνημείο. Μεταφέροντας συγκλονιστικές
περιγραφές ηλικιωμένων ανθρώπων, τόνισε με ιδιαίτερη συγκίνηση στα όσα έζησε.
«Βάλσαμο ήταν στις ψυχές ζωντανών και νεκρών. Για όλους εμάς εκείνη η αποστολή,
εκείνη η συμμετοχή στη διαδικασία είναι έργο ζωής. Οι αθάνατοι νεκροί
βρίσκονται παντού…», είπε χαρακτηριστικά ο κ.Ροδόπουλος, κάνοντας λόγο για
«καταγεγραμμένους και μη καταγεγραμμένους ήρωες της ελευθερίας».
Πολλοί ακροατές αυτής της υπέροχης ομιλίας έμειναν μετά την ολοκλήρωση της ομιλίας, για να ρωτήσουν και να μάθουν από την υπέροχη και συγκλονιστική
αυτή σελίδα της ιστορίας μας.
Ευχαριστούμε τον κ.Ροδόπουλο που μας έκανε
κοινωνούς αυτής της συγκλονιστικής εμπειρίας.
Ας είναι και αυτό το αφιέρωμά μας ένα μνημόσυνο σε
όλους αυτούς που κράτησαν τις Θερμοπύλες του τόπου μας και στέκονται εκεί και
τις φιλούν ακόμα.
