π.Εφραίμ
Παναούση
Ήτανε
πρωί 28 Ιανουαρίου μας ειδοποίησαν πως ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ..κοιμήθηκε.
Και
μετά μία ολόκληρη χώρα βυθίστηκε στο πένθος .
Τι
θυμάμαι ..Τι μου έρχεται πρώτα στη μνήμη..
Θυμάστε
την πομπή μέχρι το Α κοιμητήριο ;
Θυμάστε
τα νέα πρόσωπα που κύκλωναν την πλατεία της Μητροπόλεως.
Θυμάστε
τα δάκρυα .
Δεν
θυμάμαι να έκλαψαν τόσο πολύ, τόσοι πολλοί από τότε..
Κάθε
φορά που πηγαίνω στο Α κοιμητήριο ανακαλύπτω τη μεγάλη φωτιά που άναψε στον
τόπο ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος.
Εδώ και
χρόνια κάθε μέρα υπάρχουν πάντα φρέσκα
λουλούδια στο μνήμα του και το καντήλι αναμμένο από απλούς ανθρώπους, σημάδι
πως αυτός ο άνθρωπος αγαπήθηκε πολύ.
Έχουν
περάσει χρόνια.
Η
αλήθεια είναι (στην Ελλάδα είναι σύνηθες) ότι περισσότερο εκτιμήθηκε κεκοιμημένος.
Προχτές
διάβασα κάτι και μου άρεσε.
Αν
κάνεις κάτι για τον εαυτό σου πεθαίνει μαζί σου.Αν κάνεις κάτι για τους άλλους
είναι αθάνατο.
Να
χουμε την ευχή του.
