Φτου ξελευθερία για όλους !

Νώντας Σκοπετέας

Kαί προσελθῶν ἤψατο τῆς σοροῦ,

οἱ δέ βαστάζοντες ἔστησαν, καί εἶπε·

νεανίσκε, σοί λέγω, ἐγέρθητι.

Καί ἀνεκάθισεν ὁ νεκρός καί ἤρξατο λαλεῖν,

καί ἔδωκεν αὐτόν τῇ μητρί αὐτοῦ.

 Λουκά Ζ΄, 14-15

Μικρό παιδί αρχινά το  κρυφτό , παιχνίδι αγαπημένο , όμορφο , αγνό που παίζεται παντού ! Κρυφτούλι να παίξουμε , να γελάσουμε , να λαχταρήσουμε μήπως μας βρουν , να τους ξελευτερώσουμε όλους …

Και το κρυφτό το τόσο αθώο και απείραστο των μικράτων μας, κάποτε γίνηκε αλλιώτικο , θλιβερό, δίχως την παιδική καθαρότητα και το άδολο …Συνεχίζουμε και τώρα που μεγαλώσαμε να το παίζουμε,  νοθευμένο για παίχτες και κρυψώνες . Κρύπτες τα υποκριτικά  προσωπεία μας , η φυγοπονία , το δήθεν , ο ολέθριος φόβος ,ο νοσηρός και δαιμονόσπαρτος . Αντίπαλός μας , αλλοίμονο , ο παντογνώστης και  μακρόθυμος Θεός,  που καρτερά και έμπονα μας αναζητά όπως τότε τον Αδάμ . Παιδί μου που εί ; μας φωνάζει ! Και εμείς εκεί στις οπές του εγώ  μας  , θαρρούμε πως Του κρυφτήκαμε καλά και δεν θα μας βρεί ποτέ !   Στα σκοτεινά , στα υπόγεια , στα αφανέρωτα . Θαρρούμε πως είμαστε και έξυπνοι πιότερο από τους άλλους,  τους πιστούς Του δούλους , τους υποταγμένους σκλάβους όπως εμείς τους λοιδορούμε   και συνεχίζουμε το κρυφτούλι με την αληθινή Ζωή και με τον θάνατο . Και όταν αυτός έρχεται στο σπίτι μας , ούτε περνά απ το ευρηματικό μυαλό μας ότι μας επισκέπτεται ο ίδιος ο Χριστός . Και τα βάφουμε όλα μαύρα ! Πενθοφορούντες μοιρολογητές  , του Ουρανού σφοδροί αντίδικοι ! Σπάσε το πιάτο πάνω απ το μνήμα …Μην φτιάχνεις και μην κερνάς γλυκό , μην γλυκαθεί ο χάρος και ξανάρθει …Λες κι αν μείνει ακέραστος θα δυσαρεστηθεί εκείνος και θ αλλάξει γειτονιά και στέκι!

Και το κρυφτό συνεχίζεται  και ο Χριστός μας εξακολουθεί να μας φωνάζει : Εγέρθητε! Σηκωθείτε όλοι εσείς οι νεκροζώντανοι! Εκείνος που  κατατρόπωσε και δεν μολύνεται απ  τον θάνατο γιατί τον κυριεύει ! Μην κλαίτε μας φωνάζει . Μην θρηνείτε !

Να ο γιός της χήρας της Ναϊν , της πόλης των αρωμάτων σιμά στο Θαβώρ . Οσμή θανάτου απλώνεται τώρα γύρω ! Ποία του βίου τρυφή διαμένει λύπης αμέτοχος ; Μέσα στο φέρετρο μεταφέρεται . Αδόκητος ο θάνατος του νεανίσκου . Κι η θλίψη της μάνας του απερίγραπτη. Με δάκρυα σπαρακτικά  και του ολοφυρμού τα  γιατί,  τον κατευοδώνουμε και εμείς οι κρυμμένοι και πεσμένοι… -Σήκω νέε ! του φωνάζει ο Κύριος και εκείνος  εγείρεται ! Και έπειτα στρέφεται ξανά σε εμάς : -Εγέρθητε ! Σηκωθείτε από τους τάφους των παθών , από τα μνήματα της πνευματικής σας απονέκρωσης ! Πεθάνετε πριν πεθάνετε για μα μην πεθάνετε όταν πεθάνετε ! Γιατί είναι δεδομένος αυτός ο βιολογικός σας θάνατος . Το πλέον βέβαιο στο πρόσκαιρό σας !

Ήταν κάποτε ένας παππούς ,( έλεγε ο κυρ Δημήτρης ο Παναγόπουλος)  πάλλευκος , ρυτιδιασμένος ολόκορμα , μα με μια παιδική  ψυχούλα αζάρωτη απ του εγωισμού το δεινοπάθημα . Κάποιος πολύ νεότερός του , άδικα και με μένος  του επιτέθηκε και περίμενε την αντίδρασή του  . Και εκείνος του απάντησε : -Πήγαινε στην ευχή παιδί μου ! Δεν έχω περιθώριο για να σου απαντήσω !  Αλήθεια εμείς έχουμε περιθώρια , έχουμε χρόνο μπροστά μας άπλετο για να απαντήσουμε ; Ως ετοιμόλογοι,  να βάλουμε στην θέση του και να συντρίψουμε τον πλησίον μας , τον έστω οχληρό ; Το χουμε μετρημένο το λαδάκι του καντηλιού μας ; Να ο νεανίσκος της Ναϊν ! Όλο τον χρόνο πίστευαν οι γύρω του πως είχε μπρος του ! Και τώρα τον μεταφέρουν στα χέρια ! Στ αλήθεια πόσα αμέτρητα νέα διδάγματα  φανερώνει κάθε ευαγγελικό ανάγνωσμα στην πολλοστή  του επανάληψη ! Σε κάθε ευλογημένο Εκκλησιαστικό Ενιαυτό και μια νέα αχτίδα αστείρευτου φωτός να πέφτει πάνω στις ανήλιαγες κρυψώνες μας !

  Σηκωθείτε λοιπόν ,αποστραφείτε πλέον το σκοτάδι και το ψέμα ! Μην μου κρύβεστε ! Αγαπήστε με και ενωθείτε μαζί μου ! Ζωντανέψτε επιτέλους ! Παρηγορητής ο Χριστός μας! Δεν υπάρχει τέλος , μόνο αρχή ! Εις την Ζωήν μεταβέβηκεν !  Ελευθερωτής εκ της δουλείας του αλλοτρίου! Μόνο Εκείνος μπορεί να πει μην κλαίς , μην θρηνείς ! Η Ζωή και η Ελπίδα ! Ο Νικητής του κόσμου και του θανάτου ! Η Αυτοζωή ! Ο Αθάνατος που θα μας ελευθερώσει ! Ας σηκωθούμε όλοι από τα σύγχρονα μνημούρια μας ! Ας ορθώσουμε μάτια και ψυχές ! Ακούστηκε και δεν σίγασε ποτέ εκείνο που λατρεύαμε να λέμε και να ακούμε σαν παιδιά , το : Φτου ξελευθερία για όλους !

                                                                          Εις μνήμην Γ.Α.

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή