π.Εφραίμ Παναούση
Πριν λίγο καιρό βρέθηκα σε ένα από τα κοσμήματα- νησιά της
πατρίδας μας.Βρέθηκα στην Κάλυμνο.Ένα πραγματικό Αγιονήσι.Το νησί της Καλύμνου
αποτελεί μαζί με άλλα δύο νησιά ,τη Λέρο και την Αστυπάλαια μία Μητρόπολη.
Επίσκοπος ένας γλυκύτατος και ζεστός άνθρωπος ο.Σεβ.Παίσιος
.Τον νησί τον χαιρετούσε παντού ,τους ήκερε με το μικρό τους όλους.( τα καλά
των μικρών τόπων ).Καλοσυνάτοι και γλυκείς οι παππούληδες και οι μοναχοί
της.Σαν να σε ήξεραν από χρόνια.
Το νησί έχει ιστορία καμωμένη με πολύ κόπο και πολύ
αίμα.Ιστορία αρχαία ,μα και πρόσφατη τρανή από τους αγώνες των Καλυμνίων κατά
την Ιταλική κατοχή και την ενσωμάτωση του νησιού στη μητέρα Ελλάδα.
Το νησί ένα με τη θάλασσα και την πέτρα .Πέτρα πολλή.Στην
Κάλυμνο λένε πως ο Θεός όταν ξεχώριζε το χωμα ,τις πέτρες τις άφηνε στην
Κάλυμνο.Μα έλα που η τραχύτητα του τόπου της την έκανε ένα μεγάλο ασκηταριό.Παντού εκκλησιές
και πολλά μοναστήρια.Οι καμπάνες της Κυριακής διαδέχονται η μιά την άλλη.
Εδώ έζησε ο άγιος Σάββας ο ασκητής και το μοναστήρι καμωμένο
από παλαιά υλικά της παλιάς καλογερικής δεσπόζει στο νησί και σκεπάζει τον
τόπο.
Οι εκκλησιές της όλες όμορφες περιποιημένες ,με νυκοκοιριό και
προκοπή.Καθαριότητα και πάστρα.Όλα με μεράκι και ένοια.
Οι γυναίκες οι πιο πολλλές με μαύρα.Οι σφουγγαράδες που
έφευγαν άφηναν τις Καλυμνιές για όλες τις δουλειές .
Όταν λένε φεύγανε τα καίκια για σφουγγάρια στήνονταν τρανός
χορός .Κι ύστερα θρήνος στον αποχωρισμό.Κι ευχές να ρθούνε όλοι ζωντανοί και
όλοι τους καλά.Κι όταν γυρίζανε χαρές και πανηγύρια και πάλι θρήνος άμα γύριζε
κάποιος σακατεμένος από τη νόσο των δυτών.
Όμορφη η Κάλυμνος.Σπίτια νησιώτικα και νεοκλασσικά
,καθαρά,ανθρώποι αρχοντικοί και έξω καρδιά .Μεγάλα πρόσωπα πέρασαν από το νησί
που κόσμησαν την πατρίδα .Πολλοί ταξίδεψαν για την ξενιτιά και μείναν εκεί.Μα
το σπίτι που γεννήθηκαν δεν το ξέχασαν.
Μου πανε πως στην Αυστραλία έχει άλλη μια Κάλυμνο.
Τα τελευταία χρόνια το νησί γέμισε ξένους που σκαρφαλώνουν
στους βράχους κάνοντας αναριχητικό
τουρισμό.Αυτός ο τουρισμός κράτησε τον χαρακτήρα του νησιού και δεν χάλασε με
νυχτερινή – σκοτεινή διασκέδαση
Όμορφη η Κάλυμνος με νυκοκυρεμένους ανθρωπους που δεν πήραν
τίποτα από την σκληράδα της πέτρας.Έφυγα με ψυχή γεμάτη με Κάλυμνο που ήταν
τόσο μικρή που την αγκάλιαζε το βλέμμα, και τόσο μεγάλη για να χωρά στην καρδιά
.
Ο Σεβασνιώτατος λειτουργών
Αγιος Ιωάννης ο Θεολόγος
Στον Αργινώντα
Υπέροχο Μουσείο
