Στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Ξηροκρήνης (Κουρού Τσεσμέ) προς την πλευρά του Βοσπόρου…
Είδα κάτι πατερίτσες επάνω, ποιος τις άφησε;
Οι «λεγάμενοι» (εννοεί τους Τούρκους) μου απήντησε.
Εδώ, πάτερ μου, γίνονται πολλά θαύματα.
Έρχονται «λεγάμενοι» απ’ όλα τα μέρη της Τουρκίας, λούζονται με το
αγίασμα, πίνουν και θεραπεύονται. Επειδή εδώ δεν υπάρχει τακτικός
εφημέριος, ερχόμαστε εμείς εκ περιτροπής και λειτουργούμε κάθε Σάββατο. Έρχονται πολλοί. Το καλοκαίρι εκατοντάδες.
Γεμίζει ο ναός, οι γυναικωνίτες, η αυλή. Όταν γίνεται η Μεγάλη Είσοδος
στρώνονται στο δάπεδο του ναού τόσοι πολλοί πού δυσκολευόμαστε να
περάσουμε. Μας ζητούν να τους κοινωνήσουμε. Αυτό δεν είναι για σας, τους
λέμε. Τους δίδουμε όμως λίγο ψωμάκι κομμένο σαν αντίδωρο προς
παρηγορίαν τους. Ανεβαίνουν στο αγίασμα, λούζονται, πίνουν, ζητούν να
προσκυνήσουν Σταυρό. Τον βάζουμε σ’ ένα τραπεζάκι και τον προσκυνούν.
Δεν τον κρατούμε γιατί υπάρχουν καταδότες. Θα μας καταγγείλουν ότι
κάνουμε προσηλυτισμό.
Τα δεκανίκια πού είδες τα άφησαν πέρυσι.
Μάλιστα ένας ήρθεν απ’ το Ερζερούμ. Είδε όραμα τον Άγιο Δημήτριο. Θα
πάς, του λέγει, στο τάδε μέρος και θα λουσθείς τρεις φορές στο αγίασμα
μου και θα θεραπευθείς. Ξεκίνησε απ’ τα βάθη της Μικράς Ασίας, ήλθε,
έπραξεν όπως του παρήγγειλεν ο Άγιος και έγινε καλά.
Ήλθε με
πατερίτσες και έφυγε πηδώντας. Άφησε στον Άγιο τα δεκανίκια του. Είναι
αθώες ψυχές πάτερ μου, και τις ακούει ο Θεός. Και συμπληρώνει ο
εφημέριος του Μεγάλου Ρεύματος, με την ωραία Πολιτική προφορά του.
–
Δέκα πέντε χρόνια παπάς είμαι, άμα ένα όραμα δεν είδα. Αυτοί
«λεγάμενοι» είναι, αλλόθρησκοι είναι, οράματα βλέπουν, όνειρα βλέπουν.
Τι πράγματα είναι αυτά;
Του απαντώ: Εμείς, πάτερ μου, βρισκόμαστε
μέσα στην αλήθεια, κολυμπάμε μέσα στο θαύμα της Εκκλησίας. Δεν
χρειαζόμαστε οράματα. Άμα ζεις μέσα στο άπλετο φως, τι θα σε ωφελήσει το
φως ενός κεριού ή έστω μιας λαμπάδας; Αυτοί ζουν μέσα στα πηχτά
σκοτάδια, εις το ψηλαφητόν σκότος. Γι αυτό τους δίδει ο Άγιος Θεός λίγο
φως, κάποια οράματα, κάποια θαύματα.
– “Αν είναι έτσι καλά είναι… μου απάντησε.
Συγκλονισμένος σκέπτομαι...
– Τι συμβαίνει άραγε; ...Είναι μία πρόγευσις των όσων μέλλουν να
συμβούν; Ή είναι αυτά και πολλά άλλα μαζί; Μόνον ο φιλάνθρωπος Θεός
γνωρίζει. «Τις γαρ έγνω νουν Κυρίου, ή τις σύμβουλος αυτόν εγένετο;»
(προς Ρωμαίους ΙΑ’, 34).
Του Αρχιμ. Δοσιθέου Κανέλλου
