Τον
παλιό καιρό, ένας βασιλιάς σκέφτηκε να κάνει το εξής: άφησε έναν
τεράστιο βράχο στη μέση του δρόμου και στη συνέχεια κρύφτηκε
παρακολουθώντας αν κάποιος θα τον μετακινούσε.
Από
το σημείο εκείνο πέρασαν ορισμένοι από τους πλουσιότερους εμπόρους και
τους αυλικούς του, αλλά όλοι απλά περπατούσαν γύρω από τον βράχο. Πολλοί
μάλιστα κατηγορούσαν τον βασιλιά που δεν φρόντιζε να κρατά τον δρόμο
καθαρό, αλλά κανείς δεν έκανε τίποτα για να βγάλει τον βράχο από τη
μέση.
Κάποια στιγμή,
πέρασε από εκεί ένας χωρικός που κουβαλούσε ένα φορτίο με λαχανικά.
Πλησίασε τον βράχο, άφησε κάτω το φορτίο του και προσπάθησε να τον
μετακινήσει στην άκρη του δρόμου. Μετά από πολύ κόπο, τελικά τα
κατάφερε. Αφού πήρε ξανά το φορτίο, πρόσεξε ότι στο σημείο που ήταν πριν
ο βράχος υπήρχε ένα πορτοφόλι. Το πορτοφόλι περιείχε πολλά χρυσά
νομίσματα και ένα σημείωμα από τον βασιλιά που έγραφε ότι το χρυσάφι
ανήκει σε εκείνον που θα μετακινούσε τον βράχο από τον δρόμο.
Ο
χωρικός έμαθε κάτι που πολλοί από εμάς δεν καταλαβαίνουμε: κάθε εμπόδιο
που παρουσιάζεται στη ζωή μας αποτελεί μια ευκαιρία για να γίνουμε
καλύτεροι.
