Μοναχισμός, μοναστήρια, μοναχοί

 

Γράφει ο μοναχός Μωυσής, Aγιορείτης

.......Όταν ο κόσμος αλλοιώνεται, επηρεάζει και το μοναχισμό. Ο μοναχισμός όμως πρέπει να μένει αναλλοίωτος. Η υποβάθμιση του ορθόδοξου μοναχισμού σε περιόδους εκκοσμικεύσεως είναι ανεπίτρεπτη.
Το εκκλησιαστικό ήθος πρέπει να μένει ανεπηρέαστο πάντοτε. Η διατήρηση του μηνύματος και της προσφοράς του μοναχικού ιδεώδους δεν πρέπει να αλλάζει, αλλά να χαρίζει το πνεύμα της ασκήσεως, της εγκράτειας και της ταπεινοφρο-σύνης, τόσο απαραίτητων στη ζωή. Ο μοναχισμός, όποτε ήταν σε ακμή, δώριζε αίγλη στο σώμα της Εκκλησίας. Ο κόσμος θεωρεί το μοναχισμό περιττό, κάτι περασμένο, αχρείαστο και μερικές φορές και βλαβερό.

Ακολουθία του εσπερινού , Μυστήριο του Ιερού ευχελαίου και ομιλία

    

Την  Τετάρτη 28 Οκτωβρίου στις 6.00μ.μ. θα τελεσθεί η ακολουθία του εσπερινού στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής,και το Μυστήριο του Ιερού ευχελαίου  .Ακολουθεί ομιλία στο Αρχονταρίκι από τον π.Εφραίμ Παναούση .

Η Προσευχή των παιδιών του 1940

Στον καιρό που η Πατρίδα μας πολεμούσε κατά του Άξονα (1940) ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χρύσανθος είχε συντάξει την ακόλουθη προσευχή, για να τη μάθουν απ’ έξω και να τή λένε οι μικροί μαθητές της πατρίδας μας στον καιρό του ελληνοϊταλικού πολέμου.
(σημ. μπορούμε να μάθουμε μια αντίστοιχη και στα δικά μας παιδιά… οι προσευχές των μικρών παιδιών μπορούν να κάνουν θαύματα, σύμφωνα με τον άγιο Παΐσιο… δείτε εδώ)

.
ΠΡΟΣΕΥΧΗ

.
Κύριε Ιησού Χριστέ, που αγαπάς τόσο πολύ όλα τά παιδιά τον κόσμου, Σε παρακάνουμε άκουσε την προσευχή μας:
Δέξου τις ευχαριστίες μας, γιατί γεννηθήκαμε από Χριστιανούς γονείς και είμαστε Έλληνες και γιατί έστειλες κοντά μας, εκτός απ’ τους γονείς μας, ανθρώπους πού μας αγαπούν και μας φροντίζουν.

Πηγή : Αντέχουμε

«Η κάθε νίκη στο μέτωπο ήταν και πανηγύρι…»

 

του Μανόλη Παντινάκη
Μια εικόνα στα 14 του χρόνια, επιστρέφει τον 87χρονο σήμερα Δημήτρη Αντωνογιωργάκη, στη μέρα της 28ης Οκτωβρίου του ’40, που κηρύχτηκε ο ελληνο-ιταλικός πόλεμος στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας.
Είχε ξεκινήσει από το Αστέρι, το χωριό του, με το γαϊδουράκι φορτωμένο με σακιά σιτάρι με προορισμό τους νερόμυλους της Πηγής για να αλέσει τον καρπό και να πάρει το αλεύρι που θα συντηρούσε την πολυμελή οικογένειά τους, τους γονείς και τα πέντε παιδιά, τον ίδιο, τη Μαρία, την Ευαγγελία, τον Ηλία και τον Ορέστη…

Ήταν «ώρα 10 το πρωί» και στο δρόμο από την Κυριάννα, ένα λεωφορείο σταμάτησε και ο οδηγός του μετέφερε το μαύρο μαντάτο: «Η Ιταλία μας κήρυξε τον πόλεμο, μας είπε ο οδηγός», θυμάται. «Φεύγω και έρχομαι στο Αστέρι και μέσα σε δέκα μέρες άδειασε το χωριό. Παιδί, τότε, δεν το σπουδαιολόγησα γιατί δεν ήξερα τι θα πει πόλεμος. Τον πόλεμο τον ένιωσα όταν ήλθαν οι Γερμανοί! Τότε, εδώ υπήρχαν εκατόν πενήντα άνθρωποι και όλοι οι νέοι είχαν επιστρατευτεί και έμειναν οι γυναίκες, οι γέροι και τα παιδιά…»
Πηγή : τρομακτικό

Το Κατηχητικό στη Χρυσοπηγή συνεχίζεται ..

 

Με τη χάρη και την ευλογία του Θεού συνεχίζεται το  κατηχητικό μας στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας .

Νυχτερινή Θεία Λειτουργία

 

Την Τρίτη 27 Οκτωβρίου στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής ,θα τελεσθεί Νυχτερινή Θεία Λειτουργία με την ευκαιρία της εορτής της Αγίας Σκέπης και της εθνική εορτής του 1940 . H ακολουθία θα ξεκινήσει στις 9.00μ.μ.

Σχετικά με το θαύμα της μυρόβλυσης του Αγίου Δημητρίου το έτος 1987.

Σχετικά με το θαύμα της μυρόβλυσης του Αγίου Δημητρίου το έτος 1987

            Ήταν 26 Οκτωβρίου 1987. Ώρα περασμένες δέκα το βράδυ. Η Θεσσαλονίκη γιόρταζε την μνήμη της αθλήσεως του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου καθώς και τα ελευθέριά της από την περίπου πεντακοσίων ετών (1430-1912) καταδυναστεία των Οθωμανών. 

Ο ναός του Αγίου Δημητρίου με ανοιχτές τις πόρτες δεχόταν τους νυχτερινούς προσκυνητές, που γονάτιζαν μπροστά στην ασημένια λάρνακα με τα άγια λείψανα του Μυροβλύτου. Την ώρα εκείνη δεν θα ήταν περισσότεροι από τριάντα με σαράντα άνθρωποι στον ναό. 

 

 

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Αγιος Δημήτριος: Πως έσωσε την Θεσσαλονίκη.

…”Και δεν τον έβλεπον τον Αθλοφόρον μόνον οι πολίται της πόλεως αλλά και αυτοί οι εχθροί, οι οποίοι κατελαμβάνοντο υπό τρόμου και διεσκορπίζοντο. Όταν ηρώτων μετά την νίκην τους αιχμαλώτους διατί έφυγον, εκείνοι απεκρίνοντο:«Είδομεν ένα άνδρα ξανθόν και λαμπρόν, ο οποίος εκάθητο επί λευκού ίππου και εφόρει ιμάτιον λευκόν»… ῏Ησαν φοβεραί αι ημέραι, κατά τας οποίας ο άγγελος του Κυρίου εκάλει τον Άγιον Δημήτριον να εγκαταλείπη την πόλιν του.

Άγριοι και πολυάριθμοι επιδρομείς επήρχοντο εναντίον της Θεσσαλονίκης, οι Σλαύοι, ο μεγαλύτερος κίνδυνος της μεσαιωνικής ημών αυτοκρατορίας.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Ακολουθία του εσπερινού και ομιλία

 

Συνεχίζονται και αυτήν  την Πέμπτη  οι εσπερινές ομιλίες που πραγματοποιούνται στον Σύνδεσμο Αγάπης ο Ιερός Χρυσόστομος στην οδό Πυργοτέλους 3α στο Παγκράτι. από τον π.Εφραίμ Παναούση .Το φετινό θέμα των ομιλιών αφορά την προσέγγιση στο βιβλίο "Η εν Χριστώ Ζωή μου " του Αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης 

Στις 5.30μ.μ. θα τελεστεί η ακολουθία του εσπερινού και στη συνέχεια θα ακολουθήσει η ομιλία.

Για τις δοκιμασίες της ζωής.

Ο μεγάλος καθηγητής της ασκητικής ζωής άγιος Ισαάκ ο Σύρος, βαθύς γνώστης του θελήματος του Θεού και έμπειρος πρακτικός διδάσκαλος της ορθόδοξης Θεολογίας, διατύπωσε τούτο το απαύγασμα της προσωπικής του εμπειρίας:
«Οι δοκιμασίες είναι η τιμή που δέχεται η ψυχή παρά της μεγαλειότητος του Θεού».

Στο βίο του αγίου Αμβροσίου, Επισκόπου Μεδιολάνων, αναφέρεται τούτο το περιστατικό:
Κάποτε, όταν ο Άγιος βρισκόταν σε ποιμαντική περιοδεία στην επαρχία του, φιλοξενήθηκε με τη συνοδεία του στο αρχοντικό κάποιου επιφανούς χριστιανού.

Συζητώντας μαζί του, ο Άγιος πληροφορήθηκε από τον ίδιο ότι όλα γύρω από τη ζωή του κυλούσαν θαυμάσια, οι δουλειές του πήγαιναν υπέροχα, η υγεία όλων των μελών της οικογενείας του ποτέ δεν δοκιμάστηκε, ποτέ δεν αντιμετώπισε θλίψεις, δυσκολίες και προβλήματα. Τότε ο Άγιος, απευθυνόμενος στη συνοδεία του, είπε: «πάμε να φύγουμε απ' εδώ αμέσως. Αυτό το σπίτι δεν το επισκέφθηκε ποτέ ο Θεός».

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Άγιος Παΐσιος: “Η καρδιά η οποία ευχαριστεί διαρκώς το Θεό, γεμίζει από Θεϊκή χαρά και ευλογία!…”

«… Να ζείτε σε διαρκή δοξολογία και ευχαριστία προς το Θεό, διότι μεγαλύτερη αμαρτία είναι η αχαριστία και μεγαλύτερος αμαρτωλός ο αχάριστος…

Η δοξολογία αγιάζει τα πάντα. Με την δοξολογία διαλύεται ο άνθρωπος από ευγνωμοσύνη ,παλαβώνει με την καλή έννοια, πανηγυρίζει τα πάντα. Και όταν ο άνθρωπος ευχαριστή τον Θεό ακόμη και για τα λίγα, έρχεται μετά τόσο πλούσια η ευλογία του Θεού, που δεν μπορεί να την αντέξη και τότε ο διάβολος δεν μπορεί πια να σταθή και φεύγει.

πηγή : Ενοριακή ζωή

Έχει ο Θεός.

Πρωτ. Γεώργιος Σχοινάς, Θεολόγος

Όλο αυτό τον καιρό ακούμε διαρκώς για αλλαγές προς το χειρότερο σε όλους τους τομείς. 

Τα ήθη ολοένα και εκφυλίζονται, η κοινωνία μας αποσταθεροποιείται, τα οικονομικά τόσο του κράτους όσο και τα οικογενειακά μας μαραζώνουν, οι ηγέτες παντού σχεδόν ανύπαρκτοι, τα πρότυπα μένουν πλέον στα συναξάρια, τα ψυχολογικά μας, ολόιδια με τα οικονομικά (γιατί άλλωστε εξαρτήσαμε τα πάντα από το πόσα έχουμε). Έτσι λοιπόν η κατάσταση γύρω μας και μέσα μας διαγράφεται ολοένα και ζοφερότερη.

Μακαριστός Σιατίστης Παύλος: «Η πρώτη συγκλονιστική μου εμπειρία με τον Αγιο Ιάκωβο Τσαλίκη»

… «Η πρώτη συγκλονιστική μου εμπειρία με τον Αγιο Ιάκωβο ήταν την 1η Νοεμβρίου του 1973, ημέρα της εορτής του Οσίου Δαυίδ. Είχα χειροτονηθεί ήδη διάκονος και είχα εγκατασταθεί στο Μαντούδι του νομού Ευβοίας. Εκείνη την ημέρα, καθώς πήγαινα στο Μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ, ο οδηγός του ταξί μου διηγήθηκε με δέος μια μοναδική μαρτυρία. Κάποτε πήγαινε στο μοναστήρι με μια γυναίκα που είχε τα ρούχα του άρρωστου παιδιού της. Ξαφνικά, λίγο πριν από το μοναστήρι, το αυτοκίνητο χάλασε και αναγκάστηκαν να προχωρήσουν με τα πόδια, ώσπου συνάντησαν τον πατέρα Ιάκωβο πάνω σε ένα μουλάρι, και δεν τους άφησε να τον καθυστερήσουν, διότι, όπως τους είπε, έπρεπε να πάει εν τάχει στα Δαμνιά, περίπου μία ώρα δρόμο, για να κοινωνήσει έναν ετοιμοθάνατο. Σε λίγα λεπτά όμως, όταν έφτασαν στο μοναστήρι και μπήκαν να προσκυνήσουν, βρέθηκαν αντιμέτωποι με κάτι πραγματικά αξιοθαύμαστο. Ο γέροντας έβγαινε από το Ιερό. Δεν πίστευαν στα μάτια τους. Αμέσως τον ρώτησαν αν όντως τον συνάντησαν πριν από λίγο και αν είχε πραγματικά πάει μέχρι τα Δαμνιά.

Πηγή : Σημεια των καιρών

Η πνευματική ζωή βήμα-βήμα. Κυκλοφορεί σε λίγο από τις εκδόσεις Χρυσοπηγή

 

H δύναμη του ψαλτηρίου

«Ἂν θὰ μὲ ρωτούσατε νὰ σᾶς πῶ, τὶ κατάλαβα τόσα χρόνια στὴν ἔρημο, θὰ σᾶς ἀπαντοῦσα μὲ μιὰ λέξη: τὴν δύναμη τοῦ ψαλτηρίου. 

Ἂν ξεκινοῦσα τὴν ζωὴ μου τώρα, ἕνα θὰ πάσχιζα νὰ κάνω, νὰ ἀποστηθίσω τὸ ψαλτήρι. 

Αὐτὸ εἶναι ἡ γονικὴ μήτρα τῆς νοερᾶς προσευχῆς.