Τριήμερη Προσκυνηματική Εκδρομή στην Πάτμο, το Ιερό νησί της Αποκαλύψεως από 1η έως 4 Μαΐου 2026

Τριήμερη προσκυνηματική εκδρομή διοργανώνει η Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής από 1η έως 4 η Μαίου 2026 στο Ιερό Νησί της Πάτμου .

Η εκδρομή αυτή αποτελεί μία μοναδική ευκαιρία για προσκύνημα στο Ιερό νησί της Πάτμου. Θα γνωρίσουμε το Θεοβάδιστο Σπήλαιο της Αποκαλύψεως, την ιστορική μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και το μοναστήρι του Ευαγγελισμού, που ίδρυσε ο Άγιος Αμφιλόχιος (Μακρής). Ένα προσκύνημα στο πανέμορφο νησί του Αιγαίου και την πλούσια ιστορία του.

Το πρόγραμμα της εκδρομής έχει ως εξής :

Παρασκευή 1η Μαΐου 2026 

Συγκέντρωση στις 17:00-17:15 στον προβλήτα Ε1 στο λιμάνι του Πειραιά. Επιβίβαση στο BLUE STAR 2 και στις 18:00 αναχώρηση. Άφιξη στην Πάτμο στις 02:10, μεταφορά στο ξενοδοχείο μας, τακτοποίηση και διανυκτέρευση. 

Ομιλία για την Αγία Φιλοθέη την Αθηναία

Την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου στις 6.15μ.μ. στον Σύνδεσμο Αγάπης 'ο Ιερός Χρυσόστομος" στην οδό Πυργοτέλους 3 στο Παγκράτι, θα πραγματοποιηθεί ομιλία από τον Αρχιμανδρίτη Εφραίμ Παναουση με θέμα : Αγία Φιλοθέη -Η κυρά των Αθηνών .Στις 5.30μ.μ. θα τελεσθεί η ακολουθία του εσπερινού.

Ομιλία για τον Ιωάννη Καποδίστρια από την Γερόντισσα Φιλοθέη

 

Σήμερα  Τρίτη 17 Φεβρουαρίου στις 6.00μ.μ. 

στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής

 θα τελεσθεί η ακολουθία του εσπερινού ,η παράκληση της Παναγίας και αμέσως μετά θα  πραγματοποιηθεί ομιλία 

της Γερόντισσας Φιλοθέης της Ιεράς Μονής Παναγίας Βρυούλων

 με θέμα: 

Ιωάννης Καποδίστριας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

Την Κυριακή της Απόκρεω, η Εκκλησία μάς φέρνει μπροστά στην πιο φοβερή και συνάμα πιο αληθινή εικόνα της ζωής μας: την Τελική Κρίση.

Φοβερή πραγματικότητα!"Ὅταν τίθωνται θρόνοι, καὶ ἀνοίγωνται βίβλοι, καὶ Θεὸς εἰς κρίσιν καθέζηται, ὢ ποῖος φόβος τότε!. Ἀγγέλων παρισταμένων ἐν φόβῳ, καὶ ποταμοῦ πυρὸς ἕλκοντος, τί ποιήσομεν τότε οἱ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις ὑπεύθυνοι ἄνθρωποι; ".

Την σχετική παραβολή την είπε ο Χριστός λίγο πριν τον θάνατό Του, μαζί με άλλες παραβολές και προειδοποιήσεις για τα έσχατα.

Ιστορίες απ' το Άγιον όρος - Ο «τεμπέλης» Μοναχός !

​Σε ένα απόκρημνο κάθισμα (ένα μικρό κελί) ζούσε ένας γέροντας που είχε τη φήμη του «αδιάφορου» και τεμπέλη. Δεν πήγαινε συχνά στις μεγάλες αγρυπνίες των μοναστηριών και, όταν πήγαινε, στεκόταν πάντα στην πιο σκοτεινή γωνιά, πίσω από μια κολόνα, και φαινόταν σαν να κοιμάται.

​Ένας νεαρός μοναχός, που είχε ζήλο αλλά και τη «νόσο» της κρίσης, τον πλησίασε μια μέρα και του είπε:

— «Γέροντα, κρίμα που χάνετε τις ακολουθίες. Ο Θεός θέλει να είμαστε ξύπνιοι και να ψάλλουμε με θέρμη, όχι να λαγοκοιμόμαστε στις γωνιές».

Μεγάλη Σαρακοστή 2026 στην Ιερά Μονή Χρυσοπηγής -Ετοιμαζόμαστε

 

Α κατανυκτικός εσπερινός της Συγνώμμης

 

Με την ακολουθία του εσπερινού αυτήν την Κυριακή ξεκινά  η κατανυκτική περίοδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.Αυτήν την Κυριακή λοιπόν 22 Μαρτίου στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής στο Πολυδένδρι Αττικής στις 6.00μ.μ. θα τελεστεί η Ακολουθία του Α κατανυκτικού εσπερινού της συγνώμης .Αμέσως μετά θα ακολουθήσει ομιλία στο Αρχονταρίκι .Καλή και ευλογημένη Σαρακοστή

Το γαϊδουράκι διδάσκει προσευχή

​Ο Γερο-Σπυρίδων ζούσε σε ένα απομακρυσμένο κελί στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους και είχε για μοναδική συντροφιά και βοηθό έναν γάιδαρο, τον Βενιαμίν. 

Ο Βενιαμίν μετέφερε τα ξύλα για τον χειμώνα και τα λίγα τρόφιμα από τον αρσανά (το λιμανάκι).

​Ο Γέροντας του μιλούσε σαν να ήταν άνθρωπος.

«Βενιαμίν, παιδί μου, κάνε λίγη υπομονή, ο ανήφορος τελειώνει», του έλεγε στα δύσκολα μονοπάτια. Και το ζώο, λες και καταλάβαινε, χαμήλωνε το κεφάλι και δυνάμωνε το βήμα του.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Η αγιότητα δεν ανήκει στο παρελθόν.

Δεν είναι εύκολο να μιλήσει κανείς για έναν άγιο σήμερα χωρίς να νιώθει ότι στέκεται απέναντι σε έναν κόσμο που έχει μάθει να καταναλώνει ακόμη και την ιερότητα. 

Να λοιπόν το πρώτο ερώτημα: τι σημαίνει ένας άνθρωπος του 19ου αιώνα, ένας Ρώσος προσκυνητής, ένας ασκητής που περπάτησε διακόσιες μονές με τα πόδια, για μια εποχή που δεν αντέχει να περπατήσει ούτε μέχρι την ίδια της την ψυχή;

Ο Τιμόθεος, ο μετέπειτα παπα-Τύχων, δεν γεννήθηκε άγιος. Γεννήθηκε ανήσυχος. Και αυτή η ανησυχία είναι ίσως το πιο σύγχρονο στοιχείο του. Ένα παιδί με ζωηρή φύση, που οι γονείς του δίσταζαν να ευλογήσουν για το μοναστήρι. Όχι επειδή δεν πίστευε, αλλά επειδή φλεγόταν. 

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ συμβουλεύει για την μελαγχολία και την ακηδία.

«Αξίζει να σταματήσουμε για μια στιγμή για να προσέξουμε ιδιαίτερα αυτό το «χαρούμενο πνεύμα» στην ζωή του Οσίου.
Ήταν η χαρακτηριστική του ιδιότητα, ιδιαίτερα αργότερα. Αλλά ακόμη και αυτό το δώρο της χάριτοςδεν το επέτυχε δίχως αγώνα, παρόλο ότι ήταν τόσο σωτήριο για τις βασανισμένες ψυχές όλων εκείνων που αργότερα συνέρρεαν δίπλα του.

Υπάρχει λόγος να σκεφθούμε ότι το πνεύμα της ακηδίας του έκανε επίθεση στην αρχή της μοναχικής του ζωής.
«Είναι δύσκολο», λέει, «να αποφύγει αυτήν την ασθένεια κάποιος που μόλις έχει αρχίσει την μοναχική του ζωή, διότι είναι η πρώτη που του επιτίθεται. Επομένως, πριν από όλα πρέπει κανείς να φυλάγεται από αυτήν».

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Θαύματα Αγίου Ανθίμου του Χίου (Οσίου Νικηφόρου του Λεπρού)

Την 15η Φεβρουαρίου η Ορθόδοξη Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αγίου Ανθίμου της Χίου, ο οποίος εκοιμήθη εν Κυρίω το 1960, στη νήσο Χίο που έχει ποτιστεί με το αίμα χιλιάδων μαρτύρων και Νεομαρτύρων της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

---

Τον κατάλογο των θαυμάτων αυτών ο πατήρ Νικηφόρος έστειλε με επιστολή του από την Αθήνα, στις 22 Ιουλίου 1961, στην Ηγουμένη της Ιεράς Μονής της Παναγίας Βοηθείας. Της γράφει, λοιπόν:

“Θέλω να σας πληροφορήσω μερικά από τα θαύματα του αγιωτάτου μας Πατρός, όσα ενθυμούμαι. Γνώριζε όμως, κυρά Γερόντισσα, ότι εγώ στο Λωβοκομείο της Χίου επήγα το 1914. Ο άγιος μας Γέροντας είχε πάει στα 1912. Λοιπόν σ’ αυτά τα δύο χρόνια δεν γνωρίζω πόσα ετέλεσε. Ετώρα σου γράφω εκείνα τα οποία είδαν οι οφθαλμοί μου.

Πρώτον, η μακαρίτισσα Ιουστίνα είχε δεκατέσσερα δαιμόνια, καθώς το εμαρτύρησαν τα άλλα δαιμόνια πώς είχε. Τα δεκατρία έφυγαν, το δε ένα δαιμόνιο το είχε παραχωρήσει ο Θεός διά ταπείνωσίν της. Θα ενθυμήσθε καμμιά φορά που έτρεχε στα χωράφια και στα βουνά. Προπαντός την ώρα της Λειτουργίας επροσπαθούσε το δαιμόνιον η να την πνίξη η να την γκρεμίση.\

Μαθήματα ήθους και πολιτικής από τον Καποδίστρια

Του Κωνσταντίνου Χολέβα, Πολιτικού Επιστήμονος

Θα επιχειρήσω να τιμήσω τη μνήμη του πρώτου Κυβερνήτη μας, του Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος δολοφονήθηκε στο Ναύπλιο πριν από 184 χρόνια, στις 27 Σεπτεμβρίου 1831.

Ο Κερκυραίος πολιτικός, ιατρός και διπλωμάτης ήταν πρωτίστως ευλαβής Ορθόδοξος Χριστιανός. Είχε πάντα μαζί του την εικόνα της Παναγίας Πλατυτέρας από την ομώνυμη Μονή της Κέρκυρας, στην οποία τώρα βρίσκεται ο τάφος του. Πίστευε στη βοήθεια της Θείας Πρόνοιας και το έγραφε στις επιστολές του.

Ο θεμελιωτής της νέας Ελλάδος σεβόταν την ιστορία και την εθνική ταυτότητα του λαού μας. Όταν έγραφε στους Ευρωπαίους τόνιζε ότι τα θεμελιώδη στοιχεία της ελληνικότητας είναι η Ορθόδοξη Πίστη και η διαχρονική ελληνική γλώσσα.

Πηγή : Συνοδοιπορία

Ψυχοσάββατο.

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός: 

Μέρα ξεχασμένη για τους πολλούς του κόσμου. Ο θάνατος είναι άλλωστε για τη νοοτροπία της εποχής μας το τέρμα. Οι κεκοιμημένοι μάς πονούν, αλλά πρέπει να ζήσουμε. Να προχωρήσουμε. Και το μνημόσυνο είναι μόνο ατομική υπόθεση. Όταν συμπληρώνονται οι μέρες, οι σαράντα, ο χρόνος, θυμόμαστε. Πάμε στο ναό.

 

Το ιερό ζευγάρι Ακύλας και Πρίσκιλλα: Οι προστάτες των αγαπημένων συζύγων

Στις 13 Φεβρουαρίου η Εκκλησία μας εορτάζει την ιερή μνήμη δύο σημαντικών αγίων της αποστολικής εποχής, του Ακύλα και της Πρίσκιλλας. Οι δύο αυτοί ιεροί σύζυγοι αποτελούν για την Ορθόδοξη Εκκλησία μας την αληθινή εκδοχή του ανύπαρκτου και εμπορικού «αγίου Βαλεντίνου».

Το πιο ύπουλο εμπόδιο του πονηρού είναι η απελπισία.

Ο δρόμος της επιστροφής δεν είναι χωρίς εμπόδια. Το πιο ύπουλο όμως εμπόδιο του διαβόλου είναι σίγουρα η απελπισία και η απόγνωση.

Λένε μερικοί: «Έχω κάνει μεγάλες και πολλές αμαρτίες· δεν υπάρχει για μένα συγγνώμη και σωτηρία.» Αυτή η φράση είναι τελείως αντιορθόδοξη και αντιεκκλησιαστική· δεν έχει καμιά σχέση με τη διδασκαλία του Ιησού Χριστού.

Η εκκλησία είναι νοσοκομείο, ιατρείο ψυχών. Γι’ αυτό βρισκόμαστε μέσα στην εκκλησία, όπως λέει ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος, «δεν υπάρχει ασυγχώρητη αμαρτία, παρεκτός από την αμετανόητη». Δεν υπάρχει καμιά αμαρτία που να μη διαλύεται με τα δάκρυα της μετάνοιας. Σε τελευταία ανάλυση δεν θα κολαστούμε γιατί αμαρτήσαμε, αλλά γιατί δεν μετανοήσαμε.

Πηγή : Ενοριακή ζωή