Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου- Ερμηνεία εικόνας

Τη συμβολή της Θεοτόκου στη σάρκωση του Λόγου του Θεού φέρνει η Εκκλησία μας στη μνήμη των πιστών με την εορτή του Ευαγγελισμού. Η ακολουθία της εορτής είναι στηριγμένη στην αφήγηση του Ευαγγελιστή Λουκά:

«Εν δε τω μηνί τω έκτω απεστάλη ο άγγελος Γαβριήλ υπό του Θεού εις πόλιν της Γαλιλαίας, ή όνομα Ναζαρέτ, προς παρθένον μεμνηστευμένην ανδρί, ω όνομα Ιωσήφ, εξ οίκου Δαυιδ, και το όνομα της παρθένου Μαριάμ. Και εισελθών ο άγγελος προς αυτήν είπε χαίρε, κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σου, ευλογημένη συ εν γυναιξίν. Η δε ιδούσα διεταράχθη επί τω λόγω αυτού, και διελογίζετο ποταπός είη ο ασπασμός ούτος. Και είπεν ο άγγελος αυτή, μη φοβού, Μαριάμ, εύρες γαρ χάριν παρά τω Θεώ. Και ίδου συλλήψη εν γαστρί και τέξη υιόν, και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν. Ούτος έσται μέγας και υιός υψίστου κληθήσεται, και δώσει αυτώ Κύριος ο Θεός τον θρόνον Δαυίδ του πατρός αυτού, και βασιλεύει επί τον οίκον Ιακώβ εις τους αιώνας, και της βασιλείας αυτού ουκ έσται τέλος. Είπε δε Μαριάμ προς τον άγγελον, πώς έσται μοι τούτο, επεί άνδρα ου γινώσκω; Και αποκριθείς ο άγγελος είπεν αυτή, Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε, και δύναμις υψίστου επισκιάσει σοι, διό και το γεννώμενον άγιον κληθήσεται υιός Θεού... Είπε δε Μαριάμ, ιδού η δούλη Κυρίου, γενοιτό μοι κατά το ρήμα σου. Και απήλθεν απ’ αυτής ο άγγελος» (Από το Ευαγγέλιο της εορτής, Λουκ. 1, 26-38).

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου

Άγιος Λουκάς Αρχιεπίσκοπος Κριμαίας

Λόγος εις τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου

Τρία σημαντικότατα γεγονότα στην ιστορία του κόσμου εορτάζει σήμερα η Εκκλησία μας.

To πρώτο είναι ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, τον οποίο εορτάζουμε σήμερα με χαρά και αγάπη, αλλά και με δέος ενώπιον του μεγαλείου του γεγο­νότος αυτού, το οποίο ονομάζεται «κεφάλαιον» (δη­λαδή αρχή) της σωτηρίας μας.

Εννέα μήνες μετά τον Ευαγγελισμό πραγματο­ποιήθηκε και το δεύτερο από τα σημαντικότερα γε­γονότα, η κατά σάρκα Γέννηση του Κυρίου μας Ιη­σού Χρίστου. Κορυφή και ολοκλήρωση της σωτηρί­ας μας θα είναι η ανάσταση του Κυρίου Ιησού Χρί­στου μετά από ένα φρικτό θάνατο πάνω στο Σταυρό.

Όχι μόνο μια φορά αλλά πολλές φορές φανερώ­θηκαν στους αγίους άγγελοι. Έξι μήνες πριν τον Ευ­αγγελισμό της Παναγίας Παρθένου Μαρίας στάλθη­κε ο αρχάγγελος Γαβριήλ στον ιερέα Ζαχαρία, ο οποίος υπηρετούσε στο ναό, για να του αναγγείλει, ότι απ' αυτόν θα γεννηθεί ο μεγαλύτερος μεταξύ των αν­θρώπων, ο Πρόδρομος του Κυρίου ο Ιωάννης. Και σήμερα ο ίδιος φέρνει το χαρμόσυνο άγγελμα στην Υπεραγία και άχραντο Παρθένο Μαρία, η οποία ζού­σε στο ταπεινό φτωχόσπιτο του ξυλουργού Ιωσήφ.

Προβολή για το κρυφό σχολειό

Την Κυριακή 25 Μαρτίου ημέρα της Εθνικής μας εορτής στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής στο Πολυδένδρι Αττικής ο κ.Στέλιος Καναρής θα παρουσιάσει ένα αφιέρωμα στο "Κρυφό σχολειό".Η αναφορά αποτελεί ένα ακόμη φόρο τιμής στον ταπεινό καλόγερο που κράτησε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας αναμμένο το καντήλι της πίστης και της πατρίδας.

.Κοσμάς ο Αιτωλός ο φλογερός Διδάσκαλος.

Απόσπασμα από το βιβλίο του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοούλου Κοσμάς ο Ατωλός που πρόσφατα επανεκδόθηκε από τις εκδόσεις Χρυσοπηγή.

Υπάρχουν στη ζωή εθνών και των λαών φωτεινά ορόσημα που έντονα σημαδεύουν την ιστορική τους πορεία.Συνήθως τέτοια ορόσημα είναι σπάνια , αλλά η επίδρασή τους είναι τόσο μεγάλη που ξεπερνάει τα στενά πλαίσια του χρόνου και του χώρου γίνεται διαχρονική και υπερόρια.Οι λαοί που έχουν το προνόμοιο να διαθέτουν στην ιστορία τους είτε φυσιογνωμίες είτε συμβάντα που μπορούν να παίξουν το ρόλο τέτοιων ορόσημων λογίζονται ευτυχείς και τρισόλβιοι.Ένας τέτοιος λαός είμαστε και εμείς οι Έλληνες που κατοικούμε αυτήν την όμορφη και χιλιοτραγουδισμένη γωνιά της γης...

Μία τέτοια μορφή σχεδόν ανεπανάληπτη κι κορυφαία υπήρξε ο εθναπόστολος Κοσμάς ο Αιτωλός που έζησε στα χρόνια της Τουρκικής σκλαβιάς.(1714-1779).

Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Σύντομη βιογραφία και Θεόσοφες διδαχές

Ό όσιος και θεοφόρος πατήρ Ιουστίνος γεννήθη­κε στις 25 Μαρτίου του 1894, ξημερώματα του Ευαγ­γελισμού στην πόλη Βράνιε της νοτίου Σερβίας. Ό πατέρας του ονομαζόταν Σπυρίδων και ή μητέρα του Αναστασία. Κατά την βάπτιση έλαβε το όνομα Ευάγ­γελος. Ή οικογένεια του πατέρα του ήταν εκ παραδό­σεως ιερατική και είχε δώσει στην ορθόδοξη Εκκλη­σία τουλάχιστον επτά ιερωμένους. Αυτό εξάλλου φα­νερώνει και το επώνυμο Πόποβιτς = Παπαδόπουλος. Από μικρό παιδάκι ακόμα, συχνά επισκεπτόταν με τούς γονείς του τον άγιο Πρόχορο τον Θαυματουργό στην κοντινή Μονή Πτσίνσκι όπου και είδε με τα μά­τια του την θεραπεία της μητέρας του από βαριά α­σθένεια.

Μια δεύτερη πηγή ευλάβειας για τον μικρό Ευάγ­γελο ήταν ή τακτική ανάγνωση του Ευαγγελίου από τα δεκατέσσερα του χρόνια μα και ή ασκητική βίωση του μέχρι το τέλος της ζωής του.

Τρίτη πηγή θείας έμπνευσης έγινε για τον μικρό Πόποβιτς η ανάγνωση των Συναξαριών και αργότερα των έργων των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας. Έλεγε ό ίδιος χαρακτηριστικά: «η Ορθοδοξία δεν είναι βιβλιοθήκη, την οποία μπορείς να μελετήσεις, αλλά βίωμα το όποιο καλείσαι να ζήσεις. Ή Ορθοδοξία εί­ναι πρώτιστα βιοτή και μάλιστα Όσια Βιοτή και ύστερα διδαχή και μάλιστα διδαχή ζωής, χάριτος, η ο­ποία δεν έχει τίποτε από την νέκρα του σχολαστικι­σμού και τον ορθολογισμό του προτεσταντισμού. Ή Ορθοδοξία έχει την δική της μεθοδολογία και παιδα­γωγική, τους Βίους των Αγίων».

Από την φύση του φιλόσοφος και διψασμένος για την θεία μα και την ανθρώπινη γνώση, ό μικρός Ευάγγελος εγγράφεται στα 1905 στην Εκκλησιαστική Σχολή του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι όπου αξιώθη­κε να έχει ως δάσκαλο του τον φωτισμένο άγιο Νικό­λαο Βελιμίροβιτς. Τελείωσε την Σχολή στα 1914 μα τον πρόλαβε ό Α' Παγκόσμιος Πόλεμος και στρατεύ­τηκε ως νοσοκόμος. Ακολουθώντας την τύχη του σέρβικου στρατού, πήρε το δρόμο της εξορίας μέσα από τα βουνά της Αλβανίας προς την Κέρκυρα. Καθ' όδόν ένοιωσε πλέον έτοιμος να αφιερώσει την ζωή του στο Χριστό και με την ευλογία του Μητροπολί­του Βελιγραδίου Δημητρίου έλαβε στην Σκόδρα το μοναχικό σχήμα την 1η Ιανουαρίου του 1916 και πή­ρε το όνομα του αγίου μάρτυρος και φιλοσόφου Ιουστίνου.

Από την Κέρκυρα, μετά από ενέργειες του Μη­τροπολίτου Δημητρίου, φεύγει με μια ομάδα φωτισμέ­νων θεολόγων για θεολογικές σπουδές στην Αγία Πε­τρούπολη. Σύντομα όμως, λόγω των πολιτικών εξελί­ξεων στην Ρωσία, αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει και να μεταβεί στην Οξφόρδη. Εκεί έμεινε δύο χρό­νια ετοιμάζοντας την διδακτορική του εργασία με θέ­μα «Ή θρησκεία και ή φιλοσοφία του Ντοστογιέβσκι». Η εμμονή του στην κριτική του δυτικού Χριστιανισμού και στην υπεράσπιση του Ντοστογιέβσκι του κόστισε την απόρριψη της διατριβής. Έτσι στα 1919, όταν, μετά το τέλος του πολέμου, γύρισε στην πατρίδα του τοποθετήθηκε ως καθηγητής θεολογίας στο Σρέμσκι Κάρλοβτσι. Σύντομα μεταβαίνει στην Α­θήνα για να λαβή τελικά εκεί το διδακτορικό του δί­πλωμα στην Πατρολογία στα 1926 με θέμα «Το πρό­βλημα του προσώπου και της γνώσεως στον Άγιο Μακάριο τον Αιγύπτιο». Γνώριζε πολύ καλά την παλαιοσλαβική, την αρχαιοελληνική, την λατινική, την ρωσική, την νεοελληνική, την αγγλική, την γερμανι­κή και την γαλλική.

Στα επόμενα έτη εργάστηκε στις Εκκλησιαστικές Σχολές του Καρλοβικίου, της Πριζρένης και του Μο­ναστηρίου (Βίτολα). Στα 1930-31 ή Σερβική Εκκλη­σία τον έστειλε μαζί με τον Μητροπολίτη Ιωσήφ σε ιεραποστολική αποστολή στην Τσεχοσλοβακία. Εκεί εργάστηκαν επί ένα χρόνο στην διαφώτιση και οργά­νωση των ενοριών και του μοναχικού βίου των ορθο­δόξων Σλοβάκων στα Καρπάθια οι όποιοι επέστρεφαν και πάλι στην Ορθοδοξία από την Ουνία. Ενώ ακόμη βρισκόταν εκεί, εξελέγη το 1931 επίσκοπος της νεο­συσταθείσης Επισκοπής Καρπαθίας αλλά από ταπεί­νωση δεν δέχτηκε την θέση εκείνη.

Στην διάρκεια της γερμανικής κατοχής βρέθηκε σε διάφορες μονές και σταδιακά στο Βελιγράδι, μοι­ραζόμενος την τύχη του λαού του. Με την εγκαθίδρυ­ση της νέας κομμουνιστικής εξουσίας στην Γιου­γκοσλαβία το 1945, ό πατήρ Ιουστίνος εξεδιώχθη από το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου μαζί με άλλους 200 καθηγητές. Σύντομα συνελήφθη στην μονή Σούκοβο του Πίροτ στη νότια Σερβία (1946) και φυλακί­στηκε. Λίγο έλειψε να εκτελεστεί από το καθεστώς ως «εχθρός του λαού», αλλά σώθηκε την τελευταία στιγ­μή όταν ό Πατριάρχης Γαβριήλ κατά την επιστροφή του από το  Άουσβιτς απήτησε την αποφυλάκιση του.

Διωγμένος από το Πανεπιστήμιο και δίχως κά­ποια σύνταξη, στερημένος από τα ανθρώπινα, θρη­σκευτικά και πολιτικά του δικαιώματα, ό πατήρ Ιουστίνος έζησε ουσιαστικά έγκλειστος στην μικρή γυ­ναικεία μονή των Αρχαγγέλων στο Τσέλιε του Βάλιεβο. Ακόμη και εκεί όμως οι πολιτικές αρχές δεν τον άφηναν ήσυχο. Πέρα από την συνεχή και ασφυκτική παρακολούθηση, συχνές ήταν και οι ανακρίσεις στην πολιτική διοίκηση του Βάλιεβο. Σε περιόδους δε κρι­σίμων συνεδριάσεων της Ιεράς Συνόδου στο Βελιγρά­δι, του απαγορευόταν οποιαδήποτε έξοδος από την μονή επί μήνες από τον φόβο τυχόν επιρροής του στους επισκόπους. Παρά τις δύσκολες αυτές και οδυ­νηρές συνθήκες ό πατήρ Ιουστίνος προσευχόταν αδιάλειπτα, επικοινωνούσε με όσους είχαν το θάρρος να τον επισκέπτονται, συνέχιζε το ιεραποστολικό του έργο και έγραφε συνεχώς δίχως να σταματήσει την παράλληλη μελέτη των προσφιλών του Αγίων Πατέ­ρων και των Συναξαριών.

Λειτουργούσε καθημερινά, νήστευε πλήρως όλες τις Παρασκευές του έτους καθώς και την Α' Εβδομά­δα των Νηστειών και την εβδομάδα των Παθών ενώ έ­κανε και άλλες νηστείες εκτός από τις διατεταγμένες της Εκκλησίας. Ακολουθώντας πιστά το μακραίωνο μοναστικό τυπικό, τελούσε όλες τις ακολουθίες του νυχθημέρου. Εκατοντάδες ήταν τα ονόματα πού μνη­μόνευε στην Θεία Λειτουργία, ονόματα πού του έδι­ναν είτε προφορικά είτε μέσω επιστολών.

Οι Σουλιώτες- η ταινία

Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων

Η Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων θα τελεστεί την Τετάρτη 21 Μαρτίου στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής στο Πολυδένδρι Αττικής στις 6.00μ.μ.

25η Μαρτίου - Ελληνική Επανάσταση - Θούριος του Ρήγα

Επαναπατρίστηκαν τοιχογραφίες που κλάπηκαν από τους Τούρκους

Συντάχθηκε από τον Φιλελεύθερο

Επαναπατρίστηκαν σήμερα, ύστερα από 29 ολόκληρα χρόνια και διαβήματα της Εκκλησίας της Κύπρου, οι περίφημες τοιχογραφίες που χρονολογούνται από τον 13ο αιώνα μ.Χ. και είχαν κλαπεί το 1983 από την εκκλησία του Αγίου Ευφημιανού της κατεχόμενης Λύσης.
Οι τοιχογραφίες είχαν αποτοιχιστεί από την εκκλησία της Λύσης και πουλήθηκαν στο εξωτερικό από τον Τούρκο αρχαιοκάπηλο Adin Dikmen το 1983.

Πρόκειται για τον τρούλο της εκκλησίας, και την αψίδα του ιερού, ενώ μαζί με τις τοιχογραφίες είχε κλαπεί και η Αγία Τράπεζα της εκκλησίας.

Μην απελπίζεσαι

Από το βιβλίο : « Για σένα που πονάς» του Σεβ.Μητροπολίτου πρ. Πειραιώς Καλλινίκου Καρούσου
των Εκδόσεων Χρυσοπηγή
Το ότι ο πόνος και η θλίψη είναι κάτι το οποίο συναντάει κανείς σε κάθε βήμα στην ανθρώπινη ζωή, είναι μία πραγματικότητα, την οποία δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει. Εάν ρωτήσεις αυτούς που συναντάς στο δρόμο δίπλα σου, από τους δέκα που θα απευθυνθείς , χωρίς υπερβολή οι επτά περίπου θα σου πουν ότι αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα. Απλώς ποικίλλει η μορφή του προβλήματος κάθε ανθρώπου. Ποικίλλει ο βαθμός του πόνου, ο βαθμός της θλίψης και η μορφή του πειρασμού που αντιμετωπίζει κάθε άνθρωπος.

Συσσίτια από τη Μητρόπολη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως

Σπίτι-σπίτι μοιράζουν το φαγητό

Πρόγραμμα συσσιτίων έχει ξεκινήσει η Μητρόπολη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως παρέχοντας φαγητό, καθημερινά, σε εκατό άτομα στην περιοχή της Μεγαλόπολης, ενώ εντός των επόμενων εβδομάδων ξεκινά διανομή συσσιτίου και στη Γορτυνία.

Τα φαγητά παρασκευάζονται από δύο εθελόντριες σε χώρο του επισκοπείου στη Μεγαλόπολη. Πρόσφατα παραχωρήθηκε χώρος εντός της πόλης, που διαμορφώθηκε κατάλληλα, απ΄όπου ξεκινά η διανομή με το αυτοκίνητο του μητροπολίτη στα χωριά της επαρχίας.

Μεγάλο Απόδειπνο και προβολή για την 25η Μαρτίου.

Σήμερα 19 Μαρτίου στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής στο Πολυδένδρι Αττικής στις 6.00μ.μ. θα τελεστεί η ακολουθία του Μεγάλου  Αποδείπνου και αμέσως μετά στο Αρχονταρίκι θα προβληθεί ένα αφιέρωμα στην 25η Μαρτίου.

«Θα πηγαίνω με τον Σταυρό στον ώμο πίσω από τον Χριστό».ΓΕΡΩΝ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΟΥΛΗΣ.

Κατά τον τελευταίο καιρό της ζωής του, ό Γέροντας απέδειξε ότι πράγματι ήταν «πιστός υπασπιστής» του Βασιλέως Χριστού, έτοιμος για οποιαδήποτε θυσία.

«Προχθές σκεπτόμουν», έλεγε, «ότι από 'δώ και πέρα πορευόμεθα ολοταχώς προς τον σταυρό. Εγώ, δηλαδή, πρέπει να καταλάβω ότι εις το έξης θα πηγαίνω με τον σταυρό στον ώμο πίσω από τον Χριστό. Θα ανεβαίνω μαζί Του στον Γολγοθά, όπως Εκείνος ανέβηκε φορτωμένος. Μόνον ή σκέψης του Εσταυρωμένου με ενισχύει... Δεν υπάρχει άλλος δρόμος, εφ' όσον υποσχέθηκα να Τον ακολουθήσω. "Άράτω τον σταυρόν αυτού και άκολουθείτω μοι καθ' ήμέραν", λέγει ό Κύριος. Τί κάθομαι και σκέπτομαι... "Έχω σταυρό από 'δώ και πέρα όλο και βαρύτερο...

»Ή πορεία που επήραμε με τον σταυρό στον ώμο, φορτωμένοι με τις δυσβάστακτ

Mία εκδρομή σε τόπους Αγίων και μαρτύρων .

Το Σάββατο 17 Μαρτίου επισκεφθήκαμε  από την Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής στο Πολυδένδρι Αττικής,με αρκετούς προσκυνητές της Ιεράς Μονής, τα παιδιά του Κατηχητικού και τους γονείς τους ,τόπους της πατρίδας μας που συνδέονται με τη ζωή και την παρουσία Αγίων  και μαρτύρων της πίστεώς μας. Μετά τη Θεία Λειτουργία αναχωρήσαμε για τον Όσιο Ιωάννη τον Ρώσο  στο Προκόπι Ευβοίας.Μιλήσαμε  για τους νεομάρτυρες ,για τη ζωή και το μαρτυρικό τέλος του Οσίου Ιωάννου  και τελέσαμε την παράκληση πάνω από το Ιερό του Λείψανο που σώζεται άφθορο και σκορπά τη Θεία Χάρη. Στη συνέχεια στο υπέροχο χωριό, στο Προκόπι   καθήσαμε για λίγο και απολαύσαμε τη θαυμάσια ημέρα .(Δείτε στη συνέχεια φωτογραφίες)

Ευγενία Ξεφτέρη Το τραγούδι του Καραϊσκάκη

Με τα μάτια της ψυχής!!