Η
25η Μαρτίου είναι μέρα αργίας που έχει διπλή σημασία για τους Έλληνες.
Είναι θρησκευτική και εθνική γιορτή. Είναι θρησκευτική, γιατί
γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και εθνική, γιατί η ημέρα αυτή
σηματοδοτεί την έναρξη της ελληνικής επανάστασης ενάντια στην οθωμανική
κυριαρχία το 1821. Στις 25 Μαρτίου 1821, ξεκίνησε η Ελληνική Επανάσταση
ενάντια στην τουρκική σκλαβιά που κρατούσε την Ελλάδα δέσμια για 400
χρόνια.
Πηγή : Αγια Μετέωρα
Ήταν
η εποχή εκείνη που ωρίμασαν οι συνθήκες και οι καταστάσεις για το
ξεσήκωμα του ελληνισμού. Η επανάσταση ξεκίνησε από τα νότια διαμερίσματα
του ελλαδικού χώρου επειδή εκεί υπήρχαν πολλοί εμπειροπόλεμοι άνδρες
και πλούσια ναυτική δύναμη ώστε να επιτευχθεί ένα δυναμικό χτύπημα από
στεριά και θάλασσα.
Γύρω
στα μέσα του Μαρτίου του 1821 σημειώθηκαν σποραδικά επεισόδια εναντίον
των Τούρκων και το τρίτο δεκαήμερο του ίδιου μήνα εκδηλώθηκαν οι πρώτες
συλλογικές επαναστατικές πράξεις: Στις 21 στα Καλάβρυτα, στις 22 στη
Μάνη, στις 23 στην Καλαμάτα και στις 24/25 στην Πάτρα και σ' όλες σχεδόν
τις επαρχίες της Πελοποννήσου καθώς και σε άλλες περιοχές (Σάλωνα,
Γαλαξίδι, Λειβαδιά, Αταλάντη).
Τον
Απρίλιο η επανάσταση απλώθηκε στις Σπέτσες, στα Ψαρά, στην Ύδρα, στην
Κάσο, στη Μύκονο, στην Αττική και σε άλλες περιοχές. Στους επόμενους
μήνες η επανάσταση απλώθηκε και στις υπόλοιπες περιοχές. Ως ημέρα
κήρυξης της Επαναστάσεως αναγνωρίζεται επίσημα η 25η Μαρτίου. Εκείνη τη
μέρα συγκεντρώθηκε στην Αγία Λαύρα μεγάλο πλήθος στρατιωτικών δυνάμεων
και ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ευλόγησε και κήρυξε το ξεκίνημα του
επαναστατικού αγώνα. Εκεί, παρουσία προκρίτων και οπλαρχηγών, υψώθηκε το
λάβαρο του αγώνα και δόθηκε ο όρκος «Ελευθερία ή θάνατος», ενώ οι
πολεμιστές κρατούσαν γυμνά τα σπαθιά τους και τα καριοφίλια βροντούσαν.
Έκτοτε, η 25 Μαρτίου γιορτάζεται από όλους τους Έλληνες και συνηθίζεται να παρουσιάζει η κάθε περιοχή τις δυνάμεις της, τους νέους και τμήμα του στρατού, που παρελάζουν σε ανάμνηση της τότε συγκέντρωσης του στρατού και της λαμπρής εκείνης ημέρας που οι σκλαβωμένοι Έλληνες έπαψαν να είναι ραγιάδες.
Έκτοτε, η 25 Μαρτίου γιορτάζεται από όλους τους Έλληνες και συνηθίζεται να παρουσιάζει η κάθε περιοχή τις δυνάμεις της, τους νέους και τμήμα του στρατού, που παρελάζουν σε ανάμνηση της τότε συγκέντρωσης του στρατού και της λαμπρής εκείνης ημέρας που οι σκλαβωμένοι Έλληνες έπαψαν να είναι ραγιάδες.
