Ο Άγιος Ιάκωβος θεραπεύει το πολύ προβληματικό παιδί που έστειλε ο Άγιος Παΐσιος

Δύο χρόνια πριν την κοίμηση του Γέροντος Ιακώβου, πήγαμε με το αυτοκίνητο του κυρ-Θανάση, την γυναίκα του, το παιδί τους που ήταν βαρειά άρρωστο, τον αδελφό μου και με έναν κληρικό. Είχε δη το παιδί τους ο άγιος Παΐσιος και τους είχε πη τότε, “να τον πάτε στον γέροντα Ιάκωβο στην Εύβοια”. Είχαμε πάρει τηλέφωνο, φτάσαμε στο Μοναστήρι λίγο πριν νυχτώση, γιατί είχε χιονίσει.

Άγιος Ιάκωβος (1920-1991)

Πηγή : Διακόνημα

Εκεί μας περίμενε ο γέροντας Ιάκωβος στο αρχονταρίκι, κοντά στο αναμμένο τζάκι, και ήταν και ο π. Κύριλλος δίπλα και είχαν έναν μοναχό ακόμα στο Μοναστήρι.

Το παιδί αυτό ήταν πολύ προβληματικό, δεν μπορούσε να σταθή ήρεμο, έκανε επιθέσεις, πολλές ζημιές και καμμιά φορά κινδύνευαν οι άνθρωποι από την συμπεριφορά του που ήταν ανεξέλεγκτη. Το καϋμένο ήταν 13-14 χρόνων τότε, και δεν μπορούσαν με κανέναν τρόπο να το βοηθήσουν, ούτε γιατρός, ούτε νοσοκομείο, ούτε Γεροντάδες, και είχαν την ελπίδα οι γονείς να το βοηθήση ο γέροντας Ιάκωβος. Κατεβήκαμε από το αυτοκίνητο, το παιδί άρχισε να τρέχη, να κάνη άστατα πράγματα· ο πατέρας του φοβήθηκε πολύ να μην χτυπήση κανέναν. Μπήκαμε στο αρχονταρίκι, εκεί ο πατέρας του έτρεχε ο καϋμένος από πίσω με πολλή λαχτάρα να το πιάση, όμως δεν το πρόφταινε ο πατέρας του και αυτό προχώρησε προς τον Γέροντα που καθότανε στο βάθος του αρχονταρικιού, δίπλα στο τζάκι.

Σηκώθηκε ο γέροντας Ιάκωβος, βλέποντας αυτήν την κατάσταση και κάνει με τα χέρια νόημα στον πατέρα να το αφήση ελεύθερο. Προχώρησε το παιδί με γρήγορα βήματα προς τον γέροντα Ιάκωβο και αφού έφτασε εκεί δίπλα του, σήκωσε τα χέρια και αντί να τον χτυπήση ή να του κάνη καμμιά ζημιά, άρχισε να του χαϊδεύη τα γένεια. Τα χάϊδευε, τα χάϊδευε, σαν να χαϊδεύη ένα μικρό μωρό, ενώ το παιδί δεν μιλούσε, δεν μπορούσε να πη ούτε μια κουβέντα. Μετά κάθησε ο Γέροντας στην καρέκλα, κάθησε και το παιδί αυτό στά πόδια του και αγκάλιασε τα πόδια του Γέροντα. Επί 2,5 ώρες μας μιλούσε ο Γέροντας και αυτό το παιδί ακίνητο, ενώ ποτέ δεν το βλέπαμε ακίνητο, και είχε τα πόδια του γέροντα Ιακώβου αγκαλιασμένα με τα δύο του χέρια!

Από το βιβλίο «Ο Γέρων Ιάκωβος» των εκδόσεων Ενωμένη Ρωμηοσύνη.