του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρώην Πειραιώς
κ.Καλλινίκου
( απόσπασμα από το βιβλίο «Ελέησόν με ο Θεός»
εκδόσεις Χρυσοπηγή)
Όλοι μας έχουμε σφάλλει ενώπιον του Θεού.Δεν
έχει σημασία το ότι σφάλαμε πολύ ή λίγο.Η ουσία είναι ότι όλοι σφάλλουμε ανά
πάσα στιγμή και η μετάνοια είναι εκεέινη η οποία καθαρίζει την ψυχή
,επανορθώνει τα σφάλματα και ελκύει το έλεος του Θεού.
Η μετάνοια είναι σωτήριο φάρμανκο ,φάρμακο
θεραπείας του κακού.Γι αυτό το μεγαλύτερο κακό δεν είναι η αμαρτία αλλά η
αμετανόητη ζωή.
Μεγάλο δώρο η μετάνοια και άνευ αυτής δεν
υπάρχει σωτηρία.Είναι πολύ μεγάλο κακό η αμαρτία αλλά δεν είναι αθεράπευτο όπως
λέγει ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων .Θεραπεύεται δια της μετανοίας.
Και ο Δαβίδ αμάρτησε βαρειά προσέβαλε το Θεό
.’Εδειξε αγνωμοσύνη προς το Θεό .Η ψυχή του γέμισε με μαυρίλα ,όμως δεν έμεινε
στην πτώση και στην ενοχή, μετανόησε και με δάκρυα και με συντριβή καρδιάς
ζητάει το έλεος του Θεού.
Μεγάλη η πτώση του Δαβίδ .Η υψίκορμος δρυς
κατεκρεμνίσθη από την αμαρτία.Έπεσε σε βάραθρο αμαρτιών .αμάρτησε πολύ.Όμως ο
Δαβίδ δεν παρέμεινε στην αμαρτία .Μετανόησε.Έκλαψε για τα αμαρτήματά του κι
ακριβώς το κλάμα αυτό της ψυχής του το ζωγράδισε στον 50ο ψαλμό.
Ημάρτηκα τω κυρίω,Είναι η συγκλονιστική
ομολογία του Δαβίδ.Σκέφτεται ότι ο θεός
τον ανέβασε.Τον πήρε από την ασημότητα του βοσκού και τον έκανε βασιλέ
κι εκείνος έδειξε αγνωμοσύνη προς το πρόσωπό του.
