
Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού
Τι είναι το πολυτιμότερο για τη ζωή μας; Οι δυνάμεις μας, ο πλούτος, η νεότητα, οι κοινωνικές επιτυχίες, η δυνατότητα για ικανοποίηση των επιθυμιών μας, η αυτο-αναγνώριση την οποία πετυχαίνουμε μέσω της φιληδονίας, το να γνωρίσουμε τον κόσμο, το να αισθανθούμε ότι οι απόψεις μας έχουν πέραση στους πολλούς;
Συχνά οι άνθρωποι αισθανόμαστε θυμό, όταν διαβλέπουμε ότι αυτό που θέλουμε, αυτό που πιστεύουμε ως το σημαντικότερο στη ζωή μας δεν γίνεται αποδεκτό. Δεν εκπληρώνεται.
Και ριχνόμαστε ενίοτε σε έναν μάταιο αγώνα, προκειμένου να πείσουμε τους άλλους για την ορθότητα των σκέψεων και των επιθυμιών μας, για το ότι το πρόσωπό μας μπορεί να είναι το κέντρο της ζωής τους, για το ότι τελικά αξίζουμε να είμαστε οι σημαντικοί. Πληγωνόμαστε όταν διαπιστώνουμε ότι μένουμε μόνοι μας. Ότι οι άλλοι δεν μας καταλαβαίνουν. Ότι όσα κι αν είναι τα επιχειρήματά μας, δεν καταφέρνουμε να τα συμμεριστούν οι άλλοι. Και τότε ο κόσμος μοιάζει μικρότερος. Κάποτε ζητούμε, όσοι πιστεύουμε στον Θεό, από Εκείνον να μας βοηθήσει να εκπληρώσουμε και να ζήσουμε ό,τι πολύτιμο. Δεν εξετάζουμε τι ζητά Αυτός από εμάς, ποιες είναι οι εντολές Του που απευθύνονται σε μας, ποιο το Ευαγγέλιό Του.
Πηγή : Ενοριακή ζωή