Η νηστεία των Αγίων Αποστόλων

Αρχίζει από την Δευτέρα μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων μέχρι και την 28η Ιουνίου. Συνήθως η νηστεία αυτή είναι πολύ μικρή. Καταλύουμε ψάρι, ενώ απέχουμε από κρέας, γαλακτερά και αυγά. Ψάρι τρώμε, αν θέλουμε, όλες τις ημέρες, εκτός φυσικά της Τετάρτης και της Παρασκευής κατά τις οποίες έχουμε νηστεία. Το ίδιο ισχύει (δηλαδή νηστεύουμε αυστηρά) και για την παραμονή της εορτής, εκτός κι αν συμπέσει Σάββατο η Κυριακή. Ψάρι καταλύουμε και κατά την εορτή του Γενεσίου του Τιμίου Προδρόμου (24 Ιουνίου), οποιαδήποτε ημέρα κι αν πέσει. Αν η εορτή των Αγ. Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (29 Ιουνίου) πέσει ημέρα Τετάρτη ή Παρασκευή, καταλύουμε μόνο ψάρι.

 Πηγή : Φανεωμένη Χολαργού

Οι Άγιοι, η αγκαλιά της Εκκλησίας

 Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικολάου

Μέσα στην Εκκλησία τα πάντα είναι κοινά. Μέσα σ' αυτό το πνεύμα κατανοούνται και οι σχέσεις μας με τους αγίους, «οι πρεσβείες των αγίων». Η αίτηση της πρεσβείας των αγίων μάς φέρνει κοντά τους. Δεν είναι κάτι το εντελώς τεχνικό: ζητάμε από τους αγίους να πρεσβεύουν - πηγαίνουν αυτοί και πρεσβεύουν – ο  Θεός πραγματοποιεί το αίτημά μας. Δεν λειτουργεί έτσι ο Θεός. Ο Θεός δεν λειτουργεί με τα αιτήματα των αγίων, αλλά με τις σχέσεις τους μαζί μας.
Επειδή θέλουμε η σωτηρία μας να μην είναι μόνο δικό μας «επίτευγμα», να μην είναι κάτι που εμείς, μόνοι μας, με τις ασθενείς μας δυνάμεις θα προσπαθούμε να κάνουμε, προσευχόμαστε ως εξής: «Άγιοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών» - «Θέλουμε σ' αυτό τον αγώνα μας να είστε κι εσείς συναγωνιστές, μερίδιο στην επιτυχή έκβασή του να έχετε κι εσείς, ως οι μεγάλοι μας αδελφοί, οι προστάτες μας. Ποθούμε να είμαστε όλοι κοινωνοί του έργου της Εκκλησίας, που γίνεται στη δική μας ζωή. Κι εσείς έχετε παρρησία ενώπιον του Θεού. Εσείς Τον ευαρεστήσατε. Γι' αυτό εσείς να προηγείσθε κι εμείς να ακολουθούμε». Αυτή είναι η συνείδηση της Εκκλησίας. 

Πηγή : Φανερωμένη Χολαργού

Άγιος Λουκάς ο Ιατρός : Στον Θεό θα δώσετε λόγο αν αμελήσετε τα παιδιά σας.

Είναι αψευδής αυτός ο λόγος του Κυρίου.

«Ουδείς εστιν ος αφήκεν οικίαν ή αδελφούς ή αδελφάς ή πατέρα ή μητέραν ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς, ένεκεν εμού και ένεκεν του ευαγγελίου, εάν μη λάβη εκατονταπλασίονα νυν, εν τω καιρώ τούτω, οικίας και αδελφούς και αδελφάς και πατέρα και μητέρα και τέκνα και αγρούς μετά διωγμών, και εν τω αιώνι τω ερχομένω ζωήν αιώνιον» (Κατά Μάρκον Ευαγγέλιον, Κεφάλαιον 10-ο, στίχοι 29 έως 30).

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Η χρυσή λίρα της ζωής.

π.Εφραίμ Παναούση

Θαρρώ δεν έχει τύχει μόνο σε μένα.Να θεωρείς ό,τι τα ξέρεις όλα .Πως είσαι δάσκαλος που βλέπει παντού μαθητές.Παντού οι άλλοι είναι αμαθείς και πρέπει να τους δείξεις,να τους διδάξεις,αφού δεν ξέρουν.

Εντύπωση μου κάνουν τα μικρά παιδιά που σε διδάσκουν με ένα μικρό τους λόγο με ένα νεύμα και ένα χαμόγελο.

Κάπως έτσι σε ταπεινώνει ο Θεός εσένα που έχεις απαντήσεις για όλα.

«...Χριστέ μου,δεν ξέρω να διαβάζω...»!

Κάποτε, σ' ένα εκκλησιαστικό βιβλιοπωλείο μπήκε μια γριούλα για να ψωνίσει!
Κατευθύνθηκε προς τον υπάλληλο του βιβλιοπωλείου και ζήτησε την Καινή Διαθήκη!Ο υπάλληλος πρόθυμος, την εξυπηρέτησε αμέσως!
Στο κατάστημα εκείνη τη στιγμή έτυχε να βρίσκεται και κάποιος ιερέας! Βλέποντας την γριούλα να αγοράζει την Καινή Διαθήκη αναρωτήθηκε αν την ήθελε για την ίδια ή για κάποιον άλλον, καθώς την θεώρησε αρκετά μεγάλη για να ξέρει να διαβάζει!

Η φωτογραφία της εβδομάδας !!

Θα σ΄αγαπάω κι αν δεν περάσεις

Ο Γιάννης ο αλήτης.

Ήταν ο απόλυτος αλήτης. Αναρχοαυτόνομος που λένε. Δεν είχε μόνιμη δουλειά, γυρνούσε από δω και από κει. Κάθε βράδυ έβγαινε, ποτέ του δεν είχε σταθερή σχέση. Τα ρούχα του, το βλέμμα του, ο τρόπος που περπατούσε. Γεμάτα αντίδραση. Όλα το έδειχναν όμως. Κάτι ζητούσε διαφορετικό, μα το έψαχνε σε λάθος δρόμο.

Έμενε στη γειτονιά μου και τον είχα δει πολλές φορές.  Στην αρχή δε μιλούσαμε, αλλά μια φορά στην εξώπορτα της εισόδου της πολυκατοικίας μας μιλήσαμε και από τότε λέγαμε ένα "γεια".

Κάποιο απόγευμα, γυρνώντας κατάκοπος απ'τη δουλειά, τον είδα να κάθεται στο μικρό πάρκο της γειτονιάς μας. Σκυφτός σε μια κούνια. Προβληματισμένος. Συννεφιασμένο πρόσωπο....

Ο δρόμος μου με πήγαινε προς τα εκεί. Δίστασα να τον προσεγγίσω. Όχι γιατί δεν ήθελα, αλλά γιατί πολλές φορές είναι καλύτερα να αφήνεις κάποιον μόνο του τέτοιες στιγμές. Τελικά, πλησίασα. Στάθηκα για λίγο ακίνητος δίπλα του. Δε σάλεψε. 

- Τι έχεις, Γιάννη; Όλα καλά, αδερφέ;

Πηγή :Ενοριακή ζωή

Σε κάθε δύσκολη περίοδο δεν παρασύρονται όλοι - Ο Θεός διατηρεί μια ζύμη για τις επόμενες γενιές".

Στην κατάσταση που είναι σήμερα οι άνθρωποι, ό,τι τους λέει ο λογισμός κάνουν.

Άλλοι είναι με χάπια, άλλοι παίρνουν ναρκωτικά… Κάθε τόσο τρεις-τέσσερις ξεκινούν να κάνουν μία νέα θρησκεία.

Ανάλογα, λίγα γίνονται, εγκλήματα, δυστυχήματα κ.λπ. Βοηθάει ο Θεός. Ήρθε ένας στο Καλύβι και μου λέει: «Έχεις καμμιά κιθάρα;». Πίνει χασίς, έχει όρεξη να μιλάη- δεν σε ρωτά αν έχης εσύ όρεξη- θέλει και μια κιθάρα!
Άλλοι βαρέθηκαν τη ζωή τους και θέλουν να αυτοκτονήσουν ή να κάνουν κανένα κακό, για να γίνη σαματάς.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Μικρός απολογισμός δράσης 2016-2017 φιλανθρωπικής ομάδας «από καρδιάς»

Στο κέντρο κράτησης νέων Αυλώνα 
 Ξεκινήσαμε δειλά...
...με την ομάδα "από καρδιάς", μία ομάδα εθελοντών από την Ιερά Μονή Πναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής, με τη συνεργασία της Διευθύντριας του καταστήματος κ.Γέρου και της υπεύθυνης  της Κοινωνικής υπηρεσίας του ΕΚΝΑ κ.Μαρούσας Απειρανθίτου  και προσπαθήσαμε να σταθούμε κοντά σε αυτά τα παιδιά ανοίγοντας ένα  μικρό ( τόσο δα)παράθυρο ελπίδας στη ζωή τους  .

Η επαφή μας με αυτά τα παιδιά που παραμένουν παιδιά ,ακόμα κι αν είναι λασπωμένα,ήταν για μας εμπειρία μεγάλη.Προσπαθήσαμε να τους πλησιάσουμε χωρίς να τους κρίνουμε .Σποπός μας ήταν και είναι να προσπαθήσουμε να τους δώσουμε μία ευκαιρία αγάπης  και αυτό για μας ήταν το σημαντικό.

Το Λουγκουζάκι μας συνεχίζει να ψηλώνει.

Ο παιδικός σταθμός και το δημοτικό σχολείο της ενορίας του Αγίου στο χωριό Λουγκουζί  της Ουγκάντας ,εκεί δηλαδή που βρίσκεται το πρώτο ιεραποστολικί μας κλιμάκιο.συνεχίζει την οικοδομή του.Ένας όμορφος  σχολείο τοποθετημένο στην καρδιά της ενορίας δίπλα στο ιατρείο ,με σκοπό να μοιράσει ατέλειωτα χαμόγελα και αμέτρητες ελπίδες .Οι συνεργάτες του ιεραποστολικού μας κλιμακίου μας στην Ουγκάντα,μας έστειλαν πανέμορφες φωτογραφίες και μας χαροποίησαν.Τις μοιραζόμαστε μαζί σας για να χαρείτε και σεις.

Η προσπάθειά μας συνεχίζεται.

Εθνική τράπεζα: 656/201115-86

 

Έχει ο Θεός ..

π. Γεωργίου Σχοινά

Όλο αυτό τον καιρό ακούμε διαρκώς για αλλαγές προς το χειρότερο σε όλους τους τομείς.
Τα ήθη ολοένα και εκφυλίζονται, η κοινωνία μας αποσταθεροποιείται, τα οικονομικά τόσο του κράτους όσο και τα οικογενειακά μας μαραζώνουν , οι ηγέτες παντού σχεδόν ανύπαρκτοι, τα πρότυπα μένουν πλέον στα συναξάρια, τα ψυχολογικά μας, ολόιδια με τα οικονομικά ( γιατί άλλωστε εξαρτήσαμε τα πάντα από το πόσα έχουμε ). Έτσι λοιπόν η κατάσταση γύρω μας και μέσα μας διαγράφεται ολοένα και ζοφερότερη.

Ενθυμήσου τα σπουδαιότερα για την ψυχή σου.

Κάθε μέρα θεώρησέ την σαν την τελευταία της ζωή σου και πέρασέ την με εγκράτεια, με φόβο Θεού, προετοιμαζόμενος για τη φοβερή απολογία στο για όλη τη ζωή σου και όλες τις αμαρτίες σου.
Κάθε έργο σου αγίασέ το με την προσευχή, με την επίκληση του ονόματος του Θεού. Θυμήσου εκείνο που ειπώθηκε: «Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν».

Αγάπησε πολύ τον Θεό και βάλε στην ψυχή σου τον Παράδεισο. Αγάπησε τους πλησίον στο όνομα του θεού, σαν τέκνα του θεού, αρνούμενος τον εαυτό σου σύμφωνα με την εντολή του Θεού και όλοι θα είναι φίλοι σου

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Οι νέοι και το instagram

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός
Έχουμε εισέλθει  για τα καλά στον πολιτισμό της μετανεωτερικότητας. Το υποκειμενικό στοιχείο θριαμβεύει. Αρκεί κάποιος να ανοίξει έναν λογαριασμό στο Instagram, το μέσο κοινωνικής δικτύωσης το οποίο στις νεώτερες ηλικίες τείνει να υποκαταστήσει σε δημοφιλία ακόμη και το Facebook, και θα διαπιστώσει ότι το «εγώ και ο εαυτός μου» είναι το παν. Ίσως φτάσουμε να νοσταλγούμε την παντοδυναμία του Facebook, διότι εκεί τουλάχιστον η νεολαία ανέβαζε τραγούδια που της άρεσαν, τοπία, έκανε σύντομα ρεπορτάζ από την καθημερινότητά της. Στο Instagram κυριαρχεί ο ναρκισσισμός. «Θαυμάστε με»! Πόζες μοντέλων, παθητικές εκφράσεις προσώπων, και πολλές καρδιές από κάτω. Η φωτογραφία αποθέωση ενός τρόπου ζωής, ενός πολιτισμού ο οποίος διατυμπανίζει ότι δεν υπάρχει συλλογικότητα, δεν αξίζει να ασχολείται κάποιος με τους άλλους, αλλά η μόνη αλήθεια είναι το «εγώ» μας.
Πηγή : Συνοδοιπορία

Στο ασκηταριό της ταπείνωσης: ένας Γέροντας μέσα στην βιοπάλη

Έχουμε συνδυάσει τους μεγάλους Γέροντες σχεδόν αποκλειστικά με τα Μοναστήρια, και προπαντός το Άγιον Όρος, μολονότι μεγάλες μορφές κληρικών, ιεροκήρυκες ή και απλά ενοριακοί ιερείς, είναι συχνά ενάρετοι άνθρωποι, πραγματικό φως για το ποίμνιό τους. Θα προσπαθήσω εδώ να σκιαγραφήσω σε αδρές γραμμές την μορφή ενός τέτοιου πατρός, αναφέροντας και λίγες από τις διδαχές του.

Θα διηγηθώ πρώτα πώς ο εν λόγω κληρικός βρέθηκε να διακονεί στην περιοχή μας, ενώ κατάγεται από άλλον τόπο[1].

Πηγή : Διακόνημα

Για τα παιδιά πού γράφουν εξετάσεις.

Του Αρχιμ.Ιακώβου Κανάκη

Μια χρονιά πέρασε ήδη καί ο καιρός των εξετάσεων έφθασε. Έφθασε όμως και μια καινούργια δοκιμασία γιά μαθητές και φοιτητές και μάλιστα μεγαλύτερη για τούς υποψηφίους των Πανελλαδικών ή Πανελληνίων εξετάσεων.

Όποιος πέρασε από τήν διαδικασία αυτή γνωρίζει την δυσκολία, την αγωνία, τον αγώνα. Είναι αλήθεια ότι αν δείς την ζωή συνολικά κατανοείς πόσο λίγο θα έπρεπε να αγχώνεσαι για τις εξετάσεις, όμως η κάθε ηλικία έχει τις δικές της προτεραιότητες. Γιά τήν τωρινή προσέγγιση της παιδείας, της γνώσης, της επιτυχίας οι Πανελλήνιες αποτελούν μείζων θέμα.

Είναι όντως δύσκολο καί επώδυνο ο κόπος δύο ή τριών χρόνων να πρέπει να αποτυπωθούν μέσα σε λίγες ώρες. Έχει αγωνία αυτό, τόσο γιά τούς υποψηφίους, όσο καί γιά τούς γονείς τους, τίς οικογένειές του γενικότερα.

Μερικές λοιπόν σκέψεις γιά τά παιδιά πού αυτές τίς μέρες αγχώνονται, από εμάς πού νοιαζόμαστε γι᾽αυτά, πού προσευχόμαστε ιδιαίτερα γι᾽ αυτά τούτες τίς μέρες.

Ας μιλήσουμε σε πρώτο πρόσωπο.

Πηγή : Ενοριακή ζωή