Παιδιά, το Σάββατο του Λαζάρου φτιάχνουμε τα Λαζαράκια!

Τα Λαζαράκια είναι τα μικρά σταφιδόψωμα, που ζυμώνονται το Σάββατο του Λαζάρου, και έχουν συνήθως "ανθρώπινο" σχήμα. Θυμάμαι τη θεία μου τη Λενιώ να τα φτιάχνει κάθε χρόνο το Πάσχα και να μας λέει όλο περηφάνια: -Παιδιά, ακούστε, εγώ είμαι από νησί, από μακρινό νησί από την Κω και εμείς στην Κω, παιδιά μου, το Σάββατο του Λαζάρου φτιάχνουμε τα Λαζαράκια, ελάτε να σας μάθω πώς. Έτσι έμαθα και εγώ να φτιάχνω τα λαζαράκια κάθε χρόνο, το Σάββατο του Λαζάρου και με αυτά τα σταφιδοψωμάκια σημαίνει η αρχή των προετοιμασιών του σπιτιού μου για το Πάσχα!
 
Συστατικά

Πηγή : Infokids

Κυριακή των Βαίων στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής

Κυριακή  24  Απριλίου ( των Βαϊων) 6.30π.μ.-10.00π.μ.Ακολουθία του μεσονυκτικού , του Όρθρου και Θεία Λειτουργία. Κατά τη διάρκεια της Ακολουθίας θα μοιραστούν  τα βάγια .Αμέσως μετά στο πνευματικό κέντρο της Μονής θα παρουσιασθεί σε μία καινούργια παράσταση κουκλοθέατρου για όλα τα παιδιά και τους γονείς τους, το θεατρικό έργο « Η ιστορία του Ιωσήφ».

7.00μ.μ. Ακολουθία του Νυμφίου. Αμέσως μετά στο αρχονταρίκι ακολουθεί μία παρουσίαση με εικόνα και Βυζαντινούς ύμνους  από την Ελλάδα και την Ουγκάντα με τίτλο : «Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα- Από το Πάθος στην Ανάσταση».

 

Η άγνωστη ζωή στο Άγιο Όρος μάγεψε τους Βρετανούς(ΦΩΤΟ)

 

 

Με ένα εντυπωσιακό φωτογραφικό αφιέρωμα η βρετανική Daily Mail δίνει πληροφορίες για τη ζωή στους οικισμούς του Αγίου Ορους , εικόνες που σπάνια κανείς βλέπει, ειδικά αν δεν έχει επισκεφθεί την μοναστική πολιτεία του Άθω...

Το αφιέρωμα αφηγείται με μοναδικό τρόπο τη ζωή στο «Όρος της Παναγίας», δίνοντας μία γεύση της καθημερινότητας των μοναχών και όσων επισκέπτονται την περιοχή.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Μαζεύουμε καπάκια.... ενισχύουμε τη φιλανθρωπία ....

 

 

Με το ξεκίνημα της νέας ιεραποστολικής περιόδου 2015-2016 εγκαινιάζουμε στη φιλανθρωπική και ιεραποστολική μας δραστηριότητα νέους τρόπους που μπορούμε να ενισχύσουμε το φιλανθρωπικό έργο της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής σε Ελλάδα και Εξωτερικό (Βόρειο Ήπειρο,Ουγκάντα και Μαδαγασκάρη).Ξεκινάμε λοιπόν να μαζεύουμε  πλαστικά καπάκια για το σκοπό αυτό.

Πρόκειται για μια δράση που δεν χρειάζεται να ξοδεύετε χρήμα, χρόνο και κόπο. Όταν συγκεντρώσετε  τα  πλαστικά καπάκια  όλων των ειδών σε μια σακούλα σκουπιδιών και με την πρώτη ευκαιρία, μπορείτε να τα φέρνετε.

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

       

Τροπάριον τοῦ Ὄρθρου
Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν πρὸ τοῦ σοῦ πάθους πιστούμενος,
ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τὸν Λάζαρον, Χριστὲ ὁ Θεός·
ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ παῖδες,
τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες,
σοὶ τῷ Νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν·
Ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις,
εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Στιχηρὰ Ἰδιόμελα τοῦ Ἁγίου Λαζάρου
Κύριε, ἡ φωνή σου κατέλυσε, τοῦ ᾍδου τὰ βασίλεια,
καὶ ὁ λόγος τῆς ἐξουσίας σου, ἤγειρεν ἐκ τάφου τετραήμερον,
καὶ γέγονεν ὁ Λάζαρος, τῆς παλιγγενεσίας, προοίμιον σωτήριον.
Πάντα δυνατά σοι Δέσποτα, τῷ πάντων Βασιλεῖ,
δώρησαι τοῖς δούλοις σου, ἱλασμὸν καὶ τὸ μέγα ἔλεος.
Η ευαγγελική περικοπή της ημέρας που περιγράφει την Ανάσταση του Λαζάρου:
κατά Ιωάννην, κεφάλαιο ια, 1-45.
Πηγή : Άγια Μετέωρα

Ο άγιος Λάζαρος, ο τετραήμερος

Ο Άγιος Λάζαρος, ο τετραήμερος

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου

Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΟΙ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΤΕΣ: Ο Λάζαρος καταγόταν από τη Βηθανία και ήταν αδελφός της Μάρθας και της Μαρίας. Ήταν φίλος του Ιησού Χριστού (Ιωάν. ια΄5,36, Μτθ. κα΄17, Μάρκ. ια΄11) και αναστήθηκε από τους νεκρούς από τον Κύριο. Η έγερση του Λαζάρου εξιστορείται με λεπτομέρεια από τον Ιωάννη στο ιε΄κεφάλαιο του Ευαγγελίου του. Πολλοί ορθολογιστές βλέπουν στη διήγηση της ανάστασης αυτής απλώς ένα “σύμβολο πνευματικής ανόρθωσης του αμαρτωλού” και τίποτε περισσότερο.

Όμως σε τέτοιες σκέψεις αντιτάσσονται κάποιες λεπτομέρειες της περιγραφής του γεγονότος από τον Ευαγγελιστή, που δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για την κυριολεκτικότητα των λόγων του. Έτσι η πόλη Βηθανία (15 στάδια από τα Ιεροσόλυμα), ο χρόνος (νεκρός τετραήμερος), ο φόβος της δυσοσμίας, η περιγραφή του μνημείου, των ενταφίων σπαργάνων, η συναισθηματική αντίδραση του Κυρίου, η παρουσία Σαδδουκαίων (που δεν πίστευαν στην ανάσταση), καθώς και εχθρών του Κυρίου, που ήθελαν να φονεύσουν τον ίδιο τον Ιησού, αποδεικνύουν περίτρανα ότι ο Ιωάννης ομιλεί περί πραγματικού μεν, συνταρακτικού δε, γεγονότος.

Πηγή : Ακτίνες

Αυτομεμψία.Μία σπάνια αρετή

Από τη στιγμή της πτώσεως του ανθρώπου διεγνώσθη εκτός από το γεγονός της παρακοής και της απειθαρχίας στο νόμο και το θέλημα του Θεού, μία προσπάθεια του ανθρώπου να δώσει το βάρος της δικής του αμαρτίας στον άλλον άνθρωπο και τελικά αν όχι να αθωώσει τον εαυτό του, πάντως να ελαφρύνει το μερίδιο της δικής του ευθύνης.Κανένα πραγματικά γεγονός ούτε αυτή ακόμη η παρακοή δεν οδήγησε τα πράγματα τόσο γρήγορα και τελικά στην έξοδο του ανθρώπου από τον Παράδεισο, όσο η αποφυγή της προσωπικής ευθύνης απέναντι στην αμαρτία. Ο Θεός είπε στους πρωτοπλάστους ότι την ημέρα που θα έτρωγαν από τον καρπό της γνώσεως θα πέθαιναν, πράγμα όμως που δεν έγινε. Ο Θεός έδωσε την ευκαιρία της μετανοίας στους Πρωτοπλάστους και τη δυνατότητα αναγνωρίσεως του δικού τους σφάλματος. Όμως εκείνοι όταν απομακρύνθηκαν από τον Θεό, απομακρύνθηκαν και μεταξύ τους και άρχισαν να αλληλοκατηγορούνται.

Ωφελούν τους νεκρούς τα μνημόσυνα;

Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου

από το βιβλίο των εκδόσεών μας ¨Η ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ¨

    Οι νεκροί μας έχουν, στη διάρκεια της μέσης καταστάσεως, το άτρεπτον. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούν να αλλάξουν θέση. Εκεί που έχουν έστω προσωρινά τοποθετηθεί μέχρι της Β' Παρουσίας εκεί και παραμένουν. Αυτό βέβαια σημαίνει πως δεν έχουν καμμιά αξία ούτε οι προσευχές, ούτε τα μνημόσυνα, ούτε οι ελεημοσύνες, ούτε ο,τιδήποτε άλλο προσφέρουμε εμείς οι ζώντες υπέρ των κεκοιμημένων; Ας πλησιάσουμε, όμως, από πιο κοντά το θέμα μας.

Κατ αρχήν είναι αλήθεια ότι «εν τω Άδη ουκ εστί μετάνοια». Δηλ. ο καθένας κρίνεται όπως θα φύγει από τον κόσμο αυτόν. Και η τακτοποίηση του στη μέση κατάσταση γίνεται με βάση τη ζωή του και τα έργα του, την πίστη του και την ηθική του. Γι' αυτό και ο ιερός Χρυσόστομος παρατηρεί: «Μη τοίνυν απλώς κλαίωμεν τους αποθανόντας, αλλά τους εν αμαρτίαις. Ούτοι θρήνων άξιοι, ούτοι κοπετών και δακρύων. Ποία γαρ ελπίς, είπε μοι, μετά αμαρτημάτων απελθείν, ένθα ουκ εστίν αμαρτήματα αποδύσασθαι;

    Παρά ταύτα ποιος μπορεί από εμάς να είναι βέβαιος για την πραγματική κατάσταση στην οποία βρέθηκε -όταν απέθνησκε κάποιος αδελφός μας; Ποιος μπορεί με απόλυτη βεβαιότητα να πει ότι ο τάδε προορίζεται για την κόλαση; Και έπειτα ποιος γνωρίζει πως σκέφτεται και πως αποφασίζει ο Θεός.

Συγκλονιστική επιστολή από την πρώτη Ταϊβανέζα Ιεραπόστολο Πελαγία Υu

Μια επιστολή που απευθύνεται στον Ελληνικό λαό, τους Έλληνες όλου του κόσμου.Η πρώτη Ορθόδοξη Χριστιανή της Ταϊβάν( πρώην προτεστάντισσα ) Πελαγία  “ζητιανεύει” την αγάπη μας για την Ορθόδοξη Ιεραποστολή της Ταϊβάνκαι τον λαό της που βρίσκεται ακόμα στο σκοτάδι της πολυθεΐας και των ειδώλων-ψεύτικων θεών.

Με την επιστολή της (μεταφρασμένη από τα Αγγλικά) η Ιεραπόστολος Πελαγία ζητά οικονομική ενίσχυση για την αγορά ενός μεγαλύτερου χώρου στο κέντρο της πρωτεύουσας τον οποίο θα μετατρέψει σε Ορθόδοξη Εκκλησία.

«Η μόνη Ορθόδοξη εκκλησία που υπάρχει είναι ένα δωμάτιο στον 4ο όροφο μιας πολυκατοικίας στην άκρη της Ταϊπέι και πολλές φορές πολύς κόσμος μένει έξω από την Εκκλησία γιατί ο χώρος είναι μικρός», αναφέρει χαρακτηριστικά στην επιστολή της.

Στη φωτογραφία ο μητροπολίτης Χονγκ-Κονγκ κ. Νεκτάριος, στην πνευματική δικαιοδοσία του οποίου ανήκει η Ταϊβάν

“Είμαι Κινέζα, γεννήθηκα στην Ταϊβάν και το χριστιανικό μου όνομα είναι Πελαγία. Ήμουν προτεστάντισσα και χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να γίνω Ορθόδοξη. Μου αρέσει να διαβάζω την Αγία Γραφή και έχω όλες τις εκδόσεις της στα κινεζικά.

Έχω επισκεφθεί την Ελλάδα και διαπίστωσα ότι είναι μια πολύ ξεχωριστή χώρα. Ταξιδεύοντας στην πατρίδα σας, πριν φθάσω ακόμα, μέσα στο αεροπλάνο διαπίστωσα πόσο διαφορετικοί είναι οι Έλληνες, πόσο ξένοιαστα μιλούσαν, πώς γελούσαν και πώς χειροκροτούσαν τον πιλότο κατά την προσγείωση, πράγμα απίστευτο για μας τους Ασιάτες που είμαστε συντηρητικοί και δεν εκδηλώνουμε τα συναισθήματά μας. Τώρα πια ξέρω ότι η ελευθερία έχει μέσα της λίγο πάθος και λίγο ένταση φωνής.

Στην Ελλάδα επισκέφθηκα πολλές εκκλησίες, συμμετείχα στη Θεία Λειτουργία και όταν κοινωνούσα τα Άχραντα Μυστήρια έκλαιγα, παρόλο που δεν καταλάβαινα την ελληνική γλώσσα γιατί η Ορθόδοξη πίστη είναι ίδια.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, να είχα γεννηθεί Ορθόδοξη να μεταλάβαινα τη Θεία Κοινωνία και να φιλούσα τις Άγιες Εικόνες από τα βρεφικά μου χρόνια μέχρι τον θάνατό μου.

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί αντί της Θείας Κοινωνίας τρώμε και πίνουμε τα φαγητά των ειδώλων.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να γεμίζουν τα αυτιά μου από Άγιους Ύμνους.

Το νόημα του νηπιοβαπτισμού και η ονοματοδοσία

Μητροπολίτης Αργολίδος Νεκτάριος

Το Βάπτισμα στην αρχαία Εκκλησία

Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια και στην περίοδο των διωγμών, κανείς δεν μπορούσε να φτάσει στο βάπτισμα αν προηγουμένως δεν είχε περάσει το στάδιο της κατήχησης. Όταν ένας άγνωστος στον επίσκοπο επιθυμούσε να γίνει χριστιανός, την ευθύνη της ειλικρίνειας των κινήτρων του την αναδεχόταν – δηλαδή την αναλάμβανε κάποιος που ήταν ήδη χριστιανός και που ονομαζόταν ανάδοχος. Αυτός εγγυάτο στην Εκκλησία για τον υποψήφιο. Στη συνέχεια ο υποψήφιος γραφόταν στους καταλόγους των Κατηχουμένων της τοπικής Εκκλησίας και άρχιζε το «…μαθητεύσατε». Διδασκόταν όλη τη διδασκαλία του Ευαγγελίου του Χριστού για τη σωτηρία και εμυείτο στον τρόπο ζωής της Εκκλησίας.

Πηγή : Πεμπτουσία

Τα τρία πιο σοβαρά λάθη που γίνονται κατά την εξομολόγηση.

του Ιερ. Βασίλειου Ακριβόπουλου, Πρωτοπρεσβύτερου

Για τη συγχώρηση των παραπτωμάτων μας απαραίτητη προϋπόθεση είναι η αλήθεια και η ει­λικρινής εξαγόρευση.

Αλλά ποιοί είναι εκείνοι, πού, ενώ ξεκινούν με διάθεση εξαγορεύσεως των παραπτωμάτων τους, στο δρόμο σκοντάφτουν και δεν είναι ειλικρινείς στην ό­μορφη αυτήν ευκαιρία, όπου έχουν δυνατότητα απαλλαγής από τα αμαρτήματα και τα πλημμελήματα τους;

Πηγή : Ενοριακή ζωή

«Η ιστορία του Ιωσήφ»- Καινούργια παράσταση κουκλοθέατρου

Την Κυριακή των Βαίων 24 Απριλίου, μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας στο Πνευματικό κέντρο της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής στο Πολυδένδρι Αττικής  ,η ομάδα του  κουκλοθέατρου των Κατηχητικών σχολείων της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής ,  θα παρουσιάσει μία καινούργια παράσταση  με θέμα τη ζωή του Ιωσήφ του Παγκάλου.Πρόκειται για μία περιπετειώδη και συγκλονιστική ιστορία ενός νέου ,που η πορεία του προεικονίζει τη θυσία και το Πάθος του Χριστού.

Καλεσμένοι στην παράστασή μας ,θα είναι όλα τα παιδιά ,αλλά και οι γονείς τους με σκοπό να μάθουν τη δύναμη της αγάπης και της συγχωρητικότητας.

Οι αφόρητοι πόνοι του Χριστού.

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρώην Πειραιώς κ.Καλλινίκου.

Από το βιβλίο Ο βίος και η διδασκαλία του Σωτήρος Χριστού "Τόμος τρίτος.

Οι ιστορικοί της εποχής περιγράφουν το αποτρόπαιο μαρτύριο της σταυρώσεως. Οι πληγές από τα καρφιά στα χέρια πονούσαν φρικτά. Το αίμα συσσωρευόταν στον εγκέφαλο και προκαλούσε αφόρητη στενοχώρια. Κάθε κίνηση του σώματος προσέθετε νέους πόνους. Τα τραύματα εκτεθειμένα στον ήλιο προκαλούσαν υψηλό πυρετό. Και τα υπέμεινε όλα αυτά ο Κύριος αγογγύστως. Αλλά φοβερό μαρτύριο ήταν και οι εμπαιγμοί και οι ύβρεις εναντίον του Κυρίου.

Ψυχροί συνεχίζουν τους εμπαιγμούς τους .Αναίσθητοι χωρίς τύψεις συνειδήσεως για το έγκλημα το οποίο εκείνη τη στιγμή διέπρατταν συνεχίζουν τους  εμπαιγμούς τους .Στη βαρβαρότητα αυτή της καρδιά τους προσπαθούν να τον πληγώσουν στο πιο ευαίσθητο σημείο. Του λένε . «Είχε στηρίξει την πεποίθησή του στο Θεό ας Τον σώσει τώρα από τον σταυρό ,αν Τον θέλει».

Από την σοφία των στάρετς.

Χωρίς την ταπείνωση, έλεγε ο στάρετς Αμβρόσιος, δε σώζεται ο άνθρωπος. Αν πιστέψουμε πως από δική μας αξία σωζόμαστε, έχουμε απατηθεί.  

Θα σας αναφέρω ένα διδακτικό περιστατικό. Μια επιφανής αρχόντισσα, αρκετά ευσεβής αλλά όχι και αρκετά ταπεινή, καθώς κοιμόταν είδε ένα συγκλονιστικό όνειρο:

Πάνω σε ένδοξο θρόνο ο δίκαιος Κριτής! Και απέναντί του πλήθη λαού, μεταξύ των οποίων και η ίδια. Ο Χριστός ετοιμαζόταν να καλέσει κοντά Του τους εκλεκτούς. Εκείνη που βασιζόταν στις αρετές της και στις καλοσύνες της περίμενε μεγάλες τιμές, αλλά έπεσε έξω στην πρόβλεψή της. Κάποια ταπεινή χωριατοπούλα κρίθηκε άξια για την πρώτη θέση. Δεύτερος ήταν ένας φτωχός χωρικός που φορούσε μάλιστα και τσαρούχια. Ακολούθησαν στη σειρά πλήθη απλοϊκών ανθρώπων. Σε μια στιγμή ο Κύριος έπαυσε να προσκαλεί άλλους. Εκείνη πάνω στην απελπισία της αποφάσισε να τον πλησιάσει και να του υπενθυμίσει τα καλά που είχε κάνει.
Πηγή : Ενοριακή ζωή

Η φράση της ημέρας !