Όπως θα δείτε το κοριτσάκι της φωτογραφίας στη μια χαμογελά με παιδική αθωότητα και ηρεμία και στην κλαίει με τον τρόμο ζωγραφισμένο στο προσωπάκι της.
Ο φωτογράφος Μπασάμ Κχαμπλιέ βρέθηκε πρόσφατα στη Δαμασκό της Συρίας, προκειμένου να απαθανατίσει τη δράση του Συριακού Ερυθρού Σταυρού, ωστόσο οι φωτογραφίες που τράβηξε τον στοίχειωσαν για πάντα.
Οταν έφτασε, η ατμόσφαιρα γύρω από το κομβόι βοήθειας ήταν μια χαρά. Τα παιδιά μαζεύονταν γύρω από τους γιατρούς και τον φωτογράφο γελώντας και παίζοντας.
Μέσα σε δευτερόλεπτα όλα άλλαξαν! Μια οβίδα προσγειώθηκε κοντά στο κομβόι και η χαρούμενη σκηνή μετατράπηκε σε φρίκη. Ενας εθελοντής σκοτώθηκε και πολλά παιδιά τραυματίστηκαν, ενώ πολλοί άρχισαν να ουρλιάζουν και να κλαίνε.
Πηγή : Ant1.
Ο Κχαμπλιέ εκείνη την ημέρα τράβηξε δύο φωτογραφίες της 4χρονης Γκαζάλ πριν και μετά τη βομβιστική επίθεση και η διαφορά είναι σοκαριστική.
Όπως δήλωσε ο ίδιος στο Ρόιτερς, "στη συγκεκριμένη φωτογραφία, ήταν η πρώτη φορά που είχα δει πόσο γρήγορα τα αθώα γέλια των παιδιών μετατράπηκαν σε κραυγές, φόβο και δάκρυα. Δευτερόλεπτα πριν το χτύπημα, τα παιδιά με κοιτούσαν χαρούμενα και ετοιμάζονταν για μια φωτογραφία. Ήταν μια πολύ θλιβερή στιγμή όταν είδα τα ίδια τα παιδιά να κλαίνε τρομοκρατημένα. Χρειάζονται μόνο λίγα δευτερόλεπτα για τη ζωή να γίνει στάχτες και αίμα".
Οταν έφτασε, η ατμόσφαιρα γύρω από το κομβόι βοήθειας ήταν μια χαρά. Τα παιδιά μαζεύονταν γύρω από τους γιατρούς και τον φωτογράφο γελώντας και παίζοντας.
Μέσα σε δευτερόλεπτα όλα άλλαξαν! Μια οβίδα προσγειώθηκε κοντά στο κομβόι και η χαρούμενη σκηνή μετατράπηκε σε φρίκη. Ενας εθελοντής σκοτώθηκε και πολλά παιδιά τραυματίστηκαν, ενώ πολλοί άρχισαν να ουρλιάζουν και να κλαίνε.
Πηγή : Ant1.
Ο Κχαμπλιέ εκείνη την ημέρα τράβηξε δύο φωτογραφίες της 4χρονης Γκαζάλ πριν και μετά τη βομβιστική επίθεση και η διαφορά είναι σοκαριστική.
Όπως δήλωσε ο ίδιος στο Ρόιτερς, "στη συγκεκριμένη φωτογραφία, ήταν η πρώτη φορά που είχα δει πόσο γρήγορα τα αθώα γέλια των παιδιών μετατράπηκαν σε κραυγές, φόβο και δάκρυα. Δευτερόλεπτα πριν το χτύπημα, τα παιδιά με κοιτούσαν χαρούμενα και ετοιμάζονταν για μια φωτογραφία. Ήταν μια πολύ θλιβερή στιγμή όταν είδα τα ίδια τα παιδιά να κλαίνε τρομοκρατημένα. Χρειάζονται μόνο λίγα δευτερόλεπτα για τη ζωή να γίνει στάχτες και αίμα".
