Ύδωρ ζων
«Πνεύμα ο Θεός, και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν»
Η ψηλάφηση του βαθύτερου νοήματος της ζωής συντελείται μέσα από την
αλήθεια της Εκκλησίας, όπως αυτή αποκαλύπτεται από τον ίδιο τον Κύριο
μας.
Η σημερινή ευαγγελική περικοπή παραπέμπει σε ανώτερες πνευματικές
συχνότητες. Παρακινεί ν’ ανοίξουμε τον εαυτό μας, να τον καταστήσουμε
διάφανο, ικανό να δεχθεί τη μεγάλη αλήθεια της ζωής, που ανεβάζει τον
άνθρωπο σε πνευματικές κορυφογραμμές.
Χρονικά και εορτολογικά, βρισκόμαστε στο
μέσο περίπου της πορείας μας προς την Πεντηκοστή. Είναι ίσως η πιο
κατάλληλη στιγμή για να καταστούμε κοινωνοί της αποκάλυψης που ο ίδιος ο
Κύριος προσφέρει στη συνάντηση του με τη Σαμαρείτιδα. Ότι δηλαδή ο
ίδιος είναι το «ύδωρ το ζων», το «αλλόμενον εις ζωήν αιώνιον». Μια
αλήθεια, η οποία επιβάλλεται να αγγίξει υπαρξιακά τον άνθρωπο και να τον
ανυψώσει πνευματικά.
Χριστοειδής ανύψωση
Ο Χριστός στο πρόσωπο της γυναίκας εκείνης, της Σαμαρείτιδας – η
οποία ήταν και αλλοεθνής και κουβαλούσε κοινωνικά και εθνικά στίγματα –
συναντά τον κάθε άνθρωπο, τον καθένα μας ξεχωριστά. Αποκαλύπτει
συγκλονιστικές αλήθειες. Δεν είναι απλά μια περίπτωση ενός Ιουδαίου που
συζητά με μια Σαμαρείτιδα γυναίκα. Είναι ο Υιός του Θεού που επικοινωνεί
με όλους και αποκαλύπτεται αυθεντικά ως Σωτήρας του κόσμου. Συναντά και
τους πιο περιφρονημένους για να προσφέρει αφειδώλευτα την αγάπη και την
Χάρη του. Η αλήθεια του, που είναι η ίδια η ζωή, ρέει κρυστάλλινα από
την παρουσία του ως ύδωρ ζων που ξεδιψά πραγματικά τον κάθε άνθρωπο, όσο
κουρασμένος, όσο ταλαιπωρημένος κι αν αυτός είναι.
Καταξιώνει τον
καθένα μας ως «πρόσωπο», με την ιδιαίτερη αξία και πνευματική αρχοντιά
του. Αγγίζει όμως πιο πολύ το σημερινό άνθρωπο που περιπλανάται από
αδιέξοδο σε αδιέξοδο και βρίσκεται μονίμως αποπροσανατολισμένος, χωρίς
την πυξίδα της ζωής, που είναι ο ίδιος ο Χριστός και η Εκκλησία του. Η
ισχυρή βεβαιότητα που έχουμε από την ευαγγελική αλήθεια είναι ότι ο
Χριστός περιμένει σε κάθε στιγμή και σε κάθε στροφή της ζωής μας για να
μας συναντήσει. Σύμφωνα με την Αποκάλυψη «ίσταται επί την θύραν και
κρούει». Μας καλεί όλους και τον καθένα ξεχωριστά, προσωπικά. «Τα ίδια
πρόβατα φωνεί κατ΄ όνομα» για να γίνουμε δέκτες αλλά και κοινωνοί της
προσφοράς της θεϊκής του αγάπης.
Στο πηγάδι της ζωής
Ο Χριστός κάθεται στο πηγάδι του Ιακώβ και συζητεί με τη Σαμαρείτιδα,
την άγνωστη, τη στιγματισμένη, την περιθωριοποιημένη και ανώνυμη μέχρι
τότε εκείνη γυναίκα. Ζητά να του προσφέρει νερό. Ο Κύριος ζητά από όλους
μας κάποιες κινήσεις, ενέργειες, να κάνουμε κάποια βήματα στη ζωή μας.
Ζητά την προσφορά της δικής μας αγάπης για να μπορέσουμε ν’ αποδράσουμε
από το εγώ και τον ατομικισμό μας. Ιδιαίτερα μάλιστα σήμερα που έχουμε
εγκαταλείψει άσπλαχνα τον εαυτό μας στα ασφυκτικά γρανάζια της
εγωκεντρικότητας, η ανταπόκρισή μας στην πρόσκληση του Κυρίου να
συναντηθούμε μαζί του και να ξεδιψάσουμε από την αλήθεια του, είναι
άκρως σημαντική και τόση επίκαιρη.
Το ύδωρ το ζων
Όπως και εμείς πολλές φορές σήμερα, έτσι και η Σαμαρείτισσα τότε,
λειτούργησε στην αρχή περισσότερο νοησιαρχικά, όταν ο Χριστός της ζήτησε
νερό που αντλούσε από το βαθύ πηγάδι. Το μυαλό υπέβαλλε ότι ο Ιουδαίος
είναι εχθρός και σε καμιά περίπτωση δεν άξιζε της οποιασδήποτε
προσφοράς. Ο Χριστός όμως θέλει να της προσφέρει το αληθινό φως της
ζωής.
Μέσω του διαλόγου που έχει μαζί της, δίνει τη δυνατότητα στη
γυναίκα να συναισθανθεί την ψυχική της κατάσταση, την αμαρτωλότητά της.
Έτσι οδηγείται στο γκρέμισμα του τείχους του εγωισμού που ήταν μέχρι
τότε αδιαπέραστο. Σε σημείο μάλιστα που να βλέπει τώρα καθαρά με τα
μάτια της ψυχής της. Αναγνωρίζει, λοιπόν, τις προφητικές ικανότητες του
συνομιλητή της. Καταξιώνεται να γίνει δέκτης τής πιο μεγάλης αποκάλυψης:
της Θεότητας του Κυρίου: «Εγώ ειμί ο λαλών σοι».
Αγαπητοί αδελφοί, ο Χριστός αυτό που μας ζητά είναι να ανοίξουμε την
καρδιά μας για να δεχόμαστε την αγάπη του. Όταν την ύπαρξή μας
καταυγάζει η θεία παρουσία τότε αισθανόμαστε την ανάγκη να λατρεύουμε
αληθινά τον Θεό. Η αληθινή λατρεία, όπως μας διαβεβαιώνει ο Χριστός
είναι η «εν Πνεύματι και αληθεία». Είναι η γεύση ότι η ύπαρξη μας
ανακαινίζεται από την παρουσία της αγάπης του. Μεταβάλλεται σε
Χριστοειδή, με όλη την πνευματική ακτινοβολία που μπορεί να εκπέμπει. Ας
αδράξουμε λοιπόν την ευκαιρία για να καταστούμε κοινωνοί αυτής της
μεγάλης θεϊκής δωρεάς. Γένοιτο.
Χριστάκης Ευσταθίου, θεολόγος
Πηγή: Εκκλησία της Κύπρου
