Vreau să devin monah – Hotărârea de a-mi închina viața lui Hristos

Există momente în viața omului când un gând devine o căutare mai profundă, iar o dorință începe să capete forma unei chemări. Dorința de a se dărui lui Hristos și de a urma calea monahismului este o hotărâre care cere rugăciune, discernământ și o cercetare sinceră a inimii.

Μη μας αφήσεις Παναγιά ...!

Ένα θαύμα της Παναγίας στην Κεφαλλονιά του 1694 

π. Εφραίμ Παναούση

Βρισκόμαστε στην Κεφαλλονιά του 1694. Νησί ανυπεράσπιστο  ο τόπος, αφέθηκε στα χέρια άγριων πειρατών που αφού λεηλάτησαν και άρπαξαν, πήραν στο φεύγα, τους νιους και τις κοπελλιές για τα παζάρια της Ανατολής. 

-Γέροντα, εάν την ώρα που προσευχόμαστε έχει φασαρία στο σπίτι, τι κάνουμε;

-Γέροντα, εάν την ώρα που προσευχόμαστε έχει φασαρία στο σπίτι, τι κάνουμε;

-Τι να κάνουμε; Δεν μπορούμε να εξαναγκάσουμε τους άλλους να κάνουν αυτό που εμείς θέλουμε, όσο Άγιο έργο κι αν είναι. Δεν μπορούμε να τους εξαναγκάσουμε. Θυμάμαι είχαμε ένα απλό γεροντάκι στο Άγιο Όρος, ο οποίος μόλις έβγαινε έξω από το Όρος και έμπαινε μέσα στο λεωφορείο έλεγε: "Κλείστε το ραδιόφωνο!"

Οι υπόλοιποι επιβάτες διαμαρτύρονταν διότι ήθελαν ραδιόφωνο.

Εκείνος ο παππούς αμέσως έδινε διαταγή: "Κλείστε το ραδιόφωνο!". Εντάξει, το έκλεινε ο οδηγός, τι να κάνει.

Οι άλλοι μοναχοί σιωπούσαν.

Желим да постанем монах – Одлука да посветим свој живот Христу

 

Постоје тренуци у животу човека када једна мисао постаје дубље трагање, а једна жеља почиње да добија облик позива. Жеља да се човек посвети Христу и крене путем монаштва јесте одлука која захтева молитву, расуђивање и искрено испитивање сопственог срца.

Κάντην κόρη σου

π.Εφραίμ Παναούση 

Λοιπόν  σκέφτομαι πως είναι φορές που δεν αξιοποιούμε τον χρόνο που μας έδωσε ο Θεός για μετάνοια και εξομολόγηση αλλά για επιπλέον δικαιολογίες  για τον εαυτό μας  ,για αυτοδικαίωση και ευθύνες για τους άλλους.

Παρόμοια ιστορία είχα ακούσει  για κάποια μητέρα που μιλώντας στον πνευματικό με τρόπο απαξιωτικό για τη νύφη της ζητούσε τη συμπάθεια του ιερέα και έναν ακόμη σύμμαχο για την ίδια.

Όλη η εξομολόγηση περιστρεφόταν γύρω από  την «άλλη».

Ο ιερέας άκουγε  με λεπτομέρειες τι  έκανε και τι δεν έκανε η «άλλη».

Μάταια προσπαθούσε ο παππούλης να επαναφέρει το μυστήριο στη σωστή του θέση.Η πεθερά δεν άφηνε περιθώρια για την  «άλλη».

Το χάρισμα της ευχής

-Παιδιά μου..έλεγε ο γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής...
Θα παρακαλέσω τον Κύριο να σας δώσει το χάρισμα της ευχής.
Δεν έχω άλλο δώρο πιο πολύτιμο, να σας δώσω.
Ο Χριστός να κατοικήσει στις καρδιές σας.
Να γίνετε θρόνοι Κυρίου, δια της ευχής...

Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για τη Θεία Κοινωνία;

(π.Σπυρίδωνος Σκουτή)

Στις μέρες που τα ξέρουμε όλα και δεν δεχόμαστε ούτε κουβέντα,

Όταν ακούμε ότι χρειάζονται κάποιες προϋποθέσεις για να κοινωνήσουμε μας πιάνει μία τρέλα και αρχίζουμε να κατηγορούμε τους παπάδες , πολύ συχνά ακόμα και τους Αγίους με κουβέντες του στυλ : “Ο Χριστός είναι για όλους”, “Αν νιώσεις ότι θες να κοινωνήσεις πρέπει να πας”, “Δεν έχουν σημασία αμαρτίες, σαρκικά κλπ. αυτά δεν τα βλέπει ο Χριστός” κλπ.

Άγιος Γέροντας Πορφύριος: Η επικοινωνία με τον Χριστό όταν γίνεται χωρίς πίεση κάνει τον διάβολο να φεύγει.

Ο σατανάς, επεσήμαινε ο Γέροντας Πορφύριος, απομακρύνεται με την πραότητα και την προσευχή. Πρέπει να τον περιφρονούμε. Οι λογισμοί αντιμετωπίζονται με την περιφρόνηση και με τη, όσο γίνεται ταχύτερα, στροφή στον Χριστό.

Δίδασκε ο άριστος πνευματικός μαχητής: «Η επικοινωνία με τον Χριστό, όταν γίνεται απλά, απαλά, χωρίς πίεση, κάνει το διάβολο να φεύγει. Ο σατανάς δεν φεύγει με πίεση, με σφίξιμο. Απομακρύνεται με την πραότητα και την προσευχή.

Υποχωρεί, όταν δει την ψυχή να τον περιφρονεί και να στρέφεται με αγάπη προς τον Χριστό. Την περιφρόνηση δεν μπορεί να την υποφέρει, διότι είναι υπερόπτης. Όταν, όμως, πιέζεσθε, το κακό πνεύμα σάς παίρνει είδηση και σάς πολεμάει. Μην ασχολείσθε με τον διάβολο, ούτε να παρακαλείτε να φύγει. Όσο παρακαλείτε να φύγει, τόσο σάς αγκαλιάζει. 

I Want to Become a Monk – The Decision to Dedicate My Life to Christ

 

There are moments in a person's life when a thought becomes a deeper search and a desire begins to take the form of a calling. The desire to dedicate oneself to Christ and follow the path of monasticism is a decision that requires prayer, discernment, and an honest examination of the heart.

But what does it mean to want to become a monk?

Η απόφαση της αφιερώσεως- Θέλω να γίνω μοναχός

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή του ανθρώπου κατά τις οποίες μια σκέψη γίνεται βαθύτερη αναζήτηση και μια επιθυμία αρχίζει να παίρνει τη μορφή κλήσεως. Η σκέψη να αφιερωθεί κανείς στον Χριστό και να ακολουθήσει τον δρόμο του μοναχισμού είναι μια απόφαση που χρειάζεται προσευχή, διάκριση και ειλικρινή εξέταση της καρδιάς.

Τι σημαίνει, όμως, να θέλω να γίνω μοναχός;

Ο ΠΟΝΟΣ ΩΣ ΜΕΣΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Πικρό το ποτήριο του πόνου, αλλά σωτήριο.
«Ον γαρ αγαπά Κύριος παιδεύει, μαστιγοί δε πάντα υιόν ον παραδέχεται» ( Παροιμ. γ΄,12 ).
Από το βιβλίο : «Για σένα που πονάς» --- Μητροπολίτου πρ. Πειραιώς --- Καλλινίκου Καρούσου
Εκδόσεις Χρυσοπηγή --- Αθήναι 2011

Γνωρίζουμε ότι η υπομονή είναι πολύτιμη αρετή, που μας καθιστά αρεστούς στον Θεό. Αλλά η άσκηση της υπομονής δεν είναι καθόλου εύκολο κατόρθωμα. Θέλει βέβαια επιστράτευση ψυχικών δυνάμεων. Θέλει οπωσδήποτε θερμή και πολλή προσευχή για να έλθει η χάρις του Θεού και να δυναμώσει την ψυχή. Αλλά θέλει και σκέψεις πνευματικές, για να παρηγορείται και να ενισχύεται η ψυχή.

Ένα γεγονός θα σου διηγηθώ, αδελφέ, που συνέβη κάποτε και έχει γραφεί και δίδει την ευκαιρία πολλών σκέψεων για να απαντηθεί το ερώτημα, γιατί ο Θεός επιτρέπει τους πόνους στη ζωή μας;

Θέλω να αφιερωθώ στον Χριστό !!

Το σκέφτομαι όλο και περισσότερο. Δεν είναι πια μια απλή σκέψη που περνά και φεύγει. Είναι μια επιθυμία που μεγαλώνει μέσα μου.

Θέλω να αφιερωθώ στον Χριστό.!!

Θέλω να αφήσω πίσω μου όσα με κρατούν μακριά Του και να Του προσφέρω τη ζωή μου. Να γνωρίσω τη ζωή της προσευχής, της σιωπής, της υπακοής και της αφιερώσεως. Να μάθω να ζω όχι μόνο για τον εαυτό μου, αλλά για Εκείνον.

Κάποιες φορές φοβάμαι.

Η χαραμάδα του Παραδείσου… (Εξαιρετική ιστορία)

Μεσημέρι. Ρουτίνα.
Μια απλή καθημερινή. Τα σπουδαία συμβαίνουν αλλού, όχι εδώ.

Σ’ενα συνηθισμενο σπιτι, μιας συνηθισμενης οικογενειας, σε μια συνηθισμενη ζωη.

Τιποτα το ιδιαιτερο. Τιποτα το αξιοπροσεκτο.

Ησυχο το σπιτι, η μητερα κατακοπη με τις δουλειες, με το βλεμμα ανησυχο, με την προσμονη μιας αναπαυσης, να ειναι μακρια απο την δικαιωση της.

Νεα στο σωμα, γρια σχεδον στην ψυχη.

Το παιδι, με το προσωπο του αγγελου, μπροστα στα εικονισματα, με το κανδηλι να αντιφεγγιζει στα ματια του, εκανε προσευχη, για το φαγητο.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Ο εκκλησιασμός

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Λιμάνια πνευματικά οι ναοί

Με λιμάνια μέσα στο πέλαγος μοιάζουν οι ναοί, που ο Θεός εγκατέστησε στις πόλεις. πνευματικά λιμάνια, όπου βρίσκουμε απερίγραπτη ψυχική ηρεμία όσοι σ' αυτά καταφεύγουμε, ζαλισμένοι από την κοσμική τύρβη. Κι όπως ακριβώς ένα απάνεμο κι ακύμαντο λιμάνι προσφέρει ασφάλεια στα αραγμένα πλοία, έτσι και ο ναός σώζει από την τρικυμία των βιοτικών μεριμνών όσους σ' αυτόν προστρέχουν και αξιώνει τους πιστούς να στέκονται με σιγουριά και ν' ακούνε το λόγο του Θεού με γαλήνη πολλή.
Ο ναός είναι θεμέλιο της αρετής και σχολείο της πνευματικής ζωής. Πάτησε στα πρόθυρά του μόνο, οποιαδήποτε ώρα, κι αμέσως θα ξεχάσεις τις καθημερινές φροντίδες.
Πηγή : Αηδόνι

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ´ ΛΟΥΚΑ: Ο Κύριος σπέρνει στις ψυχές μας τον λόγο Του και περιμένει από εμάς καρπούς αγαθούς.

 (Λουκ. 8.5-15)

«Τό δέ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καί ἀγαθῇ ἀκούσαντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ κα­τέ­χουσιν καί καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ».

Κυριακή τοῦ Σπορέως ἡ σημερινή Κυριακή, ἀδελφοί μου, καί ὁ Χρι­στός ἐμφανίζεται στήν εὐαγ­γελική περικοπή πού ἀκούσαμε νά πα­ρο­μοιάζει τόν λόγο του μέ σπόρο, τόν ἑαυτό του μέ τόν σπορέα πού σπέρ­νει τόν σπόρο καί τούς ἀν­θρώπους μέ τή γῆ πού δέχεται τόν σπόρο τοῦ θείου λόγου του. 
Πηγή : Με παρρησία