.Ύμνος εις την Ελευθερίαν

Ύμνος εις την Ελευθερίαν: Ποίημα του Διονυσίου Σολωμού, οι δύο πρώτες στροφές του οποίου σε μουσική του Νικολάου Μάντζαρου, αποτελούν τον Εθνικό Ύμνο της Ελλάδας και της Κύπρου.

Ποίημα του Διονυσίου Σολωμού (1798-1857), οι δύο πρώτες στροφές του οποίου σε μουσική του Νικολάου Μάντζαρου (1795-1872), αποτελούν τον Εθνικό Ύμνο της Ελλάδας (1865) και της Κύπρου (1966).
Ο Ύμνος εις την Ελευθερία γράφτηκε από τον 25χρονο Σολωμό στη Ζάκυνθο, πρώτα στα ιταλικά και εν συνεχεία στα ελληνικά, τον Μάιο του 1823, σε μία περίοδο ιδιαίτερης έξαρσης της Ελληνικής Επανάστασης. «…Δε θέλω να περάσει κανενός από το μυαλό πως την ώρα που νικούν οι δικοί μας στο Μαραθώνα, εγώ κάθομαι και τραγουδώ για ένα βοσκόπουλο…» (Ο θάνατος του βοσκού), έγραφε στον φίλο του Γεώργιο Δε Ρώσση την ίδια εποχή.
Πηγή : Σαν σήμερα

Αριστοτέλης Βαλαωρίτης Η Προσευχή του Διάκου την παραμονή της μάχης της Αλαμάνας

 Ήτανε νύχτα. Τα βουνά, οι λαγκαδιές, τα δένδρα,
οι βρύσες, τ' αγριολούλουδα, ο ουρανός, τ' αγέρι,
στέκουν βουβά ν' ακούσουνε την προσευχή του Διάκου.
« Όταν η μαύρ' η μάνα μου, εμπρός σε μιαν εικόνα,
Πλάστη μου, μ' εγονάτιζε με σταυρωτά τα χέρια
καί μώλεγε να δεηθώ για κειούς, που το χειμώνα
σα λύκοι ετρέχαν στα βουνά με χιόνια, μ' αγριοκαίρια,
για να μη ζούνε στο ζυγό, ένιωθα τη φωνή μου
να ξεψυχάη στα χείλη μου, εσπάραζε η καρδιά μου,
μου ετρέμανε τα γόνατα, σα νά 'θελε η ψυχή μου
να φύγη με τη δέηση από τα σωθικά μου.
Ύστερα μούλεγε κρυφά να Σου ζητώ τη χάρη
και να μ'αξιώσης μια φορά ένα σπαθί να ζώσω
και να μην έρθη ο θάνατος να μ'εύρη να με πάρη,
πρίν πολεμήσω ελεύθερος, για Σέ πριν το ματώσω.
Πατέρα παντοδύναμε, άκουσες την ευχή μου•

Η Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου στη Χρυσοπηγή

 

Την Παρασκευή 27 Μαρτίου στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής στις 6.00μ.μ. θα τελεσθεί η ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου .Αμέσως μετά θα ακολουθήσει ομιλία στο αρχονταρίκι.

Ο Άγιος Ανδρέας Κρήτης και ο Μεγάλος Κανόνας

Η Πέμπτη εβδομάδα των Νηστειών είναι το λειτουργικό αποκορύφωμα της Τεσσαρακοστής. Οι ακολουθίες είναι μακρότερες και εκλεκτότερες. Στη συνήθη ακολουθία των λοιπών εβδομάδων θα προστεθούν δυο νέες μεγάλες ακολουθίες· Την Πέμπτη ο Μεγάλος Κανόνας και το Σάββατο ο Ακάθιστος Ύμνος. Κανονικά το αποκορύφωμα αυτό θα έπρεπε να αναζητηθεί στην επόμενη, στην Έκτη εβδομάδα των Νηστειών, που είναι και η τελευταία της περιόδου αυτής. Αλλά όλα στη λατρεία μας έχουν τακτοποιηθεί από τους πατέρες με πολλή μελέτη και περίσκεψη. Με «διάκριση» κατά την εκκλησιαστική έκφραση. Μετά από την τελευταία εβδομάδα ακολουθεί η Μ. Εβδομάδα, με πυκνές και μακρές ακολουθίες, ανάλογες προς τα μεγάλα εορτολογικά θέματα. Μεταξύ αυτής και του αποκορυφώματος της Τεσσαρακοστής έπρεπε να μεσολαβήσει μια περίοδος σχετικής αναπαύσεως, μια μικρή ανάπαυλα. Το τόσο λοιπόν ανθρώπινα αναγκαίο μεσοδιάστημα είναι η τελευταία εβδομάδα και την έξαρση του τέλους βαστάζει η πρότελευταια.

Πηγή : Διακόνημα

H ταπεινοφροσύνη της Παναγίας

 

Κάθε άνθρωπος πιστός, που μελετά με προσοχή την ζωή της Παρθένου Μαρίας, μένει έκπληκτος από τη βαθειά ταπεινοφροσύνη.
Από μικρή ακόμη παιδική -σύμφωνα με την Ιερή Παράδοση- η Μαρία έτρεφε τόσο βαθειά ταπεινοφροσύνη στην καρδιά Της, ώστε θεωρούσε τον εαυτό Της κατώτερο από όλα τα πλάσματα. Δεν είχε καμιά απαίτηση για τον εαυτό Της, αγαπούσε να ζει άγνωστη απαρατήρητη, στη σκιά.

Πώς άλλωστε ήταν δυνατόν ο Θεός, «ο επιβλέπων» μόνο «επί τον ταπεινόν και ησύχιον», να επιβλέψει μόνο σ’ Αυτήν, αν δεν ήταν πολύ ταπεινή;

Πράγματι. Ήταν ευθύς εξ αρχής και κατόπιν και μέχρι τέλους ταπεινή!

.Ο Μεγάλος Κανόνας στο εκκλησάκι μας

 

Σήμερα Τετάρτη 25 Μαρτίου στις 6.30μ.μ. στο εκκλησάκι των Εισοδίων της Θεοτόκου στην οδό Στέντορος 4 στο Παγκράτι,  θα ψαλλεί ο Μεγάλος Κανόνας  .

Η Ακολουθία του Μεγάλου Κανόνος

 

Σήμερα Τετάρτη 25 Μαρτίου στις 6.00μ.μ. στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής θα ψαλλεί ο Μεγάλος Κανόνας .Ακολουθεί ομιλία στο Αρχονταρίκι .

ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

Της Στέλλας Αναγνώστου- Δάλλα

Κάθε γιορτή της Πίστης μας, όποια και να ‘ναι, φέρνει μαζί της μεγάλη συγκίνηση, γιατί δεν είναι κάτι να πείς, ένα περιστατικό.  Είναι δική μας γιορτή, προσωπική.  Ό,τι έγινε, για μας έγινε, για μας γίνεται, συντελείται κάθε στιγμή.  Και δίνει ο Θεός τη Χάρη Του, και συναισθανόμαστε, κάθε συγκεκριμένη ευλογημένη μέρα, πώς μας έχει ο Θεός στην καρδιά Του, και πώς κινείται ασταμάτητα να μας πιάσει, να μας κρατήσει, να μας χαρίσει την αιώνια ευτυχία Του.  Κάθε γιορτή της Εκκλησίας μας, είναι ένα κεφάλαιο στη δική μας προσωπική σωτηρία, που θα ήταν αδύνατη, αν αυτό το συγκεκριμένο κεφάλαιο έλειπε τότε από τη ζωή τηςΕκκλησίας, ή αν λείπει σήμερα από το δικό μας βίωμα.  Η ζωή μας θα ήταν χωρίς ελπίδα αν το κάθε συγκεκριμένο κεφάλαιο έλειπε ιστορικά, αν δεν είχε συντελεστεί εν χρόνω.  Η ζωή μας ΕΙΝΑΙ χωρίς ελπίδα, αν το κάθε κεφάλαιο δεν συντελείται και σήμερα μέσα μας, με τη συνεχή και επαναλαμβανόμενη δική μας συναίνεση, συμμετοχή και ευγνωμοσύνη.  Αν την κάθε εκκλησιαστική γιορτή δεν τη βιώνουμε σαν δικό μας προσωπικό δώρο, και σαν ένα  δικό μας προσωπικό και γενναίο «ναι», τότε είναι για μας, μια τεράστια χαμένη ευκαιρία…

25 Μαρτίου: Το νόημα και η σημασία της Εθνικής Επετείου.

του Αρχιμ. Γρηγορίου Κωνσταντίνου Δρ. Θεολογίας

“Ο Άγγελος εστάθηκε διπλώνει τα φτερά του,
ξύπνα ταράξου μη φοβού, χαίρε, παρθένε χαίρε
ο κύριός μου είναι με σε, χαίρε, Μαρία χαίρε”.
Αριστοτέλης Βαλαωρίτης

“Κι ακαρτέρει κι ακαρτέρει
φιλελεύθερη λαλιά
ένα κτύπαε τ’ άλλο χέρι
από την απελπισιά.”
Διονύσιος Σολωμός

Πηγή : Ενοριακή ζωή

«Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 – Στολή αφθαρσίας».

Για του Χριστού την πίστιν την αγίαν,
για της πατρίδος την ελευθερίαν,
γι’ αυτά τα δύο πολεμώ,
γι’ αυτά να ζήσω επιθυμώ,
κι αν δεν τα αποκτήσω
τι μ’ ωφελεί να ζήσω;

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ του 1821 έχει μια πνοή αγιασμένη, κι η ιστορία της είναι σαν συναξάρι. Η Ελλάδα μπορεί να παρασταθεί σαν τη μητέρα των Μακκαβαίων που είδε να βασανίζονται και να σφάζονται μπροστά της τα παιδιά της ένα-ένα. 

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Ντροπή Έλληνες! Από τα Απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγάννη



Τότε, εκεί που καθόμουν εις το περιβόλι μου και έτρωγα ψωμί, πονώντας από τις πληγές, όπου έλαβα εις τον αγώνα και περισσότερο πονώντας δια τις μέσα πληγές όπου δέχομαι δια τα σημερινά δεινά της Πατρίδος, ήλθαν δύο επιτήδειοι, άνθρωποι των γραμμάτων, μισομαθείς και άθρησκοι, και μου ξηγώνται έτσι: «Πουλάς Ελλάδα, Μακρυγιάννη». Εγώ, στην άθλιαν κατάστασίν μου, τους λέγω: «Αδελφοί, με αδικείτε. Ελλάδα δεν πουλάω, νοικοκυραίγοι μου.
Τέτοιον αγαθόν πολυτίμητον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου. Μα και να τό’ χα, δεν τό’ δινα κανενός. Κι’ αν πουλιέται Ελλάδα, δεν αγοράζεται σήμερις, διότι κάνατε τον κόσμον εσείς λογιώτατοι, να μην θέλει να αγοράσει κάτι τέτοιο». Έφυγαν αυτοί.
Κι’ έκατσα σε μίαν πέτραν μόνος και έκλαιγα. Μισός άνθρωπος καταστάθηκα από το ντουφέκι του Τούρκου, τσακίστηκα εις τις περιστάσεις του αγώνα και κυνηγιέμαι και σήμερον. Κυνηγιώνται και άλλοι αγωνιστές πολύ καλύτεροί μου, διότι εγώ είμαι ο τελευταίος και ο χειρότερος. Και οι πιο καλύτεροι όλων αφανίστηκαν.
Αυτοί που θυσίασαν αρετή και πατριωτισμόν, για να ειπωθεί ελεύτερη η Ελλάδα κι’ εχάθηκαν φαμελιές ολωσδιόλου, είπαν να ζητήσουν ένα αποδειχτικόν που να λέγει ότι έτρεξαν κι’ αυτοί εις την υπηρεσίαν της Πατρίδος και Τούρκο δεν άφηκαν αντουφέκιγο.Πήγε να’ νεργήσει η Κυβέρνηση και βγήκαν κάτι τσασίτες και σπιγούνοι, που δουλεύουν μίσος και ιδιοτέλεια, και είπαν «όχι». Και είπαν και βρισιές παλιές δια τους αγωνιστές. Για να μην πάρουν το αποδειχτικόν, ένα χαρτί που δεν κάνει τίποτες γρόσια. Πατρίδα να θυμάσαι εσύ αυτούς όπου, δια την τιμήν και την λευτερίαν σου, δεν λογάριασαν θάνατο και βάσανα.

Θεία Λειτουργία στο εκκλησάκι μας με αφορμή την εορτή του Ευαγγελισμού

Η ακολουθία του  Όρθρου και η Θεία Λειτουργία θα τελεσθεί στο εκκλησάκι των Εισοδίων της Θεοτόκου της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής που βρίσκεται στην οδό Στέντορος 4 στο Παγκράτι, την Τετάρτη 25 Μαρτίου στις 7.15 π.μ. . με την ευκαιρία της εορτής του Ευαγγελισμού.

Το αθάνατο κρασί του Εικοσιένα

 

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων

Οι αποδομητές της Ιστορίας μας και οι αρνητές του ρόλου της Εκκλησίας επιδιώκουν να αποκόψουν τον λαό μας από τις πνευματικές αξίες που προετοίμασαν το δοξασμένο 1821. Λάθος τους μεγάλο, διότι η Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση μπορεί και πρέπει να είναι οδηγός για κάθε Έλληνα σε όλες τις δύσκολες περιόδους που κατά καιρούς διανύουμε. Απέναντι στην παρούσα πνευματική, ηθική και οικονομική κρίση το 1821 μάς διδάσκει και μας χαρίζει ελπίδα και αισιοδοξία. Έστω συγκρατημένη, αλλά πάντως αισιοδοξία. Μας θυμίζει ότι αντιμετωπίσαμε ως έθνος δυσκολότερες καταστάσεις, αλλά επιβιώσαμε. Έτσι θα επιβιώσουμε και σήμερα. Με τα ελληνορθόδοξα ιδανικά του 1821, με σεβασμό στο παρελθόν και με πίστη στο παρόν και στο μέλλον του Ελληνισμού.

Το 1821 μάς δίνει χρήσιμα μηνύματα για να ξεπεράσουμε την κρίση. Μάς θυμίζει ότι ο Ελληνισμός ποτέ δεν βασίσθηκε ποτέ στη δύναμη των αριθμών. Ολιγάριθμοι οι Έλληνες, αλλά με μεγάλο πνευματικό πλούτο.

Πηγή : Συνοδοιπορία

Κείμενο "Η ΣΟΥΛΙΩΤΟΠΟΥΛΑ"

  
«Στης μάχης τον καπνό, που πνίγει το λαγκάδι, ο Σουλιώτης όλα τα’χει λησμονήσει, πείνα και δίψα. Και το Σούλι πέφτει ξέμακρα και σαν λησμονημένο είναι κι εκείνο, τ’ άχαρο. Κι εκεί που πολεμάει το παλικάρι, αγλύκαντο, μέρα και νύχτα, ακούει μια γνώριμη φωνή που τον ξυπνάει. Λοιπόν το Σούλι δε χάθηκε και ζει: Κι ήταν η Λάμπη, η αδερφή του νιου.

– Τι καλά μου φέρνεις, ωρή Λάμπη;
– Ζεστή κουλούρα, ωρ’ αδερφέ, που σου τη ζύμωσα με τα χεράκια μου κι η μάνα την έψησε στην ανθρακιά, μονάχη. Έλα να φας μια ψίχα και να ξαποστάσεις.
– Δε μπορώ, καημένη, να παρατήσω το ντουφέκι…

– Αυτό είν’ η συλλογή σου, Νάση; Έρχομαι ‘γω και σου κρατώ τον τόπο σου… Να, σου έστρωσα! Και δώσ’ μου το ντουφέκι.

Πηγή "ο Παιδαγωγός"

"Ο Θεός να τον συγχωρέσει"

Μέρες δύσκολες..Πείνα και των γονέων πάει να πει...Η μάνα,χήρα από τα είκοσι χρόνια της, με το μαύρο  κεφαλοδέσι ,παρακαλούσε γονατιστή τον μεγάλο άρχοντα του νησιού  να της δώκει λίγο αλεύρι για να φτιάξει χυλό για το σπλάχνο της και για κείνη ..Έτσι να περάσει και τούτη μέρα.Μα ο Μαύρος -έτσι τον φωνάζανε τον άρχοντα στο νησί-πνιγμένος στο έχει του, γύρισε και είπε στην κόρη που μοιαζε γριά πριν την ώρα της..

-Μα τι να σου δώκω ..θα πεθάνετε έτσι κι αλλιώς....Τι να το κάμεις εσύ το αλεύρι..Και δεν της έδωκε..

Μα κάποιος που την πόνεσε τη φαμίλια ,στην άκρη της μαντήλας της έβανε λίγο αλεύρι να το χει για σήμερα.Και κείνη με ευγνωμοσύνη του πε .Ο Θεός να σου το δώκει...φχαριστώ..