Με κατάνυξη και πλήθος κόσμου η υποδοχή του Ιερού Λειψάνου του Οσίου Αμφιλοχίου στη Χρυσοπηγή

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα, συγκίνηση και μέσα σε κλίμα βαθιάς κατάνυξης πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου 5 Σεπτεμβρίου 2026 η υποδοχή του Ιερού Λειψάνου του Οσίου Αμφιλοχίου του εν Πάτμω (του Μακρή), στην Ιερά Συνοδική και Σταυροπηγιακή Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής.

Πλήθος πιστών προσήλθε στον περίβολο της Ιεράς Μονής, προκειμένου να υποδεχθεί με ευλάβεια και συγκίνηση το Ιερό Λείψανο του Οσίου Αμφιλοχίου, το οποίο θα παραμείνει στη Μονή καθ’ όλη τη διάρκεια της Πανηγύρεως του Γενεσίου της Θεοτόκου.

Η υποδοχή πραγματοποιήθηκε στις 6.00 το απόγευμα, μέσα σε ιδιαίτερα κατανυκτική ατμόσφαιρα. Οι πιστοί με προσευχητική διάθεση υποδέχθηκαν το Ιερό Λείψανο, εκφράζοντας την ευλάβεια και την αγάπη τους προς τον Όσιο Αμφιλόχιο.

Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου — Ημέρα αφιερωμένη στον Όσιο Αμφιλόχιο

Συνεχίζονται στην Ιερά Συνοδική και Σταυροπηγιακή Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής οι λατρευτικές εκδηλώσεις της Πανηγύρεως, με την παρουσία του Ιερού Λειψάνου του Οσίου Αμφιλοχίου του εν Πάτμω (του Μακρή).

Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου

🕡 6.45 π.μ.
Ακολουθία του Μεσονυκτικού, του Όρθρου και Θεία Λειτουργία.

Μετά τη Θεία Λειτουργία, στο Αρχονταρίκι της Ιεράς Μονής θα πραγματοποιηθεί ομιλία για τον Όσιο Αμφιλόχιο.

🕛 12.00 μ.μ.
Ιερά Παράκληση στον Όσιο Αμφιλόχιο.

🕕 6.00 μ.μ.
Ακολουθία του Εσπερινού και Μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου.

Μία ημέρα προσευχής και πνευματικής αναφοράς στον Όσιο Αμφιλόχιο, ο οποίος με την παρουσία του Ιερού Λειψάνου του γίνεται αφορμή να στραφούμε ακόμη περισσότερο προς τον Χριστό και την Παναγία.

Η Ιερά Μονή θα είναι ανοικτή 7.00 π.μ. – 9.30 μ.μ.

Σας περιμένουμε με χαρά και ευλάβεια.

Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής:Όλοι μας μπορούμε να γίνουμε άγιοι!



Ο Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής και η συνοδεία του.

Το πρώτο, πού κάνει κάθε άνθρωπος, όταν τον καλέση ο Θεός στην επίγνωσί Του, είναι να ερευνήση με ακρίβεια τον εαυτό του για να ιδή, ότι πράγματι στην ζωή του πολλές ενέργειες του ήσαν έξω από το θέλημα του Θεού. Και από αυτή την στιγμή αρχίζει το έργο της μετανοίας. 

Πηγή : Με παρρησία

Άγιος Γέροντας Παΐσιος: Η ακηδία αχρηστεύει τον άνθρωπο.

Γέροντα, τι διαφορά υπάρχει ανάμεσα στην ακηδία και την αθυμία;

– Ακηδία είναι η πνευματική τεμπελιά, ενώ η ραθυμία αναφέρεται και στην ψυχή και στο σώμα. Καλύτερα όμως να λείψουν και τα δύο.
Η ακηδία και η ραθυμία μερικές φορές κολλούν και σε ψυχές που έχουν πολλές προϋποθέσεις για πνευματική ζωή, που έχουν ευαισθησία, φιλότιμο.

Σε έναν αδιάφορο ο πειρασμός δεν κάνει τόσο κακό. Ένας ευαίσθητος όμως άνθρωπος ,αν στενοχωρηθή, νιώθει μετά ακηδία. Πρέπει να βρη τί τον στενοχώρησε και να το αντιμετωπίση πνευματικά, για να ξαναβρή το κουράγιο και να πάρη μπρος η μηχανή του. Να προσέχη να μην αφήνη αθεράπευτες πληγές , γιατί μετά κάμπτεται από τα τραύματά του. Το ψυχικό τσάκισμα, το οποίο στην συνέχεια φέρνει και το σωματικό, τον αχρηστεύει. Ο γιατρός δεν βρίσκει τίποτε, γιατί την βλάβη την έχει προκαλέσει ο πειρασμός. Πόσες ψυχές που έχουν φιλότιμο ,ευαισθησία, τις βλέπω αχρηστευμένες!

– Γέροντα, αισθάνομαι εξάντληση και δεν μπορώ να κάνω καθόλου πνευματικά1. Αυτό προέρχεται από κούραση ή μήπως είναι από ραθυμία;

– «Ἀπὸ τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν, ἀσθενεῖ τὸ σῶμα, ἀσθενεῖ μου καὶ ἡ ψυχή»2, δεν λέει; Δεν είναι κούραση σωματική˙ ψυχικό τσάκισμα είναι. Αυτό είναι χειρότερο από την σωματική κούραση. Με το ψυχικό τσάκισμα ξεβιδώνεται κανείς και γίνεται σαν ένα όχημα που όλα τα εξαρτήματά του είναι καλά, αλλά η μηχανή του είναι διαλυμένη.

– Γέροντα, βλέπω ότι, ενώ πρώτα αγαπούσα τα πνευματικά, τώρα δεν μπορώ να κάνω τίποτε.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Ο άρτος που έγινε πέτρα!

Στηνεποχή του ιερού Χρυσοστόμου (4ος αι.) ζούσε κάποιος πλούσιος, πού ανήκε μαζί με τη γυναίκα του, στην αίρεση του Μακεδονίου. Κάποτε, ακούγοντας τη διδαχή του άγίου, μετανόησε και επέστρεψε στην αλήθεια της μιας, άγίας, καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας. Ή γυναίκα του όμως, ενώ με το στόμα ομολογούσε την πίστη της στο ορθόδοξο δόγμα, με την καρδιά της ακολουθούσε την αίρεση.

Σε μία μεγάλη γιορτή λοιπόν της Εκκλησίας, πού συνήθιζαν νά κοινωνούν πολλοί χριστιανοί, συνέβη το έξής περιστατικό: Ή γυναίκα του πλουσίου πήγε κρυφά στους ιερείς των αιρετικών για νά κοινωνήσει.

Πηγή : Με παρρησία

-Γέροντα, εάν την ώρα που προσευχόμαστε έχει φασαρία στο σπίτι, τι κάνουμε;

-Γέροντα, εάν την ώρα που προσευχόμαστε έχει φασαρία στο σπίτι, τι κάνουμε;

-Τι να κάνουμε; Δεν μπορούμε να εξαναγκάσουμε τους άλλους να κάνουν αυτό που εμείς θέλουμε, όσο Άγιο έργο κι αν είναι. Δεν μπορούμε να τους εξαναγκάσουμε. Θυμάμαι είχαμε ένα απλό γεροντάκι στο Άγιο Όρος, ο οποίος μόλις έβγαινε έξω από το Όρος και έμπαινε μέσα στο λεωφορείο έλεγε: "Κλείστε το ραδιόφωνο!"

Οι υπόλοιποι επιβάτες διαμαρτύρονταν διότι ήθελαν ραδιόφωνο.

Εκείνος ο παππούς αμέσως έδινε διαταγή: "Κλείστε το ραδιόφωνο!". Εντάξει, το έκλεινε ο οδηγός, τι να κάνει.

Οι άλλοι μοναχοί σιωπούσαν.

Αγιος Νεκτάριος: Το δωμάτιο στο Αρεταίειο όπου εκοιμήθη ο Αγιος

Από: iefimerida.gr

---

•  

---

Ο θάλαμος όπου νοσηλεύθηκε, στον πρώτο όροφο του Αρεταιείου νοσοκομείου, στη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας, στο κέντρο της Αθήνας, έχει μετατραπεί σε τόπο προσκυνήματος για τους πιστούς και βέβαια για το προσωπικό του νοσοκομείου. Στο δωμάτιο υπάρχει το κρεβάτι όπου εκοιμήθη ο Άγιος Νεκτάριος, το οποίο μάλιστα βρισκόταν εγκαταλελειμμένο σε μια αποθήκη του νοσοκομείου και πριν από λίγα χρόνια βρέθηκε και μεταφέρθηκε στην αρχική του θέση. Εικόνες του Αγίου Νεκταρίου, λουλούδια, καντήλια και τάματα πιστών βρίσκονται γύρω και πλάι από το κρεβάτι της κλινικής.

Σήμερα κοιτάζουμε να αγιάσουμε χωρίς κόπo.

Είπε πάλι. Όσο περισσότερο κοπιάζεις, τόσο περισσότερη χάριν και χαρά απολαμβάνεις. Και συνέχισε.

1. Μπορούσε να πληρώσει την καρδιά μας ο Θεός με τόση μακαριότητα και αγάπη και θείον έρωτα, ώστε να πέσουμε κάτω, μην αντέχοντας αυτήν. Αλλά τότε θα εγκαταλείψουμε τα μοναστήρια και θα κλεινόμασταν στα σπήλαια.
2. Οι κοσμικοί θα εγκατέλειπαν τις υποθέσεις τους και τις φροντίδες τις οικογένειας και τα παιδία τους. Για αυτό ο Θεός που είναι αγάπη, δεν μας πληροί με τέτοια αγάπη και θεία μακαριότητα.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Ο παιδομάρτυς άγιος Μάμας: ο θαυμαστός βίος του

 

(το κείμενο είναι κατάλληλο και για παιδιά)

Ο άγιος Μάμας είναι ένας από τους παιδομάρτυρες- τα παιδιά δηλαδή που αγάπησαν πολύ το Χριστό και έδωσαν και τη ζωή τους για Αυτόν!

Οἱ γονεῖς τοῦ Θεοδοτὸς καὶ Ρουφίνα ζοῦσαν στὴ Γάγγρα τῆς Παφλαγονίας καὶ ἤσαν χριστιανοὶ μὲ μεγάλη κοινωνικὴ θέση. Τὴν ἐποχὴ αὐτὴ ὁ αὐτοκράτορας Αὐρηλιανὸς κίνησε σκληρὸ διωγμὸ ἐνάντια στοὺς χριστιανοὺς (270-275 μ.Χ.). Μεταξὺ τῶν πρώτων συνελήφθη ὁ Θεοδοτὸς κι ἀφοῦ ἀνακρίθηκε κι ὁμολόγησε τὸν Χριστό, ρίχτηκε στὶς φυλακὲς τῆς Καισαρείας.

Πηγή : Αντέχουμε

Η Μάνα

αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Σηκωνόταν κάθε πρωί και πριν κάνει οτιδήποτε άλλο κατευθυνόταν προς το προσκυνητάρι. Έκανε τον σταυρό της, αργά, ευλαβικά. Έπιανε με το δεξί της χέρι το μικρό ποτηράκι που χρησιμοποιούσε για καντήλι το έφερνε στο αριστερό της χέρι και ξανάκανε το σταυρό της.

Το άφηνε απαλά πάνω στο τραπέζι που βρισκόταν εκεί δίπλα, άνοιγε μια μικρή μπιζουτιέρα που μέσα αντί για χρυσαφικά είχε θυμίαμα, καρβουνάκια, φυτιλάκια. Πρόσθετε λίγο λάδι, άλλαζε το φυτιλάκι, το άναβε ψέλνοντας το «Άξιον εστίν», το τοπετούσε και πάλι στο κέντρο του προσκυνηταριού.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Υποδοχή του Ιερού Λειψάνου του Οσίου Αμφιλοχίου του εν Πάτμω με αφορμή την Πανήγυρη της Ιεράς Μονής μας

Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση η Ιερά Συνοδική και Σταυροπηγιακή Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής υποδέχεται το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026 το Ιερό Λείψανο του Οσίου Αμφιλοχίου του εν Πάτμω (του Μακρή), το οποίο θα παραμείνει στη Μονή καθ’ όλη τη διάρκεια της Πανηγύρεως του Γενεσίου της Θεοτόκου.

Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου

🕕 6.00 μ.μ.

Υποδοχή του Ιερού Λειψάνου του Οσίου Αμφιλοχίου στον περίβολο της Ιεράς Μονής και αμέσως μετά τέλεση της Ακολουθίας του Εσπερινού.

Μία ξεχωριστή ευκαιρία προσευχής και ευλογίας για όλους, καθώς η Μονή μας θα έχει τη χαρά να φιλοξενήσει το Ιερό Λείψανο του αγαπημένου Αγίου της Πάτμου.

А шта ако је ово мој пут?

Зашто се још увек плашим да донесем одлуку?

Толико пута сам у себи осетио тај позив. Толико пута се моје срце окренуло ка манастиру, ка молитви, ка тишини, ка Христу. Ипак, и даље говорим: „Касније… још нисам спреман.“

Али када ћу бити спреман?

Ако будем чекао да нестану сви моји страхови, можда никада нећу поћи. Ако будем чекао да постанем савршен, никада нећу ни започети. Христос не очекује од мене да све знам. Очекује само да Му се поверим.

Η μνήμη του θανάτου

του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου

Απόσπασμα από το βιβλίο "Η μετά θάνατον ζωή"

Κυκλοφορεί σε 8η έκδοση από τις εκδόσεις Χρυσοπηγή

Παρά το γεγονός της βεβαιότητας του θανάτου οι άνθρωποι δεν θέλουν να τον σκέφτονται. Θεωρούν πως η μνήμη του θανάτου όπως λέγεται στη γλώσσα της ορθόδοξης πνευματικότητας είναι υπόθεση μακάβρια .Εντούτοις η εκκλησία ζητά από τους πιστούς και να σκέπτονται το θάνατο και να συμφιλιωθούν μαζί του ."Ο χρόνος του βίου τρέχει τι μάτην ταρατώμεθα "λέγει ο Άγιος Ανδρέας Κρήτης .

Αρχή της Ινδίκτου, ήτοι του νέου Εκκλησιαστικού Έτους

 

Πρωτ. Γεωργίου Δορμπαράκη

«Την 1η Σεπτεμβρίου, η Εκκλησία μας εορτάζει την Αρχή της Ινδίκτου, δηλαδή την αρχή του νέου Εκκλησιαστικού έτους. Για την ημέρα αυτή, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει στον Συναξαριστή του:
«Πρέπει να ηξεύρωμεν, αδελφοί, ότι η του Θεού αγία Eκκλησία εορτάζει σήμερον την Iνδικτιώνα, διά τρία αίτια. Πρώτον, επειδή και αυτή είναι αρχή του χρόνου. Διά τούτο και κοντά εις τους παλαιούς Pωμάνους πολλά ετιμάτο αυτή εξ αρχαίων χρόνων. Iνδικτιών δε κατά την ρωμαϊκήν, ήτοι λατινικήν γλώσσαν, θέλει να ειπή ορισμός. Kαι δεύτερον εορτάζει ταύτην η Eκκλησία, επειδή και κατά την σημερινήν ημέραν, επήγεν ο Kύριος ημών Iησούς Xριστός μέσα εις την Συναγωγήν των Iουδαίων, και εδόθη εις αυτόν το Bιβλίον του Προφήτου Hσαΐου, καθώς γράφει ο Eυαγγελιστής Λουκάς (Λουκ. δ΄). Tο οποίον Bιβλίον ανοίξας ο Kύριος, ω του θαύματος! ευθύς εύρε τον τόπον εκείνον, ήτοι την αρχήν του εξηκοστού πρώτου κεφαλαίου του Hσαΐου, εις το οποίον είναι γεγραμμένον διά λόγου του τα λόγια ταύτα: «Πνεύμα Kυρίου επ’ εμέ, ου ένεκεν έχρισέ με,

Πηγή : Συνοδοιπορία

Τι είναι η αρχή της Ινδίκτου; Γιατί "ξεκινάει" το εκκλησιαστικό έτος τότε; (1 Σεπτεμβρίου)

Ο των αιώνων Ποιητής και Δεσπότης, Θεέ των όλων, υπερούσιε όντως, την ενιαύσιον ευλόγησον περίοδον, σώζων τω ελέει σου τω απείρω, Οικτίρμον, πάντας τους λατρεύοντας σοι τω μόνω Δεσπότη, και εκβοώντας φόβω Λυτρωτά· Εύφορον πάσι το έτος χορήγησον.

1η Σεπτεμβρίου: ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ (δηλαδή αρχή του νέου Εκκλησιαστικού έτους). Για την περίπτωση αυτή, ό Σ. Εύστρατιάδης στο Αγιολόγιο του, γράφει τά έξης: "Λέξις λατινική (indictio) όρισμόν σημαίνουσα καθ' όν κατά δεκαπενταετή περίοδον έπληρώνοντο εις τους αυτοκράτορας των Ρωμαίων οι φόροι. Κατά την εκκλησιαστικήν παράδοσιν, την αρχήν της ίνδικτιώνος είσήγαγεν ό Αύγουστος Καίσαρ (1 -14), ότε διέταξε την γενικήν των κατοίκων του Ρωμαϊκού κράτους απογραφήν και την είσπραξιν των φόρων, κατά την πρώτην του Σεπτεμβρίου μηνός. Από του Μεγάλου Κωνσταντίνου (313) έγένετο επισήμως χρήσις της Ινδικτιώνος ως χρονολογίας, έκτοτε δε ή εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως μέχρι του νυν εορτάζει την α' Σεπτεμβρίου ως αρχήν του εκκλησιαστικού έτους. "Ινδικτον ημιν ευλόγει νέου χρόνου, ώ και παλαιέ και δι' ανθρώπους νέε".