Έλα...

της Στέλλας Αναγνώστου -Δάλλα

-Κύριε, αν είσαι Εσύ, πρόσταξέ με να έρθω κοντά Σου περπαντώντας πάνω στα κύματα, όπως κάνεις κι Εσύ.

-Έλα!

-Κύριε, βυθίζομαι, σώσε με!

-Πιάσε το χέρι μου!  Ολιγόπιστε, γιατί αμφέβαλες;

Πολλές κρυμμένες αλήθειες μέσα στην μικρή στιχομυθία.

Η πρώτη, ότι μπορεί να υπάρξουν στιγμές, όπως υπήρξαν κι άλλες τέτοιες, που να φανερώσει ο Θεός τις θαυμαστές Του δυνάμεις, ένα μικρό δείγμα απ’ αυτές, στον καθένα από μας, εφ’ όσον βέβαια βρισκόμαστε μέσα στο πλοίο της Εκκλησίας, και ακολουθούμε την πορεία που μας όρισε «εις το πέραν», στην «απέναντι όχθη», «προάγειν αυτόν», δηλαδή, «πριν από Εκείνον, μέχρι να έρθει να μας συναντήσει».

Η αγιότητα δεν ανήκει στο παρελθόν.

Δεν είναι εύκολο να μιλήσει κανείς για έναν άγιο σήμερα χωρίς να νιώθει ότι στέκεται απέναντι σε έναν κόσμο που έχει μάθει να καταναλώνει ακόμη και την ιερότητα. 

Να λοιπόν το πρώτο ερώτημα: τι σημαίνει ένας άνθρωπος του 19ου αιώνα, ένας Ρώσος προσκυνητής, ένας ασκητής που περπάτησε διακόσιες μονές με τα πόδια, για μια εποχή που δεν αντέχει να περπατήσει ούτε μέχρι την ίδια της την ψυχή;

Ο Τιμόθεος, ο μετέπειτα παπα-Τύχων, δεν γεννήθηκε άγιος. Γεννήθηκε ανήσυχος. Και αυτή η ανησυχία είναι ίσως το πιο σύγχρονο στοιχείο του. Ένα παιδί με ζωηρή φύση, που οι γονείς του δίσταζαν να ευλογήσουν για το μοναστήρι. Όχι επειδή δεν πίστευε, αλλά επειδή φλεγόταν. 

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Κι αν δεν είναι ακόμη η ώρα;

 

Κι αν δεν είναι ακόμη η ώρα;

Το σκέφτομαι. Το αισθάνομαι μέσα μου. Κάτι με τραβά προς τον Χριστό, προς το μοναστήρι, προς αυτή τη ζωή της προσευχής και της αφιερώσεως. Κι όμως, λέω πως δεν είναι ακόμη η ώρα.

Ίσως πράγματι να μην είναι.

Και δεν χρειάζεται να φοβάμαι γι’ αυτό.

Μεγάλες ευλογίες...

Της Στέλλας Αναγνώστου Δάλλα

Μέσα από την οθόνη του κινητού μου, παρακολουθώ μία Θεία Λειτουργία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, σ’ ένα μικρό προσκύνημα μέσα στην Αγία Πόλη, προς τιμήν της Αγίας Θέκλης.  «Παύλου συνέκδημος ως καθαρά τη ψυχή…».  Ευχαριστώ τον Θεό γι΄αυτήν την τεχνολογία που μου επιτρέπει να μεταφερθώ σ’ αυτό το μικρό προσκύνημα εκεί μακρυά.  Σχεδόν μυρίζω το λιβάνι.  Τα πόδια μου θαρρείς πως πατούν τις πλάκες στο πάτωμα.  Φιλώ το χέρι του Πατριάρχη και των πατέρων.  Μπροστά μου, γύρω από το αναλόγιο, λιγοστοί από τους μαθητές της σχολής του Πατριαρχείου, με τα άσπρα τους πουκάμισάκια.  Ένα μικρό αγόρι προχωρεί μπροστά, και με τον άπειρο παιδικό του τρόπο, ψάλλει ολόσωστα τον Απόστολο.  Οι ψαλμωδίες, τέτοιες που τις ξέρω από παλιά, από το χωριό μου.  Αγάλλεται η ψυχή μου.

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου - Ξεκίνησαν τα κατηχητικά μας !!

 

Με τη χάρη και την ευλογία του Θεού ξεκίνησαν τα κατηχητικά μας στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής .Την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ξεκίνησε το κατηχητικό μας  αφού τελέσαμε την ακολουθία  του αγιασμού .

Посетите Свети манастир Пресвете Богородице Хрисопиги у Полидендрију, Атика – Где се налазимо – Радно време за посете

Свети манастир Пресвете Богородице Хрисопиги налази се у Полидендрију, у Атици (32. километар националног пута Атина–Ламија, у улици Архиепископа Христодула). Кликните на линк (локација Светог манастира).

Свети манастир Пресвете Богородице Хрисопиги повезан је са блаженопочившим митрополитом пирејским господином Калиником, који је био оснивач и ктитор манастира.

Манастир је основан 1973. године од стране старца архимандрита Калиника Карусоса, као и архимандрита Христодула Параскеваидиса (каснијег архиепископа атинског и целе Грчке) и Амвросија Ленија (садашњег бившег митрополита Калавритског).

Игуман манастира данас је архимандрит Јефрем Панаусис.

За богослужбене потребе отаца и поклоника манастира подигнуте су мање капеле посвећене:

1. Успењу Пресвете Богородице
2. Светом Калинику
3. Светом Антонију
4. Светом Григорију Богослову
5. Светом Николи
6. Светом Дионисију Закинтском
7. Новојављеним светим оцима и мајкама.

У Светом манастиру редовно се служе богослужења наше Цркве, као и ноћне Свете Литургије.

 

А шта ако још није време?

Размишљам о томе. Осећам то у себи. Нешто ме привлачи Христу, манастиру, овом животу молитве и посвећености. Ипак, говорим себи да још није време.

Можда заиста није.

И не треба да се због тога плашим.

---

Не морам да журим, нити да приморавам себе да данас донесем одлуку за цео свој живот. Али могу да сачувам ту жељу живом у свом срцу. Да се молим. Да се приближавам Христу. Да Га све више упознајем.

А ако Он жели да ме поведе у манастир, Он ће отворити пут преда мном.

Али не желим да користим речи „још није време“ као изговор да заборавим оно што се родило у мом срцу.

Желим да чекам са вером, а не са страхом.

Можда данас није време да одем.
Али можда је време да почнем да се припремам.

Да будем више човек молитве.
Смиренији.
Слободнији од свега што ме задржава.
Ближи Христу.

И када дође време, не желим да кажем: „Нисам био спреман.“

Желим да кажем:

„Господе, чекао сам. Молио сам се. Поверовао сам Ти. И сада, ако је ово мој пут, спреман сам да учиним први корак.“

Нећу пожуривати Бога.

Али нећу ни затворити врата када ми Он отвори пут.

Можда данас још није време.
Али позив заслужује да остане жив у мом срцу

Πραγματοποιήθηκε η προσκυνηματική μας εκδρομή στην Αίγινα

 Με τη χάρη  και την ευλογία του Θεού πραγματοποιήσαμε το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2025 την καθιερωμένη πλέον προσκυνηματική μας εξόρμηση στο νησί της Αίγινας.

Αρκετοί  προσκυνητές αναχωρήσαμε το πρωί του Σαββάτου από το Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής για το νησί της Αίγινας  και αφού αποβιβαστήκαμε στο νησί, κατευθυνθήκαμε στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος -Αγίου Νεκταρίου όπου προσκυνήσαμε στην Παλαιά Μονή τα Ιερά λείψανα του Αγίου, τον Ιερό Ναό όπου λειτουργούσε ο Άγιος, το κελλάκι του με τα προσωπικά του είδη, και τέλος προσκυνήσαμε στον τάφο του Αγίου. 

Αμέσως μετά κατευθυνθήκαμε στον υπέροχο μεγαλοπρεπή ναό του Αγίου όπου γύρω από τη Ιερή Λάρνακα  τελέσαμε την Ιερά παράκληση .Στη συνέχεια θαυμάσαμε τα υπέροχα μωσαϊκά του Ναού, τα ψηφιδωτά και τις υπέροχες αγιογραφίες. 

Ακολουθία του εσπερινού,ακολουθία της Παρακλήσεως της Παναγίας και ομιλία.

 

Την  Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου  στις 6.00μ.μ. θα τελεσθεί η ακολουθία του εσπερινού στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής,και η Ακολουθία της Παρακλήσεως της Παναγίας . Ακολουθεί ομιλία στο Αρχονταρίκι από τον π.Εφραίμ Παναούση .

Νυχτερινή Θεία Λειτουργία

 

Την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής Πολυδενδρίου Αττικής,θα τελεσθεί Νυχτερινή Θεία Λειτουργία με την ευκαιρία της εορτής της Συλλήψεως του Τιμίου Προδρόμου. H ακολουθία θα ξεκινήσει στις 9.00μ.μ.

Πώς να αντέχουμε τον πόνο.

Δημήτρης Καραβασίλης, Θεολόγος – Συγγραφέας – Ραδιοφωνικός παραγωγός

Λένε για μια γυναίκα που της πέθανε ο γιος της, πως γύρευε τρόπο να τον γυρίσει πίσω κοντά της, μέχρι που τα βήματά της την έφεραν σε κάποιον ερημίτη που ζούσε σε μια σπηλιά.

– Τι μπορείς να κάνεις για να μου τον φέρεις πίσω; τον ρώτησε.
Εκείνος αντι να της εξηγεί οτι είναι παράλογα αυτά που του ζητά, ήρεμα της λέει:
– Αν μου φέρεις ένα κόκκο σουσάμι απο σπίτι που δεν έχει γνωρίσει πόνο τότε κι εγώ θα εξαφανίσω τον δικό σου.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Λίγη Υπομονή κάνω!

Το έχω ακούσει πολλές φορές το περιστατικό από τον π. Νικόλαο Λουδοβίκο, πιθανώς και σεις, αλλά θεώρησα σκόπιμο να σας το στείλω να το έχετε. Να μας θυμίζει την ουσιαστική αξία των πραγμάτων, που πολλές φορές την χάνουμε.

Κάποτε, μου συνέβη ένα γεγονός, ήμουνα νεαρός πρεσβύτερος και διακονούσα σε κάποια χωριά έξω από την Θεσσαλονίκη και ταυτόχρονα ήμουνα βοηθός στην θεολογική σχολή ενός πολύ μεγάλου θεολόγου.

Αυτό το οποίο ζούσα, γράφοντας και την διδακτορική διατριβή μου στην θεολογική σχολή ταυτόχρονα, ήταν μια φοβερή αντίθεση.

Σχόλια στον Απόστολο της Κυριακής (Κυριακή μετά την Ύψωση)

῾῞Ο δέ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καί παραδόντος ἑαυτόν ὑπέρ ἐμοῦ᾽

 ῾Ο ἀπόστολος Παῦλος συχνά στίς ἐπιστολές του προβάλλει τά προσωπικά του βιώματα ἀπό τή σχέση του μέ τόν Χριστό - ἀφότου ᾽Εκεῖνος τόν ἐλέησε καί τόν κάλεσε ὡς ἀπόστολό Του - προκειμένου νά διδάξει καί νά καθοδηγήσει τούς πιστούς καί τούς μαθητές του στούς ὁποίους ἀπευθύνεται. ῾Ο λόγος του δέν εἶναι ἕνας ξερός δασκαλίστικος λόγος, γιατί θά σημειώσει ἀλλοῦ ὅτι δέν εἶναι ὁ ἴδιος ἕνας ἁπλός παιδαγωγός, ἀλλά ὁ πατέρας πού πονάει μέχρις ὅτου δεῖ νά γεννιέται στίς καρδιές τῶν πνευματικῶν του παιδιῶν ὁ Σωτήρας Χριστός. Στόν Χριστό πάντοτε παραπέμπει,

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Σκέψεις στο Ευαγγέλιο της Κυριακής (Μετά την Ύψωσιν)

 

Πρωτ. Γεωργίου Δορμπαράκη

«Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι».
α. Μέσα στο κλίμα της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού η Εκκλησία μας επιμένει να μας υπενθυμίζει, με την επιλογή των αναγνωσμάτων της, ότι άλλος τρόπος για να ζήσει κανείς την εν Χριστώ ζωή από τη συσταύρωση με τον Κύριο δεν υπάρχει. Αυτό συνιστά την ακολουθία του Χριστού, που οδηγεί στην εύρεση της αληθινής ζωής. Τυχόν απόρριψη του Χριστού θα σημάνει μεν την ελευθερία του ανθρώπου ως δυνατότητα αυτοκαθορισμού του ερήμην του Θεού, αλλά θα αποτελεί ταυτόχρονα την καταστροφή του ίδιου, κατά τρόπο αντίστοιχο με εκείνον που επιλέγει ως ζωή την αυτοκτονία. Η προτροπή μάλιστα του Κυρίου, που προκαλεί τη βούληση του ανθρώπου να Τον ακολουθήσει, κάτω βεβαίως από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, ακούγεται ως η πιο παρήγορη φωνή που έχει ακουστεί ποτέ για τον άνθρωπο, διότι ενώ του αποκαλύπτει την τραγικότητα της πορείας του, του δείχνει ταυτόχρονα τον δρόμο της υπέρβασης και της σωτηρίας του. «Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι»
Πηγή : Συνοδοιπορία.

Πώς έφτιαχναν στο Πόντο προζύμι με βασιλικό του Σταυρού’

       

Πώς έφτιαχναν στο Πόντο προζύμι με βασιλικό του Σταυρού’
Οι νοικοκυρές έφτιαχναν προζύμι με Βασιλικό στις 14 Σεπτεμβρίου εορτή της Ύψώσεως του Τιμίου Σταυρού και το χρησιμοποιούσαν για την παρασκευή ψωμιού.
Μετά τη λειτουργία, έπαιρναν ένα κλωνί βασιλικό από τα χέρια του ιερέα και το έβαζαν σε ένα ποτήρι με νερό. Το σκέπαζαν και το άφηναν όλο το βράδυ.
πηγή Διακόνημα