Αν οι πολλοί επιμένουν να ξυπνήσεις .. εσύ μη σταματάς να ονειρεύεσαι..
Στην καρδιά της Αφρικής,στην Ουγκάντα,για έκτη χρονιά, μερικά όνειρα γίνονται πράξη.
Κάθε καλοκαίρι η Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής διοργανώνει αποστολή στην Αφρικανική χώρα της Ουγκάντας.Για έκτη συνεχή προσπαθούμε για δύο μήνες από τον Ιούλιο έως τον Αύγουστο ,να βοηθήσουμε όπως και όσο μπορούμε στον ιεραποστολικό και φιλανθρωπικό Αμπελώνα της χώρας.Στη λατρεία ,στην κατήχηση ,στις βαπτίσεις ,στα Ιατρεία,στην κατασκήνωση,στις Ιεραποστολικές εξορμήσεις.
Γιατί η ιεραποστολή είναι σημαντική όσο το νερό!
Mε τη δική σας βοήθεια ,η προσπάθειά μας συνεχίζεται
Εθνική τράπεζα : 656/201115-86
IBAΝ : 3301106560000065620111586
στο όνομα του ιερέως της αποστολής μας
George Nyombi
Ευχαριστούμε " από καρδιάς " πολύ.Ο Θεός να σας ευλογεί.

Εκκλησιαστικές επικαιρότητες

Εκκλησιαστικές επικαιρότητες

Ξεκίνησε η Χριστιανούπολη 2017 στην Ουγκάντα.
(Η 5η ορθόδοξη κατασκήνωση στο χωριό Λουγκουζί).Η αποστολή μας συνεχίζεται και οργανώνεται από ομάδα εθελοντών. Ενημερωθείτε για τη δραστηριότητά μας.Ενισχύστε την προσπάθειά μας.
Ευχηθείτε!!


Από το μπλοκ των εκδόσεων Χρυσοπηγή θα έχετε συνεχή ενημέρωση για την πορεία και εξέλιξη και της φετεινής μας αποστολής( της έκτης στη σειρά) της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής στην Ουγκάντα.Με την προσευχή σας είστε εδώ!!

Ξεκίνησε η κατασκήνωσή μας.!! Χριστιανούπολη 2017

Ξεκίνησε η κατασκήνωσή μας.!! Χριστιανούπολη 2017
5η Ορθόδοξη κατασκήνωση ενορίας Αγίου Σπυρίδωνος Λουγκουζί Ουγκάντας.Μάθετε περισσότερα.κάντε κλικ στην εικόνα

Διαβάστε σήμερα..

"

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Μικρή αναστάσιμη προδοσία

Στάθη Παχίδη
Στάθης Παχίδης«Ἔκστηθι φρίττων, οὐρανέ»… Πρωτάκι του Δημοτικού το άκουγα και μιαν αναστάτωση μου έφερνε. Αυτό το «φρίττων», ίσως αυτό να έφταιγε. Κι εκείνο το «έκστηθι» όμως… Κούρνιαζα αποζητώντας το χέρι του ψάλτη παππού μου που, θαρρείς και κάτι ένιωθε, και μ’ άγγιζε καθησυχαστικά στον ώμο, λίγο πριν αρχίσει να ψάλλει εκθαμβωτικά το λυτρωτικό «Παῖδες εὐλογεῖτε», μια μουσική κάθαρση, που άργησα να καταλάβω.
Το πιο δύσκολο ήταν πως έπρεπε να αντέξω το ξενύχτι. Επτά χρονών μπόμπιρας, έπρεπε να ανταποδώσω την τιμή να είμαι όλες τις μέρες της Μεγάλης Βδομάδας σε όλες τις λειτουργίες μαζί και δίπλα στον ψάλτη παππού, που ήταν από τους πρωταγωνιστές των ημερών. Γιορτές και καλοκαίρια τον είχα μόνο, και δεν γινόταν να χάσω στιγμή.
Πηγή : Προταγόν


Στητός εγώ με τα καλά μου, πίσω από το αναλόγιο του επί τούτου αριστερού ψάλτη-παππού να ακούω από εκείνον τα τροπάρια, να ρουφώ την εμπειρική δεξιότητα και καλλιφωνία του αλλά και να μένω σοβαρός στα αστειάκια του. Ναι, την ώρα της λειτουργίας, στους ψαλμούς ανάμεσα, θυμόταν να μου πει γιατί έλεγε τον γάιδαρό του ελικόπτερο, μήπως και με κρατήσει ξύπνιο.
Το βράδυ της Ανάστασης ήταν για τα παιδικά μου μάτια κάτι σαν μια μικρή προδοσία. Ήθελα αλλά δεν μπορούσα… Κατά τις δώδεκα και τέταρτο με έπαιρναν οι δικοί μου καντηλιασμένο και με μισόκλειστα τα μάτια για ύπνο αμέσως μετά το «Χριστός Ανέστη» κι άφηνα ολομόναχο τον παππού να τελειώσει το έργο του.
Κάθε φορά που ακούω ακόμη και τώρα το «Παῖδες εὐλογεῖτε», μόνο από τη φωνή τού, από χρόνια εκλιπόντος, παππού το έχω στ’ αυτιά μου και πάντα ένα αίσθημα πως δεν ήμουν εκεί που έπρεπε, όσο θα ήθελα, έχω.
Recommended Post Slide Out For Blogger