Η θεατρική ομάδα "από καρδιάς" της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής παρουσιάζει στο θέατρο Γκλόρια - Ιπποκράτους 7 στην Αθήνα "τα κοριτσάκια με τα ναυτικά" βασισμένης στο ομώνυμο βιβλίο της κ.Ελένης Δικαίου ,την Παρασκευή 15 Ιουνίου στις 7.30μ.μ.
Πρόκειται για δύο δίδυμα κοριτσάκια που έζησαν τα μελένια χρόνια της Σμύρνης.Το έργο τα συνοδεύει στους ονειρεμένους περιπάτους με τη Νενέ στην παραλία της Σμύρνης , και από κει στα χρόνια της προσφυγιάς, στους φόβους αλλά και στα όνειρα της νέας ζωής στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα ταξίδι από τη Σμύρνη της Ιωνίας στη Νέα Ιωνία του Βόλου με όνειρα,μουσικές και χορούς από τη Μικρασία.Διάθεση προσκλήσεως Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής.Τιμή προσκλήσεως 5 ευρώ .Τα έσοδα από την παράστασή μας θα ενισχύσουν τη φιλανθρωπική δραστηριότητα της Ιεράς Μονής Χρυσοπηγής σε Ελλάδα και Αφρική .
Σας περιμένουμε


Εκκλησιαστικές επικαιρότητες

.

Διαβάστε σήμερα..

"

Κυριακή, 6 Μαρτίου 2016

Την ευχή μου, παιδί μου (Αληθινό περιστατικό στη σύγχρονη Ελλάδα της κρίσης)


Την ευχή μου, παιδί μου (Αληθινό περιστατικό στη σύγχρονη Ελλάδα της κρίσης)Στο φαρμακείο είμαι. Τεχνητά δάκρυα θέλω. Τα φυσικά μου τελείωσαν. 
Έχει κόσμο και χαζεύω. Δίπλα μου ο κυρ Μανώλης, ο γείτονας. Συνταξιούχος εμποροϋπάλληλος, 75άρης. 
Την τελευταία τριετία,η σύνταξή του έχει κατρακυλήσει στα 634,80 ευρώ το μήνα. 
Έχει έναν γιό. Ανειδίκευτο. Εργάτη. Άνεργο. Χωρισμένο. Μένουν μαζί πατέρας και γιός, για να μοιράζονται τα έξοδα.
Τα βασικά ε; Ενοίκιο για το δυάρι, θέρμανση, λογαριασμούς, τη διατροφή για το εγγόνι, κάτι να φάνε. Και τα φάρμακα του παππού…
Πηγή : ενοριακή ζωή


Ο γέροντας στέκεται με μάτια χαμηλωμένα και σιγοψυθιρίζει με τη Μαρία, τη φαρμακοποιό. Κάτι πιάνει το αυτί μου – ξέρω, δεν είναι σωστό αυτό που κάνω. «Έχω χάσει 4 ραντεβού απο την απεργία στον ΕΟΠΥΥ, παιδί μου. Έληξαν οι τρίμηνες για τα φάρμακα της καρδιάς, ξέμεινα. Πες μου πόσο κάνουν, να δώ αν μπορώ να τα αγοράσω».

Η Μαρία στοιβάζει κουτάκια στον πάγκο. Ένα για τη στεφανιαία νόσο. 4 ευρώ. Το βασικό της χοληστερίνης. 54 ευρώ. Το αντιθρομβωτικό. 4 ευρώ. Το αντιυπερτασικό. 16 ευρώ. Η ασπιρίνη. 2 ευρώ. «80 ευρώ, κυρ Μανώλη, τόσο βγαίνει».

Ανοίγει το πορτοφόλι του. Πάλι κρυφοκοιτάζω. Ο μήνας έχει 16 και το πορτοφόλι 20 ευρώ.

«Έβαλα και λίγο πετρέλαιο, Μαρία. Κρυώναμε αυτή την εβδομάδα. Δώσε μου μόνο τα φτηνά. Την ασπιρίνη και τα άλλα δύο. Για τα άλλα έχει ο Θεός. Τί θα πάθω; Δεν παθαίνω τίποτα. Είμαι γερό σκαρί». Κοιτάζει κατάματα, με χαμόγελο και μια υποψία αληθινής αξιοπρέπειας την φαρμακοποιό.

Έχουμε μείνει οι 3 μας. Για 10 δευτερόλεπτα δεν μιλάει κανείς. Σιωπή. Ξαφνικά, η Μαρία ανοίγει ένα σακουλάκι και πετάει όλα τα κουτιά μέσα.

- «Πάρτα κυρ Μανώλη. Κι όταν στα γράψουν, έλα να μου δώσεις τη συνταγή».

– «Μα… θα αργήσω.. έτσι όπως πάει.. Απο Γενάρη πιά… άστα, Μαρία, άστα. Δώσε μου τα φτηνά»

– «Είμαστε εντάξει ,κυρ Μανώλη. Στο καλό να πάς. Καλημέρα.»

– «Ευχαριστώ. Την ευχή μου, παιδί μου…» 

Πηγή:  agathan.wordpress.com
Recommended Post Slide Out For Blogger