+++ Πανηγυρίζει την Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2025 με την ευκαιρία της εορτής του Γενεσίου της Θεοτόκου η Ιερά Συνοδική και Σταυροπηγιακή Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής . Η φετινή πανήγυρις θα έχει μία ιδιαίτερη λαμπρότητα, αφού θα έχουμε την ευκαιρία να τίθενται καθ΄όλη τη διάρκεια της Πανηγύρεως ,Ιερά Λείψανα των Αγίων Μεγάλων Ιεραρχών και Οικουμενικών Διδασκάλων, Βασιλείου του Μεγάλου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Το αναλυτικό πρόγραμμα της Πανηγύρεως έχει ως εξής : Πρόγραμμα Πανηγύρεως 2025 Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 7.00π.μ Ακολουθία του Όρθρου και Θεία Λειτουργία (Από σήμερα θα τίθενται σε προσκύνηση τα Ιερά Λείψανα των Αγίων) 12.00μ.μ. Παράκληση της Παναγίας 6.30.μ.μ. Ακολουθία του πανηγυρικού εσπερινού Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 7.00π.μ. Ακολουθία του Όρθρου και Πανγηγυρική Θεία Λειτουργία 12.00μ.μ. Παράκληση της Παναγίας 6.30.μ.μ. Ακολουθία του Μεθέορτου εσπερινού και Παράκληση της Παναγίας . Η Ιερά Μονή θα είναι ανοικτή κατά τη διάρκεια της Πανηγύρεως από 7.00π.μ. έως 9.30μ.μ. Σας περιμένουμε προκειμένου να λάβουμε από κοινού την ευλογία της Παναγίας και των Αγίων +++ Ημερήσια προσκυνηματική εκδρομή πραγματοποιεί η Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής στο νησί του Αγίου Νεκταρίου :την Αίγινα το Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου .Το πρόγραμμα της εκδρομής περιλαμβάνει: Αναχώρηση με πούλμαν από το Μοναστήρι της Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής το Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου στις 6.45π.μ. Μετάβαση στο λιμάνι του Πειραιά και αναχώρηση με το πλοίο για την Αίγινα Προσκύνημα στον Άγιο Νεκτάριο, ξενάγηση στην παλαιά Μονή.Συμμετοχή στην Ιερά Παράκληση αλλά και στον νέο περικαλλή Ναό του Αγίου. Μετάβαση κατόπιν,στον οικισμό της Αγίας Μαρίνας για ελεύθερο φαγητό. Επίσκεψη στη συνέχεια και προσκύνημα στην γυναικεία Ιερά Μονή του Αγίου Μηνά. Ξενάγηση στην ιστορία και το παρόν του νησιού. Ελεύθερος χρόνος και αναχώρηση από το λιμάνι της Αίγινας γύρω στις 6.00 μ.μ. για τον Πειραιά και αμέσως μετά μετάβαση με το πούλμαν στο Μοναστήρι. Πληροφορίες : π.Παίσιος 2295022228

Διαβάστε σήμερα..

"

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2016

"Άλλο το κόμπλεξ, άλλο η ταπείνωση, άλλο η μελαγχολία".



"Άλλο το κόμπλεξ, άλλο η ταπείνωση, άλλο η μελαγχολία"
Ελεγε ο Γέροντας Πορφύριος...
«Ο χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την αρρωστημένη θρησκευτικότητα: τόσο το αίσθημα ανωτερότητας για την αρετή του, όσο και το αίσθημα κατωτερότητας για την αμαρτωλότητά του. 
Άλλο πράγμα είναι το κόμπλεξ και άλλο η ταπείνωση, άλλο η μελαγχολία και άλλο η μετάνοια...
Με επισκέφθηκε κάποτε ένας κοσμικός ψυχίατρος και μου κατηγόρησε τον Χριστιανισμό, διότι, όπως είπε, δημιουργεί ενοχές και μελαγχολία.
Πηγή : Ενοριακή ζωή
Του απάντησα: Παραδέχομαι ,ότι μερικοί χριστιανοί ,από σφάλματα δικά τους ή άλλων, παγιδεύονται στην αρρώστια των ενοχών, αλλά κι εσύ πρέπει να παραδεχθείς, ότι οι κοσμικοί παγιδεύονται σε μια χειρότερη αρρώστια, την υπερηφάνεια. Και οι μεν θρησκευτικές ενοχές, κοντά στον Χριστό, φεύγουν με την μετάνοια και την εξομολόγηση, η υπερηφάνεια όμως των κοσμικών, που ζουν μακριά από τον Χριστό, δεν φεύγει.
Με τις τοποθετήσεις αυτές του Γέροντα, ξεκαθάριζαν μέσα μου μερικές απορίες που είχα, αναφορικά με ψυχολογικά προβλήματα της χριστιανικής ζωής. Αντιλαμβανόμουν ότι ο Γέροντας ήθελε να αποφεύγουμε την υπερηφάνεια, την μεταμφιεσμένη σε αυτοδικαίωση «χριστιανικού» φαρισαϊσμού ή σε αυτοκαταδίκη «χριστιανικής» περιδεούς συνειδήσεως.
Έβλεπα, ότι η θρασύτητα των αισθανομένων ως «καθαρών» και η δειλία των αισθανομένων ως «ενόχων» δε διαφέρουν ουσιαστικά, ότι είναι δύο όψεις του αυτού νομίσματος ,της υπερηφάνειας. Διότι ο αληθινά πιστός χριστιανός ελευθερώνεται από την ενοχή με την εξομολόγηση και την άφεση και χαίρει στην ελευθερία αυτή που του χάρισε ο Χριστός ∙ γνωρίζοντας δε ότι αυτό είναι δώρο Θεού ευγνωμονεί και δεν περιφρονεί. Είναι καθαρός δια του αίματος του Χριστού και όχι από δικό του κατόρθωμα. Έτσι, χαίρει και ευχαριστεί και δεν υπερηφανεύεται και επί πλέον βλέπει και όλους τους άλλους δυνάμει καλούς δια του αίματος του Χριστού. Ο Γέροντας μας δείχνει το δρόμο, που παράκαμπτε το κακό (αμαρτία) και το χειρότερο (υπερηφάνεια αρετής) και οδηγούσε στο καλύτερο, στην ταπείνωση. Γι’ αυτό προσπαθούσε να προστατεύσει τη γνησιότητα της ταπείνωσης από τους κινδύνους νόθευσής της.
Μου έλεγε: «Να είμαστε ταπεινοί, αλλά να μην ταπεινολογούμε. Η ταπεινολογία είναι παγίδα του διαβόλου, που φέρνει την απελπισία και την αδράνεια, ενώ η αληθινή ταπείνωση φέρνει την ελπίδα και την εργασία των εντολών του Χριστού». Ο Γέροντας ,με τη διδασκαλία του και περισσότερο με τα βιώματά του, εποίμανε τα πρόβατά του και τα οδηγούσε σε λειμώνες αγάπης και ταπείνωσης. Ζούσε ο ίδιος την ταπείνωση, πιστεύοντας ότι, εκείνος είναι το τίποτε, γιατί ο Θεός είναι , όπως έλεγε, το παν, κι ότι, ό,τι εμείς βλέπαμε πως είχε, δεν ήταν δικό του, αλλά δώρο του Θεού.
*Απόσπασμα από το Βιβλίο “Ανθολόγιο Συμβουλών” του Γέροντος Πορφυρίου Ιερομονάχου

Πηγή: orthodoxigynaika.blogspot.
Recommended Post Slide Out For Blogger