Αν οι πολλοί επιμένουν να ξυπνήσεις .. εσύ μη σταματάς να ονειρεύεσαι..
Στην καρδιά της Αφρικής,στην Ουγκάντα,για έκτη χρονιά, μερικά όνειρα γίνονται πράξη.
Κάθε καλοκαίρι η Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής διοργανώνει αποστολή στην Αφρικανική χώρα της Ουγκάντας.Για έκτη συνεχή προσπαθούμε για δύο μήνες από τον Ιούλιο έως τον Αύγουστο ,να βοηθήσουμε όπως και όσο μπορούμε στον ιεραποστολικό και φιλανθρωπικό Αμπελώνα της χώρας.Στη λατρεία ,στην κατήχηση ,στις βαπτίσεις ,στα Ιατρεία,στην κατασκήνωση,στις Ιεραποστολικές εξορμήσεις.
Γιατί η ιεραποστολή είναι σημαντική όσο το νερό!
Mε τη δική σας βοήθεια ,η προσπάθειά μας συνεχίζεται
Εθνική τράπεζα : 656/201115-86
IBAΝ : 3301106560000065620111586
στο όνομα του ιερέως της αποστολής μας
George Nyombi
Ευχαριστούμε " από καρδιάς " πολύ.Ο Θεός να σας ευλογεί.

Εκκλησιαστικές επικαιρότητες

Εκκλησιαστικές επικαιρότητες
.
Καλή Παναγιά....

Η αποστολή μας στην Ουγκάντα συνεχίζεται και διανύει ήδη το δεύτερο μήνα !!
Ξεκίνησε τη δραστηριότητά της η δεύτερη ομάδα που αποτελείται από φοιτητές .Ευχηθείτε!!

Από το μπλοκ των εκδόσεων Χρυσοπηγή θα έχετε συνεχή ενημέρωση για την πορεία και εξέλιξη και της φετεινής μας αποστολής( της έκτης στη σειρά) της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής στην Ουγκάντα.Με την προσευχή σας είστε εδώ!!

To Λουγκουζάκι μας μεγαλώνει..ολοκληρώνεται

To Λουγκουζάκι μας μεγαλώνει..ολοκληρώνεται
το Δημοτικό μας σχολείο στο Λουγκουζί της Ουγκάντας.Μάθετε περισσότερα.Κοινοποιήστε το .Βοηθείστε.Κάντε κλικ στην εικόνα.

Διαβάστε σήμερα..

"

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016

20 Ιουλίου: 42 χρόνια πόνου και προσφυγιάς

 
20 Ιουλίου: 42 χρόνια πόνου και προσφυγιάς
                    
42 χρόνια από την ημέρα του ολέθρου στην Κύπρο. 42 χρόνια προσφυγιάς, πόνου, νόστου.. 42 χρόνια τραγωδίας γι αυτούς που έφυγαν και τους δικούς τους που έμειναν πίσω, αναζητώντας τους. Για άλλη μια χρονιά οι ανατριχιαστικές σειρήνες της τουρκικής εισβολής ήχησαν στ’ αυτιά μας, ξυπνώντας εφιαλτικές μνήμες και καλά κρυμμένα συναισθήματα.
Πηγή : Ρεπόρτερonline
 
ΕΙΣΒΟΛΗ  12

 
ΕΙΣΒΟΛΗ 15
 
Στις 5:30 το πρωί της 20ης Ιουλίου 1974, οι σειρήνες του πολέμου αντήχησαν σε όλο το νησί. Και ήταν η αρχή του τέλους..  Η ιστορία γραφόταν με τα πιο μαύρα χρώματα. Τα όσα φρικτά ακολούθησαν είναι γνωστά. Όπως και τα αποτελέσματα, τα οποία βιώνουμε μέχρι σήμερα. 42 χρόνια μετά, η πολύπαθη Κύπρος παραμένει μοιρασμένη.  Γυναίκες  περιμένουν με πόνο και ελπίδα τους γιούς και τους συζύγους τους να επιστρέψουν. Άλλες πάλι έφυγαν με αυτό τον καημό. Παιδιά που μεγάλωσαν χωρίς το γονικό χάδι, δεν έχουν ακόμα την παραμικρή ιδέα για το τι απέγιναν οι δικοί τους. Και άλλοι πάλι, πιο «τυχεροί» παραλαμβάνουν κασελάκια με οστά για να τα θάψουν…  Χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν ξεριζωμένοι από τις πατρογονικές τους εστίες, τα σπίτια και τις περιουσίες τους. Και παρά τα 42 χρόνια που μεσολάβησαν, η καρδιά τους ελπίζει, χτυπά ακόμα εκεί… Η τουρκική εισβολή, αποτελεί τη μεγαλύτερη τραγωδία της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας.
Recommended Post Slide Out For Blogger