'Αλλαξε ο χρόνος ..

Της Τρισεύγενης Καπράνου
Ενας χρόνος έφυγε,με τις λύπες,τις χαρές,τις αγωνίες του και ο καινούργιος ανέτειλε με τις προσδοκίες και τις ελπίδες του.Εν τω μεταξύ, ταξιδεύουμε στο χρόνο..Μας ταξιδεύει το πριν, το τώρα και το αύριο.Η ψυχή μας ένα ολόκληρο σύμπαν! Κουβαλά μνήμες,εικόνες.

Εσύ κι η μοναξιά

Μάρως Βαμβουνάκη.

Η σχέση σου με τη μοναξιά καθορίζει την ποιότητα των σχέσεων με τους άλλους. Εννοούμε με άλλους με τους οποίους δε «σκοτώνεις την ώρα σου», αλλά «ζεις την ώρα σου». Δεν περνάς τον καιρό σου , αλλά τον γεμίζεις. Η ώρα μου! Ο καιρός μου! Τι ωραίες λέξεις, τι νόημα!
Τελικά κακώς ονομάζουμε μοναξιά τη μοναξιά. Έτσι όπως το λέμε , η μοναξιά μοιάζει με εσωτερική ερήμωση, με την ανυδρία του έσω μη κόσμου, με το κενό. Με το αδειανό μη σύμπαν και την άπνοια της πλήξης και της ανίας. Δεν είναι όμως! Είναι απαραίτητο να χωρίζουμε μοναξιά από ερήμωση. Η πρώτη είναι αναγκαία προϋπόθεση κάθε αυτογνωσίας, κάθε γνώσης, κάθε ανεξαρτησίας, κάθε ωρίμανσης, κάθε εξέλιξης, κάθε ενδυνάμωσης, κάθε κοινωνίας. Μοναξιά είναι το σημείο συνάντησης με το χαρακτήρα μας και με το θείο. Ο τόπος του ραντεβού μας. Όλοι αξίζουμε τη μοναξιά, αξίζει να μένουμε και μόνοι, διότι εκεί πιέζει και παίρνει φόρα η φτέρνα του δρομέα. Μόνοι λοιπόν, για ένα διάστημα, κάποιες ώρες της μέρας, αναγκαστικά της νύχτας, κάποιες μεγάλες εποχές της ζωής, κάποιες ζωές. Εκεί εκκολάπτεται η μάθηση, η αφομοίωση, ο απολογισμός και ο σχεδιασμός, η ενίσχυση. Η προσευχή! Η σχέση των σχέσεων δηλαδή.
Πηγή : Διακόνημα

Παράθυρα άλλου κόσμου

         

Μια ‘μέρα συνάντησα τρεις ανθρώπους ηλικιωμένους που πήγαν μια εκδρομούλα και που ήταν λέει φίλοι καλοί από την κατασκήνωση…ή άλλοι από το σχολείο…ή το πανεπιστήμιο, ή το στρατό…από τα χρόνια που η νιότη τους έδινε αγώνες…τρέχα γύρευε! από τα παιδικά λέει χρόνια…φαντάσου πολλά χρόνια πριν. Κι είχανε μια γλύκα, μια άνεση, μια ευχάριστη διάθεση! Δεν είναι και λίγο να περνάς μια ζωή έχοντας κοντά σου φίλους καλούς. Άλλοτε χάνεσαι κι άλλοτε συναναστρέφεσαι περισσότερο με τις καταστάσεις της ζωής. Αλλά κοίτα πως κρατούν όσοι θέλουν, δεσμούς! που «ποτίζουν» με τον κόπο και τη θυσία της φιλίας. Κι είναι οι ‘μέρες μια γιορτή όταν εργάζεσαι και παλεύεις στη φιλία.
Πηγή : Αντιρρήσεις

Στον απόηχο μιας κρίσιμης χρονιάς που φεύγει

Αρχ. Ιάκωβου Κανάκη


«Ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη, μᾶς ἔχει δείξει ἡ ἱστορία, ὅτι μᾶς ἔχει ἑνώσει σὲ δύσκολες στιγμὲς καὶ ὧρες καὶ μᾶς ἔχει ὁδηγήσει σὲ λαμπρὲς σελίδες δημιουργίας καὶ πολιτισμοῦ. Καιρὸς νὰ τὴν ξαναβάλουμε στὴν ζωή μας! Εἶναι ἱκανὴ νὰ μᾶς ἀναστήσει καὶ νὰ μᾶς μεταμορφώσει».

Γιὰ μιὰ χρονιὰ ἀκόμα ἀναμένουμε τὴν μεγάλη ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων καὶ ἡ κοινωνία μας βρίσκεται σὲ μεγάλη ἀνησυχία. Ἡ οἰκονομικὴ κρίση ἐπηρεάζει ὅλο καὶ περισσότερους ἀνθρώπους, ποὺ ψυχολογικὰ γονατίζουν καὶ ἐλπίδα δὲν βλέπουν στὸν ὁρίζοντα.

Εσύ κι η μοναξιά

  

Μάρως Βαμβουνάκη.

Η σχέση σου με τη μοναξιά καθορίζει την ποιότητα των σχέσεων με τους άλλους. Εννοούμε με άλλους με τους οποίους δε «σκοτώνεις την ώρα σου», αλλά «ζεις την ώρα σου». Δεν περνάς τον καιρό σου , αλλά τον γεμίζεις. Η ώρα μου! Ο καιρός μου! Τι ωραίες λέξεις, τι νόημα!
Τελικά κακώς ονομάζουμε μοναξιά τη μοναξιά. Έτσι όπως το λέμε , η μοναξιά μοιάζει με εσωτερική ερήμωση, με την ανυδρία του έσω μη κόσμου, με το κενό. Με το αδειανό μη σύμπαν και την άπνοια της πλήξης και της ανίας. Δεν είναι όμως! Είναι απαραίτητο να χωρίζουμε μοναξιά από ερήμωση. Η πρώτη είναι αναγκαία προϋπόθεση κάθε αυτογνωσίας, κάθε γνώσης, κάθε ανεξαρτησίας, κάθε ωρίμανσης, κάθε εξέλιξης, κάθε ενδυνάμωσης, κάθε κοινωνίας. Μοναξιά είναι το σημείο συνάντησης με το χαρακτήρα μας και με το θείο. Ο τόπος του ραντεβού μας. Όλοι αξίζουμε τη μοναξιά, αξίζει να μένουμε και μόνοι, διότι εκεί πιέζει και παίρνει φόρα η φτέρνα του δρομέα. Μόνοι λοιπόν, για ένα διάστημα, κάποιες ώρες της μέρας, αναγκαστικά της νύχτας, κάποιες μεγάλες εποχές της ζωής, κάποιες ζωές. Εκεί εκκολάπτεται η μάθηση, η αφομοίωση, ο απολογισμός και ο σχεδιασμός, η ενίσχυση. Η προσευχή! Η σχέση των σχέσεων δηλαδή.
Πηγή : Διακόνημα

'Oχι άλλη μια Σαρακοστή …μα μια άλλη Σαρακοστή …..

Κυριακή της Τυρινής …Λαχτάρα στην ψυχή του …Το στάδιο των αρετών ορθώνεται πνευματικά θελκτικότατο εμπρός του ….Κάθε αμαρτωλός όπως ωραία γράφτηκε κρύβει αλυσοδεμένο μέσα του έναν άγιο …Φέτος θέλει να τα καταφέρει να σπάσει τα δεσμά του …Σκέψεις ,σχέδια για πνευματικά παλαίσματα για αμέτρητες πνευματικές σελίδες που φέτος θα αντικαταστήσουν την τηλεόραση , για πνευματικούς λόγους που θα πάρουν την θέση των ασμάτων και της μουσικής υπόκρουσης στις καθημερινές διαδρομές του με το αυτοκίνητο ….

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΣΤΟΙΧΗΣΗΣ

της Στέλλας Αναγνώστου Δάλλα 

Υπάρχει σήμερα μια διάχυτη ανησυχία γύρω από τα πολιτικά πράγματα.  Όχι εντελώς αδικαιολόγητα, δεδομένου τού ότι στην ιστορία της πατρίδας μας γράφονται πάλι μελανές σελίδες, τέτοιες που δεν πιστεύαμε ότι θα βλέπαμε ποτέ ξανά.  Κι όμως, τις βλέπουμε και τις ζούμε, κάθε μέρα και χειρότερες, κάθε μέρα και μελανότερες.

Υπάρχει όμως και το θέμα της στοίχησης.    Σε τίνος το άρμα είναι προσδεδεμένος, κατά τέτοιον τρόπο, ώστε η τύχη του άρματος να παρασύρει και τον ίδιο…

Σιατίστης Παύλος: ''ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΡΑ''

Το τελευταίο άρθρο του μακαριστού Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κυρού Παύλου

+Του Σεβ. Μητροπολίτου Σισανίου καί Σιατίστης κ. Παύλου

---

Τό κείμενο τῶν 22 Μητροπολιτῶν τῆς Μακεδονίας πού ἀφορᾶ τήν Συμωνία τῶν Πρεσπῶν ἔχει ἤδη περάσει στήν Ἱστορία καί θά παραμείνει στή μνήμη τοῦ κάθε σκεπτόμενου ἀνθρώπου, ἀλλά καί τῶν μελλοντικῶν γενεῶν σάν ἕνα κείμενο εὐθύνης καί ἀξιοπρέπειας γιά τόν λαό μας σέ μιά ἀπό τίς πιό κρίσιμες στιγμές τῆς ἱστορίας Του. 

Πηγή : Ρομφαία

Τώρα που πέρασαν οι γιορτές

της Στέλλας Αναγνώστου-Δάλλα

       Φαινομενικά δεν λείπει τίποτε.  Όλα φαίνονται όμοια, στην ουσία όμως είναι παραπλανητικά, γι’ αυτό και δεν συνοδεύονται πιά από την ίδια ευχαρίστηση, την έκσταση, τον ενθουσιασμό, την πληρότητα του βιώματος.

       Το αισθάνεστε κι εσείς;  Εγώ νοιώθω πως, χρόνο με τον χρόνο, οι γιορτές των Χριστουγέννων έχασαν την αίσθησή τους.  Όσο περισσότερος λόγος γίνεται από την τηλε-προπαγάνδα για τη λεγόμενη «μαγεία» των Χριστουγέννων, τόσο λιγότερο την αισθανόμαστε εμείς να υπάρχει.  Λες και θα πεισθούμε από την υποβολή!  Κανείς δεν πείθεται όμως, γιατί κανείς δεν μπορεί να σε κάνει να αισθανθείς κάτι με το ζόρι.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ!!

π.Ανδρέα Κονάνου
Το νέο χρόνο,
θέλω να συνεχίσω να αναπνέω
με ευγνωμοσύνη
και να χαίρομαι την κάθε στιγμή.
Να θεωρώ τα πάντα φρέσκα και καινούργια,
όπως βλέπω χώρες που συναντώ για πρώτη φορά,
με την ίδια έκπληξη και χαρά
Έτσι θα καταργώ μονίμως

Τόσο «κενοί» μέσα σε τόση «γνώση»;;;

της Χριστίνας Σεφερλή
Έχω πόσες μέρες τώρα κ διαβάζω για αυτό το αποτρόπαιο-πραγματικά!-έγκλημα στη Ρόδο κ δεν μπορώ να το βγάλω από το μυαλό μου.Όχι ο,τι σ’αφήνουν τα ΜΜΕ αλλά και πάλι δεν μπορώ...μια «αγανάκτηση» κ ένα δριμύ «κατηγορώ» μου σιγοκαίει τα σωθηκά...όχι για τους δολοφόνους...όσο κι αν ακούγεται περίεργο εως κ εξοργιστικό δεν έχω θυμώσει μαζί τους...έχω όμως εξοργιστεί με αυτή την κοινωνία που πλάθει με μαθηματική ακρίβεια «δολοφόνους»...δεν μπορώ να αγνοήσω πια το πόσο έχει αυξηθεί ο αριθμός τέτοιων εγκλημάτων...πρόκειται για παιδιά...19,20,21 χρονών...γιατί;;;

Χρήστος Μάστορας! Η ανάρτηση για τον Κατσίφα!

=

Μια πραγματικά συγκλονιστική ανάρτηση έκανε ο Χρήστος Μάστορας στο Instagram με αφορμή το θάνατο του Κωνσταντίνου Κατσίφα!

Ο τραγουδιστής, ο οποίος είναι από την Βόρειο Ήπειρο και θέλησε και εκείνος να τοποθετηθεί για το συμβάν!

«1. Πολλοί συμπατριώτες μου, μου ζητούν να γράψω κάτι για τον Κωνσταντίνο Κατσίφα, καθώς λένε έχω χρέος να μιλήσω.
Μάλλον αισθάνονται πως θα ακουστεί δυνατότερα η φωνή τους από εδω.
Τους καταλαβαίνω.

Ποια Ελλάδα φτιάχνουμε;

 

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου 

Ποια Ελλάδα φτιάχνουμε; Μέσα στην παραζάλη των οικονομικών ελλειμμάτων και της γενικής κρίσης έχουμε τον, έστω ελάχιστο, καιρό να αναρωτηθούμε προς τα πού πηγαίνουμε, ή σαν κοπάδι έχουμε αφεθεί στην κατεύθυνση που άλλοι μας έχουν ορίσει; Το ερώτημα τίθεται κυρίως στους σημερινούς τριαντάρηδες και σαραντάρηδες, στη γενιά δηλαδή του κ. Τσίπρα, που φιλοδοξεί να κυβερνήσει τη χώρα και που αποδέχεται αβασάνιστα ό,τι στη Γαλλία και αλλού χαρακτηρίζεται "προοδευτικό".

Πηγή Συνοδοιπορία

Μπορεί να τα ξέρουμε όλα απ έξω... αλλά δεν τα ξέρουμε από μέσα!!

Από το ημερολόγιο της Ιεραποστολής

Μιλήσαμε για την παραβολή του Σπορέα στην κατήχηση σήμερα.Μιλήσαμε για την εύφορη γη.Κύταζα τους ανθρώπους που άκουγαν σήμερα στο χωριό.Πρόσωπα γερασμένα  πριν την ώρα τους.Ο Σπύρος,ο Γιώργος,η Θεονύμφη,χέρια χαρκωμένα,παιδιά ξυπόλυτα και σκονισμένα παπούτσια,μορφές σαν τις αλλοτινές εκείνες του Χριστού διψασμένες και έτοιμες.Και σκέφτηκα

η οπτική ενός Μακεδόνα Έλληνα

Ιωάννης Αμπατζόγλου

Οι Μακεδόνες Έλληνες θεωρώ ότι πρεσβεύουμε κάτι υψηλό και πανανθρώπινο. Με αυτή την έννοια δε θα μπορούσαμε υποστηρίζοντας το δικό μας Εθνικό θέμα να προκαλέσουμε ζημία σε άλλον λαό γιατί τότε θα χανόταν ο πανανθρώπινος χαρακτήρας του Ελληνισμού. Ο κάθε ένας έχει το όνομά του, τον χαρακτήρα του και δεν ισοπεδώνεται από τον άλλον. Άλλωστε και η μορφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι τέτοια ώστε οι κατακτημένοι λαοί καυχώνται ότι κατακτήθηκαν από αυτόν, δεν θεωρούν κατάρα την κατάκτησή τους από τον Μέγα Αλέξανδρο αλλά ευλογία επειδή ο Έλληνας στρατηλάτης σεβόταν τον κάθε έναν πολιτισμό.

πηγή : Πρώτο Θέμα

Σιωπή : Η γλώσσα του μέλλοντος αιώνος

Της Τρισεύγενης Καπράνου
Θεία δίκη,ασύμμετρο φαινόμενο,πολιτικές σκοπιμότητες,λόγοι, αντίλογοι, έριδες,αντιπαραθέσεις..Ποιός φταίει για την καταστροφή;Φταίει η αλόγιστη παρέμβαση του ανθρώπου στη φύση, φταίει ο πρωθυπουργός, φταίει το κακό το ριζικό μας;φταίει ο θεός που μας μισεί;(όπως λέει και ο Βάρναλης)..Λόγια,λόγια...Τα λόγια είναι έγκοπα.

''Ο πραγματικός ένοχος''

του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλου

---

Μᾶλλον εἶμαι ἀφελής. Μετά τήν τραγική εἴδηση ὅτι ἕνας δεκαπεντάχρονος μαθητής αὐτοκτόνησε μή ἀντέχοντας τόν ἐκφοβισμό καί τήν στοχοποίηση πού δεχόταν ἀπό τούς συμμαθητές του θά περίμενα τήν παραίτηση τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, πρῶτον ὑπό τό βάρος μιᾶς εὐαισθησίας ἤ ἀκόμη περισσότερο ὑπό τό βάρος μιᾶς βαρύτατης εὐθύνης.

Ἡ αὐτοκτονία τοῦ μαθητῆ πού δέν ἀντέχει τό βάρος τῆς ἐπιθετικότητας τῶν συμμαθητῶν του, ἡ δολοφονία ἀπό ἕνα μαθητή πού ἔγινε δολοφόνος μή ἀντέχοντας τήν δική του κακοποίηση καί ἀντιδρώντας μέ αὐτό τόν τρόπο δείχνει τήν χρεωκοπία τῆς παιδείας τήν ὁποία τό κράτος παρέχει στούς ἔφηβους καί τά παιδιά.

Βέβαια ἔχω ἐπανειλημμένα τονίσει ὅτι ἡ Παιδεία στόν τόπο μας ἔχει πρό πολλοῦ τελειώσει καί ἡ πιό χαρακτηριστική φανέρωση αὐτοῦ τοῦ τέλους εἶναι ἡ εὐρύτατη διάδοση μέσα στά σχολικά περιβάλλοντα τοῦ λεγόμενου bullying λές καί δέν ὑπάρχουν ἀντίστοιχες ἑλληνικές λέξεις.

Μας κλέψανε τις Κυριακές ή τις αφήσαμε και γλίστρησαν από τα χέρια μας;

Αφήσαμε να μας τις πάρουν. Να μας πάρουν την χαρά. Θυμάμαι παλιά στην Ελλάδα, η Κυριακή ήταν μια γιορτή για όλη την οικογένεια. 

Όλη η οικογένεια μαζευότανε για την {γιορτή} της Κυριακής. Ραδιόφωνα στη διαπασών ,να στέλνουν τραγούδια στο σπίτι του γείτονα {ήθελε δεν ήθελε} και γενικά όλη η γειτονιά ήταν μια γιορτή. Ο κόσμος χαιρότανε την ζωή. Μια ζωή που μας κλέψανε.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Η ζωή δεν τελειώνει εδώ, εδώ αρχίζει.

Της Βίκυς Γεωργίου
Η αγαπημένη μου Maroula Katrakou έβαλε εχθές στον τοίχο της τη δική της ιστορία με την εμπειρία της από τις πανελλήνιες και την υπόλοιπη πορεία της, ήθελα να την κοινοποιήσω ... αλλά έχει πνευματικά δικαιώματα...χεχε. Έτσι θα βάλω τη δική μου, για όλους εσάς που αγωνίζεσθε σήμερα... παιδιά και γονείς. Την πρώτη φορά που έδωσα πανελλήνιες ... έτρεμα, θεωρούσα ότι είναι ότι πιο δύσκολο είχα να αντιμετωπίσω, ότι κρίνεται το μέλλον μου κλπ κλπ. Από κακή προετοιμασία και άγχος .......πατωσα τελείως σε όλα, μόνο στο σχέδιο έγραψα καλά. Όνειρο η αρχιτεκτονική, έδινα επιπλέον ειδικά μαθήματα, που όλη τη χρονιά...στο σχέδιο είχα αφιερωθεί.

Προς τι τόσο μένος;

Του Γιώργου Μπάρλα.
Η ΕΦΣΥΝ έδωσε (14/4) βιβλίο με τίτλο: ΟΙ ΕΠΙΓΕΙΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ Κ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Το εκδίδει ο "Σύνδεσμος για την κατάργηση τον νόμων που καταστέλλουν τη βλασφημία κ για το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης". Λέει στο οπισθόφυλλο μεταξύ άλλων: "Αν βλασφημήσω τα τριαντάφυλλα διαπράττω το αδίκημα της κακόβουλης βλασφημίας, επειδή κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι πιστεύει στη θεία δύναμη της φύσης;"