Ο Χριστός δεν μαλώνει… να γονατίσεις μπροστά Του και να Του πεις…

Να γονατίσεις μπροστά στον Χριστό και να πεις:
Κύριέ μου, εγώ κρύβομαι από τους ανθρώπους.
Αλλά θέλω εσύ να με δεις όπως είμαι!
Αυτός που είμαι!
Να μ’ αγαπάς όπως είμαι.
Να μη με μαλώσεις.
Γιατί δεν αντέχω να με μαλώνεις.
Γιατί απογοητεύομαι εύκολα αν με τσακίζεις…
Και θα πει ο Χριστός:
Πού είσαι παιδί μου;
πηγή : Διακόνημα

H απελπισία!!

του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου κυρού Χριστοδούλου

To να αμαρτήσει κανείς είναι εύκολο .Δύσκολο είναι το να μετανοήσει και να σωθεί.Πολλοί λόγοι συμβάλλουν σε αυτό.Πότε η αμέλεια ,πότε η ντροπή πότε η αδιαφορία,και ο άνθρωπος παραμένει στην πτώση μακριά από τη σωτηρία του. Αυτό βέβαια θέλει και ο διάβολος.Δεν περιορίζεται όμως στο να εκμεταλευτεί κατάλληλα μόνο τους λόγους που απαριθμήσαμε προηγουμένως για να μας εξασφαλίσει την αμετανοησία και κατά συνέπεια και την καταστροφή μας.

Όταν η ελπίδα φαίνεται σχεδόν χαμένη

«Όταν κάθε ελπίδα φαίνεται σχεδόν χαμένη για τα ανθρώπινα όρια υπάρχει πάντα το Σχέδιο του Θεού που θα μας οδηγήσει στο ξέφωτο που αναζητούμε..»

Ιερό παρεκκλήσιο Εισοδίων της Θεοτόκου (Στέντορος 4 – Παγκράτι) Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών – Νοέμβριος 2026

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 7.15 π.μ.(Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού)Ακολουθία του Όρθρου και Θεία Λειτουργία.Αμέσως μετά ακολουθεί ομιλία στο Αρχονταρίκι.

Τρίτη 3 Νοεμβρίου 7.15π.μ. (Ανακ.Ι.Λειψάνων Αγ.Γεωργίου)  Όρθρος και Θ .Λειτουργία.

Σάββατο 7 Νοεμβρίου 8.00 π.μ. Ακολουθία του Όρθρου και Θεία Λειτουργία.Η ακολουθία θα τελεσθεί στη Γεωργιανή γλώσσα.

Ο Άγιος Παΐσιος μας συμβουλεύει για τα άσχημα όνειρα.

Όταν βλέπεις άσχημο όνειρο, ποτέ να μην εξετάζεις τι είδες, πώς το είδες, αν είσαι ένοχη, πόσο φταις. 

Ο πονηρός, επειδή δεν μπόρεσε να σε πειράξει την ημέρα, έρχεται την νύχτα.

Επιτρέπει καμιά φορά και ο Θεός να μας πειράξει στον ύπνο, για να δούμε ότι δεν πέθανε ακόμη ο παλιός άνθρωπος. 

Άλλες φορές πάλι ο εχθρός πλησιάζει τον άνθρωπο στον ύπνο του και του παρουσιάζει διάφορα όνειρα, για να στενοχωρεθεί, όταν ξυπνήσει. Γι’ αυτό να μη δίνεις καθόλου σημασία.

H 28η Οκτωβρίου 1940 όπως καταγράφεται στο ημερολόγιο του Γιώργου Θεοτοκά

H 28η Οκτωβρίου 1940 όπως καταγράφεται στο ημερολόγιο του Γιώργου Θεοτοκά.

Του Μιχ. Γ. Καβουλάκη, φιλολόγου, πρ. λυκειάρχη

Ο Γιώργος Θεοτοκάς (1906-1960), ο γνωστός και πολυγραφότατος λογοτέχνης, βρισκόταν στην Αθήνα, όταν κηρύχθηκε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940 και από τις σελίδες του ημερολογίου του, που εκδόθηκε με τον τίτλο: “Τετράδια ημερολογίου (1939-1945)”, περιγράφει τα συγκλονιστικά γεγονότα τα οποία έζησε. Ας παρακολουθήσομε το κείμενό του.

Όταν θα ξεδιπλώσεις σήμερα την ελληνική σημαία…

Ας σηκώσουμε όλοι τη σημαία στα μπαλκόνια μας! Κι αφού θελήσαμε να το πράξουμε, να ξέρουμε στ’ αλήθεια τι σημαίνει να θέλει κανείς να σηκώνει αυτή την σημαία.

Αν το κάνουμε επειδή ξημερώνει 28η Οκτωβρίου, να έχουμε στο μυαλό μας ότι πέφτουμε σε πλάνη: άλλη μια κίνηση μες τις πολλές κι αυτή από συνήθεια… Το ύφασμα που ξεδιπλώνεις και με παρρησία βάζεις στο μπαλκόνι, αν το σκίσεις, θα τρέξει αίμα, αίμα πολύ, που μπορεί να θρέψει γενεές γενεών. Κάθε φορά που την ξετυλίγεις, έχε στο νου σου ότι το αίμα αυτό χύθηκε για να μη χυθεί στο μέλλον περισσότερο.

Monks and Monasteries Written by Monk Moses the Athonite

When the world changes and becomes corrupted, it also influences monasticism. Monasticism, however, must remain unchanged. The degradation of Orthodox monasticism during periods of secularization is unacceptable.

The ecclesiastical ethos must always remain unaffected. The preservation of the message and contribution of the monastic ideal must not change; rather, it must continue to offer the spirit of asceticism, self-restraint, and humility, all of which are essential to life. Whenever monasticism flourished, it bestowed glory upon the body of the Church. The world considers monasticism unnecessary, something outdated and useless, and sometimes even harmful.

Even people who claim to belong to the Church view with reservation the departure of young people for monasteries, arguing that society needs them more to meet its own needs. The dedication of young people who are well-trained, educated, and talented, and their enclosure within monasteries, is considered a mistake. Monasticism, however, is a purely ecclesiastical institution and has brought forth a multitude of saints. The ascetic, hesychastic, and prayerful spirit of many holy men in the deserts and monasteries revealed the exalted and noble character of this life, which has been called angelic.

Τὸ ὄνομά μου εἶναι Πατρίς

[Ομιλία καθηγητού κ. Σαράντου Καργάκου κατά την τελετή απονομής Αναμνηστικού Μεταλλίου και Τιμητικού Διπλώματος στους επιζώντες πολεμιστές στις επιχειρήσεις των περιόδων 1940-53 (Αλβανία, Μακεδονία, Ήπειρος, Θράκη, Κρήτη, Βόρειος Αφρική, Κορέα).]

Ο Βίκτωρ Ουγκώ σε μία ευτυχισμένη ποιητική του στιγμή είχε γράψει το στίχο: «Δεν γνωρίζω πια τ' όνομα μου· ονομάζομαι Πατρίς». Κάθε φορά που το χρέος μάς καλεί να τιμήσουμε αυτούς που έγιναν προσφορά θυσίας, με την απώλεια της ζωής ή της σωματικής αρτιμελείας, πρέπει να ενθυμούμαστε τους λόγους μεγάλων ανδρών, διότι μόνον αυτών η φωνή μπορεί να υψωθεί ως το οριακό σημείο, στο οποίο καταλήγει «ο τραχύς και δύσκολος της αρετής δρόμος», προς τον οποίο «πετάουν» μόνο τα γόνατα ανδρών γενναίων, όπως θα έλεγε ο Ανδρέας Κάλβος.

Έπος του '40.Θειές Λειτουργίες κάτω από τις βόμβες

Από το νεανικό περιοδικό Προς τη Νίκη

Περίοπτη θέση μέσα στην πολλαπλή προσφορά της Εκκλησίας στον Αγώνα του ‘ 40 κατέχει ή δράση τών στρατιωτικών ιερέων στο μέτωπο.
Δεκάδες ιερείς φορώντας το χακί διέσχισαν τη γραμμή του πυρός, παρηγορώντας τους τραυματίες και σκορπώντας τόν ενθουσιασμό μέ τά φλογερά τους κηρύγματα.
Εξομολογούσαν πολλές φορές ολόκληρο τό στράτευμα και τόνωναν τήν πίστη τών στρατιωτών.
Και λειτουργώντας αδιάκοπα, πολλές φορές και σέ ώρα βομβαρδισμού, χάριζαν ώρες πνευματικής ανάτασης στους γενναίους πολεμιστές μας.
Πηγή : Προσκυνητής

Μοναχισμός, μοναστήρια, μοναχοί

 

Γράφει ο μοναχός Μωυσής, Aγιορείτης

.......Όταν ο κόσμος αλλοιώνεται, επηρεάζει και το μοναχισμό. Ο μοναχισμός όμως πρέπει να μένει αναλλοίωτος. Η υποβάθμιση του ορθόδοξου μοναχισμού σε περιόδους εκκοσμικεύσεως είναι ανεπίτρεπτη.
Το εκκλησιαστικό ήθος πρέπει να μένει ανεπηρέαστο πάντοτε. Η διατήρηση του μηνύματος και της προσφοράς του μοναχικού ιδεώδους δεν πρέπει να αλλάζει, αλλά να χαρίζει το πνεύμα της ασκήσεως, της εγκράτειας και της ταπεινοφρο-σύνης, τόσο απαραίτητων στη ζωή. Ο μοναχισμός, όποτε ήταν σε ακμή, δώριζε αίγλη στο σώμα της Εκκλησίας. Ο κόσμος θεωρεί το μοναχισμό περιττό, κάτι περασμένο, αχρείαστο και μερικές φορές και βλαβερό.

Ακολουθία του εσπερινού , Μυστήριο του Ιερού ευχελαίου και ομιλία

    

Την  Τετάρτη 28 Οκτωβρίου στις 6.00μ.μ. θα τελεσθεί η ακολουθία του εσπερινού στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής,και το Μυστήριο του Ιερού ευχελαίου  .Ακολουθεί ομιλία στο Αρχονταρίκι από τον π.Εφραίμ Παναούση .

Η Προσευχή των παιδιών του 1940

Στον καιρό που η Πατρίδα μας πολεμούσε κατά του Άξονα (1940) ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χρύσανθος είχε συντάξει την ακόλουθη προσευχή, για να τη μάθουν απ’ έξω και να τή λένε οι μικροί μαθητές της πατρίδας μας στον καιρό του ελληνοϊταλικού πολέμου.
(σημ. μπορούμε να μάθουμε μια αντίστοιχη και στα δικά μας παιδιά… οι προσευχές των μικρών παιδιών μπορούν να κάνουν θαύματα, σύμφωνα με τον άγιο Παΐσιο… δείτε εδώ)

.
ΠΡΟΣΕΥΧΗ

.
Κύριε Ιησού Χριστέ, που αγαπάς τόσο πολύ όλα τά παιδιά τον κόσμου, Σε παρακάνουμε άκουσε την προσευχή μας:
Δέξου τις ευχαριστίες μας, γιατί γεννηθήκαμε από Χριστιανούς γονείς και είμαστε Έλληνες και γιατί έστειλες κοντά μας, εκτός απ’ τους γονείς μας, ανθρώπους πού μας αγαπούν και μας φροντίζουν.

Πηγή : Αντέχουμε

«Η κάθε νίκη στο μέτωπο ήταν και πανηγύρι…»

 

του Μανόλη Παντινάκη
Μια εικόνα στα 14 του χρόνια, επιστρέφει τον 87χρονο σήμερα Δημήτρη Αντωνογιωργάκη, στη μέρα της 28ης Οκτωβρίου του ’40, που κηρύχτηκε ο ελληνο-ιταλικός πόλεμος στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας.
Είχε ξεκινήσει από το Αστέρι, το χωριό του, με το γαϊδουράκι φορτωμένο με σακιά σιτάρι με προορισμό τους νερόμυλους της Πηγής για να αλέσει τον καρπό και να πάρει το αλεύρι που θα συντηρούσε την πολυμελή οικογένειά τους, τους γονείς και τα πέντε παιδιά, τον ίδιο, τη Μαρία, την Ευαγγελία, τον Ηλία και τον Ορέστη…

Ήταν «ώρα 10 το πρωί» και στο δρόμο από την Κυριάννα, ένα λεωφορείο σταμάτησε και ο οδηγός του μετέφερε το μαύρο μαντάτο: «Η Ιταλία μας κήρυξε τον πόλεμο, μας είπε ο οδηγός», θυμάται. «Φεύγω και έρχομαι στο Αστέρι και μέσα σε δέκα μέρες άδειασε το χωριό. Παιδί, τότε, δεν το σπουδαιολόγησα γιατί δεν ήξερα τι θα πει πόλεμος. Τον πόλεμο τον ένιωσα όταν ήλθαν οι Γερμανοί! Τότε, εδώ υπήρχαν εκατόν πενήντα άνθρωποι και όλοι οι νέοι είχαν επιστρατευτεί και έμειναν οι γυναίκες, οι γέροι και τα παιδιά…»
Πηγή : τρομακτικό

Το Κατηχητικό στη Χρυσοπηγή συνεχίζεται ..

 

Με τη χάρη και την ευλογία του Θεού συνεχίζεται το  κατηχητικό μας στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας .

Νυχτερινή Θεία Λειτουργία

 

Την Τρίτη 27 Οκτωβρίου στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής ,θα τελεσθεί Νυχτερινή Θεία Λειτουργία με την ευκαιρία της εορτής της Αγίας Σκέπης και της εθνική εορτής του 1940 . H ακολουθία θα ξεκινήσει στις 9.00μ.μ.

Σχετικά με το θαύμα της μυρόβλυσης του Αγίου Δημητρίου το έτος 1987.

Σχετικά με το θαύμα της μυρόβλυσης του Αγίου Δημητρίου το έτος 1987

            Ήταν 26 Οκτωβρίου 1987. Ώρα περασμένες δέκα το βράδυ. Η Θεσσαλονίκη γιόρταζε την μνήμη της αθλήσεως του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου καθώς και τα ελευθέριά της από την περίπου πεντακοσίων ετών (1430-1912) καταδυναστεία των Οθωμανών. 

Ο ναός του Αγίου Δημητρίου με ανοιχτές τις πόρτες δεχόταν τους νυχτερινούς προσκυνητές, που γονάτιζαν μπροστά στην ασημένια λάρνακα με τα άγια λείψανα του Μυροβλύτου. Την ώρα εκείνη δεν θα ήταν περισσότεροι από τριάντα με σαράντα άνθρωποι στον ναό. 

 

 

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Αγιος Δημήτριος: Πως έσωσε την Θεσσαλονίκη.

…”Και δεν τον έβλεπον τον Αθλοφόρον μόνον οι πολίται της πόλεως αλλά και αυτοί οι εχθροί, οι οποίοι κατελαμβάνοντο υπό τρόμου και διεσκορπίζοντο. Όταν ηρώτων μετά την νίκην τους αιχμαλώτους διατί έφυγον, εκείνοι απεκρίνοντο:«Είδομεν ένα άνδρα ξανθόν και λαμπρόν, ο οποίος εκάθητο επί λευκού ίππου και εφόρει ιμάτιον λευκόν»… ῏Ησαν φοβεραί αι ημέραι, κατά τας οποίας ο άγγελος του Κυρίου εκάλει τον Άγιον Δημήτριον να εγκαταλείπη την πόλιν του.

Άγριοι και πολυάριθμοι επιδρομείς επήρχοντο εναντίον της Θεσσαλονίκης, οι Σλαύοι, ο μεγαλύτερος κίνδυνος της μεσαιωνικής ημών αυτοκρατορίας.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Ακολουθία του εσπερινού και ομιλία

 

Συνεχίζονται και αυτήν  την Πέμπτη  οι εσπερινές ομιλίες που πραγματοποιούνται στον Σύνδεσμο Αγάπης ο Ιερός Χρυσόστομος στην οδό Πυργοτέλους 3α στο Παγκράτι. από τον π.Εφραίμ Παναούση .Το φετινό θέμα των ομιλιών αφορά την προσέγγιση στο βιβλίο "Η εν Χριστώ Ζωή μου " του Αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης 

Στις 5.30μ.μ. θα τελεστεί η ακολουθία του εσπερινού και στη συνέχεια θα ακολουθήσει η ομιλία.

Για τις δοκιμασίες της ζωής.

Ο μεγάλος καθηγητής της ασκητικής ζωής άγιος Ισαάκ ο Σύρος, βαθύς γνώστης του θελήματος του Θεού και έμπειρος πρακτικός διδάσκαλος της ορθόδοξης Θεολογίας, διατύπωσε τούτο το απαύγασμα της προσωπικής του εμπειρίας:
«Οι δοκιμασίες είναι η τιμή που δέχεται η ψυχή παρά της μεγαλειότητος του Θεού».

Στο βίο του αγίου Αμβροσίου, Επισκόπου Μεδιολάνων, αναφέρεται τούτο το περιστατικό:
Κάποτε, όταν ο Άγιος βρισκόταν σε ποιμαντική περιοδεία στην επαρχία του, φιλοξενήθηκε με τη συνοδεία του στο αρχοντικό κάποιου επιφανούς χριστιανού.

Συζητώντας μαζί του, ο Άγιος πληροφορήθηκε από τον ίδιο ότι όλα γύρω από τη ζωή του κυλούσαν θαυμάσια, οι δουλειές του πήγαιναν υπέροχα, η υγεία όλων των μελών της οικογενείας του ποτέ δεν δοκιμάστηκε, ποτέ δεν αντιμετώπισε θλίψεις, δυσκολίες και προβλήματα. Τότε ο Άγιος, απευθυνόμενος στη συνοδεία του, είπε: «πάμε να φύγουμε απ' εδώ αμέσως. Αυτό το σπίτι δεν το επισκέφθηκε ποτέ ο Θεός».

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Άγιος Παΐσιος: “Η καρδιά η οποία ευχαριστεί διαρκώς το Θεό, γεμίζει από Θεϊκή χαρά και ευλογία!…”

«… Να ζείτε σε διαρκή δοξολογία και ευχαριστία προς το Θεό, διότι μεγαλύτερη αμαρτία είναι η αχαριστία και μεγαλύτερος αμαρτωλός ο αχάριστος…

Η δοξολογία αγιάζει τα πάντα. Με την δοξολογία διαλύεται ο άνθρωπος από ευγνωμοσύνη ,παλαβώνει με την καλή έννοια, πανηγυρίζει τα πάντα. Και όταν ο άνθρωπος ευχαριστή τον Θεό ακόμη και για τα λίγα, έρχεται μετά τόσο πλούσια η ευλογία του Θεού, που δεν μπορεί να την αντέξη και τότε ο διάβολος δεν μπορεί πια να σταθή και φεύγει.

πηγή : Ενοριακή ζωή

Έχει ο Θεός.

Πρωτ. Γεώργιος Σχοινάς, Θεολόγος

Όλο αυτό τον καιρό ακούμε διαρκώς για αλλαγές προς το χειρότερο σε όλους τους τομείς. 

Τα ήθη ολοένα και εκφυλίζονται, η κοινωνία μας αποσταθεροποιείται, τα οικονομικά τόσο του κράτους όσο και τα οικογενειακά μας μαραζώνουν, οι ηγέτες παντού σχεδόν ανύπαρκτοι, τα πρότυπα μένουν πλέον στα συναξάρια, τα ψυχολογικά μας, ολόιδια με τα οικονομικά (γιατί άλλωστε εξαρτήσαμε τα πάντα από το πόσα έχουμε). Έτσι λοιπόν η κατάσταση γύρω μας και μέσα μας διαγράφεται ολοένα και ζοφερότερη.

Μακαριστός Σιατίστης Παύλος: «Η πρώτη συγκλονιστική μου εμπειρία με τον Αγιο Ιάκωβο Τσαλίκη»

… «Η πρώτη συγκλονιστική μου εμπειρία με τον Αγιο Ιάκωβο ήταν την 1η Νοεμβρίου του 1973, ημέρα της εορτής του Οσίου Δαυίδ. Είχα χειροτονηθεί ήδη διάκονος και είχα εγκατασταθεί στο Μαντούδι του νομού Ευβοίας. Εκείνη την ημέρα, καθώς πήγαινα στο Μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ, ο οδηγός του ταξί μου διηγήθηκε με δέος μια μοναδική μαρτυρία. Κάποτε πήγαινε στο μοναστήρι με μια γυναίκα που είχε τα ρούχα του άρρωστου παιδιού της. Ξαφνικά, λίγο πριν από το μοναστήρι, το αυτοκίνητο χάλασε και αναγκάστηκαν να προχωρήσουν με τα πόδια, ώσπου συνάντησαν τον πατέρα Ιάκωβο πάνω σε ένα μουλάρι, και δεν τους άφησε να τον καθυστερήσουν, διότι, όπως τους είπε, έπρεπε να πάει εν τάχει στα Δαμνιά, περίπου μία ώρα δρόμο, για να κοινωνήσει έναν ετοιμοθάνατο. Σε λίγα λεπτά όμως, όταν έφτασαν στο μοναστήρι και μπήκαν να προσκυνήσουν, βρέθηκαν αντιμέτωποι με κάτι πραγματικά αξιοθαύμαστο. Ο γέροντας έβγαινε από το Ιερό. Δεν πίστευαν στα μάτια τους. Αμέσως τον ρώτησαν αν όντως τον συνάντησαν πριν από λίγο και αν είχε πραγματικά πάει μέχρι τα Δαμνιά.

Πηγή : Σημεια των καιρών

Η πνευματική ζωή βήμα-βήμα. Κυκλοφορεί σε λίγο από τις εκδόσεις Χρυσοπηγή

 

H δύναμη του ψαλτηρίου

«Ἂν θὰ μὲ ρωτούσατε νὰ σᾶς πῶ, τὶ κατάλαβα τόσα χρόνια στὴν ἔρημο, θὰ σᾶς ἀπαντοῦσα μὲ μιὰ λέξη: τὴν δύναμη τοῦ ψαλτηρίου. 

Ἂν ξεκινοῦσα τὴν ζωὴ μου τώρα, ἕνα θὰ πάσχιζα νὰ κάνω, νὰ ἀποστηθίσω τὸ ψαλτήρι. 

Αὐτὸ εἶναι ἡ γονικὴ μήτρα τῆς νοερᾶς προσευχῆς. 

Η πνευματική ζωή και το Μυστικό της !!

                          

Στον χριστιανισμό, η πνευματική ζωή δεν κατανοείται κατά τη συνήθη αντίληψη του κόσμου. Ο κόσμος θεωρεί πνευματική ζωή συνήθως τη ζωή που σχετίζεται με τα γράμματα, με τις τέχνες, με τις επιστήμες. Γι’  αυτό και χαρακτηρίζει αντιστοίχως πνευματικό άνθρωπο τον μορφωμένο άνθρωπο, τον καλλιτέχνη, τον επιστήμονα, αυτόν δηλαδή που ασχολείται με τις εκδηλώσεις του ανθρωπίνου πνεύματος. Πνευματική ζωή όμως κατά τη χριστιανική πίστη είναι η ζωή πρωτίστως που σχετίζεται με τον Άγιον Πνεύμα και τη χάρη του Τριαδικού Θεού. Πνευματική ζωή είναι η ζωή εν αγίω Πνεύματι. Όποιος έχει το Πνεύμα του Θεού μέσα του αυτός και μόνο χαρακτηρίζεται πνευματικός άνθρωπος. «Όσοι Πνεύματι Θεού άγονται ούτοί εισιν υιοί Θεού» (απόστολος Παύλος).

Πηγή:Ακολουθείν

Μια συμβουλή προς αγχωμένους...

Αν μου πει ένας - κάποιος, πως δεν έχει μείνει ούτε ένα βράδυ ξάγρυπνος κατακλυζόμενος από αγχωτικές και αγωνιώδεις σκέψεις, θα δυσκολευτώ να τον πιστέψω.

Τα τελευταία χρόνια ζούμε, θαρρείς, ένα θρίλερ, μια υπεραγωνιώδη ταινία που επιφυλάσσει για όλους μας δυσάρεστες εκπλήξεις.

Ωστόσο δεν μπορεί η ζωή μας να είναι γεμάτη στρες και αγωνίες κι οι νύχτες μας άγρυπνες, γεμάτες λογισμούς και φόβους. Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να ξαλαφρώσουμε την ψυχή μας.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Άγιος Ιωάννης ο Μονεμβασιώτης

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ μονεμβασιώτης γεννήθηκε στίς Γοῦβες τῆς Μονεμβάσιας τό 1758 μ.Χ. Δέν εἶχε ἀδέρφια καί ἑπόμενο ἦταν ἡ ἀγάπη τῶν γονιῶν του νά συγκεντρώνεται σ` αὐτόν. Καθώς μεγάλωνε αὐξανόταν ἡ γνώση καί ἡ ἀρετή του. Ὁ πατέρας τοῦ καταγόταν ἀπό τό Γεράκι καί ἦταν ἐφημέριος στίς Γοῦβες τῆς Μονεμβασίας. Ἡ μητέρα τοῦ ἦταν μιά ἁπλοϊκή γυναῖκα, ἀφοσιωμένη στό σπίτι καί τήν ἀνατροφή τοῦ παιδιοῦ της. Σχολεῖα ἐκεῖνο τόν καιρό δέν ὑπῆρχαν καί ὁ Ἅγιος Ἰωάννης σπούδαζε τή ζωή τοῦ παπᾶ πατέρα του. Ξυπνοῦσε πολύ πρωί γιά τόν ὄρθρο. Ἀκολουθοῦσε πάντα τόν πατέρα του στούς Ἑσπερινούς, μάθαινε νά χτυπάει τίς καμπάνες τῆς ἐκκλησίας, ἔκανε μετάνοιες καί σταυρούς μέ τόν θεοφοβούμενο παπα-Δημήτρη καί τόν βοηθοῦσε στό ψαλτῆρι.

Πηγή : Ενωμένη Ρωμιοσύνη 

Του Οσίου Γερασίμου του εν Κεφαλληνία

Ο Άγιος Γεράσιμος σύμφωνα με τη παράδοση γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Κορινθίας το 1506. Ο πατέρας του ονομάζονταν Δημήτριος και η μητέρα του Καλή. Ο πατέρας του ανήκε στην βυζαντινή αριστοκρατία, στη μεγάλη οικόγενεια των Νοταράδων. Το βαφτιστικό όνομα του Άγιου Γεράσιμου ήταν Γεώργιος. Ό Άγιος Γεράσιμος μεγάλωσε και μορφώθηκε όπως όλα τα αρχοντόπουλα της εποχής. Στα 20 χρόνια του αποφάσισε να πάει στη Ζάκυνθο που ήταν ένα σημαντικό κέντρο των γραμμάτων της εποχής καθώς παρόλη την Ενετική κατάκτηση υπήρχε εκεί ένας αναγεννησιακός αέρας σε αντίθεση με την υπόλοιπη τουρκοκρατούμενη Ελλάδα.

Η βαθιά σχέση του με την ορδόδοξη πίστη, τον κάνει να εγκαταλήψει τη Ζάκυνθο και να ξεκινήσει προσκυνήματα στα σημαντικότερα πνευματικά θρησκευτικά κέντρα της εποχής του,

Άγιος Μεγαλομάρτυς Αρτέμιος [μνήμη 20 Οκτωβρίου]

Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη του αγίου και ενδόξου μεγαλομάρτυρα Αρτεμίου. Ο άγιος Αρτέμιος ήταν στρατιωτικός στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Για την αρετή του και τις άλλες ικανότητες του, ο πρώτος χριστιανός αυτοκράτορας τον ανέβασε στα ανώτατα κρατικά αξιώματα και στα 330 ο Αρτέμιος ήταν Αυγουστάλιος, δηλαδή μικρός αύγουστος και βασιλέας της Αλεξάνδρειας και της Αιγύπτου. Όταν ο διάδοχος του Μεγάλου Κωνσταντίνου Κωνστάντιος, που ήταν αρειανός, εδίωκε τον άγιο Αθανάσιο κι ήθελε να τον συλλαβει, ο άγιος Αρτέμιος διευκόλυνε τον μεγάλο πρόμαχο της Ορθοδοξίας να φύγει και να κρυφτεί στα μοναστήρια τής Αιγύπτου.
Στα 361, ύστερ’ από το θάνατο του Κωνσταντίου, στον αυτοκρατορικό θρόνο ανέβηκε ο Ιουλιανός, που ήταν ανεψιός του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Ο Ιουλιανός είναι ένας τραγικός άνθρωπος της ιστορίας. Ύστερ’ από πενήντα χρόνια, που η Εκκλησία ήταν ελεύθερη, ο Ιουλιανός θέλησε να ξαναφέρει πίσω την ειδωλολατρία και να διώξει τους χριστιανούς. Ήταν πρώτα χριστιανός, είχε δεχθεί το βάπτισμα και για λίγον καιρό μάλιστα ήταν στας Αθήνας συμφοιτητής με τον Άγιο Βασίλειο και τον άγιο Γρηγόριο το Θεολόγο. Πολλές αιτίες τον έκαμαν για να πιστέψει πώς η επάνοδος στην ειδωλολατρία θα ήταν για το καλό της αυτοκρατορίας. Στην ιστορία έμεινε το όνομά του Ιουλιανός ο παραβάτης ή αποστάτης.

«Είμαστε τα παιδιά της Παναγίας»

 Την 1η Φεβρουαρίου 1941, δημοσιεύτηκε διάλογος συντάκτου του περιοδικού «ΖΩΗ» με τραυματίες πολέμου μες στο θάλαμο νοσοκομείου:

«Εκεί πάνω, κύριε, έχουμε γίνει άλλοι άνθρωποι. Να το ξέρετε. Να το λέτε παντού. Είμαστε τα παιδιά της Παναγίας. Η Μεγαλόχαρη είναι μάνα και προστάτιδά μας».

Είδα τα δάκρυα της Παναϊας… Κλαίει δια τε μας νύχτα-μέρα, Θεέ μου να μην χαλάσεις τον ντουνιάν» Αγία Σοφία της Κλεισούρας

«Είδα μαύρα σύννεφα, η οργή του Θεού κατέβαινε στον κόσμο. Σιγά, σιγά κατεβαίνουν, σιμώνουν και όταν αγγίξουν στη γη τότε θα γίνει ο πόλεμος».

«Μου είπε η Παναγία πώς εκείνα πού είναι στα Ιερά Βιβλία των εκλεκτών του Υιού μου, έρχονται όλα με τη σειρά να γίνουν. Τρίτος πόλεμος θα γίνη… Θα καταστραφούν τα τρία τέταρτα της ανθρωπότητας… Θα σωθή μόνο το ένα τέταρτο…

Νυχτερινή Θεία Λειτουργία

  

Την Τρίτη 20 Οκτωβρίου στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής Πολυδενδρίου Αττικής,θα τελεσθεί Νυχτερινή Θεία Λειτουργία με την ευκαιρία της εορτής της Ανακομιδής του Ιερού Λειψάνου του Οσίου Χριστοδούλου του εν Πάτμω. H ακολουθία θα ξεκινήσει στις 9.00μ.μ.

Άγιος Γέροντας Παΐσιος: Η ακηδία αχρηστεύει τον άνθρωπο.

Γέροντα, τι διαφορά υπάρχει ανάμεσα στην ακηδία και την αθυμία;

– Ακηδία είναι η πνευματική τεμπελιά, ενώ η ραθυμία αναφέρεται και στην ψυχή και στο σώμα. Καλύτερα όμως να λείψουν και τα δύο.
Η ακηδία και η ραθυμία μερικές φορές κολλούν και σε ψυχές που έχουν πολλές προϋποθέσεις για πνευματική ζωή, που έχουν ευαισθησία, φιλότιμο.

Σε έναν αδιάφορο ο πειρασμός δεν κάνει τόσο κακό. Ένας ευαίσθητος όμως άνθρωπος ,αν στενοχωρηθή, νιώθει μετά ακηδία. Πρέπει να βρη τί τον στενοχώρησε και να το αντιμετωπίση πνευματικά, για να ξαναβρή το κουράγιο και να πάρη μπρος η μηχανή του. Να προσέχη να μην αφήνη αθεράπευτες πληγές , γιατί μετά κάμπτεται από τα τραύματά του. Το ψυχικό τσάκισμα, το οποίο στην συνέχεια φέρνει και το σωματικό, τον αχρηστεύει. Ο γιατρός δεν βρίσκει τίποτε, γιατί την βλάβη την έχει προκαλέσει ο πειρασμός. Πόσες ψυχές που έχουν φιλότιμο ,ευαισθησία, τις βλέπω αχρηστευμένες!

– Γέροντα, αισθάνομαι εξάντληση και δεν μπορώ να κάνω καθόλου πνευματικά1. Αυτό προέρχεται από κούραση ή μήπως είναι από ραθυμία;

– «Ἀπὸ τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν, ἀσθενεῖ τὸ σῶμα, ἀσθενεῖ μου καὶ ἡ ψυχή»2, δεν λέει; Δεν είναι κούραση σωματική˙ ψυχικό τσάκισμα είναι. Αυτό είναι χειρότερο από την σωματική κούραση. Με το ψυχικό τσάκισμα ξεβιδώνεται κανείς και γίνεται σαν ένα όχημα που όλα τα εξαρτήματά του είναι καλά, αλλά η μηχανή του είναι διαλυμένη.

– Γέροντα, βλέπω ότι, ενώ πρώτα αγαπούσα τα πνευματικά, τώρα δεν μπορώ να κάνω τίποτε.

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Αγιος Γέροντας Πορφύριος: «Μόνο με την προσευχή θα φέρετε αποτέλεσμα»»

Αυτό που γίνεται με τους γονείς, μπορεί να γίνει και με τους εκπαιδευτικούς. Με την προσευχή και την αγιοσύνη μπορείτε να βοηθήσετε και τα παιδιά στο σχολείο. Μπορεί να τα επισκιάσει η χάρις του Θεού και να γίνουν καλά.

Μην προσπαθείτε με ανθρώπινους τρόπους να διορθώσετε κακές καταστάσεις.

Δεν έρχεται κανένα καλό αποτέλεσμα. Μόνο με την προσευχή θα φέρετε αποτέλεσμα. Να επικαλείσθε τη θεία Χάρη για όλους. Να πάει η θεία Χάρις μέσα στην ψυχή τους και να τους αλλοιώσει. Αυτό θα πει χριστιανός.

Εσείς οι εκπαιδευτικοί μυστικά, χωρίς να το καταλαβαίνετε, μεταδίδετε στα παιδιά το άγχος και τα επηρεάζετε. Με την πίστη φεύγει το άγχος. Τι λέμε; «Και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα».

Πηγή : Ενοριακή ζωή

Όσο βοηθάει την ψυχή ένας καλός λογισμός, δεν την βοηθάει καμμία άλλη πνευματική άσκηση

Όσο βοηθάει την ψυχή ένας καλός λογισμός, δεν την βοηθάει καμμία άλλη πνευματική άσκηση, δεν την ανεβάζουν χρόνια ολόκληρα, με αγώνες υπερφυσικούς.
Ένας καλός λογισμός ισοδυναμεί με μια πολύωρη αγρυπνία!
Έχει μεγάλη δύναμη.
Μεγαλύτερη πνευματική δύναμη έχουν οι αγνοί λογισμοί, από κάθε άλλη άσκηση, νηστεία, αγρυπνία κ.λ.π.
γι' αυτούς που αγωνίζονται να φυλάξουν την ψυχική και σωματική τους αγνότητα.
Η βάση για όλα είναι ο καθαρός λογισμός.
Όλα μπροστά σου, να τα βλέπεις με καθαρό λογισμό.
Για παράδειγμα συναντάς μια σεμνή κοπέλα.
Να την θεωρείς πρόσωπο κατ΄εικόνα Θεού.
Πιο κάτω βλέπεις μια ξεπεσμένη γυναίκα.
Να την βλέπεις σαν αδερφή σου, που έπεσε:

Η δυναμη της προσευχης (Θαυμαστα περιστατικα)

~ Όταν προσευχόταν ο όσιος Ακάκιος ο Καυσοκαλυβίτης στεκόταν στην προσευχή ως στύλος ακλόνητος και καθήμενος δεν αισθανόταν καθόλου το σώμα του, σε κατάσταση ψηλή υπάρχων, πλήρης χάριτος και θείου Φωτός.

~ Στην «Μεταμόρφωση» της ιεράς Σκήτης αγίας Άννας έζησε ο ευλαβέστατος Μαυροβούνιος ιερομόναχος Μηνάς. Το ημερονύκτιο έκαμε από 1000 έως 3000 γονυκλισίες και 50 έως 100 κομβοσχοίνια. Από την πολλή προσευχή δεν άδειαζε να μιλήσει. Η προσευχή για αυτόν ήταν η ένωση του ανθρώπου με τον Θεό, αλλά είχε και πρακτική ωφέλεια. Τον σκέπασε από την πολυλογία και την κατάκριση.

~ Ένας ασκητής έστελνε τον υποτακτικό του να πουλήσει το εργόχειρο του στις Καρυές. Εκεί ο υποτακτικό του άκουσε στο Πρωτάτο ωραιότατες ψαλμωδίες, μουσική κ.λ.π. Μια μέρα λέει στον γεροντά του. Γέροντα έχω ένα λογισμό.

Πηγή : Ελλάς- Ορθοδοξία

Ακολουθία του εσπερινού , Ακολουθία της Παρακλήσεως της Παναγίας και ομιλία

  

Την  Τετάρτη 21 Οκτωβρίου  στις 6.00μ.μ. θα τελεσθεί η ακολουθία του εσπερινού στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής,και η Ακολουθία της Παρακλήσεως της Παναγίας . Ακολουθεί ομιλία στο Αρχονταρίκι από τον π.Εφραίμ Παναούση .

Vreau să devin monah – Hotărârea de a-mi închina viața lui Hristos

Există momente în viața omului când un gând devine o căutare mai profundă, iar o dorință începe să capete forma unei chemări. Dorința de a se dărui lui Hristos și de a urma calea monahismului este o hotărâre care cere rugăciune, discernământ și o cercetare sinceră a inimii.

Μη μας αφήσεις Παναγιά ...!

Ένα θαύμα της Παναγίας στην Κεφαλλονιά του 1694 

π. Εφραίμ Παναούση

Βρισκόμαστε στην Κεφαλλονιά του 1694. Νησί ανυπεράσπιστο  ο τόπος, αφέθηκε στα χέρια άγριων πειρατών που αφού λεηλάτησαν και άρπαξαν, πήραν στο φεύγα, τους νιους και τις κοπελλιές για τα παζάρια της Ανατολής. 

-Γέροντα, εάν την ώρα που προσευχόμαστε έχει φασαρία στο σπίτι, τι κάνουμε;

-Γέροντα, εάν την ώρα που προσευχόμαστε έχει φασαρία στο σπίτι, τι κάνουμε;

-Τι να κάνουμε; Δεν μπορούμε να εξαναγκάσουμε τους άλλους να κάνουν αυτό που εμείς θέλουμε, όσο Άγιο έργο κι αν είναι. Δεν μπορούμε να τους εξαναγκάσουμε. Θυμάμαι είχαμε ένα απλό γεροντάκι στο Άγιο Όρος, ο οποίος μόλις έβγαινε έξω από το Όρος και έμπαινε μέσα στο λεωφορείο έλεγε: "Κλείστε το ραδιόφωνο!"

Οι υπόλοιποι επιβάτες διαμαρτύρονταν διότι ήθελαν ραδιόφωνο.

Εκείνος ο παππούς αμέσως έδινε διαταγή: "Κλείστε το ραδιόφωνο!". Εντάξει, το έκλεινε ο οδηγός, τι να κάνει.

Οι άλλοι μοναχοί σιωπούσαν.

Желим да постанем монах – Одлука да посветим свој живот Христу

 

Постоје тренуци у животу човека када једна мисао постаје дубље трагање, а једна жеља почиње да добија облик позива. Жеља да се човек посвети Христу и крене путем монаштва јесте одлука која захтева молитву, расуђивање и искрено испитивање сопственог срца.

Κάντην κόρη σου

π.Εφραίμ Παναούση 

Λοιπόν  σκέφτομαι πως είναι φορές που δεν αξιοποιούμε τον χρόνο που μας έδωσε ο Θεός για μετάνοια και εξομολόγηση αλλά για επιπλέον δικαιολογίες  για τον εαυτό μας  ,για αυτοδικαίωση και ευθύνες για τους άλλους.

Παρόμοια ιστορία είχα ακούσει  για κάποια μητέρα που μιλώντας στον πνευματικό με τρόπο απαξιωτικό για τη νύφη της ζητούσε τη συμπάθεια του ιερέα και έναν ακόμη σύμμαχο για την ίδια.

Όλη η εξομολόγηση περιστρεφόταν γύρω από  την «άλλη».

Ο ιερέας άκουγε  με λεπτομέρειες τι  έκανε και τι δεν έκανε η «άλλη».

Μάταια προσπαθούσε ο παππούλης να επαναφέρει το μυστήριο στη σωστή του θέση.Η πεθερά δεν άφηνε περιθώρια για την  «άλλη».

Το χάρισμα της ευχής

-Παιδιά μου..έλεγε ο γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής...
Θα παρακαλέσω τον Κύριο να σας δώσει το χάρισμα της ευχής.
Δεν έχω άλλο δώρο πιο πολύτιμο, να σας δώσω.
Ο Χριστός να κατοικήσει στις καρδιές σας.
Να γίνετε θρόνοι Κυρίου, δια της ευχής...

Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για τη Θεία Κοινωνία;

(π.Σπυρίδωνος Σκουτή)

Στις μέρες που τα ξέρουμε όλα και δεν δεχόμαστε ούτε κουβέντα,

Όταν ακούμε ότι χρειάζονται κάποιες προϋποθέσεις για να κοινωνήσουμε μας πιάνει μία τρέλα και αρχίζουμε να κατηγορούμε τους παπάδες , πολύ συχνά ακόμα και τους Αγίους με κουβέντες του στυλ : “Ο Χριστός είναι για όλους”, “Αν νιώσεις ότι θες να κοινωνήσεις πρέπει να πας”, “Δεν έχουν σημασία αμαρτίες, σαρκικά κλπ. αυτά δεν τα βλέπει ο Χριστός” κλπ.

Άγιος Γέροντας Πορφύριος: Η επικοινωνία με τον Χριστό όταν γίνεται χωρίς πίεση κάνει τον διάβολο να φεύγει.

Ο σατανάς, επεσήμαινε ο Γέροντας Πορφύριος, απομακρύνεται με την πραότητα και την προσευχή. Πρέπει να τον περιφρονούμε. Οι λογισμοί αντιμετωπίζονται με την περιφρόνηση και με τη, όσο γίνεται ταχύτερα, στροφή στον Χριστό.

Δίδασκε ο άριστος πνευματικός μαχητής: «Η επικοινωνία με τον Χριστό, όταν γίνεται απλά, απαλά, χωρίς πίεση, κάνει το διάβολο να φεύγει. Ο σατανάς δεν φεύγει με πίεση, με σφίξιμο. Απομακρύνεται με την πραότητα και την προσευχή.

Υποχωρεί, όταν δει την ψυχή να τον περιφρονεί και να στρέφεται με αγάπη προς τον Χριστό. Την περιφρόνηση δεν μπορεί να την υποφέρει, διότι είναι υπερόπτης. Όταν, όμως, πιέζεσθε, το κακό πνεύμα σάς παίρνει είδηση και σάς πολεμάει. Μην ασχολείσθε με τον διάβολο, ούτε να παρακαλείτε να φύγει. Όσο παρακαλείτε να φύγει, τόσο σάς αγκαλιάζει. 

I Want to Become a Monk – The Decision to Dedicate My Life to Christ

 

There are moments in a person's life when a thought becomes a deeper search and a desire begins to take the form of a calling. The desire to dedicate oneself to Christ and follow the path of monasticism is a decision that requires prayer, discernment, and an honest examination of the heart.

But what does it mean to want to become a monk?

Η απόφαση της αφιερώσεως- Θέλω να γίνω μοναχός

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή του ανθρώπου κατά τις οποίες μια σκέψη γίνεται βαθύτερη αναζήτηση και μια επιθυμία αρχίζει να παίρνει τη μορφή κλήσεως. Η σκέψη να αφιερωθεί κανείς στον Χριστό και να ακολουθήσει τον δρόμο του μοναχισμού είναι μια απόφαση που χρειάζεται προσευχή, διάκριση και ειλικρινή εξέταση της καρδιάς.

Τι σημαίνει, όμως, να θέλω να γίνω μοναχός;

Ο ΠΟΝΟΣ ΩΣ ΜΕΣΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Πικρό το ποτήριο του πόνου, αλλά σωτήριο.
«Ον γαρ αγαπά Κύριος παιδεύει, μαστιγοί δε πάντα υιόν ον παραδέχεται» ( Παροιμ. γ΄,12 ).
Από το βιβλίο : «Για σένα που πονάς» --- Μητροπολίτου πρ. Πειραιώς --- Καλλινίκου Καρούσου
Εκδόσεις Χρυσοπηγή --- Αθήναι 2011

Γνωρίζουμε ότι η υπομονή είναι πολύτιμη αρετή, που μας καθιστά αρεστούς στον Θεό. Αλλά η άσκηση της υπομονής δεν είναι καθόλου εύκολο κατόρθωμα. Θέλει βέβαια επιστράτευση ψυχικών δυνάμεων. Θέλει οπωσδήποτε θερμή και πολλή προσευχή για να έλθει η χάρις του Θεού και να δυναμώσει την ψυχή. Αλλά θέλει και σκέψεις πνευματικές, για να παρηγορείται και να ενισχύεται η ψυχή.

Ένα γεγονός θα σου διηγηθώ, αδελφέ, που συνέβη κάποτε και έχει γραφεί και δίδει την ευκαιρία πολλών σκέψεων για να απαντηθεί το ερώτημα, γιατί ο Θεός επιτρέπει τους πόνους στη ζωή μας;

Θέλω να αφιερωθώ στον Χριστό !!

Το σκέφτομαι όλο και περισσότερο. Δεν είναι πια μια απλή σκέψη που περνά και φεύγει. Είναι μια επιθυμία που μεγαλώνει μέσα μου.

Θέλω να αφιερωθώ στον Χριστό.!!

Θέλω να αφήσω πίσω μου όσα με κρατούν μακριά Του και να Του προσφέρω τη ζωή μου. Να γνωρίσω τη ζωή της προσευχής, της σιωπής, της υπακοής και της αφιερώσεως. Να μάθω να ζω όχι μόνο για τον εαυτό μου, αλλά για Εκείνον.

Κάποιες φορές φοβάμαι.