Κυριακή
απόγευμα. Μου είχαν πει να δω τις πολίτικες μαγειρικές στο Μέγκα
κι άνοιξα κάπου στη μέση του επεισοδίου (υποθέτω). Μία κυρία
«δείχνει» κι εξηγεί στα γρήγορα την Πόλη, στο χέρι βιντεοσκοπημένες εικόνες από
διάφορα αξιοθέατα (μέτρια έως κακή απόδοση, ιδίως στους εσωτερικούς χώρους), για
να περάσει αμέσως μετά στις συνταγές της. Έπεσα στο Τεκφούρ Σαράι/Παλάτι «του
Πορφυρογέννητου», πριν από το μαγείρεμα της παλαμίδας. Oh! My God!
απόγευμα. Μου είχαν πει να δω τις πολίτικες μαγειρικές στο Μέγκα
κι άνοιξα κάπου στη μέση του επεισοδίου (υποθέτω). Μία κυρία
«δείχνει» κι εξηγεί στα γρήγορα την Πόλη, στο χέρι βιντεοσκοπημένες εικόνες από
διάφορα αξιοθέατα (μέτρια έως κακή απόδοση, ιδίως στους εσωτερικούς χώρους), για
να περάσει αμέσως μετά στις συνταγές της. Έπεσα στο Τεκφούρ Σαράι/Παλάτι «του
Πορφυρογέννητου», πριν από το μαγείρεμα της παλαμίδας. Oh! My God!
πηγή : Συνοδοιπορία
Η μαγείρισσα μας εξηγεί ότι σε αυτό το παλάτι γεννούσαν οι αυτοκρατόρισσες (!) κι ότι πορφυρογέννητο ήταν το παιδί που είχε πατέρα αυτοκράτορα (με δικά μου λόγια, συγκράτησα το νόημα – δεν πρόλαβα να κρατήσω ακριβείς σημειώσεις κι ούτε φανταζόμουν τι θα άκουγα). Απλώς να πω ότι για αυτό το κτίσμα, τμήμα του Παλατιού των Βλαχερνών, δεν γνωρίζουμε τίποτα άλλο πέρα από όσα μας λέει η πολύ ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική του. Η ονομασία Παλάτι «του Πορφυρογέννητου» δόθηκε από τους βυζαντινολόγους που θεώρησαν ότι το οικοδόμημα ίσως στέγαζε τους πρίγκιπες ή κάποιον από τα μέλη της δυναστείας των Παλαιολόγων. Καμιά σχέση με γεννητούρια δηλαδή – τουλάχιστον από ό,τι γνωρίζουμε από τις βυζαντινές πηγές. Η κυρία, ή ο κειμενογράφος της, μπέρδεψε κάποιες ανεξακρίβωτες πληροφορίες για το κτίσμα το λεγόμενο «της Πορφύρας» που βρισκόταν στο Μέγα και Ιερόν Παλάτιον (γύρω στα 7 χλμ απόσταση από τις Βλαχέρνες) και αφορούν σε παλαιότερες εποχές.
Να τώρα που θα μας δείξει πώς μαγειρεύεται η παλαμίδα και θα ξεχάσω κάπως τον εκνευρισμό μου, σκέφτηκα. Αλλά δεν περιορίζεται στα μαγειρικά. Κάνει και «ιστορικές» αναφορές. Και τι ακούω; Ότι η παλαμίδα διακοσμούσε και ορισμένα βυζαντινά νομίσματα. Oh! My God! Πάλι ο κειμενογράφος τα μπέρδεψε: τις εποχές, αυτή τη φορά. Ναι. Η ΑΡΧΑΙΑ Κύζικος, μέγα αλιευτικό κέντρο, είχε ως έμβλημα μία παλαμίδα σε όλα τα νομίσματά της. Αλλά, κατακαημένο Βυζάντιο. Συγγνώμη φιλόχριστοι αυτοκράτορες και βασιλείς, που φτάσαμε να σας κοτσάρουμε κι ένα ψάρι στα σύμβολα της εξουσίας σας και της οικονομικής σταθερότητας του κράτους σας.
Εδώ θα σταθώ. Με προβληματίζει και με θλίβει ο ευτελισμός των πάντων. Ιδιαίτερα το ξεπούλημα της Πόλης (η οποία γενικώς «πουλάει»). Τα κυριακάτικα μαγειρικά του MEGA δεν είναι παρά ένα δείγμα αυτής της ιστορίας στην οποία έχουν επιδοθεί πολλοί και διάφοροι. Ας αντιδράσουμε με κάποιον τρόπο
