«Ότι ηγάπησε πολύ…»(Ματ. κς΄6-16, Λουκ. ζ΄ 36-48)
Αγάπη – Προδοσία. Οι δύο πόλοι της καρδιάς. Ή θα αγαπάς τον Ιησού, ή θα τον προδίδεις. Τρίτη κατάσταση δεν υπάρχει. Κανείς δε στάθηκε αδιάφορος μέσα στην Ιστορία απέναντι στον Ιησού. Κάποια οπωσδήποτε στάση θα έχεις πάρει απέναντί Του. Ή θα του πλένεις τα πόδια με τα μύρα της αγάπης σου ή θα τον προδίδεις με την ικανοποίηση του εγωισμού σου.
Αμαρτωλή Γυναίκα – Ιούδας. Η πρώτη, αμαρτωλή και μακριά απ’ το Θεό, φθάνει μέχρι τα πόδια του Ιησού αδειάζοντας σ’ αυτά το αλάβαστρο της καρδιάς της. Ο δεύτερος, μαθητής και κοντινός του Ιησού, ανοίγει το χέρι να δεχτεί τα αργύρια της προδοσίας του. Αδελφή ψυχή, σε ποιο πόλο του συναισθηματικού σου άξονα, στάθηκες; Ο Λόγος, από αγάπη ντύνεται την ανθρώπινη φύση, για να μάθει εσένα να ντύνεσαι το ένδυμα του Θεού, την αγάπη. Ο Θεός είναι Φως. Ο Θεός είναι Αγάπη. Η Αγάπη είναι Φως. Αυτός που αγαπά, είναι Φως. Στη Βασιλεία του Θεού ένας Νόμος μόνο θα υπάρχει: ο Νόμος της Αγάπης. Ή μάλλον δε θα υπάρχει κανένας Νόμος. Γιατί ό,τι γίνεται βίωμα, παύει να υπακούει σε Νόμο. Τον ξεπερνά.
Πηγή : Χριστιανική φοιτητική δράση
Αυτός που αγάπησε εδώ στη γη πολύ τον Ιησού, εκεί θα συναντήσει ολοκάθαρα το αιώνιο πρόσωπο της Σαρκωμένης Αγάπης.
Η ψυχή μου, Κύριε, θέλει πολύ να σε αγαπήσει.
«Ότι ηγάπησε πολύ…». Τα λόγια σου αυτά με πυρώνουν.
Όσο στον κόσμο αυτόν θα ζω, θέλω κεράκι ευλαβικό στην άκρη της αγίας Σου Εικόνας να φωτίζω, λυώνοντας από δάκρυα αγάπης…
Εξαποστειλάριον. Ήχος α΄.
Τον νυμφώνα σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον, και ένδυμα ουκ έχω , ίνα εισέλθω εν αυτώ, λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, φωτοδότα, και σώσον με.
